-

Abstract

Objective: To explore preconceptional family planning attitudes in patients who delivered at term and causes of unplanned pregnancies. To explore contraception preferences in these patients. Methods: This study was conducted in Zekai Tahir Burak Teaching and Research Hospital between September 2013 and February 2014. A questionnaire was administered face to face (n=475). Demographic findings, level of education, family type, level of income, preconceptional planning, preconceptional and postpartum contraception preferences were questioned. These data were recorded with neonatal outcomes.Results: Three hundred sixty five (76.8%) patients stated that they preconceptionally planned their pregnancies. There were 110 (23.2%) women who defined their gestation as unplanned. The frequency of preconceptionally planned pregnancies were higher in nulliparous women (88.4%) than multiparous women (67.9%) (p<0.001). There was no significant difference between planned and unplanned pregnancies with respect to financial income, infant’s birth weight, and hemoglobin levels at delivery. However, educational level of the patients were significantly lower in patients with unplanned pregnancy (p<0.001). The time interval since last pregnancy was longer in patients with unplanned pregnancy and they were more motivated to use any kind of postpartum contraception (p<0.001). In planned pregnancies, the frequency of preconceptional gynecologic examination and using folic acid supplements were 32.9% and 16%, respectively. Conclusion: In our study, it was noticed that educational level of the women was a prominent factor on whether the pregnancy was planned or not. Family planning trainings must be structured according to the educational level of the couples and awareness about family planning must be increased. J Clin Exp Invest 2015; 6 (3): 250-255

Keywords

• Contraception; unplanned pregnancy; conception

Gebeliği plansız olan kadınların kişisel özellikleri ve kontrasepsiyon hakkındaki düşünceleri

Öz

Amaç: Miadında doğum yapan gebelerde gebeliğin planlı olup olmadığını araştırmak; gebeliği plansız gerçekleşenlerde, bunun nedenlerini ve hastaların kontrasepsiyona dair düşüncelerini belirlemek.

Yöntemler: Çalışmamız, Eylül 2013 - Şubat 2014 tarihleri arasında Zekai Tahir Burak Kadın Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesi'nin doğum ünitesine başvuran miadında gebelerle (n=475) yüz yüze anket görüşmesi yoluyla yapıldı. Olguların demografik özellikleri, eğitim düzeyleri, aile yapıları, gelir düzeyleri, gebeliğin planlı ya da plansız oluşu, gebelik öncesi ve sonrası kontrasepsiyon tercihleri soruldu, ardından neonatal sonuçlar ile birlikte kaydedildi.

Bulgular: Çalışmamıza katılan gebelerin %76,8’inin (n=365) gebeliği planlı; %23,2’sinin (n=110) gebeliği plansız idi. Nullipar gebelerde planlı gebelik oranı (%88,4), multipar gebelerdeki planlı gebelik oranına (%67,9) göre anlamlı derecede yüksek idi (p<0,001). Planlı ve plansız gebe kalan hastalar arasında gelir düzeyi, yenidoğan ağırlığı, doğumdaki hemoglobin seviyesi gibi faktörler açısından fark izlenmezken; eğitim düzeyinin plansız gebe kalan hastalarda daha düşük olduğu görüldü (p<0,001). Plansız gebe kalan hastalarda, önceki gebelikten sonra geçen süre, planlı gebe kalanlara göre daha uzundu ve doğum sonrası kontrasepsiyon isteği daha fazlaydı (p<0,001). Planlı gebe kalan hastalarda prekonsepsiyonel jinekolojik muayene oranı %32,9, prekonsepsiyonel folik asit kullanımı %16 düzeyinde belirlendi.

Sonuç: Çalışmamızda, gebeliğin planlı gerçekleşmesinde kadının eğitim düzeyinin rolü, önemli bir faktör olarak göze çarpmaktadır. Aile planlaması hizmetinde bireylerin eğitim düzeyi göz önünde bulundurularak, kullanabilecekleri kontrasepsiyon yöntemleri belirlenmeli, uygun nitelikte eğitim verilerek, farkındalığın artması sağlanmalıdır.

Anahtar kelimeler: Doğum kontrolü; planlanmamış gebelik; konsepsiyon.

Anahtar Kelimeler

• Doğum kontrolü; planlanmamış gebelik; konsepsiyon

References

1. 1. Singh S, Sedgh G, Hussain R. Unintended pregnancy: worldwide levels, trends, and outcomes. Stud Fam Plann 2010;41:241-250.
2. 2. Darroch JE, Singh S, Nadeau J. Contraception: An Investment in Lives, Health and Development. In Brief (No. 5). NewYork, NY: Guttmacher Institute and United Nations Population Fund 2008;5:1-4.
3. 3. Oringange C, Meremikwu MM, Eko H, et al. Interventions for preventing unintended pregnancies among adolescents. Cochrane Database Syst Rev 2009;4:CD005215.
4. 4. 2013 TNSA (Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması), 2013. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, Ankara, Türkiye. 2013;1-345.
5. 5. World Health Organization Guttmacher Institute. In Brief: Facts on Induced Abortion Worldwide. Geneva, Switzerland: World Health Organization Guttmacher Institute. 2007;2-3.
6. 6. Skouby SO. Contraceptive use and behavior in the 21st century: a comprehensive study across five European countries. Eur J Contracept Reprod Health Care. 2004;9:57-68.
7. 7. Egede JO, Onoh RC, Umeora OU, Iyoke CA, Dimejesi IB, Lawani LO. Contraceptive prevalence and preference in a cohort of south-east Nigerian women. Patient Prefer Adherence 2015;9:707-714.
8. 8. Bahamondes L, Lira-Plascencia J, Martin R, et al. Knowledge and attitudes of Latin American gynecologists regarding unplanned pregnancy and use of combined oral contraceptives. Int J Womens Health 2015;7:485-491.

9. 9. Tekiner AS, Çetin F, Ceyhun AG, Kafkaslı A. Planlanmamış gebelikler ile kontraseptif yöntemler arası ilişki. Dirim Tıp Gazetesi 2010;85:65-71.
10. 10. Bostancı MS. Doğu Anadolu Bölgesindeki bir ilçede kadınların kullandıkları kontraseptif yöntemleri için bilgi kaynakları ve istenmeyen gebeliklerle ilişkisi. Dicle Med J 2011;38:202-207.
11. 11. Özdemir İ, Yıldırım U, Demirci F, ve ark. Düzce’de yaşayan 15-49 yaş grubu evli kadınların kontraseptif yöntemi kullanma ve kullanmama nedenleri. Düzce Tıp Fak Derg 2002;4:19-22.
12. 12. Finer LB, Zolna MR. Shifts in Intended and Unintended Pregnancies in the United States, 2001-2008. Am J Public Health. 2014;104:43-48.
13. 13. Diker J, Erkoc A, Karatas N. Dr Sevki Atasagun Nevsehir Devlet Hastanesinde MR (Menstruel Regülasyon) yönetimi ile gebeliği sonlandırılan hastaların de- ğerlendirilmesi. Sağlık ve Toplum 2003;13:67-72.
14. 14. Senol YY, Dönmez L. Antalya Kütükçü 6 No’lu Sağlık Ocağı Bölgesinde 15-49 yas evli kadınlarda isteyerek düşük sıklığı ve etkileyen faktörler. Sağlık ve Toplum 2002;12:62-66.
15. 15. Altınbaş ŞK, Tekin YB, Dilbaz B, ve ark. İstenmeyen gebeliklerde kontraseptif yöntem bilgi düzeyi ve postpartum kontraseptif yöntem tercihleri. Nobel Medicus 2013;9:64-68.
16. 16. Celal Bayar Universitesi Tıp Fakultesi Halk Sağlığı Anabilim Dalı. Düşükler ve Ölü Doğumlar, Bölüm 5, Manisa Nüfus ve Sağlık Araştırması 1999. Emek Matbaacılık, Manisa, 53-58.
17. 17. Tinelli A, Tinelli R, Malmasi A, et al. The Intrauterine Device in Modern Contraception: Still an Actuality? Eur J Contracept Reprod Health Care 2006;11:197- 201.
18. 18. Delissaint D, McKyer EL. A systematic review of factors utilized in preconception health behavior research. Health Educ Behav. 2011;38:603-616.
19. 19. Harelick L, Viola D, Tahara D. Preconception health of low socioeconomic status women: assessing knowledge and behaviors. Womens Health Issues 2011;21:272-276.
20. 20. Yaman Tunc S, Yaman Görük N. The contraceptive method preference of gynecology out-patients and its relation with their education level. J Clin Exp Invest 2012;3:529-532.