-

Abstract

The Montenegrin experts have been paying more attention to the needs of children and subsequently to the finding of solutions and finding ways to overcome the issues. The latest reform of the educational system in Montenegro, raises the question of continuity through closer cooperation and networking of a kindergarten and school. Professional pedagogical and psychological problem of continuity of the public is not a new concept, mainly because they dealt with it in 60 's and 70 's of the last century.Since the consistency, systematic approach and individualization play a very important role in the educational principles whose aim is to promote the role of pedagogical workers in the theory and in practice, the theme of continuity is always interesting and useful. Thinking about the children, from the perspective of a family, school and society means searching for various options that will ensure continuity in the mental and physical growth of each individual. Both in Montenegro and elsewhere in the world, it is necessary to consider an approach that will enable the child an expedient context which will provide him informal and learning in general sense, the appropriate usage of the learning activities as well as the creation of a curriculum which will be based on the development-process principles in pre-schools as well as in the early grades of the primary school. Inclusion of children's families and other community members in these changes could also be one way to approach the pre-school and primary schools in order to create a continuity in the institutional primary education

Keywords

• Children, families, pre-school, education, adaptation, continuity

Karadağ Eğitim Sisteminde Süreklilik

Abstract

Karadağ’daki uzmanlar, çocuklar ile ilgili karşılaşılan sorunlara çözüm bulmaya ve bu sorunların üstesinden gelmek için çocukların ihtiyaçlarına daha fazla dikkat etmeye özen göstermektedir. Karadağ’da yapılan son reform ile birlikte, okul öncesi ve ilkokul arasında yakın bir işbirliği ve ağ oluşturma yoluyla süreklilik sorunu gündeme gelmiştir. Aslında süreklilik sorunu yeni bir kavram değildir, çünkü halk arasında 1960lı ve 1970li yıllarda da süreklilik sorunuyla uğraşılmıştır. Eğitim ilkelerinde tutarlılık, sistematik yaklaşım ve bireyselleştirme çok önemli bir rol oynamaktadır. Eğitimcileri teoride ve uygulamada destekleme rolü olan eğitim ilkeleri bakımından süreklilik konusu her zaman ilgi çekici ve yararlı bir konu olarak görülmüştür. Çocuk; aile, okul ve toplum perspektiflerinden bakılarak düşünüldüğünde, her bireyin zihinsel ve bedensel büyümesinde süreklilik sağlayacak şekilde çeşitli seçenekler araması demektir. Ailelerin ve eğitim kurumlarının önemli bir amacının, çocuğun okula gitmek için doğal öğrenme ihtiyacını anlamak olmalıdır. Çocuk ilkokula başladığı süreçte iletişim ve diğer becerilerinde hızlı bir gelişme gözlenir. Çocuk altı yaşında sosyal kurallar ve değerleri benimseyebilir. Okuldaki sosyal ilişkiler, davranışlar açısından çocuğun gelişimini etkiler. İlkokulun ilk yıllarında olduğu gibi okul öncesi yıllarında da gelişim süreci prensiplerini temel alan öğretim programlarının tasarlanması ve uygun öğrenme etkinliklerinin kullanımı önemli bir konudur. Bu değişikliklere çocukların ailelerinin ve diğer topluluk üyelerinin eklenmesi, ilkokulda bir süreklilik oluşturmak için okul öncesi ve ilkokula yönelik bir yaklaşım olarak görülebilir. Karadağ’da ya da Dünyanın farklı yerlerinde, çocuğun informal ve genel anlamdaki öğrenmesini destekleyecek uygun bağlamı sağlayacak bir yaklaşımın dikkate alınması gereklidir

Keywords

• Çocuk, aile, okul öncesi, eğitim, uyum, süreklilik

References

1. Analiza nastave i ciljeva programa u I razredu devetogodišnje osnovne škole. (2005). Zavod za školstvo, FOSI Crna Gora, Podgorica.
2. Belinova, L., i Jirova, M.,(1976). Kako pripremiti dijete za školu, IGKRO Svjetlost, Sarajevo.
3. Brkić, P. (1971). Socijalno ponašanje deteta u ranom detinjstvu, Predškolsko dete br. 3, Beograd.
4. Erceg, V., Muradbegović, H., Petrović, M., Zukanović, M., (1979). Pedagoško obrazovanje roditelja i vaspitanje omladine, IGKRO Svjetlost, Sarajevo.
5. Erikson, E.H. (1966). Identitat und Lebenszyklus, Suhrkamp, Franfurkt.
6. Freeman, S.F. (1950) Theory and Practice of Psychological, Henry Holt and Co, New York
7. Herlok, E. (1970) Razvoj deteta, Zavod za izdavanje udžbenika SRS, Beograd
8. Ivić, I. (1978) Čovek kao animal symbolicum, Nolit, Beograd

9. Knjiga promjena obrazovnog sistema (2001) Podgorica: Ministarstvo prosvjete i nauke RCG
10. Komenski, J.A. (1946) Materinsaka škola, Prosveta, Beograd.
11. Ladd, G.W. i Prince, J.M. (1987) Predicting children s social and school adjustment following the transition from preeschool to kindergarten, Child development 24, New York.
12. Lombardi, J. (1992). Beyond Transition: Ensuring continuity in early childhood services, ERIC, Urbana, Illinois.
13. Milić, S., (2007). Negativni uticaji vizuelnih medija na vaspitanje i obrazovanje, u: Zbornik »Obrazovanje i mediji«, Podgorica, CANU.
14. Parker, J.G. i Gottman, J.M. (1989). Social and emotional development in a relation context: friendship interaction from early childhood to adolescence. Peer relationship and child development, New York, Willey.
15. Pešikan, A. (1989). TIP-1 novi test gotovosti za polazak u školu, Revija za psihologiju, Vol.19, Br. 1-2, Beograd.
16. Piaget, J., (1965). The moral judgment of the child, Free Press, London.
17. Smiljanić-Čolanović, V. (1969). Gotovost djece za polazak u školu, Psihologija br. III, Bg.
18. Todorović K. (2004). Timski rad vaspitača i učitelja-način primjene integrisanog pristupa djetetu u osnovnoj školi, Vaspitanje i obrazovanje br.4, ZUNS, Podgorica.
19. Todorović K. (2008). Reformskim rješenjima ka adekvatnoj komunikaciji u osnovnoj školi Crne Gore, Pedagogija, br.3, Beograd.
20. Toličić, I. (1979). Utjecaj sistematskog predškolskog odgoja na razvoj sposobnosti
21. djeteta i na njegov uspjeh u školi, Predškolsko dete br. 4, Beograd.
22. Vasilev, S. (1980). Porodica prva dečija škola, GITP Proleter, Loznica.
23. Vučković, N. (1974). Socijalna prihvaćenost dece koja su pohađala predškolsku ustanovu u školi, Predškolsko dete br.3, Beograd.
24. Vučković, V. (2004). Vaspitni stil budućih učitelja, u: Zborniku radova Komunikacija i mediji u savremenoj nastavi, Učiteljski fakultet, Jagodina i Institut za pedagoška istraživanja, Beograd.