Innovative Approach to Lack of The Qualified Personnel in Tourism: The Case Of Kapadokya

Abstract

Tourism sector is one of the strongest drivers of world trade and prosperity serves as a wealth, job creation and foreign exchange earnings. In order to meet customer demands while businesses are trying to create differences with other similar products. Today, providing quality human capital, better service and innovativeness create a big differences for all serves industries. This study investigates the nature of hotel employees and managers in Kapadokya region Ortahisar, Ürgüp ve Göreme . For this purpose, data obtained by questionnaire technique of quantitative research methods were analyzed with SPSS version. Results obtained from the study show that hotel managers complaining lack of qualified employees and untrained employees providing quality services.

Keywords

• Tourism,Qualified Personnel,Innovation

Turizm Sektöründe Nitelikli İşgücü Açığına Yenilikçi Yaklaşım: Kapadokya Örneği

Abstract

Dünyanın üç temel hizmet sektöründen biri olan turizm sektöründe, müşteriler her geçen gün farklı gereksinimlere ihtiyaç duyarken, işletmeler ise bu gereksinimleri karşılayabilmek için yenilik yaratmaya çalışmaktadır. Bu süreç beşeri sermayenin niteliğini de geliştirmeye zorlamaktadır. Bu amaçla Kapadokya bölgesinde yer alan Ortahisar, Ürgüp ve Göreme ilçelerindeki konaklama işletmelerinde istihdam edilen işgücünün niteliği analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlar yenilikçi eğitim almamalarına rağmen çalışanların nitelikli iş gördüklerini ve yöneticilerin ise nitelikli işgücü sayısının yetersizliğinden yakındığını göstermektedir

Keywords

• Turizm, Nitelikli İşgücü, İnovasyon

References

1. Aggrey, N. (2014). Gender, Innovation and Labour Productivity in Uganda Manufacturing Firms, Girişimcilik ve İnovasyo Yönetimi Dergisi, 3(2): ss. 21-32.
2. Ar, İ. M. ve Özdemir, F. (2015). Sosyal Yenilik Üzerine Bir Ala Araştırması, Girişimcilik ve İnovasyon Yönetimi Dergisi, 4(1): ss. 17-43.
3. Bahar, O. ve Kozak, M. (2013). Turizm Ekonomisi, Detay Yayıncılık, 5. Baskı, Ankara.
4. Bingöl, D. (2006). İnsan Kaynakları Yönetimi, Arıkan yayın, 6. Baskı, İstanbul. Cooper, C. ve Shepherd, R. (1997). The Relationships between Tourism Education and the Tourism Industry: Implications for Tourism Education, Tourism Recreation Research, 22(1), ss. 34-47.
5. Coşkun, N. (2010). Türkiye’de Turizm Politikaları ve Turizm Sektörü Üzerindeki Etkileri, Uzmanlık Tezi, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kütüphaneler ve Yayımlar Genel Müdürlüğü, Ankara. Erişim Tarihi: 10.10.2015, http://aregem.kulturturizm. gov.tr/Eklenti/31154,neslihan-coskun-uzmanlik-tezipdf.pdf?0.
6. Çapraz, B., Ünnü, N. A. A., İliç, D. K., Kocamaz, M., Çiçekli, U. G., Aracıoğlu, B., Koçak, A., Kesken, J. Ve Soyuer, H. (2014). Çalışanlar Perspektifinden İnovatif İş Davranışının Belirleyicileri: İzmir İlindeki Öncelikli Sektörlere İlişkin Bir Araştırma, Girişimcilik ve İnovasyon Yönetimi Dergisi, 3(1): ss. 49-72.
7. Day, G. S (1994). The Capabilities of Market-Driven Organizations, Journal of Marketing 58 (4); ss. 37-52.
8. Drucker, P. F., (1985). Discipline of Innovation, Harvard Business Review, MayJune, ss. 67-72.

9. Erbaş, A., Cankül, D. ve Temizkan, R. (2013) Turizm Personeli Meslek Yasası Girişimi: Tiyader Örneği, 14. Ulusal Turizm Kongresi, Kayseri.
10. Ehtiyar R. ve Üngüren, E. (2008). Lise ve Üniversitede Turizm Eğitimi Alan Öğrencilerin Demografik Değişkenlerinin Umutsuzluk ve Kaygı Düzeylerine Etkilerinin Araştırılması, Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (2), ss. 34-51.
11. Eren, E. (2010) Stratejik Yönetim ve İşletme Politikası, Beta Yayın, 8. Baskı, İstanbul. Grant, R. M. (1991). The Resource-Based Theory of Competitive Advantage: Implications for Strategy Formulation, California Management Review, 33 (3): ss. 114-35.
12. Gürdal, M. (2002). Türkiye’de Mesleki Turizm Eğitiminin Yapısal Analizi, Okullaşma-Eğitimin Kalitesi- Staj-İstihdam Sorunları ve Çözüm Önerileri. Turizm Eğitimi Konferans-Workshop, 11-13 Aralık, Ankara, Turizm Bakanlığı Turizm Eğitimi Genel Müdürlüğü.
13. Güzel, N. G. (2006). Yükseköğretimde Turizm Eğitimi ve Hizmet Kalitesi, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
14. Hacıoğlu, N., Kaşlı, M., Şahin, S. ve Tetik, N. (2008). Türkiye’de Turizm Eğitimi. Ankara, Detay Yayıncılık.
15. Harmancıoğlu, N. (2012). İnovasyon Süreci: Yeni Ürün Geliştirmede İnovasyon Literatürünün Teorik Meta Analizi, Girişimcilik ve İnovasyon Yönetimi Dergisi, 1(1): ss.1-29.
16. Işık, C. (2015). Foreign Direct Investment in Tourism: Panel Data Analysis of D7 Countries, Athens Journal of Tourism, 2(2), ss. 93-103.
17. Işık, C. (2013). The Importance of Creating a Competitive Advantage and Investing in Information Technology for Modern Economies: an ARDL Test Approach from Turkey. J Knowl. Econ, (4), ss. 387–405.
18. Işık, C. (2012). The USA’s International Travel Demand and Economic Growth in Turkey: A Causality Analysis: (1990–2008). Tourismos: An International Multidisciplinary Journal of Tourism, 7(1), ss. 235–252.
19. Işık, C. ve Keskin, G. (2013). Bilgi Ekonomilerinde Rekabet Üstünlüğü Oluşturulması Açısından İnovasyonun Önemi, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 27(1), ss. 41-57.
20. Işık, C. ve Meriç, S. (2015). Otel Yöneticilerinin Bireysel Yenilikçi Kapsamında Değerlendirilmesi: Van İli Örneği, Girişimcilik ve İnovasyon Yönetimi Dergisi, 4(1), ss.1-16.
21. Işık, C. ve Serçeoğlu, N., (2015). İnovasyonel Turizm: Çin Örneği, Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(9), ss.1-15.
22. Keskin, G. (1998). Doğu Anadolu Bölgesinde Bulunan Turizm İşletme Belgeli Otellerin Personel ve Hizmet Kalitesinin Değerlendirilmesi, Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, Yıl:9, ss. 44-50.
23. Kızılırmak, İ. (2000). Meslek Yüksekokulları Turizm ve Otelcilik Programlarının Günümüz Turizm Sektörünün Beklentileri Doğrultusunda Değerlendirilmesi, Milli Eğitim Dergisi, ss.54-60.
24. Koko, J. ve Guerrier, Y. (1994). Over Education, Underemployment and Jop Satisfaction: A Study Of Finnish Hotel Receptionist, International Journey of Hospitality Management, 13(4), ss. 375-386.
25. Kültür ve Turizm Bakanlığı, 2015. Erişim Tarihi: 10.10.2015, www.kulturturizm. gov.tr/
26. Lam, T. ve Xiao, H. (2000). Challenges and Constraints of Hospitality and Tourism Education in China, International Journal of Contemporary Hospitality Management, 12 (5) ss. 291-295.
27. METARGEM, (2000). Turizm Sektörünün Ara Kademe İnsan Gücü İhtiyacı ve Turizm Eğitimi Araştırması. Millî Eğitim Bakanlığı Meslekî ve Teknik Eğitim Araştırma ve Geliştirme Merkezi Başkanlığı. Yayın no: 26, Ankara.
28. Mısırlı, İ. (2002). Turizm Sektöründe Meslek Standartları ve Mesleki Belgelendirme Sistemi (Sertifikasyon), Anatolia Turizm Araştırma Dergisi, 13(1): ss. 39-55.
29. Olaposi, T. O.,Binuyo, G. O. ve Ayanlade, O. S. (2015). The Impact of Gender on the Entrepreneurial Start-Up Activities of Selected Obafemi Awolowo University Students, Girişimcilik ve İnovasyon Yönetimi Dergisi, 4(1): ss. 45-61
30. Onural, H. (2005). Üst Düzey Eğitim Yöneticilerinin Eğitim Yönetimi Alanındaki Yeterlik Sorunu ve Nedenleri, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 41: 69-85.
31. Öğüt, A. ve Kocabacak, A. (2013). Doğru İşe Doğru İnsan, İnsan Kaynakları ve Kişilik Tipolojileri, Nobel Yayın, 1. Baskı, Ankara.
32. Özer, D. ve Özdemir, Ö. G. (2014) Yenilikçilik mi? Tüketim mi? Yenilikçi Tüketime Eleştirel Bir Yaklaşım ve Nitel Bir Analiz, Girişimcilik ve İnovasyon Yönetimi Dergisi, 3(1): ss. 25-48.
33. Pena, C. G. A.,Quiroga, W. M. H. C. ve Montan, J. E. Z. (2015). Bolivian Innovation Policies: Building an Inclusive Innovation System, Girişimcilik ve İnovasyon Yönetimi Dergisi, 4(1), ss. 63-82.
34. Porter, M. E., (1985). Competitive Advantage, the Free Press, New York. Porter, M. E., (1990). The Competitive Advantage of Nations, Macmillan, London.
35. Roney, S. A. ve Öztin, P. (2007). Career Perceptions of Undergraduate Tourism Students: A Case Study in Turkey. Journal of Hospitality, Leisure, Sport and Tourism Education. 6 (1), ss. 4 -17.
36. Sabuncuoğlu, Z. (2000), İnsan Kaynakları Yönetimi, Ezgi Kitapevi, 1.Baskı, Bursa. Samırkaş, M. ve Bahar, O. (2013). Turizm, Yoksulluk ve Bölgesel Gelişmişlik Farklılıkları, Detay Yayıncılık, 1. Baskı, Ankara.
37. Timur, A. (1994). Turizm Eğitiminde Darboğazlar, Dört Yıllık Turizm Yüksek Okullarında Eğitim-Öğretim Sorunları ve Çözüm Yolları, Erciyes Üniversitesi, Nevşehir Üniversitesi Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Yüksekokulu, Nevşehir.
38. Temel S., Scholten, V., Akdeniz, R. C., Fortuin, F. ve Omta, O. (2011). University– industry collaboration in Turkish SMEs: Investigation of a U-shaped relationship, The International Journal of Entrepreneurship and Innovation, 14(2), ss. 103-115.
39. TİYADER (2013). Turistik İşletme Yöneticileri ve Avrupa Birliği Turizm Personeli ile İlişkiler Derneği, URL:http://www.tiyader.org/ (Erişim 22 Şubat 2015).
40. Türkeri, İ. (2014). Yükseköğretim Düzeyinde Turizm Eğitiminin Özel Nitelikli Sorunları ve Çözüm Önerileri, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(4), ss.1-14.
41. TÜRSAB, http://www.tursab.org.tr/tr, erişim tarihi 25.03.2015 UNWTO, (2015). Erişim Tarihi: 09.06.2015, http://www2.unwto.org/
42. Ülgen, H. Ve Mirza, S. K. (2004). İşletmelerde Stratejik Yönetim, Literatür Yayıncılık.
43. Webster, E., (2004). Fırms’ Decısıons to Innovate and Innovatıon Routınes, Econ. Innov. New Techn., 13(8), ss.733–745.