Amaç: Ergenlik döneminde ayak yapısı, büyüme ile ilişkili değişiklikler ve fiziksel aktivite düzeylerindeki farklılıklara bağlı olarak değişiklik gösterebilir. Ancak düzenli spor yapmanın ayak biyomekaniği üzerindeki etkisine dair kanıtlar sınırlıdır. Bu çalışma, spor yapma alışkanlığı olan ve olmayan ergenlerin ayak biyomekanik özelliklerini retrospektif karşılaştırmayı amaçlamıştır.
Yöntem: 10–18 yaş arası 60 sağlıklı ergen, spor yapan grup (n=30) ve spor yapmayan grup (n=30) olarak sınıflandırılmıştır. Ayak biyomekaniği, mürekkep taban izi analizi ile elde edilen Staheli İndeksi (Sİ), Ayak Postür İndeksi (APİ) ve halluks valgus (HV) açısı kullanılarak değerlendirilmiştir.
Bulgular: Gruplar arasında yaş açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p=0,049); ancak yaş farkı dikkate alınarak yapılan düzeltme sonrasında temel bulgular değişmemiş ve grup farklılıkları hâlâ anlamlıdır. Spor yapan grup, her iki ayakta da ayak postür indeksi skorları açısından anlamlı şekilde daha düşük değerler göstermiştir (p=0,005 ve p=0,003) ve Staheli İndeksi değerleri daha düşük bulunmuştur (p=0,003 ve p=0,001). Yaşa göre yapılan düzeltme sonrasında Ayak postür indeksi’ndeki grup farkları anlamlılığını korumuştur (sağ: p=0,024; sol: p=0,019). Halluks valgus açılarında ise anlamlı bir fark bulunmamıştır (p > 0,05).
Sonuçlar: Düzenli olarak spor yapan ergenlerde ayak postürü daha nötral olup, medial longitudinal ark daha iyi korunmaktadır. Bu bulgular, organize sporların ergenlik döneminde ayak gelişimi üzerinde potansiyel olarak yararlı bir rolü olabileceğini desteklemekte, gelecekte yapılacak araştırmalar için bir temel sunmakta ve nedenselliğin açıklığa kavuşturulması amacıyla iyi tasarlanmış uzunlamasına çalışmalara duyulan ihtiyacın önemini vurgulamaktadır.
Purpose: Foot structure during adolescence may vary due to growth-related changes and differences in physical activity levels. However, evidence regarding the impact of regular sports participation on foot biomechanics remains limited. This study aimed to retrospectively compare foot biomechanical characteristics between adolescents with and without regular sports participation.
Methods: Sixty healthy adolescents aged 10–18 years were classified into a sports-active group (n=30) and a non-sports group (n=30). Foot biomechanics were assessed using the Staheli Index (SI) obtained from ink footprint analysis, the Foot Posture Index (FPI), and the hallux valgus (HV) angle.
Results: A statistically significant difference in age was observed between the groups (p=0.049); however, adjustment for age did not alter the main findings. The sports-active group demonstrated significantly lower Foot Posture Index scores for both feet (p=0.005 and p=0.003) and lower Staheli Index values (p=0.003 and p=0.001). Group differences in Foot Postur Index remained significant after age adjustment (right: p=0.024; left: p=0.019). No significant differences were detected in Hallux Valgus angles (p > 0.05).
Conclusions: Adolescents who participate in sports regularly exhibit a more neutral foot posture and better preservation of the medial longitudinal arch. These findings support a potentially beneficial role of organized sports in adolescent foot development, provide a foundation for future research, and underscore the need for well-designed longitudinal studies to clarify causality.
| Primary Language | English |
|---|---|
| Subjects | Physiotherapy |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | March 9, 2026 |
| Acceptance Date | March 30, 2026 |
| Publication Date | April 16, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.15437/jetr.1904937 |
| IZ | https://izlik.org/JA46NL39PW |
| Published in Issue | Year 2026 Volume: 13 Issue: 1 |