Transtibial amputelerde sanal gerçeklik uygulamasının kinezyofobi, depresyon ve ağırlık aktarma üzerine etkileri
Abstract
Amaç: Sanal gerçeklik uygulaması; bireylere gerçekmiş hissi veren, bilgisayarlar tarafından yaratılan dinamik bir ortamla karşılıklı iletişim olanağı tanıyan, üç boyutlu bir benzetim modelidir. Bu çalışmanın amacı; sanal gerçeklik uygulamasının transtibial amputasyonu olan bireylerde kinezyofobi, depresyon ve ağırlık aktarma üzerine etkilerini belirlemekti.
Yöntem: Bu çalışmaya yaş ortalaması 36.4±7.6 yıl olan 19 transtibial amputasyonu olan birey dâhil edildi. Bireylerin tümü aynı tip protez ve süspansiyon sistemi kullanmaktaydı. Bireyler iki gruba ayrıldı. Birinci gruba sanal gerçeklik uygulamaları yapılırken, diğer gruba standart fizyoterapi yöntemleri uygulandı. Bireyler 4 hafta boyunca haftada 3 gün tedaviye alındı. Tedavi öncesi ve sonrası değerlendirmeler yapıldı. LASAR Postür Cihazı (Ottobock, Almanya, 1997) ile ağırlık aktarma miktarları, Beck Depresyon Anketi ile depresyon durumu ve Tampa Kinezyofobi Skalası ile kinezyofobi düzeyleri belirlendi.
Bulgular: Bireylerin grup içinde tedavi öncesi ve tedavi sonrası depresyon, kinezyofobi düzeylerinde her iki grupta da fark bulundu (p<0,05). Sanal gerçeklik uygulamaları ve standart fizyoterapi yöntemleri gruplarında, tedavi öncesi ve sonrası kinezyofobi, depresyon ve ağırlık aktarma farkları açısından fark yoktu (p>0,05).
Sonuç: Sanal gerçeklik uygulamaları ve standart fizyoterapi yöntemleri transtibial amputasyonu olan bireylerde hareket korkusu, depresyon ve ağırlık aktarma üzerine etkili bulundu. Sanal gerçeklik uygulamalarının, standart fizyoterapi yöntemlerine ilave olarak rehabilitasyon sürecine dâhil edilebileceği düşünülmektedir.
Keywords
References
- 1. Wahbi A, Aldakhil S, Turki S, et al. Risk factors for amputation in extremity vascular injuries in Saudi Arabia. Vasc Health Risk Manag. 2016;12:229-232.
- 2. Serizawa F, Sasaki S, Fujishima S, et al. Mortality rates and walking ability transition after lower limb major amputation in hemodialysis patients. J Vasc Surg. 2016;64:1018-25.
- 3. Vitali M, Readhead RG. The modern concept of the general management of amputee rehabilitation including immediate postoperative fitting. Ann. Roy Coll. Sur Engl. 1967;40:251-260.
- 4. Andrysek J, Klejman S, Steinnagel B, et al. Preliminary evaluation of a commercially available videogame system as an adjunct therapeutic intervention for improving balance among children and adolescents with lower limb amputations. Arch Phys Med Rehabil. 2012;93:358-366.
- 5. Nadollek H, Brauer S, Isles R. Outcomes after trans tibial amputation: the relationship between quiet stance ability, strength of hip abductor muscles and gait. Physiother Res Int. 2002;7:203-214.
- 6. Betker AL, Szturm T, Moussavi Z.K, et al. Video game-based exercises for balance rehabilitation: a single-subject design. Arch Phys Med Rehabil. 2006;87:1141-1149.
- 7. Miller, KJ, Adair BS, Pearce AJ et al. Effectiveness and feasibility of virtual reality and gaming system use at home by older adults for enabling physical activity to improve healthrelated domains: a systematic review. Age Ageing. 2013;43:188-195.
- 8. Hoenig H, Sanford JA, Butterfield T, et al. Development of a teletechnology protocol for inhome rehabilitation. J Rehabil Res Dev. 2006;43:287-298.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Publication Date
July 16, 2018
Submission Date
January 25, 2018
Acceptance Date
-
Published in Issue
Year 2018 Volume: 5 Number: 2