SPORTİF REKREASYON AKTİVİTELERİNE KATILAN ÖĞRENCİLERİN KARAR VERMEDE ÖZSAYGI VE KARAR VERME STİLLERİNİN BELİRLENMESİ

Öz

Bu araştırma; Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi spor şenlikleri içerisinde yer alan sportif rekreasyon aktivitelerine katılan öğrencilerin karar verme düzeylerini belirmek amacıyla yapılmıştır. Araştırma modeli olarak nicel araştırma yöntemlerinden betimsel yöntem benimsenmiştir. Araştırma grubunu sportif rekreasyon aktivitelerine katılan 258 öğrenci oluşturmaktadır. Mann ve arkadaşları tarafından geliştirilen 2004 yılında Deniz tarafından Türkçeye uyarlanan “Melbourne Karar Verme Ölçeği” ve beden eğitimi öğretmenlerinin kişisel özelliklerini belirlemek için araştırmacı tarafından geliştirilen “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Ölçümlerin, normal dağılıma uygun olup olamadığını belirlemek için tek örneklem Kolmogorov Smirnov Testi uygulanmıştır. Ölçümler normal dağılım göstermediği için verilerin çözüm ve yorumlanmasında non-parametrik testlerden Kruskal-Wallis Testi ve Mann Whitney U testleri kullanılarak anlamlılık P<0,05 alınmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ve hesaplanmış değerlerin bulunmasında SPSS 21 (Statistical Package for Social Sciences) paket programı kullanılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin karar vermede öz saygı puan ortalaması (Ort.=5.23) orta seviyenin altında olduğu, karar verme stilleri alt boyutlarından dikkatli karar verme puan ortalamasının (Ort.=5.01) düşük seviyede olduğu, kaçıngan karar verme puan ortalamasının (Ort.=5.65) orta seviyeye yakın oranda olduğu, erteleyici karar verme puan ortalamasının (Ort.=4.58) orta seviyenin altında ve panik karar verme puan ortalamasının (Ort.=4.17) yine orta seviyenin altında olduğu söylenebilir. Kişisel özelliklere göre ise karar vermede özsaygı ve karar verme stilleri açısından sporcuların yaş, sınıf, baba mesleği, baba öğrenim durumu, aktif spor yapma ve spor türü değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık bulunurken, yaşadığı yer, anne iş durumu, anne öğrenim durumu, boş zaman yeterli mi? ve boş zamanlarınız nasıl değerlendirirsiniz? değişkenlerine göre ise anlamlı bir fark bulunamamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Karar Verme, Sporcu, Üniversite

DETERMINATION OF SELF-ESTEEM IN DECISION MAKING AND DECISION MAKING STYLES OF THE STUDENTS PARTICIPATING IN SPORTIVE RECREATIONAL ACTIVITIES

Abstract

This research was done with the aim of determining of self esteem in decision making and decision making styles of the students participating in sportive recreational activities in Karamanoglu Mehmetbey University. Descriptive method, one of the quantitative research methods, was adopted as the search model. Research group consisted of 258 male athletes who participated in sportive recreational activities. “The Melbourne Deciding Scale (MDS)” developed by Mann et al. and adapted into Turkish by Deniz in 2004 and “Personal Information Form” which was developed by researcher in order to determine personal characteristic of athletes, were used as data collection tool. Unique sample Kolmogorov Smirnov Test was used in order to see whether measurements were proper for normal dispersion. Kruskal-Wallis Test and Mann Whitney U test were used on analyzing and interpreting of data since it was a unnormal dispersion and meaningfulness was determined as P<0,05. SPSS 21 (Statistical package for social sciences) packet programme was used for evaluating data and finding calculated values. It can be said that the self esteem in decision making point average of the athletes participated in the research with (Mean= 5,23), careful decision making style point average (Mean=5,01), avoidant decision making style point average (Mean=5,65) , postponer decision Making style point average (Mean=4,58) and panic decision making style point average were low with (Mean=4,17). Meaningful difference was found in terms of personal characteristics on self esteem in decision making and decision making styles of participants’ age, class which they study at, father occupation, father education, active sports situation and sports type variables. However, meaningful difference was not found on place where they live, mother occupation, mother education, Is your free time enough? and How do you spend your free time? variables.

Keywords

• Decision Making, Athlete, University

References

1. Akpınar Ö., Temel V., Birol S.S., Akpınar S., Nas K. (2015). Üniversitede Okuyan Hokey Sporcularının Karar Verme Stillerinin Belirlenmesi. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi.
2. Akpınar S., Bay M.,Ugur S.,Temel V., Nas K. (2014). The examination of some variables in terms of some deciding styles of students who study at physical education and sports high school. Prime Journal of Social Science (PJSS), 3(3), 642-647.
3. Avşaroğlu, S. (2007). Üniversite Öğrencilerinin Karar Vermede Özsaygı, Karar verme ve Stresle Başa Çıkma Stillerinin Benlik Saygısı Ve Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya.
4. Bursalıoğlu, Z. (2005). Eğitim yönetiminde teori ve uygulama. Ankara: Pegem Yayınları.
5. Büyüköztürk,Ş.(2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
6. Deniz, M. E. (2004). Üniversite öğrencilerinin karar vermede öz saygı, karar verme stilleri ve problem çözme yöntemleri arasındaki ilişkinin incelenmesi üzerine bir araştırma. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(15), 25- 35.
7. Karaküçük S. (2005). Rekreasyon – Boş Zaman Değerlendirme, Gazi Kitapevi, “5.Basım”, Ankara.
8. Kaya A.,M. (2011) Üniversite Öğrencilerinin Rekreatif Faaliyetlere Yönelik Tutumları Ve Boş Zaman Motivasyonlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi, Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi Ve Spor Ana Bilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, s.13-24, Sivas.

9. Kuzgun, Y. (1992). Karar Stratejileri Ölçeği: Geliştirilmesi ve Standardizasyonu, VII. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
10. Lök S., Tekin M., Yıldız M., Taşğın Ö., Temel V. (2009). Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda öğrenim gören öğretmen adaylarının problem çözme ve karar verme düzeylerinin incelenmesi. 6. Ulusal Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Sempozyumu, 145-176
11. Mann, M.E., R.S. Bradley, and M.K. Hughes (1998). Global-scale temperature patterns and climate forcing over the past six centuries, Nature, 392, 779-787.
12. Marco, C. D., Hartung, P. J., Nevman, I. & Parr, P. (2003). Validitiy of the Decisional Process Inventory, Journal of Vocational Behavior. 63, 1-19.
13. Özşaker, M. (2012). Gençlerin Serbest Zaman Aktivitelerine Katılamama Nedenleri Üzerine Bir İnceleme, Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 14 (1), 126- 131.
14. Ramazanoğlu F., Altungül O., Özer A. (2004) Sportif Açıdan Rekreasyon Etkinliklerinin Değerlendirmesi, Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, s.178.
15. Temel V., Bırol S.S., Nas K., Akpınar S., Tekın M. (2015). Self-esteem in decision making and decision making styles of teachers. Educational Research and Reviews, 10(6), 744-750., Doi: 10.5897/ERR2015.2088.
16. Temel, V. (2015). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin, Problem Çözme Becerileri, Karar Verme Stilleri ve Öfke Tarzları. Yayınlanmamış doktora tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon.
17. Tosun, K. (1992). İşletme Yönetiminin Genel Esasları. Ankara: Savaş Yayınları.
18. Yazıcıoğlu M. (2010). Boş Zaman Yönetimi Ve Rekreatif Faaliyetler: Memur Emeklilerinin Rekreatif Faaliyetlerinin Analizine İlişkin Bir Uygulama. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Yönetimi Anabilim Dalı İşletme Yönetimi Bilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, s.31, İstanbul.
19. Yerlisu Lapa T., Ardahan F. (2011) Açık Alan Rekreasyonu: Bisiklet Kullanıcıları ve Yürüyüşçülerin Doğa Sporu Yapma Nedenleri ve Elde Ettikleri Faydalar, Uluslar arası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1), 1329.
20. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi,
21. Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Karaman, TÜRKİYE.