ÖĞRENCİLERİN KARAR VERME DÜZEYLERİ İLE SÜREKLİ ÖFKE VE ÖFKE İFADE TARZLARININ BELİRLENMESİ

Öz

Bu araştırma; Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi spor şenlikleri içerisinde yer alan sportif rekreasyon aktivitelerine katılan öğrencilerin karar verme düzeyleri ile sürekli öfke ve öfke ifade tarzlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma grubunu üniversite içi sportif rekreasyon aktivitelerine katılan 258 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma da “Melbourne Karar Verme Ölçeği” ve “Sürekli Öfke-Öfke Tarz Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin çözüm ve yorumlanmasında, non-parametrik testler kullanılmıştır. Araştırmaya katılan sporcuların sürekli öfke puan ortalamaları (Ort.=22,5147), öfke ifade tarzı alt boyutlarından içe vurulan öfke puan ortalamaları (Ort.=17,2794), dışa vurulan öfke puan ortalamaları (Ort.=17,9706) düşük seviyelerde olduğu fakat, kontrol altına alınmış öfke puan ortalamaları (Ort.=20.5441) ise orta seviyede olduğu söylenebilir. Öğrencilerin karar vermede öz saygı puan ortalamaları (Ort.=5.23), karar verme stilleri alt boyutlarından dikkatli karar verme puan ortalamaları (Ort.=5.01), kaçıngan karar verme puan ortalamaları (Ort.=5.65), erteleyici karar verme puan ortalamaları (Ort.=4.58) ve panik karar verme puan ortalamaları (Ort.=4.17) orta seviyenin altında olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Öfke, Karar Verme, Rekreasyon, Üniversite

DETERMINATION OF THE TRAID ANGER AND ANGER EXPRESSION STYLES AND DECISION-MAKING LEVELS OF THE STUDENTS

Abstract

This research was done with the aim of determination whether self-esteem in decision making and decision making styles and trait anger and anger expression styles of the students participating in sportive recreational activities differ in terms of different variables or not. Research group consisted of 258 students who participated at the recreational activities. “The Melbourne Deciding Scale (MDS)” and “Trait Anger and Anger Expression Scale (TAAE) were used as data collection tool. It can be said that the trait anger point average of the athletes participated in the research with (Mean=22,5147), internalized anger point average (Mean=17,2794) and externalized anger point average (Mean=17,9706) was low but, their controlled anger point average was midlevel with (Ort.=20,5441). And self esteem in decision making point average with (Mean= 5,23), careful decision making style point average (Mean=5,01), avoidant decision making style point average (Mean=5,65) , postponer decision making style point average (Mean=4,58) and panic decision making style point average were low with (Mean=4,17).

Keywords

• Anger, Decision Making, Recreation, University

References

1. Akpınar Ö., Temel V., Birol S.S., Akpınar S., Nas K. (2015). Üniversitede Okuyan Hokey Sporcularının Karar Verme Stillerinin Belirlenmesi. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi.
2. Akpınar S., Bay M.,Ugur S.,Temel V., Nas K. (2014). The examination of some variables in terms of some deciding styles of students who study at physical education and sports high school. Prime Journal of Social Science (PJSS), 3(3), 642-647.
3. Bridewell, B.W. and Change, E.C. (1997). Distinguishing between anxiety, depression and hostility: relations to anger-in, anger-out and anger control, Personal Individual Differences, 22(4), 587- 590.
4. Bursalıoğlu, Z. (2005). Eğitim yönetiminde teori ve uygulama. Ankara: Pegem Yayınları.
5. Büyüköztürk,Ş.(2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
6. Deniz, M. E. (2004). Üniversite öğrencilerinin karar vermede öz saygı, karar verme stilleri ve problem çözme yöntemleri arasındaki ilişkinin incelenmesi üzerine bir araştırma. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(15), 25- 35.
7. Kaya A.,M. (2011). Üniversite Öğrencilerinin Rekreatif Faaliyetlere Yönelik Tutumları Ve Boş Zaman Motivasyonlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi, Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi Ve Spor Ana Bilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, s.13-24, Sivas.
8. Kısaç, İ. (1997). Üniversite Öğrencilerinin Bazı Değişkenlere Göre Sürekli Öfke İfade Düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara.

9. Kuzgun, Y. (1992). Karar Stratejileri Ölçeği: Geliştirilmesi ve Standardizasyonu, VII. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
10. Mann, M.E., R.S. Bradley, and M.K. Hughes (1998). Global-scale temperature patterns and climate forcing over the past six centuries, Nature, 392, 779-787.
11. Marco, C. D., Hartung, P. J., Nevman, I. & Parr, P. (2003). Validitiy of the Decisional Process Inventory, Journal of Vocational Behavior. 63, 1-19.
12. Özer, A. K. (1994). Sürekli öfke ve öfke ifade tarzı ölçekleri ön çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 9 (31) 25– 35.
13. Özşaker, M. (2012). Gençlerin Serbest Zaman Aktivitelerine Katılamama Nedenleri Üzerine Bir İnceleme, Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 14 (1), 126- 131.
14. Ramazanoğlu F., Altungül O., Özer A. (2004) Sportif Açıdan Rekreasyon Etkinliklerinin Değerlendirmesi, Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, s.178.
15. Savaşır, I. ve Şahin N.H. (1997). “Bilişsel Davranışçı Terapilerde Değerlendirme: Sık Kullanılan Ölçekler”, Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
16. Stearns, F. R. (1972). Anger: Psycholog, physiolog, pathology. Charles Thomas Publishing.
17. Şahin İ., Kocabulut Ö. (2014). Sportif Rekreasyon Aktivitelerine Düzenli Katılımı Engelleyen Faktörlerin İncelenmesi: Akdeniz Üniversitesi Turizm Fakültesi Öğrencileri Üzerine Bir Araştırma, Journal Of Recreation And Tourism Research, 1 (2), 2.
18. Temel, V., Akpınar, S., Birol, S.Ş., Nas, K. ve Akpınar, Ö. (2015). Öğretmenlerin bazı değişkenler açısından öfke düzeylerinin ve tarzlarının Belirlenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 8 Sayı: 40 Volume: 8 Issue: 40, Ordu, Türkiye.
19. Tosun, K. (1992). İşletme Yönetiminin Genel Esasları. Ankara: Savaş Yayınları.
20. Türk Dil Kurumu (2014). Büyük Türkçe sözlük, http://tdkterim.gov.tr/bts/ adresinden 21 Temmuz 2014 tarihinde edinilmiştir.
21. Yazıcıoğlu M. (2010). Boş Zaman Yönetimi Ve Rekreatif Faaliyetler: Memur Emeklilerinin Rekreatif Faaliyetlerinin Analizine İlişkin Bir Uygulama. Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Yönetimi Anabilim Dalı İşletme Yönetimi Bilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, s.31, İstanbul.
22. Yerlisu Lapa T., Ardahan F. (2011). Açık Alan Rekreasyonu: Bisiklet Kullanıcıları ve Yürüyüşçülerin Doğa Sporu Yapma Nedenleri ve Elde Ettikleri Faydalar, Uluslar arası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1), 1329.
23. Yılmaz, N. (2004). Öfke ile başa çıkma eğitiminin ve grupla psikolojik danışmanın ergenlerin öfke ile başa çıkabilmeleri üzerindeki etkileri. Yayınlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.