SÜRDÜRÜLEBİLİR KALKINMA VE YEŞİL BÜYÜME ARASINDAKİ İLİŞKİ

Abstract

    Sanayileşme ile beraber var olan çevre sorunlarında artışlar yaşanmaya başlamıştır. Çevresel sorunların artış göstermesiyle birlikte insanların doğaya karşı tutumu da değişmiştir. Hükümetlerin, sivil toplum kuruluşlarının ve insanların çevreye karşı bilinçli olması, sorunu çözmeye yönelik çabaları da beraberinde getirmiştir. Bu çözüm önerileri, 1972 yılında somut bir hale gelerek sürdürülebilir kalkınmanın ortaya çıkışını hazırlamıştır. Günümüz itibariyle sürdürülebilir kalkınma çok sık kullanılmasına rağmen aynı zamanda tartışılan bir kavramdır da. 21. yüzyılla başlayan çevresel, ekonomik ve toplumsal olumsuz olaylar dizisi sürdürülebilir kalkınmanın yeniden yapılanması gerektiğini ortaya koymuştur. Bu yapılanmayla sürdürülebilir kalkınma devam edecek ancak yeni bir ivme kazanacaktır. Bu ivmeyi sağlayacak olan 2005 yılında Asya-Pasifik bölgesinde ortaya çıkan yeşil büyüme olgusudur. Bu çalışmada, sürdürülebilir kalkınma ve sürdürülebilir kalkınmanın yeni vizyonu olan yeşil büyüme kavramları incelenerek aralarındaki ilişkinin genel bir değerlendirmesi yapılmıştır. Bu vesileyle çalışmada, sürdürülebilir kalkınmadan yeşil büyümeye kadar yaşanan gelişmeler, sürdürülebilir kalkınmanın ölçülmesi, sürdürülebilir kalkınma ve yeşil büyüme göstergelerinin belirtilerek sürdürülebilir kalkınma ve yeşil büyüme arasındaki ilişkinin açıklanması amaçlanmıştır. Yeşil büyüme kavramının temelinde sürdürülebilir kalkınma vardır. Bu manada yeşil büyüme üç temel zorunluluğun oluşmasıyla ortaya çıkmaktadır. Bunlar, sürdürülebilir kalkınma, ekonomik bir politika ve mevcut ekonomik sistemin kaynak kullanımının sürdürülemez ve verimsiz olmasıdır. Artık günümüz itibariyle sürdürülebilir kalkınma ve yeşil büyüme kavramları birlikte kullanıldığı zaman bir anlam ifade etmektedir.

Keywords

• Sürdürülebilir Kalkınma,Yeşil Büyüme, Ekonomik Politikalar

THE RELATIONSHIP BETWEEN SUSTAINABLE DEVELOPMENT AND GREEN GROWTH

Abstract

    With the industrialization, an increase has been experienced in the existing environmental problems. People's attitude towards nature have changed with the increase in environmental problems. The conscious stance of governments, non-governmental organizations and people towards nature have brought along the efforts to solve the problem. This solution suggestions became concrete in 1972 and accelerated the emergence of sustainable development. Today, sustainable development is a concept, which is used often while remaining controversial. Negative environmental, economic and social incidents, which have begun with 21. century, have revealed the need for reconstruction of sustainable development. With this structure, sustainable development will continue while gaining new momentum. What will provide this new momentum is the emerging green growth in  Asia-Pacific, in 2005. In this study, sustainable development and green growth (which is the new vision of sustainable development) concepts are analysed and a general assessment of the relationship between them is done. On this occasion, the study aims to explain the developments from sustainable development to green growth, and explaining the relationship between sustainable development and green growth by indicating the indicators between them. What lies at the bottom of green growth concept is sustainable development. In this sense, green growth emerges as three basic obligations arise. These are sustainable development, an economic policy and unsustainability and inefficiency of the resource utilization of current economic system. As of today, the sustainable development and green growth concepts refers to a meaning when used together.

Keywords

• Sustainable Development,Green Growth,Economic Policy

References

1. Aksu, C. (2011). Sürdürülebilir Kalkınma ve Çevre. Denizli: Güney Ege Kalkınma Ajansı.
2. Allen, C. ve Clouth, S. (2012). "Green Growth, and Low-Carbon Development history, definitions and a guide to recent publications". A guidebook to the Green Economy. Issue 1: Green Economy, UN Division for Sustainable Development, UNDESA ((UNDESA).
3. Arlı Yılmaz, S. (2014). Yeşil İşler ve Türkiye’de Yenilenebilir Enerji Alanındaki Potansiyeli. Uzmanlık Tezi, Yayın No:2887. Ankara: Kalkınma Bakanlığı, Sosyal Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü.
4. Aşıcı, A.A. ve Şahin, Ü. (2012). Yeşil Ekonomi. 1. Basım. İstanbul: Yeni İnsan Yayınevi.
5. Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Verimlilik Genel Müdürlüğü (2014). "Temiz Üretim (Eko - Verimlilik)". Kalkınmada Anahtar Verimlilik Dergisi. Yıl 26 Sayı 308. Ankara: Koza Yayıncılık.
6. Bishop, R. C. (1978). "Endangered Species and Uncertainty: The Economics of A Safe Minimum Standard". American Journal of Agricultural Economics. Volume 60: 10‐18.
7. Bozloğan, R. (2005). "Sürdürülebilir Gelişme Düşüncesinin Tarihsel Arka Planı". İstanbul Üniversitesi Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi. Sayı 50 (2005): (2005-2/2006-1) Prof. Dr. Nevzat Yalçıntaş'a Armağan Özel Sayısı, İstanbul: 1012-1028.
8. Bölgesel Çevre Merkezi Ofisi (REC) (2006). Avrupa Birliği Katılım Sürecinde Türkiye İçin Sürdürülebilir Kalkınma Yaklaşımları Toplantısı. (Editör: Gülsima Baykal) Ankara: Elma Teknik Basım.

9. Bruntland, G. H. (ed.) (1987). "Our common future: The World Commission on Environment and Development". Oxford University Press. Oxford. www.un-documents.net/our-common-future.pdf (21.06.2018).
10. Dinçer, M. Z. ve Aslan Ö. (2008). Sürdürülebilir Kalkınma, Yenilenebilir Enerji Kaynakları ve Hidrojen Enerjisi: Türkiye Değerlendirmesi. Yayın No: 2009–51, İstanbul: İTO Yayınları
11. Dinler, Z. (2012). İktisada Giriş. Bursa: Ekin Basın Yayın Dağıtım.
12. Drexhage, J. ve Murphy D. (2010). Sustainable Development: From Brundtland to Rio 2012, United Nations Headquarters, New York. International Institute For Sustainable Development. IISD (International Institute For Sustainable Development).
13. GGKP (2013). Select an Indicator. Data Explorer. www.greengrowthknowledge.org/data-explorer#/table?country=130&country=152&country=179&country=223&country=76&country=100&country=202&country=254&country=241&country=215&country=245&country=80&country=89&country=174&country=197&country=142&indicator=310&startYear=2000&endYear=2013 (15.06.2018).
14. Görmez, K. (2010). Çevre Sorunları, Geliştirilmiş 2. Baskı, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
15. Gürlük, S.(2010). Sürdürülebilir Kalkınma Gelişmekte Olan Ülkelerde Uygulanabilir Mi? Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi. Ekim 2010 Sayı: 5(2): 85‐99.
16. Islam S. M. N., Munasinghe M. and Clarke M. (2003). "Making Long Term Economic Growth More Sustainable: Evaluating the Costs and Benefits". Ecological Economics. Vol.ume:47. No: 2-3. 149 – 166.
17. Karacan, A.R. (2013). Çevre Ekonomisi ve Politikası, Ekonomi, Politika, Uluslar arası ve Ulusal Çevre Koruma Girişimleri. Genişletilmiş 2. Baskı. İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi.
18. Kasztelan, A. (2017). Green Growth, Green Economy And Sustainable Development: Terminological And Relational Discourse, Prague Economic Papers, 26(4), 487–499, https://doi.org/10.18267/j.pep.626
19. Kazzi, H. (2014). Green Growth and Sustaınable Development In The Arab Countries, European Scientific Journal, May 2014 edition, Volume:10, No:14, 567-578.
20. Keleş R. ve Hamamcı C. (2002). Çevrebilim. 4. Baskı. İstanbul: İmge Kitabevi.
21. Kılıç, S. (2008). Çevre Etiği - Ortaya Çıkışı, Gelişimi ve Sonuçları, Ankara: Orion Yayınevi.
22. Nhamo, G. (2014). From sustainable development through green growth to sustainable development plus, International Journal of African Renaissance Studies - Multi-, Inter- and Transdisciplinarity, Volume: 9, Issue:2, 20-38
23. OECD (2010). Yeşil Büyüme Stratejisi Geçici Raporu: Sürdürülebilir Bir Gelecek İçin Taahhütlerimizin Yerine Getirilmesi (Green Growth Strategy). OECD Mayıs 2010. www.oecd.org/greengrowth/45529850.pdf (15.06.2018).
24. OECD (2011). "OECD Multilingual Towards Green Growth Summary in Turkish". www.oecd.org/greengrowth/48060835.pdf (14.05.2018).
25. OECD Stat (2018). http://stats.oecd.org/viewhtml.aspx?datasetcode=PAT_DEV&lang=en# (25.05.2018).
26. Öztürk, L. (2007). Sürdürülebilir Kalkınma. Ankara: İmaj Yayıncılık
27. Popp, D. (2011). The Role of Technological Change in Green Growth, The World Bank Development Research Group Environment and Energy Team & Sustainable Development Network Office of the Chief Economist, Policy Research Working Paper 6239
28. Satır Reyhan, A. (2014). "Sürdürülebilir Üretim-Tüketim Politikaları Çerçevesinde Yeşil Ekonomi Üzerine Bir Değerlendirme". Memleket Siyaset Yönetim (MSY). Cilt: 9. Sayı: 22. 327–347.
29. Soubbotina T. P. and Sheram K. A. (2000). Beyond Economic Growth: Meeting The Challenges of Global Development. Wasington, USA: World Bank.
30. TÜİK (2011). Seçilmiş Sürdürülebilir Kalkınma Göstergeleri, 2000-2009. Yayın No: 3620. Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu Matbaası.
31. UN (2008). Measuring Sustainable Development, Report of the Joint UNECE/OECD/Eurostat Working Group on Statistics for Sustainable Development. New York and Geneva.
32. UN (2014). Conference of European Statisticians Recommendations On Measuring Sustainable Development, United Nations Economic Commission For Europe. "Prepared in cooperation with the Organisation for Economic Co-operation and Development and the Statistical Office of the European Union (Eurostat)". New York and Geneva.
33. UNCSD (2007). Indicators of Sustainable Development: Guidelines and Methodologies. 3. Baskı. USA New York: United Nations Publication. www.un.org/esa/sustdev/natlinfo/indicators/guidelines.pdf (19.09.2015).
34. UNECE (2009). "Measuring Sustainable Development". United Nations Economic Commission For Europe. Prepared in cooperation with the Organisation for Economic Co-operation and Development and the Statistical Office of the European Communities (Eurostat), New York and Geneva.
35. Wall, D. (2013). Yeşil Politika. (Çev: İlknur Urkun Kelso). 1. Baskı. Yeşil Politika Serisi-6. İstanbul: Yeni İnsan Yayınevi 63.
36. WEF (2008). 2008 Environmental Performance. Yale Center for Environmental Law and Policy, and Center for International Earth Science Information Network (CIESIN), World Economic Forum Geneva, Switzerland, Joint Research Centre of the European Commission Ispra, Italy.
37. World Bank (2012). Inclusive Green Growth, The Path way to Sustainable Development. Washington, D.C., 2012.
38. Yıkmaz, R. F. (2011). Sürdürülebilir Kalkınmanın Ölçülmesi ve Türkiye İçin Geliştirilmesi, DPT Müsteşarlığı, Sosyal Sektörle ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü, Yayın No: 2820, Ankara: Uzmanlık Tezi.
39. Yılmaz, V. (2017). Yeşil Büyüme ve Türkiye'de Uygulanabilirliği, Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sivas: Basılmamış Doktora Tezi.