KOMPOZİT TABAKALARININ ART ARDA VE ZAMAN ARALIĞI İLE BAĞLAYICI KULLANILARAK YERLEŞTİRİLMESİNİN MAKAS DAYANIMI ÜZERİNE ETKİSİ (IN VITRO ARAŞTIRMA)

Abstract

Amaç: Kompozit restorasyon yapımında iki kompozit tabakasının yerleştirilmesi arasında zamanın uzadığı durumlarla karşılaşılmaktadır. Çalışmamızda kompozit tabakaları arasına asit ve bağlayıcı uygulaması ve tabakaların yerleştirilmesinde zaman aralığını değişken tutulmasının kompozitin makas kuvvetlerine dayanımı üzerine etkisi araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada standart ölçülerde hazırlanan silikon kalıplara dökülerek elde edilen akrilik bloklarda bulunan özel hazırlanmış kalıplara kompozit materyal (PrimeDent, USA) yerleştirildi. Diğer tabaka kompozitin yerleştirilmesinde Ultradent (USA) firmasının bağlantı aparatından yararlanılmıştır. Deney örneklerinin makas dayanımları, Instron test cihazında ölçüldü. Elde edilen veriler karşılaştırmalı olarak değerlendirildi Bulgular: Çalışmada makas kuvvetlerine dayananım en yüksek Grup 2'de bulunmuştur (18,6 MPa)(p < 0.00l) ve en düşük değer Grup 3'te (6,8 MPa)(p < 0.001)bulunmuştur. Grup 4 ile Grup l(kontrol) arasında ve Grup 5 arasında makas kuvvetlerine dayanım açısından anlamlı bir fark tespit edilememiştir ( p> 0.05). Sonuç: İki kompozit tabakasının art arda veya 15 dakika zaman aralığı ile yerleştirilmesinde bağlayıcı uygulanması dişin makas kuvvetlerine dayanımını arttırmaktadır.

Keywords

• Kompozit, makas dayanımı, bağlayıcı sistemler, asit-etching

References

1. Leinfelder KF. Composite resins. Dent Clin North Am, 2000; 29: 359-71.
2. Masudi SM, Padtong EA. Effect of delayed light cured activation on bond strengths between composites and adhesives. Arch Orofac Sci, 2006; 1: 36-41.
3. Rathke A , Tymina Y, Haller B. Effect of different surface treatments on the composite-composite repair bond strength. Clin Oral Invest, 2009; 13: 317-23.
4. Rinastiti M , Ozcan M Siswomihardjo W, BusscherHJ. Immediate repair bond strengths of microhybrid, nanohybrid and nanofilled composites after different surface treatments. J Dent, 2010; 38(1): 29-38.
5. Truffier-Boutry D, Place E, Devaux J, Leloup G. Interfacial layer characterization in dental composite. J Oral Rehabil, 2003; 30: 74-7.
6. Shawkat E,Shortall A , Addison O,Palin W. Oxygen inhibition and incremental layer bond strengths of resin composites. Dent Mater, 2009; 2(5): 1338-46.
7. Boyer DB, Chan KC,Rreinhardt JW. Build-up and repair of light-cured composites: bond strength. J Dent Res, 1984; 63(10): 1241-44.
8. L i J. Effects of surface properties on bond strength between layers of newly cured dental composites. J Oral Rehabil, 1997; 24: 358-60.

9. Tezvergil A, Lassila LVJ, Vallittu. Composite-composite bond strength: effect Davidson CL. Visco-elastic parameters of of different adhesion primers. J Dent, 2003; 31: 521-25.
10. Riberio JCR, GomesPN, Moyses MR, Dias SC, Pereira LJ, Reiberio JGR. Shear strength evaluation of composite- composite resin associations. J Dent, 2008; 36: 326-30.
11. Eren D, Bektaş ÖÖ, Siso ŞH, Hürmüzlü F. Posterior kompozit restorasyonların tamir bağlanma dayanımlarının mikromakaslama yöntemi ile değerlendirilmesi. SÜ Dişhek Fak Derg, 2007; 16: 18-22.
12. Staxrud F, Dahl JE. Role of bonding agents in the repair of composite resin restorations. Eur J Oral Sci, 2011; 119: adezivin tek kat veya çok uygulamasının 316-22. makaslama direnci üzerine etkisi. A.Ü. Diş
13. Lucena-Martin C, Gonzalez-Lopez Hek Fak Derg, 2005; 32(1): 19-23. S, Navas-Rodriguez de Mondelo JM. The effect of various surface treatments and principles and techniques. 9th ed., Canada: bonding agents on the repaired strength of heat-treated composites. J Prosthet Dent, 2001; 86: 481-88.
14. Tabatabaei MH, Alizade Y, Taalim S. Effect of various surface treatment on repair strength of composite resin. J Dent TUMS, 2004; 1(4): 5-10.
15. Erdemir A, Eldeniz AÜ, Belli S. Kompozit rezinlerin tamirinde farklı bonding sistemlerin kullanılması. CÜ Dişhek Fak Derg, 2004; 7(1): 7-10.
16. Hagge MS, Lindemuth JS, Jones AG. Shear bond strength of bis-acryl composite provisional material repaired with flowable composite. J Esthet Restor Dent, 2002; 14: 47-52.
17. Rawls HR, Esquivel-Upshaw J. Restorative resins. İçinde: Anusavice KJ, editör. Phillips' science of dental material. St. Louis: W.B. Saunders, 2003, p.419.
18. Dauvillier BS, Feilzer AJ, DeGee AJ, dental restorative materials during setting. J Dent Res, 2000; 79(3): 818-23.
19. Bektaş ÖÖ, Siso ŞH, Eren D. Işık kaynakları, polimerizasyon ve klinik uygulamalar. EÜ Dişhek Fak Derg 2006; 27: 117-24.
20. Craig RG. Direct esthetic restorative materials restorative dental materials. vol.10, Mosby, St Louis: Mosby, 1989, p. 255-71.
21. Ersoy M , Özel E, Gökçe K. Farklı uygulama yöntemlerinin kompozit rezinlerin mikrosertlikleri üzerine etkisi. Atatürk Üniv Diş Hek Fak Derg, 2007; 17(1): 28-31.
22. Nalçacı A , Salbaş M . Self-etch
23. Albers H. Tooth-colored restoratives: BC Decker Publishing, 2002, p.149-50.