Assessment of Kargıcak Landslide on Silifke‐Mut (Mersin) Highway

Abstract

Silifke‐Mut ilçelerini birbirine bağlayan D‐715 Karayolu’nun Km 31+300‐31+500 arasında arasında Kargıcak Mahallesinde aşırı yağışların arkasından 8 Ocak 2020 tarihinde oluşan kütle hareketi değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmede, insansız hava aracı (İHA) ile çekilen fotoğraflardan, fotogrametrik yöntemle 2 cm çözünürlüklü sayısal yüzey modeli oluşturularak 8 Ocak 2020 tarihinde oluşan Kargıcak Heyelanının 1/1000 ölçekli haritası yapılmıştır. 8 Ocak 2020 tarihinde oluşan Kargıcak Heyelanının kayma mekanizması, derinliği ve bölgede yüzeyleyen litostratigrafi birimleri ile olan ilişkisi, heyelan alanında açılmış olan 9 adet tam karotlu sondajlardan yararlanılarak değerlendirilmiştir. Sondaj çalışmaları ile heyelanın gerçekleştiği zeminden örselenmiş ve örselenmemiş örnekler alınarak birimlerin indeks ve jeomekanik parametreleri belirlenmiştir. Sondaj kuyularına yerleştirilen inklinometre okumalarından elde edilen veriler kullanılarak kayma derinliği ve hızı belirlenmiştir. 8 Ocak 2020 tarihinde oluşan Kargıcak Heyelanının, dairesel başlayıp, ayrışmış kiltaşı-kil birimi ile kiltaşı-marn yüzeyinde düzlemsel olarak geliştiği belirlenmiştir. Bölgede 8 Ocak 2020 öncesi oluşan sağanak yağışlar heyelan alanında yüzeyleyen ayrışmış kiltaşı-kil biriminde boşluk suyu basıncını artırarak birimin kayma dayanımının azalmasına neden olmuştur.

Keywords

• Silifke-Mut Karayolu
• Kargıcak Heyelanı
• İHA
• İnklinometre
• Aşırı Yağış

Silifke‐Mut (Mersin) Karayolunda Meydana Gelen Kargıcak Heyelanının Değerlendirilmesi

Abstract

Silifke‐Mut ilçelerini birbirine bağlayan D‐715 Karayolu’nun Km 31+300‐31+500 arasında arasında Kargıcak Mahallesinde aşırı yağışların arkasından 8 Ocak 2020 tarihinde oluşan kütle hareketi değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmede, insansız hava aracı (İHA) ile çekilen fotoğraflardan, fotogrametrik yöntemle 2 cm çözünürlüklü sayısal yüzey modeli oluşturularak 8 Ocak 2020 tarihinde oluşan Kargıcak Heyelanının 1/1000 ölçekli haritası yapılmıştır. 8 Ocak 2020 tarihinde oluşan Kargıcak Heyelanının kayma mekanizması, derinliği ve bölgede yüzeyleyen litostratigrafi birimleri ile olan ilişkisi, heyelan alanında açılmış olan 9 adet tam karotlu sondajlardan yararlanılarak değerlendirilmiştir. Sondaj çalışmaları ile heyelanın gerçekleştiği zeminden örselenmiş ve örselenmemiş örnekler alınarak birimlerin indeks ve jeomekanik parametreleri belirlenmiştir. Sondaj kuyularına yerleştirilen inklinometre okumalarından elde edilen veriler kullanılarak kayma derinliği ve hızı belirlenmiştir. 8 Ocak 2020 tarihinde oluşan Kargıcak Heyelanının, dairesel başlayıp, ayrışmış kiltaşı-kil birimi ile kiltaşı-marn yüzeyinde düzlemsel olarak geliştiği belirlenmiştir. Bölgede 8 Ocak 2020 öncesi oluşan sağanak yağışlar heyelan alanında yüzeyleyen ayrışmış kiltaşı-kil biriminde boşluk suyu basıncını artırarak birimin kayma dayanımının azalmasına neden olmuştur.

Keywords

• Silifke-Mut Karayolu
• Kargıcak Heyelanı
• İHA
• İnklinometre
• Aşırı Yağış

References

1. Anonim, 2020. 1968 yılı yağışları sonrasında Kargıcak ve civarında oluşan kütle hareketi konulu görüşme, Silifke Kargıcak Mahallesi.
2. ASTM D-2487, (2020). Classification of soils for engineering purposes unified soil classification system. 22 Aralık 2022 tarihinde https://www. studocu.com/row/document/ege-universitesi/ electronics-ii/astm-d-2487-classification-of- soils-for-engineering-purposes-unified-soil- classification-system/8266235.
3. ASTM D-7012, (2017). Standard Test Methods for Compressive Strength and Elastic Moduli of Intact Rock Core Specimens under Varying States of Stress and Temperatures Atabey, E., Atabey, N., Hakyemez, A., İslamoğlu, Y., Sözeri, Ş. Özçelik, N.N. ve diğerleri. (2000). Mut-Karaman arası Miyosen Havzasının Litostratigrafisi ve Sedimantolojisi (Orta Toroslar). Maden Tetkik ve Arama Dergisi. 122, 53-72.
4. Atabey, E., Atabey, N., Hakyemez, A., İslamoğlu, Y., Sözeri, Ş., Özçelik, N.N., Saraç, G., Ünay, E., Babayiğit, S., (2000). Mut-Karaman arası Miyosen Havzasının Litostratigrafisi ve Sedimantolojisi (Orta Toroslar). Maden Tetkik ve Arama Dergisi. 122, 53-72.
5. Bishop, A.W., (1955). The use of the slip circle in the stability analysis of slopes. Geotechnique 5:7–7.
6. Chen, W.F, Mizuno, E., 1990. Nonlinear Analysis in Soil Mechanics: Theory and Implementation. Elsevier, Amsterdam.
7. Cheng, Y.M., Lansivaara, T., Wei, W.B., (2007). Two- dimensional slope stability analysis by limit equilibrium and strength reduction methods. Comput Geotechnics, 34(3), 137–150. https:// doi.org/10.1016/j.compgeo.2006.10.011.
8. Chowdhury, R., (2010). Geotechnical slope analysis. Taylor & Francis Group, London

9. Clough, R.W., WoodwardIII, R.J., (1967). Analysis of Embankment Stresses and Deformations. Journal of the Soil Mechanics and Foundations Division, 93(4), 529–549. https://doi.org/10.1061/ JSFEAQ.0001005
10. Dounias, G. T, Potts, D. M., Vaughan, P. R., (1988). Finite element analysis of progressive failure: two case studies. Comput Geotech, 6(2), 155–175. https://doi.org/10.1016/0266-352x(88)90078-x.
11. Duman, T.Y., Çan, T., Emre, Ö., (2011). 1/1.500.000 ölçekli Türkiye Heyelan Envanteri Haritası. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü, Özel Yayınlar Serisi-27, Ankara, Türkiye. ISBN: 978- 605-4075-84-3.
12. Finlay, P.J., Fell. R, Maguire, P.K., (1997). The relationship between the probability of landslide occurrence and rainfall. Can Geotech J, 34:811– 824.
13. Fernández-Merodo, J.A., García-Davalillo, J.C., Herrera, G., Mira, P., Pastor, M., (2014). 2D viscoplastic finite element modelling of slow landslides: The Portalet case study (Spain). Landslides, 11(1), 29–42.
14. Gedik, A., Birgili, Ş., Yılmaz, H., Yoldaş, R., (1979). Mut-Ermenek-Silifke Yöresinin Jeolojisi ve Petrol Olanakları. Türkiye Jeoloji Kurumu Bülteni. 22, 7–26.
15. Griffiths, D.V., Lane, P.A., (1999). Slope stability analysis by finite elements. Geotechnique, 49(3), 387–403. https://doi.org/10.1680/ geot.1999.49.3.387.
16. Haberler.com, (2020). Mersin’de çökme meydana gelen yol ulaşıma kapatıldı. 03 Ocak 2023 tarihinde https://www.haberler.com/mersin-de- cokme-meydana-gelen-yol-ulasima-12797878- haberi.
17. JEMAS Mühendislik, (2020). Silifke-Mut 3. Bölge Hudut 2. Kısım Yolu Km:31+100-31+650 Arası Heyelan Önleme Projesi.
18. ISRM, (1981). Rock Characterization, Testing and Monitoring: ISRM Suggested Methods. E.T.Brown (ed.), Pergamon Press, 211 p.
19. Lee, M.L., Gofar, N., Rahardjo, H., (2009). A simple model for preliminary evaluation of rainfall- induced slope instability. Eng Geol, 108: 272– 285.
20. Meteoblue, (2021). Kargıcak Hava Durumu. 22 Kasım 2021 tarihinde https://www.meteoblue. com/tr/hava/hafta/kargıcak_türkiye_309126.
21. MGM, (2021). Meteoroloji Genel Müdürlüğü, Meteorolojik Hadiselerin Şiddetlerine ait Sınıflandırma. 22 Kasım 2021 tarihinde https://www.mgm.gov. tr/site/yardim1.aspx?=HadSid adresinden erişildi.
22. MGM, (2022). Meteoroloji Genel Müdürlüğü, İllere ait mevsim normalleri. 30 Kasım 2022 tarihinde https://www.mgm.gov.tr/veridegerlendirme/il- ve-ilceler-istatistik.aspx?m=MERSIN.
23. Nurduhan, M., (2022). Silifke-Mut (Mersin) Karayolu Kargıcak Civarındaki Kütle Hareketinin Değerlendirilmesi., Mersin Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 101 s, Mersin
24. Ocakoğlu, F., Gökçeoğlu, C., Ercanoglu, M., (2002). Dynamics of a complex mass movement triggered by heavy rainfall: a case study from NW Turkey. Geomorphology, 42(329–341):330.
25. Pain, A, Kanungo, D.P., Sarkar, S., (2014). Rock slope stability assessment using finite element based modelling - examples from the Indian Himalayas. Geomechanics and Geoengineering, 9(3), 215–230. https://doi.org/10.1080/1748602 5.2014.883465.
26. Reis, S., Bayrak, T., Yalçın, A., Atasoy, M., Nişancı, R., Ekercin, S., (2008). Rize Bölgesinde Yağış Heyelan İlişkisi. Jeodezi, Jeoinformasyon ve Arazi Yönetimi Dergisi. 2008/2 99.
27. Rocscience, (2011). Phase 2-2D Finite element program for calculating stresses and estimating support around underground excavation. (v8.14). Rocscience. https://www.rocscience.com/ documents/pdfs/ rocnews/spring2011/Phase2-8. pdf.
28. Tekin, S., (2019). Göksu nehri havzasının coğrafi bilgi sistemleri tabanlı jeomorfometrik analizi ve niceliksel heyelan olası tehlike değerlendirmesi. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, 244 s, Adana.
29. Tağa, H., Turkmen, S., Kacka, N., (2015). Assessment of stability problems at southern engineered slopes along Mersin-Tarsus Motorway in Turkey. Bulletin of Engineering Geology and the Environment, 74 (2), 379-391.
30. Tağa, H., (2017). Mersin-Tarsus Otoyolunun Kuzey Şevlerindeki Duraysızlıkların Değerlendirilmesi. MühJeo2017: Ulusal Mühendislik Jeolojisi ve Jeoteknik Sempozyumu, Adana, Türkiye.
31. Tağa, H., Yalçın, E., (2019). Tarsus Çamlıyayla Yolu Kütle Hareketinin Değerlendirilmesi. Mühjeo’ 2019 Mühendislik Jeolojisi ve Jeoteknik Sempozyumu bildiriler kitabı (ss. 309-316). Denizli, Türkiye.
32. TS EN 1926, (2022). Doğal taşlar- Deney metotları- Basınç dayanımı tayini. Ankara.
33. TS EN ISO 17892-1, (2014). Geoteknik etüt ve deneyler - Zemin laboratuvar deneyleri – Bölüm 1: Su içeriğinin belirlenmesi. Türk Standardları Enstitüsü, Ankara.
34. TS EN ISO 17892-2, (2014). Geoteknik etüt ve deneyler - Zemin laboratuvar deneyleri - Bölüm 2: Birim hacim kütlenin belirlenmesi. Türk Standardları Enstitüsü, Ankara.
35. TS EN ISO 17892-3, (2016). Geoteknik etüt ve deneyler - Zemin laboratuvar deneyleri - Bölüm 3: Tane yoğunluğunun belirlenmesi. Türk Standardları Enstitüsü, Ankara.
36. TS EN ISO 17892-4, (2016). Geoteknik Etüt ve Deneyler - Zemin Laboratuvar Deneyleri - Bölüm 4: Tane Büyüklüğü Dağılımının Belirlenmesi. Türk Standardları Enstitüsü, Ankara.
37. TS 1900-1, (2006). İnşaat Mühendisliğinde Zemin Laboratuvar Deneyleri - Bölüm 1: Fiziksel Özelliklerin Tayini. Türk Standardları Enstitüsü, Ankara.
38. TS 1900-2, (2006). İnşaat Mühendisliğinde Zemin Laboratuvar Deneyleri - Bölüm 2: Mekanik Özelliklerin Tayini. Türk Standardları Enstitüsü, Ankara.
39. Ugai, K., Leshchinsky, D., (1995). Three-dimensional limit equilibrium and finite element analysis: a comparison of results. Soils Foundations, 35(4), 1–7. https://doi.org/10.3208/sandf.35.4_1.
40. Von Mises, R., (1913). Mechanik der festen Körper im plastisch-deformablen Zustand. Nachrichten von der Gesellschaft der Wissenschaften zu Göttingen. Mathematisch-Physikalische Klasse. (1): 582–592.
41. Zezere, J.L., Ferreira, A.B., Rodrigues, M.L., (1999). Landslides in the North of Lisbon Region (Portugal): conditioning and triggering factors. Phys Chem Earth A 24(10),925–934.
42. Zienkiewicz, O.C., Taylor, R.L., (1989). The Finite Element Method. Vol.1, 4th Edition, McGraw- Hill, New York.
43. Zhu, H., Randolph, M.F., (2009). Large Deformation Finite-Element Analysis of Submarine Landslide Interaction with Embedded Pipelines. International Journal of Geomechanics, 10(4), 145–152. https://doi.org/10.1061/(ASCE) GM.1943-5622.0000054.