HAKKARİ İLİNDE CUMHURİYET’TEN GÜNÜMÜZE EĞİTİM FONKSİYONUNUN GELİŞİMİ

Öz

Hakkari ili eğitim göstergeleri bakımından, Cumhuriyet’ten günümüze kadar ülke ortalamasının altında kalmıştır. İlin birtakım genel özellikleri, eğitim fonksiyonu bakımından geri kalmasına yol açmıştır. Coğrafi konumu ve yapısı gereği tarih boyunca izole bir bölgede yer alan ilde, ulaşım ve iletişim imkânları gelişmemiştir. İlin aynı zamanda ülkenin önemli şehirsel merkezlerine uzak olması ve bulunduğu bölgede güvenlik sorunlarının yaşanması eğitim olanaklarının gelişmesini olumsuz etkilemiştir.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim
• Nufus
• Hakkari ili

DEVELOPMENT OF EDUCATIONAL FUNCTION FROM REPUBLIC TO THE PRESENT IN HAKKARİPROVINCE

Abstract

In terms of educational indicators, the province of Hakkari has remained below the country average since the Republic. Some general characteristics of the province have led to lag in terms of educational function. Due to its geographical location and structure, transportation and communication facilities have not developed in the province, which has been in an isolated region throughout history. Also being far from the important urban centers of the country and the security problems in the region have negatively affected the development of educational opportunities.

Keywords

• Education
• Population
• Hakkari Province

References

1. ARVAS, T.Z., (2015), Hakkari’de Hıristiyan bir Topluluk: Nasturiler (1836-1936), Ankara, Hakim Yayınları, ISBN: 978-605-64537-6-2
2. DİE., (1970), Genel Nüfus Sayımı, Ankara, Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası, Yayın No: 690.
3. DİE., (1980), Genel Nüfus Sayımı, Ankara, Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası, Yayın No: 990-12
4. DİE., (1990), Genel Nüfus Sayımı, Ankara, Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası, ISBN 975 - 19 - 0662 - 8
5. DİE., (2000), Genel Nüfus Sayımı, Ankara, Devlet İstatistik Enstitüsü Matbaası, ISBN 975 - 19 - 3084 – 7.
6. DOĞAN, M., (2019). Ekonomik Coğrafya. Ankara, Ed: Ö. Doğan Sertkaya & M. Doğan, Beşeri ve Ekonomik Coğrafya (s. 159-194), Pegem Akademi, 2. Baskı, İSBN: 978-605-241-476-7.
7. Hakkari Valiliği., (1974), Cumhuriyet’in 50. Yılında Hakkari 1973 İl Yıllığı, İstanbul, Pere Yayınevi.
8. GÜNKÖR, C., (2017). Exploration of the Relationship Between Educationand Development, Journal of International Social Sciences Education, volum 3(1), 14-32.

9. KAVAK, A., (2016), Hakkari’de Yükselen İlim ve Tasavvuf Güneşi, Seyyid Taha-i Nehri: Hayatı, Tasavvufi Yönü ve Tesirleri, Van, Vameda Yayıncılık, 1. Basım, İSBN: 978-60565178-7-7.
10. KÜÇÜKER, E., (2012), Türkiye’de Kalkınma Planları Kapsamında Yapılan Eğitim Planlarının Analizi, Kastamonu Eğitim Dergisi, 20 (1), 9-26.
11. ÖZAYDINLIK, K., (2014), Toplumsal Cinsiyet Temelinde Türkiye’de Kadın ve Eğitim, Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 0 (33), 93-112.
12. SAĞLAM, A.Ç., ve AYDOĞMUŞ, M., (2016), Gelişmiş ve Gelişmekte Olan Ülkelerin Eğitim Sistemlerinin Denetim Yapıları Karşılaştırıldığında Türkiye Eğitim Sisteminin Denetimi Ne Durumdadır?, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 17-38.
13. SERTKAYA DOĞAN, Ö., (2019), Nüfus Coğrafyası, Ankara, Ed: Ö. Doğan Sertkaya & M. Doğan, Beşeri ve Ekonomik Coğrafya (s. 159-194). Pegem Akademi, 2. Baskı, İSBN: 978-605-241-476-7.
14. SERTKAYA DOĞAN, Ö., (2015), Biga Yarımadası Nüfus Coğrafyası, İstanbul,Yeni Anadolu Yayıncılık, 1. Baskı, İSBN: 978-605-65447-5-0.
15. TEKELİ, İ. Ve İLKİN, S., (2009), Savaş Sonrası Ortamında 1947 Türkiye İktisadi Kalkınma Planı, İstanbul, Bilge Kültür Sanat Yayıncılık, 1. Baskı, İSBN: 978-605-5715-02-1.
16. TOP, M. (1999). Meydan Medresesi, Dağların Kenti Hakkari: Kültür, Sanat, Aktüalite Dergisi, Sayı 10 (5), 11-13.
17. TÜİK., (2008), Bölgesel Göstergeler TRB2 Van, Muş, Bitlis, Hakkari, Ankara, Türkiye İstatistik Kurumu Matbaası, İSSN: 1307-0804.
18. TÜİK., (2013), Seçilmiş Göstergelerle Hakkari, Ankara, Türkiye İstatistik Kurumu Matbaası, İSSN: 1307-0804.