SpeedStacks Uygulamasında Öz Değerlendirme: Öğrenci Görüşlerinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı ders dışı etkinlikleri çerçevesinde yapılan speed stacks (hızlı bardak dizilimi) uygulamasında öz değerlendirmenin öğrenci görüşlerine göre incelenmesidir. Araştırma, kontrol grupsuz ön test-son test ve görüşme sorularının da bulunduğu karma desen bir çalışmadır. Araştırmanın çalışma grubunu Yozgat Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü’ne bağlı bir çocuk kuruluşunda kalmakta olan, yaşları 15-17 arasında değişen ve speedstacks etkinliğine gönüllü katılan, toplam 23 erkek öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak öğrencilerin speedstacks uygulamaları ile kendi becerilerini değerlendirdikleri ön test ve son test öz değerlendirme formu kullanılmış olup, 6 haftalık uygulamanın sonunda ise 5 soruluk açık uçlu soru formu kullanılmıştır. Araştırmada uygulamada öğrencilere ilk derste bir saat speedstacks ile ilgili kural bilgisi ve uygulamalı video eğitimi verilmiş, ikinci derste yine bir saatlik uygulama yaptırılmış ve iki dersin ardından speedstacks beceri ön test verileri toplanmıştır. Ön test verileri toplandıktan sonra, dizilim çalışmaları uygulaması; altı hafta, haftada üç gün ve ikişer saat olmak üzere toplam 36 saat devam etmiştir. Uygulamanın sonunda, son test verilerini elde etmek üzere tekrar speedstack öz değerlendirme formu ve beş soruluk açık uçlu soru formu öğrencilere uygulanmıştır. Araştırmada nicel verilerin analizinde öğrencilerin ön test son test uygulamaları arasındaki farkı tespit etmek için Paired Simple T Testi uygulanmıştır. Nitel analiz için ise içerik analizi uygulanmıştır. Sonuç olarak, bu araştırmada öğrencilerin altı hafta süren uygulama sonunda speedstacks becerileri, istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde artmıştır. Öğrencilerin speedstacks uygulamasından sonra yaptıkları öz değerlendirme ilgili öğrenci görüşlerine göre; öğrenciler hem beceri ve yeteneklerin farkına varma, motivasyon artışı ve kapasitenin farkına varma gibi farkındalıklarının arttığını hem de kendilerini nesnel değerlendirebilme, öz eleştiri yapabilme, gözlem yapabilme, hedef koyma ve hedefe ulaşma gibi kazanımlar sağlaması açısından önemli faydaları olduğunu belirtmişlerdir.

Keywords

• : Speed Stacks
• Öz Değerlendirme
• Ders Dışı Etkinlikler

References

1. Adediwura A. A. (2012). Effect of Peer and Self-Assessment on Male and Female Students’ Self-Efficacy and Self-Autonomy in the Learning of Mathematics. Gender & Behaviour.10(1), 4492-4508.
2. Alıcı, D. (2010). Öğrenci Performansının Değerlendirilmesinde Kullanılan Diğer Ölçme Araç ve Yöntemleri (ss.127-168), Eğitimde Ölçme Değerlendirme (Ed. Satılmış Tekindal, 2. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
3. Alpşahin, İ. (2018). Futbolculara Uygulanan Sekiz Haftalık Core Antrenmanın Denge ve Futbol Becerilerine Etkileri. Yüksek Lisans Tezi. Gaziantep Üniversitesi, Sağlık Bilimler Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Gaziantep.
4. Anagün, Ş. S. (2014). Öğrenci Değerlendirmelerinin Ölçme Değerlendirme Sürecine Katılması. S. Baştürk (Ed.), Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme İçinde (2. Baskı), (s.287-303). Ankara: Nobel Yayıncılık.
5. Andrade, H.L., Du, Y., and Wang, X. (2008). Putting Rubrics to the Test: The Effect of a Model, Criteria Generation, and Rubric-Referenced Self-Assessment on Elementary School Students' Writing, Educational Measurement: Issues and PracticeVolume 27, Issue 2: 3-13. https://doi.org/10.1111/j.1745-3992.2008.00118.x
6. Boud, D., Falchikov, N. (2005). Redesigning assessment for learning beyond higher education. Research and development in higher education, 28(special issue), 34-41.
7. Boud, D., Lawson, R., and Thompson, D.G. (2013). Does student engagement in self-assessment calibrate their judgment over time? Assessment & Evaluation In Higher 4Education, 38(8), 941-956. DOI: 10.1080.
8. Creswell, J. W. (2017). Eğitim Araştırmaları: Nicel ve Nitel Araştırmanın Planlanması, Yürütülmesi ve Değerlendirilmesi. Edam. İstanbul.

9. Creswell, J. W., and Plano Clark, V. L. (2011). Choosing a mixed methods design. Designing And Conducting Mixed Methods Research, 2:53-106.
10. Ćukušić, M., Garača, Ž. and Jadrić, M. (2014). Online self-assessment and students' success in higher education institutions, Computers & Education, Volume 72, s.100-109, ISSN 0360-1315, https://doi.org/10.1016/j.compedu.2013.10.018.
11. Çiftçi, T. (2017). 12 Haftalık Temel Tenis Eğitiminin Çocuklarda Tenis Becerisi, Kuvvet ve Basit Reaksiyon Zamanı Özelliklerine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi. Gaziantep Üniversitesi, Sağlık Bilimler Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Gaziantep.
12. Dey, I. (1993). Qualitative Data Analysis: A User-Friendly Guide for Social Science. London: Routledge. http://dx.doi.org/10.4324/9780203412497.
13. Dochy, F. Segers, M. and Sluijsmans, D. (1999). The use of Self-, Peer and Co- assessment in Higher Education: A Review. Studies in Higher Education. 24(3), 331-350.
14. GotoButler, Y. and Lee, J. (2010). The effects of self-assessment among young learners of English. Language Testing, 27(1), 5–31.
15. Green, J. C., Krayder, H., and Mayer, E. (2005). Combining qualitative and quantitative methods in social inquiry. In B. Somekh & C. Lewin (Eds.). Research methods in the social sciences (pp. 275-282). London: Sage.
16. Gündüz, N. ve Keskin, M.T. (2019), Evaluation of Performance Work on Bocce Dart and Speed Stack Education Supported by Peer Education, International Journal of Physical Education-A Review Publication, 4/2019, 8-15, http://hdl.handle.net/20.500.11787/1945
17. Gündüz N. ve Yanar N. (2021). Self-assessment in physical education: Investigation of teacher and student opinions International Journal of Physical Education. Volume LVIII, Issue 3,21-40.DOI:10.5771/2747-6073-2021-3-21 Heidi A. and Ying, D. (2017). Student responses to criteria-referenced self‐assessment. Assessment& Evaluation in Higher Education. Volume 32, 2007- Issue 2
18. Helfer, R. E. (1972). Peer evaluation: Its potential usefulness in medical education. British Journal of Medical Education, 6, 224-231. Http://www.speed stacks.com.tr/speed-stacks-tarihcesi.html. E.T. 20.04.2023
19. Hughes W, McNabb, W.L., Wilson-Pessano, S. R., and Scamagas, P., (1985) Self-management education of children with asthma: AIR WISE. American Journal of Public Health 75, 1219_1220, https://doi.org/10.2105/AJPH.75.10.1219
20. İnan, A. T., Yayla, Y. ve Yıldız, A. (2010). An Application on the Investigation of Basic Performance Results through EFWM Excellence Model. Journal of Engineering and Natural Sciences. 28: 335-345.
21. Kearney, S. (2013). Improving engagement: The use of ‘authentic self- and peer-assessment for learning’ to enhance the student learning experience. Assessment & Evaluation In Higher Education, 38(7), 875-891. DOI: 10.1080.
22. Kennedy E.J., Lawton L. ve Plumlee E.L. (2002). Blissful Ignorance: The Problem of Unrecognized Incompetence and Academic Performance. Journal of Marketing Education Volume 24, Issue 3, pages: 243 – 252
23. Kniffin K.M.ve Baerta H. (2015). Maximizing Learning through Assessment in Middle and High School Physical Education. Journal of Physical Education, Recreation & Dance. Volume 86: 7-16.
24. Kösterelioğlu, İ.ve Çelen, Ü., (2016). Öz Değerlendirme Yönteminin Etkililiğinin Değerlendirilmesi. İlköğretim Online, 15 (2) 0-0. DOI: 10.17051/io.2016.44304
25. Lahore, L.L., (2008). Communıty College Students And Differences Between Computer Skılls Self-Assessment And Objectıve Computer- Based Skılls Assessment. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Seattle Unıversıty
26. Lund, J. and Shanklin, J. (2011). The impact of accountability on student performance in a secondary physical education badminton unit. Physical Educator, 68, 210–220.
27. Macit, S. (2019). 9-10 Yaş Erkek Hentbol Sporcularında Core Antrenmanların Seçili Biyomotor ve Branşa Özgü Tekniklere Etkisinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. İnönü Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Malatya.
28. Morse, J. M. (1991). Approaches to Qualitative and Quantitative Methodological Triangulation. Nursing Research, 40, 120-123.
29. Orsmond, P., Merry, S. and Reiling, K. (2006). A Study in Self‐assessment: tutor and students’ perceptions of performance criteria. Assessment& Evaluation in Higher Education Volume 22, 1997- Issue 4
30. Patton, M. Q. (2005). Qualitative research. New York: John Wiley & Sons, Ltd.
31. Rees, C. ve Shepherd, M. (2004). Students and assessors' attitudes towards students' self-assessment of their personal and Professional behaviors, Medical Education Volume 39, Issue:1 p. 30-39.
32. Rudy D.W., Fejfar M.C., Griffith C.H., and Wilson J.F. (2001) Self- and peer assessment in a first-year communication and ınterviewing course. Evaluation & the Health Professions, 24, 436-445.
33. Sadler, D. R. (1989). Formative assessment and the design of instructional systems. Instructional Science, 18, 145-165.
34. Schunk, D. H. (1996). Self-Efficacy for Learning and Performance. Educatıonal Resources Informatıon Center Erıc. Erıc Number: ED394663: 25
35. Stallings, V. ve Tascione, C. (1996). Student Self-Assessment and Self-Evaluation, The Mathematics Teacher, 89(7), 548-554. Retrieved Nov 10, 2022, DOI: https://doi.org/10.5951/MT.89.7.0548
36. Sullivan, M. E. ve Hitchcock, M. A. (1999). Peer and self-assessment during problem-based tutorials. The American Journal of Surgery. 177:266-269
37. Şahin, Ç., Abalı Öztürk, Y. (2012). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Alternatif Ölçme ve Değerlendirme Yöntemlerine İlişkin Görüşleri, Kastamonu Eğitim Dergisi, 22(1), 123-142.
38. Taras, M. (2001). The use of tutor feedback and student self-assessment in summative assessment tasks: toward transparency for students and for tutors. Assessment& Evaluation in Higher Education. 26(6):605-614.
39. Uysal, M., Öztürk, H., Döş, İ. (2015). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: 117 Nobel Yayıncılık. Yıldırım, A., Şımşek, H. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. (11. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.