Spor Diplomasisi Alanında Yapılan Çalışmalara Yönelik Bir İnceleme

Abstract

Bu çalışmada, Web of Science (WoS) veri tabanından bibliyometrik analiz yöntemi kullanılarak spor diplomasisi ile ilgili yapılan araştırma makalelerini incelemek, spor diplomasisinin önemine vurgu yapmak ve yapılacak olan çalışmalara veri sağlamak amaçlanmıştır. İlk olarak WoS veri tabanından spor diplomasisi ile ilgili 107 araştırma makalesine ait verilere ulaşılmıştır. Verilerin analizi, VOSviewer paket programı ile yapılmıştır. Yapılan analizler sonunda spor diplomasisi ile ilgili makalelerin yıllara göre dağılımı incelendiğinde; 2006 yılında ilk yayının yapıldığı, 2013 yılında yayın sayısında ciddi bir artış olduğu, 2023 yılında ise yayın sayısının zirveye çıktığı görülmüştür. Yayın sayısı ve atıf verilerine bakıldığında; 25 atıfla en çok atıf alan makale “Japan's Sporting Diplomacy: The 1964 Tokyo Olympiad”, 9 yayın ve 61 atıfla ilk sıradaki yazar “Dubinsky, Yoav”, 8 yayın ve 59 atıfla ilk sıradaki dergi “Place Branding and Public Diplomacy”, 8 yayınla ilk sırdaki kurum “Bond Univ”, 52 atıfla ilk sıradaki kurum “Univ Oregon” olmuştur. Kurumlar arası iş birliği ağında; 7 kümeyle en fazla iş birliği kırmızı renkteki kümeler, en fazla yayın ve atıf alan ülke sıralamasında; 20 yayın ve 185 atıfla ilk sıradaki ülke ABD olmuştur. Ortak anahtar kelime ağında; 9 anahtar kelime ile en fazla kelime ağı kırmızı kümeler, Yazar ortak atıf alma analizinde ise 27 yazarla en fazla atıf ağına sahip kırmızı kümeler olmuştur. Sonuç olarak, spor diplomasisi ile alakalı birçok yayın yapıldığı, yapılan yayınlarda Türkiye’nin yayın ve atıf sıralamasında dergi, makale, yazar ve kurum olarak uluslararası sıralamada oldukça yetersiz kaldığı görülmüştür.

Keywords

• Spor diplomasisi
• Yayın sayısı
• Alıntı sayısı
• Ortak anahtar kelime

A Review of Studies Conducted in the Field of Sports Diplomacy

Abstract

This study examines the research articles on sports diplomacy using the bibliometric analysis method from the Wos database, to emphasize the importance of sports diplomacy and to provide data for future studies. Firstly, data belonging to 107 research articles on sports diplomacy were accessed from the WoS database. Data analysis was done with the VOSviewer package program. By analyzing the distribution of articles on sports diplomacy by years, it was seen that the first publication was revealed in 2006, there was a significant increase in the number of publications in 2013, and the number of publications peaked in 2023. The number of publications and citation data shows that; the most cited article with 25 citations was “Japan's Sporting Diplomacy: The 1964 Tokyo Olympiad”, the first ranked author with 9 publications and 61 citations was “Dubinsky, Yoav”, the first ranked journal with 8 publications and 59 citations was “Place Branding and Public Diplomacy”, the first ranked institution with 8 publications was “Bond Univ”, and the first ranked institution with 52 citations was “Univ Oregon”. In the inter-institutional collaboration network; the clusters in red have the most collaboration with 7 clusters, and in the ranking of countries with the most publications and citations; the USA was the first country with 20 publications and 185 citations. In the common keyword network; the red clusters had the highest number of keyword networks with 9 keywords, and in the author co-citation analysis, the red clusters had the highest number of citation networks with 27 authors.

Keywords

• Sport diplomacy
• Number of publications
• Number of citations
• Common keyword

References

1. Abdi, K., Talebpour, M., Fullerton, J., Ranjkesh, M. J. & Jabbari Nooghabi, H. (2018). Converting sports diplomacy to diplomatic outcomes: Introducing a sports diplomacy model. International Area Studies Review, 21(4), 365-381.
2. Abdi, K., Talebpour, M., Fullerton, J., Ranjkesh, M. J. & Nooghabi, H. J. (2019). Identifying sports diplomacy resources as soft power tools. Place Branding and Public Diplomacy, 15, 147-155.
3. Abel, J. R. (2012). Japan's sporting diplomacy: The 1964 Tokyo Olympiad. The International History Review, 34(2). 203-220.
4. Allen Pigman, G. & Simon Rofe, J. (2014). Sport and diplomacy: An introduction1. Sport in Society, 17(9), 1095-1097.
5. Bostancıoğlu, H. (2023). Yumuşak güç kapsamında teorik bir analiz: Spor diplomasisi örneği. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 10(4), 604-617.
6. Carter, T. F. & Sugden, J. (2012). The USA and sporting diplomacy: Comparing and contrasting the cases of table tennis with China and baseball with Cuba in the 1970s. International Relations, 26(1), 101-121.
7. Çetin, C. (2022). Uluslararası ilişkilerde bir kamu diplomasisi aracı olarak spor: ABD ve Katar örnekleri. Sağlık ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(2), 35-46.
8. Cha, V. (2013). The Asian games and diplomacy in Asia: Korea-China-Russia. International Journal of the History of Sport, 30(10), 1176-1187.

9. Civelek, S., & Yalın, B. E. (2022). Spor diplomasisi aracı olarak sosyal medya Formula 1 Türkiye Grand Prix örneği. İletişim ve Diplomasi, (9), 97-122.
10. Cobo, M. J., López‐Herrera, A. G., Herrera‐Viedma, E. & Herrera, F. (2011). Science mapping software tools: Review, analysis, and cooperative study among tools. Journal of the American Society for information Science and Technology, 62(7), 1382-1402.
11. Deos, A. (2014). Sport and relational public diplomacy: The case of New Zealand and rugby World Cup 2011. Sport in Society, 17(9), 1170-1186.
12. De-San-Eugenio, J., Ginesta, X., & Xifra, J. (2017). Peace, sports diplomacy and corporate social responsibility: A case study of Football Club Barcelona Peace Tour 2013. Soccer & Society, 18(7), 836-848.
13. Dubinsky, Y. (2019). Analyzing the Roles of Country Image, Nation Branding, And Public Diplomacy Through the Evolution of the Modern Olympic Movement. Physical Culture and Sport Studies and Research, 84(1), 27-40.
14. Dubinsky, Y. (2019). From Soft Power to Sports Diplomacy: A theoretical and conceptual discussion. Place Branding and Public Diplomacy, 15(3), 156-164.
15. Göksu, O. (2019). Türkiye’nin Ülke Markasının İnşası Sürecinde Kamu Diplomasisi Ekseninde Sporun Rolü. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(2), 403-433.
16. Grix, J., & Houlihan, B. (2014). Sports Mega-Events as Part of a Nation's Soft Power Strategy: The cases of Germany (2006) and the UK (2012). The British Journal of Politics and International Relations, 16(4), 572-596.
17. Jang, H. & Lee, Y. H. (2016). A business analysis of Asian baseball leagues. Asian Economic Policy Review, 11(1), 95-112.
18. Johnson, J. A. (2018). Taekwondo and peace: How a killing art became a soft diplomacy vehicle for peace. International Journal of the History of Sport, 35(15-16), 1637-1662.
19. Kobierecki, M. M. (2017). Sports diplomacy of Norway. International Studies: Interdisciplinary Political and Cultural Journal, 20(1), 131-146.
20. Kocabıyık, H. (2019). Değişen diplomasi anlayişi, kamu diplomasisi ve Türkiye. Avrasya Etüdleri, 55(1), 163-196.
21. Köksoy, E. (2015). Kamu Diplomasisi Perspektifinden Ulus Markalaması. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (23), 42-61.
22. Korkut, Y. (2022). Kamu diplomasisi bağlamında sportif etkinliklerin sunumu: 4. dünya göçebe oyunları tanıtım filmi analizi. Kesit Akademi Dergisi, 8(30), 570-590.
23. McDonald, M. G. (2015). Imagining neoliberal feminisms? Thinking critically about the US diplomacy campaign, 'Empowering women and girls through sports'. Sport in Society, 18(8), 909-922.
24. Methlagl, M. (2022). Mapping inclusive education from 1980 to 2019: A bibliometric analysis of thematic clusters and future research directions. Issues in Educational Research, 32(1), 225-247.
25. Murray, S. (2012). The two halves of sports-diplomacy. Diplomacy & Statecraft, 23(3), 576- 592.
26. Murray, S. (2013a). Moving beyond the ping-pong table: Sports diplomacy in the modern diplomatic environment. Public Diplomacy Magazine, 9, 11-16.
27. Murray, S. (2013b). Sports siplomacy in the Australian context: A case study of the department of foreign affairs and trade. Sports Law and Governance Journal, 1(1).
28. Nygård, H. M. & Gates, S. (2013). Soft power at home and abroad: Sport diplomacy, politics and peace-building. International Area Studies Review, 16(3), 235-243.
29. Özbey, Ö., Doğan, D. & Çolakoğlu, T. (2021). Kamu Diplomasisi Aracı Olarak Spor Diplomasisi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 12(1), 105-115.
30. Özel, Ç. H. & Kozak, N. (2012). Turizm Pazarlaması Alanının Bibliyometrik Profili (2000-2010) ve Bir Atıf Analizi Çalışması. Türk Kütüphaneciliği, 26(4), 715-733.
31. Özkan, A. (2015). 21. Yüzyılın Stratejik Vizyonu Kamu Diplomasisi ve Türkiye’nin Kamu Diplomasisi İmkânları. Stratejik Rapor, 70.
32. Özsarı, A., Fişekçioğlu, İ. B., Çetin, M. Ç. & Temel, A. S. (2018). Sport diplomacy as public diplomacy element. International Journal of Sport Culture and Science, 6(3), 339-349.
33. Polley, M. (2006). The amateur ideal and British sports diplomacy, 1900-1945. Sport in History, 29(3), 450-467.
34. Poyraz, E.& Dinçer, M. (2016). Küreselleşen dünyada Türkiye’nin kamu diplomasisi faaliyetler. Intermedia International E-journal, 3(4), 30-48.
35. Pritchard, A. (1969). Statistical bibliography, an interim bibliography, clearing house for federal scientific and technical Information. Springfield, 112-124.
36. Qingmin, Z. (2013). Sports diplomacy: The Chinese experience and perspective. Hague Journal of Diplomacy, 8(3-4), 211-233.
37. Rofe, J. S. (2016). Sport and diplomacy: A Global Diplomacy Framework. Diplomacy & Statecraft, 27(2), 212-230.
38. Skey, M. (2023). Sportswashing: Media Headline or Analytic Concept? International Review for the Sociology of Sport, 58(5), 749-764.
39. Trunkos, J. & Heere, B. (2017). Sport Diplomacy: A Review of How Sports Can Be Used to Improve International Relationships. Case Studies in Sport Diplomacy, 1(18), 1-17.
40. Xifra, J. (2009). Building sport countries' overseas identity and reputation: A Case study of public paradiplomacy. American Behavioral Scientist, 53(4), 504-515.
41. Yağmurlu, A. (2007). Halkla ilişkiler yöntemi olarak kamu diplomasisi. İletişim Araştırmaları, 5(1), 9-38.
42. Yağmurlu, A. (2019). Kamu Diplomasisi Bakışından Spor Diplomasisi. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 18(4), 1367-1380.
43. Yalçın, H. (2010). Milli Folklor Dergisi’nin Bibliyometrik Profili (2007-2009). Milli Folklor, 22(85), 205-211.