Research Article

Dijital Yorgunluğun Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisinde İş Yükünün Aracı Rolü

Volume: 7 Number: 2 August 27, 2026
EN TR

Dijital Yorgunluğun Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisinde İş Yükünün Aracı Rolü

Abstract

Bu çalışmanın amacı, sağlık hizmetlerinde dijital yorgunluğun çalışan performansı üzerindeki etkisini incelemek ve bu ilişkide iş yükünün aracı rolünü ortaya koymaktır. Dijitalleşmenin sağlık sektöründe hızla yaygınlaşması, çalışanlar üzerinde yeni bilişsel ve psikolojik talepler oluşturmakta; bu durum performans çıktıları açısından önemli sonuçlar doğurmaktadır. Bu nedenle çalışma, dijital yorgunluk, iş yükü ve performans arasındaki ilişkileri bütüncül bir çerçevede ele alarak literatüre katkı sağlamayı hedeflemektedir. Araştırmada nicel yöntem benimsenmiş ve veriler Batı Karadeniz Bölgesi’nde görev yapan 630 sağlık çalışanından anket yoluyla toplanmıştır. Ölçüm modelinin geçerlilik ve güvenirliği PLS-SEM analizi ile test edilmiş; yapısal model aracılığıyla hipotezler değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, dijital yorgunluğun çalışan performansı üzerinde negatif ve anlamlı bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir (β = −0,41; p < 0,001). Dijital yorgunluğun tüm alt boyutlarının performansı olumsuz etkilediği belirlenmiştir (β değerleri −0,25 ile −0,34 arasında). Ayrıca dijital yorgunluğun iş yükünü artırdığı (β = 0,37; p < 0,001), iş yükünün ise performansı düşürdüğü (β = −0,37; p < 0,001) tespit edilmiştir. Aracılık analizi, iş yükünün dijital yorgunluk ile performans arasındaki ilişkide kısmi aracı rol oynadığını ortaya koymaktadır (dolaylı etki β = −0,14; p < 0,001). Bu çalışma, dijital yorgunluk ve iş yükünü birlikte ele alarak sağlık çalışan performansını açıklayan bütüncül bir model sunması bakımından literatüre katkı sağlamaktadır. Ayrıca bulgular, sağlık yöneticilerine dijital taleplerin yönetimi ve iş yükünün dengelenmesi yoluyla çalışan performansının artırılmasına yönelik önemli uygulama çıkarımları sunmaktadır.

Keywords

References

  1. Achat, H. M., Mittal, R., Stubbs, J. M., Gilroy, N., Schindeler, S. K., Shaban, R. Z., & Solano, T. (2022). Managing COVID-19 in an Australian designated isolation facility: Implications for current and future healthcare crises based on in-depth interviews. PloS one, 17(12), e0278479. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0278479
  2. Agarwal, R., Gao, G., DesRoches, C., & Jha, A. K. (2010). Research commentary—The digital transformation of healthcare: Current status and the road ahead. Information Systems Research, 21(4), 796–809. https://doi.org/10.1287/isre.1100.0327
  3. Alobayli, F., O'Connor, S., Holloway, A., & Cresswell, K. (2023). Electronic health record stress and burnout among clinicians in hospital settings: A systematic review. Digital Health, 9, 20552076231220241. https://doi.org/10.1177/20552076231220241
  4. Aycan, Z., & Eskin, M. (2005). Childcare, Spousal, and Organizational Support in Predicting WorkFamily Conflict for Females and Males in Dual-Earner Families with Preschool Children. Sex Roles, 53(7), 453-471.
  5. Bakker, A. B., & Demerouti, E. (2017). Job demands–resources theory. Journal of Occupational Health Psychology, 22(3), 273–285. https://doi.org/10.1037/ocp0000056
  6. Bates, D. W., Saria, S., Ohno-Machado, L., Shah, A., & Escobar, G. (2014). Big data in health care: Using analytics to identify and manage high-risk and high-cost patients. Health Affairs, 33(7), 1123–1131. https://doi.org/10.1377/hlthaff.2014.0041
  7. Beasley, J. W., Wetterneck, T. B., Temte, J., Lapin, J. A., Smith, P., Rivera-Rodriguez, A. J., & Karsh, B. T. (2011). Information chaos in primary care: Implications for physician performance and patient safety. Journal of the American Board of Family Medicine, 24(6), 745–751. https://doi.org/10.3122/jabfm.2011.06.100255
  8. Bullock, A., Colvin, A. D., & Jackson, M. S. (2022). Zoom fatigue in the age of COVID- 19. Journal of Social Work in the Global Community, 7(1), 1- 15. https://doi.org/10.5590/jswgc.2022.07.1.01

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Organisational Behaviour

Journal Section

Research Article

Publication Date

August 27, 2026

Submission Date

May 1, 2026

Acceptance Date

July 23, 2026

Published in Issue

Year 2026 Volume: 7 Number: 2

APA
Durak, H. S. (2026). Dijital Yorgunluğun Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisinde İş Yükünün Aracı Rolü. Journal of Innovative Healthcare Practices, 7(2), 90-101. https://doi.org/10.58770/joinihp.1941947
AMA
1.Durak HS. Dijital Yorgunluğun Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisinde İş Yükünün Aracı Rolü. Journal of Innovative Healthcare Practices. 2026;7(2):90-101. doi:10.58770/joinihp.1941947
Chicago
Durak, Hasan Saltuk. 2026. “Dijital Yorgunluğun Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisinde İş Yükünün Aracı Rolü”. Journal of Innovative Healthcare Practices 7 (2): 90-101. https://doi.org/10.58770/joinihp.1941947.
EndNote
Durak HS (August 1, 2026) Dijital Yorgunluğun Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisinde İş Yükünün Aracı Rolü. Journal of Innovative Healthcare Practices 7 2 90–101.
IEEE
[1]H. S. Durak, “Dijital Yorgunluğun Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisinde İş Yükünün Aracı Rolü”, Journal of Innovative Healthcare Practices, vol. 7, no. 2, pp. 90–101, Aug. 2026, doi: 10.58770/joinihp.1941947.
ISNAD
Durak, Hasan Saltuk. “Dijital Yorgunluğun Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisinde İş Yükünün Aracı Rolü”. Journal of Innovative Healthcare Practices 7/2 (August 1, 2026): 90-101. https://doi.org/10.58770/joinihp.1941947.
JAMA
1.Durak HS. Dijital Yorgunluğun Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisinde İş Yükünün Aracı Rolü. Journal of Innovative Healthcare Practices. 2026;7:90–101.
MLA
Durak, Hasan Saltuk. “Dijital Yorgunluğun Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisinde İş Yükünün Aracı Rolü”. Journal of Innovative Healthcare Practices, vol. 7, no. 2, Aug. 2026, pp. 90-101, doi:10.58770/joinihp.1941947.
Vancouver
1.Hasan Saltuk Durak. Dijital Yorgunluğun Çalışan Performansı Üzerindeki Etkisinde İş Yükünün Aracı Rolü. Journal of Innovative Healthcare Practices. 2026 Aug. 1;7(2):90-101. doi:10.58770/joinihp.1941947