Yerel Halkın Turizmle Teması ile Ekonomik Katkı Algısı Arasındaki İlişki: Milas’ta Sürdürülebilir Turizm Gelişimi Bağlamında Bir Araştırma

Abstract

Bu çalışmanın amacı, kültürel miras destinasyonu niteliği taşıyan Milas’ta yerel halkın turizmle temas biçimleri, turizmle ilişkili istihdam ve ekonomik kazanç durumları ile turizmin bölgesel ekonomik katkısına yönelik algıları arasındaki ilişkileri sürdürülebilir turizm gelişimi bağlamında incelemektir. Araştırma, sürdürülebilir turizm gelişiminin yalnızca destinasyonun sahip olduğu çekicilikler ve ekonomik büyüme beklentileriyle değil, yerel halkın turizme yönelik algıları, temas biçimleri ve toplumsal kabul düzeyiyle birlikte ele alınması gerektiği düşüncesinden hareket etmektedir. Nicel araştırma yaklaşımı doğrultusunda yürütülen çalışmanın verileri, Milas’ta ikamet eden 18 yaş ve üzerindeki yerel halka uygulanan yapılandırılmış soru formu aracılığıyla elde edilmiştir. Araştırma kapsamında 407 geçerli soru formundan oluşan veri seti, frekans ve yüzde dağılımları, Ki-kare bağımsızlık testi ve Cramer’s V katsayısı kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, Milas’ta yerel halkın turizmle doğrudan ekonomik ilişkisinin sınırlı olmasına rağmen, turizmin bölgesel kalkınmaya ve istihdam olanaklarına katkısına yönelik genel olarak olumlu bir algının bulunduğunu göstermektedir. Ayrıca turizmin bölgesel ekonomik katkısına ilişkin algının; turizmden ekonomik kazanç sağlama, turizmle ilişkili istihdam bağı kurma, turistlerle temas etme, temasın niteliği ve aile bireylerinin turizm tesislerinde çalışmasına yönelik kabul düzeyiyle anlamlı biçimde ilişkili olduğu belirlenmiştir. Çalışma sonucunda, kültürel miras destinasyonlarında sürdürülebilir turizm politikalarının yerel halkın ekonomik fayda algısını güçlendirecek, turizmle temas kanallarını artıracak ve yerel halkın turizm değer zincirine daha görünür biçimde katılımını destekleyecek şekilde geliştirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Keywords

• Sürdürülebilir Turizm
• Kültürel Miras Destinasyonu
• Yerel Halk
• Ekonomik Katkı Algısı
• Milas

The Relationship Between Residents’ Contact with Tourism and Perceived Economic Contribution: A Study in the Context of Sustainable Tourism Development in Milas

Abstract

This study aims to examine the relationships between residents’ forms of contact with tourism, their tourism-related employment and economic income status, and their perceptions of tourism’s regional economic contribution in Milas, a cultural heritage destination, within the context of sustainable tourism development. The study is based on the premise that sustainable tourism development should be considered not only in terms of destination attractions and expectations of economic growth, but also in relation to residents’ perceptions of tourism, forms of contact with tourists, and level of social acceptance. Adopting a quantitative research approach, data were collected through a structured questionnaire administered to residents aged 18 and above living in Milas. A total of 407 valid questionnaires were analyzed using frequency and percentage distributions, Chi-square independence tests, and Cramer’s V coefficients. The findings indicate that although residents’ direct economic engagement with tourism is limited, they generally have a positive perception of tourism’s contribution to regional development and employment opportunities. The relationship analyses further reveal that residents’ perceptions of tourism’s regional economic contribution are significantly associated with gaining economic income from tourism, having an employment connection with the tourism sector, contact with tourists, the nature of such contact, and approval of family members working in tourism facilities. The study concludes that sustainable tourism policies in cultural heritage destinations should be developed in a way that strengthens residents’ perceived economic benefits, increases their channels of contact with tourism, and supports their more visible participation in the tourism value chain.

Keywords

• Sustainable Tourism
• Cultural Heritage Destination
• Residents
• Perceived Economic Contribution
• Milas

References

1. Ap, J. (1992). Residents' perceptions on tourism impacts. Annals of Tourism Research, 19(4), 665-690. https://doi.org/10.1016/0160-7383(92)90060-3.
2. Arslan, A., Yıldız, E., ve Esen, O. (2023). Yerel Halkın Sürdürülebilir Turizm Tutumlarının İncelenmesi: Kuşadası Örneği. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 18(72), 425-448. https://doi.org/10.19168/jyasar.1317827.
3. Arumugam, A., Nakkeeran, S., ve Subramaniam, R. (2023). Exploring the Factors Influencing Heritage Tourism Development: A Model Development. Sustainability, 15(15), 11986. https://doi.org/10.3390/su151511986.
4. Blau, P. M. (1964). Exchange and power in social life. New York: Wiley.
5. Boley, B. B., McGehee, N. G., Perdue, R. R., ve Long, P. (2014). Empowerment and resident attitudes toward tourism: Strengthening the theoretical foundation through a Weberian lens. Annals of Tourism Research, 49, 33-50. https://doi.org/10.1016/j.annals.2014.08.005.
6. Carbone, F. (2016). An insight into cultural heritage management of tourism destinations. European Journal of Tourism Research, 14, 75-91.
7. Choi, H. S. C., ve Sirakaya, E. (2005). Measuring residents’ attitude toward sustainable tourism: Development of sustainable tourism attitude scale. Journal of Travel Research, 43(4), 380-394. https://doi.org/10.1177/0047287505274651.
8. Coşkun, R., ve Okuyucu, A. (2022). Kültürel Mirasın Korunması ve Turizmle İlişkisine Yönelik Yerel Halkın Algı ve Tutumları: Odunpazarı Örneği. Coğrafi Bilimler Dergisi, 20(1), 246-281. https://doi.org/10.33688/aucbd.1051375.

9. Çelik İlal, N., ve Yılmaz, E. (2023). Yerel Halkın Sürdürülebilir Turizme Yönelik Algılarının Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri Kapsamında Değerlendirilmesi: Köyceğiz Örneği. Turizm Akademik Dergisi, 10(2), 163-177.
10. Çukur, T., ve Kızılaslan, N. (2018). Milas İlçesinde Zeytin Hasat Şenliğinin Kırsal Turizme Katkısı. Tarım Ekonomisi Dergisi, 24(2), 233-241. https://doi.org/10.24181/tarekoder.491281.
11. Erkılıç, E., Karakuş, Y., ve Onat, G. (2026). Rethinking Residents’ Support for Sustainable Tourism Development: Integrating Social Exchange Theory and Environmental Concern. Sustainability, 18(7), 3521. https://doi.org/10.3390/su18073521.
12. Eser, S., ve Akgündüz, Y. (2021). Yerel Halkın Turizm Algısı ve Toplumsal Yaşam Kalitesi: İğneada Örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23(1), 347-369. https://doi.org/10.16953/deusosbil.725665.
13. Field, A. (2024). Discovering statistics using IBM SPSS statistics. Newbury Park: Sage.
14. Gaonkar, S., ve Sukthankar, S. V. (2025). Evaluating the resident support for cultural tourism through a revised social exchange theory approach. Review of Marketing Science, 23(1), 139-171.
15. Gražulevičiūtė, I. (2006). Cultural heritage in the context of sustainable development. Environmental Research, Engineering & Management/Aplinkos Tyrimai, Inžinerija ir Vadyba, 37(3), 74-79.
16. Gursoy, D., Jurowski, C., ve Uysal, M. (2002). Resident attitudes: A structural modeling approach. Annals of Tourism Research, 29(1), 79-105. https://doi.org/10.1016/S0160-7383(01)00028-7.
17. Gursoy, D., ve Rutherford, D. G. (2004). Host attitudes toward tourism: An improved structural model. Annals of Tourism Research, 31(3), 495-516. https://doi.org/10.1016/j.annals.2003.08.008.
18. Harrill, R. (2004). Residents’ attitudes toward tourism development: A literature review with implications for tourism planning. Journal of Planning Literature, 18(3), 251-266. https://doi.org/10.1177/0885412203260306.
19. He, Q., Tan, G., ve Zhang, W. (2025). Residents’ Perceptions and Behaviors Regarding the Policy of Integrating Intangible Cultural Heritages into the Tourism Industry: Evidence from Dali, China. Sustainability, 17(2), 795. https://doi.org/10.3390/su17020795.
20. Homans, G. C. (1958). Social behavior as exchange. American journal of sociology, 63(6), 597-606.
21. Huang, Q. A., Zou, T. Q., ve Wang, G. W. (2024). Understanding local people’s support intention toward cultural heritage tourism: An examination through stimulus-organism-response perspective. Journal of Resources and Ecology, 15(3), 745-753.
22. Hunter, C. (1997). Sustainable tourism as an adaptive paradigm. Annals of Tourism Research, 24(4), 850-867. https://doi.org/10.1016/S0160-7383(97)00036-4.
23. Kinasih, W., Zauhar, S., Domai, T., ve Said, M. (2026). Local Arts Community Empowerment Model Based on Sustainable Tourism Governance. Frontiers in Sustainable Tourism, 5, 1681196. https://doi.org/10.3389/frsut.2026.1681196.
24. Koçoğlu, C. M., Saraç, Ömer, ve Batman, O. (2021). Safranbolu’da Sürdürülebilir Turizm Gelişmesine Yönelik Yerel Halkın Tutumları. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(1), 202–219.
25. Lee, T. H. (2013). Influence analysis of community resident support for sustainable tourism development. Tourism Management, 34, 37-46. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2012.03.007.
26. Liu, Z. (2003). Sustainable Tourism Development: A Critique. Journal of Sustainable Tourism, 11(6), 459–475. https://doi.org/10.1080/09669580308667216.
27. Martínez Yáñez, C., Maclaren, F., Smith Christensen, C., Gowen, M., Donovan, J., Kelly, I., ... ve Hiriart, C. A. (2022). ICOMOS International Charter for Cultural Heritage Tourism (2022): Reinforcing cultural heritage protection and community resilience through responsible and sustainable tourism management.
28. Milas Belediyesi. (2026). Milas Tarihçesi: https://www.milas.bel.tr/HOME/INDEX/MILAS/TARIHCE, Erişim tarihi: 27.04.2026.
29. Milas Kaymakamlığı. (2026). Milas'ın Tarihçesi: http://www.milas.gov.tr/milasin-tarihcesi, Erişim tarihi: 27.04.2026.
30. Nunkoo, R., ve Gursoy, D. (2012). Residents’ support for tourism: An identity perspective. Annals of Tourism Research, 39(1), 243-268. https://doi.org/10.1016/j.annals.2011.05.006
31. Nunkoo, R., ve So, K. K. F. (2016). Residents’ support for tourism: Testing alternative structural models. Journal of travel research, 55(7), 847-861. https://doi.org/10.1177/0047287515592972.
32. OECD. (2024). Creating economic prosperity through inclusive and sustainable tourism: https://www.oecd.org/en/publications/creating-economic-prosperity-through-inclusive-and-sustainable-tourism_f0a49ca9-en.html, Erişim tarihi: 27.04.2026.
33. Pallant, J. (2020). SPSS survival manual: A step by step guide to data analysis using IBM SPSS. London: Routledge.
34. Pedersen, A. (2002). Managing tourism at world heritage sites: A practical manual for world heritage site managers. 14, UNESCO World Heritage Centre.
35. Phori, M. M., Hermann, U. P., ve Grobbelaar, L. (2024). Residents’ perceptions of sustainable heritage tourism development in a rural municipality. Development Southern Africa, 41(3), 551–569. https://doi.org/10.1080/0376835X.2024.2350391.
36. Qin, X., Ye, S., Xiang, F., ve Wang, C. (2025). Examining the Formation of Resident Support for Tourism: An Integration of Social Exchange Theory and Tolerance Zone Theory. Sustainability, 17(11), 4921. https://doi.org/10.3390/su17114921
37. Rea, L. M., ve Parker, R. A. (2014). Designing and conducting survey research: A comprehensive guide (4th ed.). San Francisco, CA: Jossey-Bass.
38. Rosická, Z., Bednarova, D., ve Benes, L. (2009). The development and economic impact of cultural tourism and sustainable heritage management. Transactions on Transport Sciences, 2(1), 27-30.
39. Sert, A. N. (2019). Sürdürülebilir Turizm Gelişiminde Turizmin Yerel Halk Tarafından Algılanan Etkilerinin, Toplum Katılımının ve Turizm Gelişimine Desteğin Rolü: Beypazarı Örneği. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(42), 407-428. https://doi.org/10.31795/baunsobed.659297.
40. UNESCO World Heritage Centre. (2025). Sustainable Tourism Toolkit: https://whc.unesco.org/en/sustainabletourismtoolkit/, Erişim tarihi: 27.04.2026.
41. UNESCO World Heritage Centre. (2026). UNESCO World Heritage and Sustainable Tourism Programme: https://whc.unesco.org/en/tourism/, Erişim tarihi: 27.04.2026.
42. UNWTO. (1998). Guide for local authorities on developing sustainable tourism. World Tourism Organization. https://doi.org/10.18111/9789284402809.
43. Urošević, N., Rakitovac, K. A., ve Legović, M. (2026). Heritage Management and Sustainable Tourism: A Systematic Literature Review. Encyclopedia, 6(4), 78. https://doi.org/10.3390/encyclopedia6040078.
44. Ursache, M. (2015). Tourism–significant driver shaping a destinations heritage. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 188, 130-137. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2015.03.348.
45. Uslu, A., Erul, E., Santos, J. A. C., Obradović, S., ve Custódio Santos, M. (2023). Determinants of Residents’ Support for Sustainable Tourism Development: An Empirical Study in Midyat, Turkey. Sustainability, 15(13), 10013. https://doi.org/10.3390/su151310013.
46. Uygur, A., Göral, R., ve Bozkurt, İ. (2015). Muğla İli Milas İlçesinin Kültür Turizmi Açısından İncelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 34, 95-105. https://izlik.org/JA34TU88EF.
47. Zhong, L., Deng, J., Song, Z., ve Ding, P. (2011). Research on environmental impacts of tourism in China: Progress and prospect. Journal of environmental management, 92(11), 2972-2983. https://doi.org/10.1016/j.jenvman.2011.07.011.