Ebü’ş-Şeyh’in Hayatı, Hadisçilik Faaliyetleri ve Eserleri
Öz
İsfahan, Hz. Ömer zamanında fethedilmiştir. Fethi takip eden yıllar içerisinde sahabî, tabiûn, tebeu’t-tâbiîn ile diğer tabakalara mensup pek çok ravi İsfahan’a gelmiş ve hadis rivayetinde bulunmuştur. Bu durum şehrin hadis ilminde önemli bir birikim kazanmasına ve böylelikle şehrin alimleri tarafından pek çok eser yazılmasına sebep olmuştur. Bazı ailelerde ilim birikim haline gelmiş ve nesilden nesile aktarılarak bir gelenek haline dönüşmüştür. Bu geleneğe sahip bir aileye mensup kişilerden birisi de İsfahan’da doğup yine bu şehirde vefat eden Ebü’ş-Şeyh’tir. Araştırmamıza konu olarak seçilmesinin nedeni Ebü’ş-Şeyh (v. 369/979) hakkında Türkiye’de herhangi bir çalışma yapılmamasıdır. Araştırmamızda hayatı, hocaları, talebeleri, rıhleleri, hadisçiliği ve eserleri inceleme alanı olarak belirlenmiş ve bunlar hakkında kuşatıcı bilgiler verilmeye çalışılmıştır. Ebü’ş-Şeyh, ailesinin ilmi bir geleneğe mensup olması nedeniyle ilim öğrenmeye erken yaşlarda başlamıştır. Kendi beldesinin ilmini aldıktan sonra dönemin adeti olan rıhle faaliyetine girişmiş, bu kapsamda Basra, Kûfe, Musul, Cezîre ve Hicâz gibi yerlere gitmiş ve bu şehirlerdeki alimlerden faydalamıştır. Elde ettiği bilgilerden hareketle tefsir, hadis, tarih ve ahkamla ilgili eserler yazmıştır. Bu sebeple ona muhaddis, fakih, müfessir ve müverrih denilmesinde bir sakınca olmamalıdır. Yukarıdaki ilimler dışında kıraat ilmini de öğrenip öğretmiştir. Eserleri arasında özellikle İsfahan tarihi ve ravilerini konu alan Tabakâtu’l-Muhaddisîn bi İsfahan isimli eseri, kendisinden önce kaleme alınan İsfahan tarihi ile ilgili diğer eserler günümüze gelememesi sebebiyle büyük bir önemi vardır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ahmed b. Hanbel, el-Müsned(thk. Şuayb el-Arnaut ve Âdil Mürşid), 1. bs., I-XXXXX, Beyrût: Müessesetü’r-Risâle, 1995/1416.
- _________, el-Müsned(thk. Ahmed Muhammed Şâkir), 1. bs., I-XX, Kâhire: Dâru’l-Hadîs, 1995/1416.
- Alî Balabân el-Fârisî, el-İhsân fi Takrîb-i İbn Hibbân(thk. Şuayb el-Arnaut), 2. bs, Beyrût: el-Mektebetü’l-İslâmî, 1992/1414.
- Babanzade Bağdâdlı İsmâîl Paşa, Hediyyetü’l-Ârifîn Esmâi’l-Müellifîn ve Âsâru’l-Musannifîn, I-II, Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, (t.y.).
- Buhârî, Ebû Abdullah Muhammed b. İsmâîl, Sahîhu’l-Buhârî, Dımaşk: Daru İbn Kesir, 2002/1423. Çubukçu, Asri, “Eksem b. Sayfî”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı, 1994, c. X, 550-1.
- Dârimî, Abdullah b. Abdurrahman b. Fazl, (ö. 255/868), es-Sünen(thk. Hüseyn Selim Esed), 1. bs., I-IV, Riyad: Dâru’l-Muğnî, 2000/1421.
- Dâvûdî, Şemseddîn Muhammed b. Alî, Tabakâtu’l-Müfessirîn, 1. bs., I-II, Beyrût: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1983/1403). Ebû Avâne, Ya’kûb b. İshâk el-İsferayinî, el-Müsned(thk. Eymen b. Ârif ed-Dımakşî), 1. Bs., Beyrût: Dâru’l-Meârif, 1998/1419.
- Ebû Nuaym el-İsfahanî, Ahmed b. Abdullah, Zikru Târîhi İsfahan, I-II, Dâru’l-Kitâbi’l-İslâmî, ty. Ebû Ya’lâ, Ahmed b. Alî b. Müsennâ el-Mevsılî, el-Müsned(thk. Hüseyn Selîm Esed), I-XIV, Dâru’l-Me’mûn fi’t-Türâs, 1986/1406.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
7 Eylül 2017
Gönderilme Tarihi
7 Şubat 2017
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 7 Sayı: 2