Türk Siyasetinde Refah Partisi Hanımlar Komisyonu Deneyimi

Abstract

Türk siyasetinde ana akım İslamcı hareket Milli Görüş partileri tarafından temsil edilmiştir. Milli Görüş hareketi, 12 Eylül askeri müdahalesi sonrası Refah Partisi (RP) adını almıştır. Yargısal aktivizim ve popüler siyasal kültür üzerinden üretilen gericilik ithamlarına karşın Milli Görüş partileri, sistemin kenarına itilen kesimlerin rejimin merkezine doğru taşınmasında başat aktör olmuştur. Milli Görüş hareketi “gelenek” bağlamında süreklilikleri ihtiva etmekle beraber, zamanın ruhuna uygun olarak önemli siyasal değişimler geçirmiştir. RP’nin 1990 sonrasında farklı siyasal toplumsal sınıfları “eklektik” bir şekilde kapsayabilmesinde yeni siyasal aktörleri dolaşıma sokabilmesi önem arz etmektedir. Bu aktörlerden en önemlisi RP’nin hanımlar komisyonu ve üyeleridir. Çalışmamız, temel düzeyde RP hanımlar komisyonuna, insan kaynağı, örgütlenme ve faaliyet bakımından odaklanmaktadır. Ayrıca, özel alandan çıkarak kamusal alana katılan Refah Partili kadınların şahsi olarak kazandıkları sosyal ve siyasal statünün yanında büyük resim olarak Milli Görüş hareketi ve Türk modernleşmesine yaptıkları katkı ele alınacaktır.

Keywords

• Refah Partisi,Hanımlar Komisyonu

The Experience of the Welfare Party’s Women Commission in Turkish Politics

Abstract

In Turkish politics, the mainstream Islamist movement was represented by the Milli Görüş (National Outlook in English) parties. The National Vision movement took the name of the Welfare Party (RP) after the September 12 military intervention. Although the movement was accused of being politically reactionary through judicial activism and popular political culture, it played a big role to lead ostracized people to have a say in the center of the regime. It is observed that the National Vision movement involves significant continuities in the context of "tradition" while it also undergoes major political changes in accordance with the spirit of time. It is important that the RP could mobilize new political actors in the post-1990 period to be able to get different political social classes together. It is safe to say that the most important of these actors was the commission and members of the RP's women committee. Our work focuses on the RP’s women commission in terms of human resources, organization and activity at a basic level. In addition to the social and political status of the women in the RP who attended to the public sphere from the private area, this study will also discuss on the National Vision movement and its contributions to Turkey’s modernization process in the big picture.

Keywords

• Women Commission,Refah Party

References

1. Aktaş, C. (1990). Tanzimat’tan Günümüze Kılık Kıyafet ve İktidar, (12 Marttan 12 Eylüle). İstanbul: Nehir Yayınları.
2. Aktaş, C. (1994). Kadın Politikacılar ve Refah Partisi. Nehir Dergisi (5).
3. Aktaş, H. (1994). Kadına Aktif Siyaset Yolu Açılmalıdır. Yeni Zemin Dergisi Dergisi (17-18). 38-39.
4. Arat, Y. (1999a). Political Islam in Turkey and Women’s Organizations. İstanbul: TESEV Yayınları.
5. Arat, Y. (1999b). Refah Partisi Hanımlar Komisyonu. Z. Rona (ed.), Bilanço, 1923-1998: Türkiye Cumhuriyeti’nin 75 Yılına Toplu Bakış Uluslararası Kongresi, c.2 içinde. (s. 289-298) İstanbul: Tarih Vakfı Yayınları.
6. Çakır, R. (1995). Ayet ve Slogan. İstanbul: Metis Yayınları.
7. Eraslan, S. (2000). İslamcı Kadın Gettoları. R. Çakır (Ed), Direniş ve İtaat İçinde. (s 89-204) İstanbul: Metis Yayınları.
8. Eraslan, S. (2000). Refahlı Kadınlar Tecrübesi. Y. Ramazanoğlu (Ed.), Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Kadının Tarihi Dönüşümü içinde. (s.) İstanbul: Pınar Yayınları.

9. Eraslan, S. (2002). Uğultular… Silüetler…. A. G. Aksu Bora (Ed.), 90'larda Türkiye'de Feminizm içinde (s. 239-278). İstanbul: İletişim Yayınları.
10. Eraslan, S. (2014). İslâmcı Kadının Siyasette Zaman Algısı. Y. Aktay (Ed.), Modern Türkiye'de Siyasî Düşünce, İslâmcılık içinde (s. 818-825). İstanbul: İletişim Yayınları.
11. Erbakan, N. (2014). Prof.Dr. Necmettin Erbakan Külliyatı-V. Ankara: MGV Yayınları.
12. Hürriyet Gazetesi. (1994, 30 Mart), s.1.
13. Milli Gazete. (1993, 2 Aralık), s.1.
14. Milli Gazete. (1993, 25 Ekim), s.1.
15. Milli Gazete. (1994, 11 Ocak), s.12.
16. Nokta Dergisi (1995, 15 Ekim), s. 22.
17. Refah Partisi Tüzük ve Programı. (1985). Ankara.
18. Refah Partisi, İstanbul İl Teşkilatı 1993 Çalışma Programı. (tarih yok). İstanbul: Refah Partisi Yayını.
19. Sevindi, N. (1998). Refahlı Kadınlar. Z. Öğüş (Ed.), Kadınlar Olmadan Asla içinde (s. 150-168). İstanbul: Sabah Yayınları.
20. Şenlikoğlu, E. (1995). Refah Partisi’ni Desteklersek Ne Olur? Mektup Dergisi (131). 2-3.