Investigating the role of blood types in 171 patients with tinea pedis and onychomycosis

Abstract

Introduction: Superficial fungal infections, which are considered as the most common risk factor for mucocutaneous infections, are still an important consideration of human health. Tinea pedis and onychomycosis are two common types of superficial fungal infections. Increased recurrence of these infections in certain subjects led us speculate the common factors that might contribute to our observations. In this study, we aimed to investigate the relationship between blood types and two types of fungal infections tinea pedis and onychomycosis. Material and Method: In our study, we questioned blood types of 171 tinea pedis and onychomycosis patients, who applied to our clinic between October 2015 and December 2016. Diagnoses were confirmed using mycotic examination and fungal cultures. We measured patients’ hemogram, alanine aminotransferase, aspartate aminotransferase, urea and creatinine levels to determine their treatments. Patients were monitored during their treatments. Results: We analyzed our results to determine the effectiveness of treatments, recurrence, and the relationship between our result and patients’ blood types. We could not find any significant relation between blood types and gender, educational status, residence addresses of patients, infected region, duration of fungal infection (p>0.05). Then we could not find also a significant relation between blood types of the patients and infection status of the family members that patients lived together with (p>0.05). Conclusion: Our study shows that AB0 blood types are not significantly correlated with neither tinea pedis nor onychomycosis, which are dermatophytes, causing superficial fungal infections.

Keywords

• Tinea pedis
• blood types
• onychomycosis

Tinea pedis ve onikomikozlu 171 hastada kan gruplarının rolünün araştırılması

Abstract

Giriş: Mukokutanöz enfeksiyonlar için en yaygın risk faktörü olarak kabul edilen yüzeysel mantar enfeksiyonları, insan sağlığı için hala önemli bir husustur. Tinea pedis ve onikomikoz iki yaygın yüzeysel mantar enfeksiyonu türüdür. Bazı konularda bu enfeksiyonların artan tekrarlaması, gözlemlerimize katkıda bulunabilecek ortak faktörleri speküle etmemize yol açtı. Bu çalışmada iki tip mantar enfeksiyonu olan tinea pedis ve onikomikoz arasındaki ilişkiyi araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda Ekim 2015-Aralık 2016 tarihleri arasında kliniğimize başvuran 171 tinea pedis ve onikomikoz hastalarının kan tiplerini sorguladık. Mikolojik muayene ve mantar kültürleri kullanılarak tanı konuldu. Tedavilerini belirlemek için hastaların hemogramı, alanin aminotransferaz, aspartat aminotransferaz, üre ve kreatinin düzeylerini ölçtük. Hastalar tedavileri sırasında izlendi. Bulgular: Tedavilerin etkinliğini, nüksünü ve sonucumuz ile hastaların kan grupları arasındaki ilişkiyi belirlemek için sonuçlarımızı analiz ettik. Kan grupları ile cinsiyet, kan gruplarıyla eğitim durumu, kan gruplarıyla hastaların yaşadığı bölge, kan gruplarıyla enfekte bölge,kan gruplarıyla mantar enfeksiyonunun süresi arasında anlamlı bir ilişki bulamadık (p>0,05). Daha sonrasında kan gruplarıyla, beraber yaşadıkları aile üyelerinin enfeksiyon durumu arasında da anlamlı bir ilişki bulamadık. Sonuç: Çalışmamız, AB0 kan tiplerinin yüzeysel mantar enfeksiyonlarına neden olan dermatofitler olan ne tinea pedis ne de onikomikoz ile anlamlı bir ilişki içinde olmadığını göstermektedir.

Keywords

• tinea pedis
• kan tipleri
• onikomikoz

References

1. Wolff K, Fitzpatrick TB, Johnson RA, Suurmond D. Fitzpatrick’s Color Atlas and Synopsis of Clinical Dermatology: McGraw-Hill Medical Pub. Division. 2005.
2. Braun FO, Plewig G, Wolff HH, Burgdorf W. in Fungal Diseases in Dermatology: Springer Berlin Heidelberg. 2000. Bilgehan H. Temel mikrobiyoloji ve bağışıklık bilimi: (Uygulama konuları ile): Fakülteler Kitabevi Barış yayınları. 2005.
3. Temiz H, Altıntaş A, Gül K. Diyarbakır ilinde saptanan ABO ve Rh kan grupları dağılımı. Int J Hematol Oncol 2008; 4: 234-7.
4. Seckin HY, Bas Y, Takci Z, Kalkan G. Prevalence of tinea pedis and onychomycosis in the region of Tokat. Gaziosmanpasa Universitesi Tip Fak Derg 2014; 6: 176-4.
5. Metin A, Berktas M, Guzeloglu MT, Delice B, Subasi S. Fungal diseases in Van and its territory. Van Med J 1998; 5: 136-40.
6. Bilgili ME, Sabuncu I, Saracoglu NZ, Urer MS, Kiraz N, Akgun Y. Dermatophytes isolated from patients presented with dermatophytosis in our clinic. Turkiye Klinikleri J Dermatol 2001; 11: 185-90.
7. Roberts DT. Prevalence of dermatophyte onychomycosis in the United Kingdom: results of an omnibus survey. Br J Dermatol, 126 Suppl 1992; 39: 23-7.
8. Heikkila H, Stubb, S. The prevalence of onychomycosis in Finland. Br J Dermatol, 1995; 133: 699-03.

9. Arenas R. Onychomycosis. Clinico-epidemiological mycological and therapeutic aspects. Gac Med Mex 1990; 126: 84-9.
10. Abdollahzadeh SH, Abdolsamadi HR, Mortazavi H, VahediM. The frequency of ABO blood groups among patients with denture stomatitis. Avicenna J Dent Res 2009; 1: 21-3.
11. Kinane DF, Blackwell CC, Brettle RP, Weir DM, Winstanley FP, Elton RA. ABO blood group, secretor state, and susceptibility to recurrent urinary tract infection in women, Br Med J 1998; 285: 6334: 7-9.
12. Shin ES, Chung SC, Kim YK, Lee SW, Kho HS. The relationship between oral Candida carriage and the secretor status of blood group antigens in saliva. Oral Surg Oral Med Oral Pathol Oral Radiol Endod 2003; 96: 48-3.
13. Ergun M, Ertam l, Aytimur D, Islegen C, Erboz S. Incidence of superficial mycotic infections in football players, TURKDERM 2001; 35: 312-4.
14. Dilek N, Yucel, AY, Dilek AR, Saral Y, Toraman ZA. Dermatophytosis agents in patients who attending to dermatology clinic of Firat University Hospital. Turk J Dermatol 2009; 3: 27-1.
15. Nalbant A, Konuk S. Association of obesity with vitamin D, C-reactive Protein, blood group and hemogram parameters. Ortadogu Med J 2018; 10: 20-5.
16. Kahramanca S, Anuk T, Yildirim AC, Kaya O. Blood group characteristics in colorectal cancers. Turk J Colorectal Dis 2018; 28: 76-9.