The effect of healthcare professionals' approaches to malpractice on organizational commitment

Abstract

Background: The purpose of this study is to determine the relationship between the attitudes of health professionals about malpractice and their organizational commitment.

Materials and Methods: This study was conducted with 169 volunteer health workers out of 226 people working in a private hospital in Türkiye (Istanbul) in 2021 with a questionnaire study. The data were analyzed in SPSS 22.0 program using ANOVA, t-test, chi-square tests, and frequency tables.

Results: The knowledge and attitudes of the participants about malpractice differ significantly according to gender (p=0.027) and educational status (p=0.037), and having children (p=0.022). There is also a significant relationship between the health professionals' training to prevent medical errors and their age (p=0.001) and education level (p=0.021). Accordingly, it was determined that male participants had high errates of medical error than females. The rate of encountering malpractice was higher among the elderly participants, and the awareness of the participants increased as the level of education increased.

Conclusions: It is recommended to increase the knowledge level of health workers about malpractice, to organize training on legal responsibilities, to reduce the problems that may be experienced in medical practices. In addition, it is thought that the actions to be taken by health managers to increase the organizational commitment of the employees are important both to protect patient safety and to increase the image of the institution.

Keywords

• Malpractice
• Organizational Commitment
• Healthcare Professionals

Sağlık profesyonellerinin malpraktis yaklaşımlarının örgütsel bağlılığa etkisi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, sağlık profesyonellerinin malpraktis konusundaki tutumları ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişkiyi belirlemektir.

Materyal ve Metot: Bu çalışma 2021 yılında Türkiye'de (İstanbul) özel bir hastanede çalışan 226 sağlık personelinden 169 gönüllü sağlık çalışanı ile anket çalışması ile yapılmıştır. Veriler SPSS 22.0 programında ANOVA, t testi, ki-kare testleri, frekans tabloları kullanılarak analiz edilmiştir.

Bulgular: Katılımcıların malpraktis konusundaki bilgi ve tutumları cinsiyete (p=0,027) ve eğitim durumuna (p=0,037) ve çocuk sahibi olma durumuna (p=0,022) göre anlamlı farklılık göstermektedir. Sağlık çalışanlarının tıbbi hataları önlemeye yönelik eğitimleri ile yaşları (p=0,001) ve eğitim düzeyleri (p=0,021) arasında da anlamlı bir ilişki vardır. Buna göre erkek katılımcıların kadınlardan daha yüksek tıbbi hata oranlarına sahip oldukları belirlendi. Yaşlı katılımcılar arasında yanlış uygulama ile karşılaşma oranı daha yüksek olup, eğitim düzeyi arttıkça katılımcıların farkındalıkları da artmıştır.

Sonuç: Sağlık çalışanlarının malpraktis konusunda bilgi düzeylerinin artırılması, yasal sorumluluklar konusunda eğitimlerin düzenlenmesi, tıbbi uygulamalarda yaşanabilecek sorunların azaltılması önerilmektedir. Ayrıca sağlık yöneticilerinin çalışanların örgütsel bağlılığını artırmak için yapacakları aksiyonların hem hasta güvenliğini korumak hem de kurum imajını yükseltmek açısından önemli olduğu düşünülmektedir.

Keywords

• Malpraktis
• Örgütsel Bağlılık
• Sağlık Çalışanları

References

1. Çakmak, C., Konca, M. & Teles, M. (2018). Türkiye ulusal güvenlik raporlama sistemi (GRS) üzerinden tıbbi hataların değerlendirilmesi. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 21: 423-448.
2. Caykoylu, S., Egri, CP., Havlovic S. & et al. (2011). Key organizational commitment antecedents for nurses, paramedical professionals and non‐clinical staff. Journal of Health Organization and Management, 25: 7-33.
3. Cho, H, Han, K., Ryu E. & Choi, E. (2021). Work schedule characteristics, missed nursing care, and organizational commitment among hospital nurses in Korea. Journal of Nursing Scholarship, 53: 106-114. Cottell, M, Wätterbjörk, I. & Hälleberg Nyman, M. (2020). Medication‐related incidents at 19 hospitals: A retrospective register study using incident reports. Nursingopen, 7: 1526-1535.
4. Durand, M. A., Moulton, B., Cockle, E., Mann, M., & Elwyn, G. (2015) Can shared decision-making reduce medical malpractice litigation? A systematic review. BMC health services research, 15(1), 1-11.
5. Durmaz, Y. & Doğan, R. (2020). Malpractice tendency of nursing students at a public university. Turkish Studies, 15: 853-864.
6. Er, F. & Altundas, S. (2016). Hemşirelerin tıbbi hata yapma durumları ve nedenlerine yönelik görüşlerinin belirlenmesi. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 3:132-139.
7. Eren, H. & Demirgöz-Bal, M. (2015). Hemşirelikte örgütsel bağlılık. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 2: 44-50.
8. Ersun, A., Başbakkal, Z., Yardımcı, F. & et al. (2013). Çocuk hemşirelerinin tıbbi hata yapma eğilimlerinin incelenmesi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 29:33-45.

9. Ertem, G., Oksel, E. & Akbıyık, A. (2009). Hatalı tıbbi uygulamalar (malpraktis) ile ilgili retrospektif bir inceleme. Dirim Tıp Gazetesi, 84: 1-10.
10. Gallagher, T.H., Waterman, AD., Garbutt, J.M. & et al. (2006). US and Canadian physicians' attitudes and experiences regarding disclosing errors to patients. Archives of Internal Medicine, 166: 1605–1611.
11. Harbitz, M.B., Stensland, P.S., & Abelsen, B. (2021). Medical malpractice in Norway: frequency and distribution of disciplinary actions for medical doctors 2011–2018. BMC Health Services Research, 21(1), 1-9.
12. Hoff, T., Lee, DR. & Prout, K. (2021). Organizational commitment among physicians: A systematic literature review. Health Services Management Research, 34(2), 99-112.
13. Kirca, N., Ozgonul, M.L. & Bademli, K. (2020). Therelationship between the competence of nurses and their attitudes in medical errors: a cross‐sectional survey. Journal of Nursing Management, 28: 1144-1152.
14. Levine, K.J., Carmody, M. & Silk, K.J. (2020). The influence of organizational culture, climate and commitment on speaking up about medical errors. Journal of Nursing Management, 28: 130–138. Liu, H.C., You, J.X. & Duan, C.Y. (2019). An integrated approach for failure mode and effect analysis under interval-valued intuitionistic fuzzy environment. Int J Prod Econ, 207:163–172.
15. Neves, T., Parreira, P., Rodrigues, V. & Graveto, J. (2022). Organizational commitment and intention to leave of nurses in Portuguese Hospitals. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19: 2470.
16. Orenc, M. (2021). Sağlık çalışanlarının malpraktis konusundaki yaklaşımlarının örgütsel bağlılığa etkisi, Yüksek lisans Thesis. İstanbul Yeni Yüzyıl Üniversitesi, İstanbul.
17. Ozdemir, H.O. (2020). Sağlık çalışanlarının örgütsel bağlılık algılarının örgütsel adalet algıları ile diğer faktörlerden yordanması. İşletme Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3:172-181.
18. Ozen, N., Onay, T. & Terzioğlu, F. (2018). Hemşirelerin tıbbi hata eğilimlerinin ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 6: 283-292.
19. Sahin, Z.A. & Özdemir, F.D. (2015). Hemşirelerin tıbbi hata yapma eğilimlerinin incelenmesi. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 12: 210-214.
20. Schaffer, A.C., Yu‐Moe C.W., Babayan A. & et al. (2021). Rates and characteristics of medical malpractice claims against hospitalists. Journal of Hospital Medicine, 16: 390-396.
21. Schermerhor, J.R., Hunt J.G. & Osborne R.N. (1994). Managing organizational behavior, fifth edition, John Wiley&Sons, Inc: New York.
22. Ustüner F. &Cam H.H. (2016). Hastanede çalışan hemşirelerin ilaç uygulama hataları ve etkileyen faktörlerin incelenmesi. TAF Preventive Medicine Bulletin, 15: 213-219.
23. Yiğitsoy M. (2014). Hemşirelerini uygulama hataları ve hata nedenlerinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Yakın Doğu Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Lefkoşa- Kıbrıs.