Adaptation of The Dispositions Towards Love Pedagogy Scale into Turkish Pedagogy

Abstract

In this study, it was aimed to adapt the “Dispositions towards Love Pedagogy Scale” developed by Yin et al. (2019) based on Loreman (2011) to the Turkish language to determine the level of use of love by teachers in the educational environment. The Dispositions towards Love Pedagogy Scale was first translated into Turkish and language equivalence study was conducted. Then, the Cronbach Alpha value was determined to be α= .91 (p<.05) in the pilot study conducted with 54 classroom teachers. The reliability and validity analyses of the scale were made with the data obtained by conducting the main study with 609 classroom teachers in Diyarbakır. The Cronbach's alpha coefficient which was used to test the reliability of the scale, was found to be α= .93 and the total item correlation values were r=.40 to r=.70. As a result of the exploratory factor analysis which was examined to test the validity of the scale, a six-factor structure that explained 65.54% of the total variance was obtained. The resulting six-factor structure was tested with confirmatory factor analysis and the fit indices were found to be significant (χ2=997.736, df=353, p=.00). In the model obtained from CFA, it was seen that the item load values between the observed variables and latent variables varied between .40 and .88, and the t values were significant. With the analyzes made, the important results were obtained in the direction that the Turkish form can be used in a valid and reliable way in the literature of our country.

Keywords

• Love
• love pedagogy
• scale adaptation.

Sevgi Pedagojisine Yönelik Eğilimler Ölçeği’nin Türkçeye Uyarlanması

Abstract

Bu çalışmada, öğretmenlerin eğitim ortamında sevgiyi ne düzeyde kullandığını belirlemek amacıyla Loreman’ı (2011) temel alarak, Yin ve arkadaşları (2019) tarafından geliştirilen “Sevgi Pedagojisine Yönelik Eğilimler Ölçeği’nin” Türkçe diline uyarlanması amaçlanmıştır. Sevgi Pedagojisine Yönelik Eğilimler Ölçeği’nin ilk olarak Türkçe’ye çeviri ve dil eşdeğerliği çalışması yapılmıştır. Ardından 54 sınıf öğretmeni ile yapılan pilot çalışmada Cronbach Alpha değerinin α= .91 (p<.05) olduğu belirlenmiştir. Diyarbakır ilinde 609 sınıf öğretmeni ile asıl uygulama yapılarak elde edilen veriler ile ölçeğin güvenirlik ve geçerlilik analizleri yapılmıştır. Ölçeğin güvenirliğini test etmek için yapılan Cronbach alfa (iç tutarlılık) katsayısı α= .93 ve toplam madde korelasyon değerlerinin r= .40 ile r= .70 olduğu tespit edilmiştir. Ölçek geçerliğini test etmek için incelenen açımlayıcı faktör analizi (AFA) sonucunda toplam varyansın %65.54’ünü açıklayan altı faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Ortaya çıkan altı faktörlü yapı, doğrulayıcı faktör analizi (DFA) ile test edilmiş ve uyum indekslerinin anlamlı olduğu görülmüştür (χ2=997.736, df=353, p=.00). DFA’dan elde edilen modelde, gözlenen değişkenler ile gizil değişkenler arasındaki madde yük değerlerinin .40 ile .88 arasında değiştiği ve t değerlerinin anlamlı olduğu görülmüştür. Yapılan analizlerle Türkçe formunun ülkemiz literatüründe geçerli ve güvenilir bir şekilde kullanılabileceği doğrultusunda önemli sonuçlar elde edilmiştir.

Keywords

• Sevgi
• sevgi pedagojisi
• ölçek uyarlama

References

1. Anderson, J. C., & Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodness-of-fit indices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychometrika, 49(2), 155-173. https://doi.org/10.1007/BF02294170
2. Baştürk, S., & Taştepe, M. (2013). Evren ve örneklem. S. Baştürk (Ed.), Bilimsel araştırma yöntemleri (129-158). Vize Yayıncılık.
3. Berscheid, E. (2006). Searching for the meaning of love. R. Sternberg and K. Weis (Ed.), In The new psychology of love (171-183). Yale University Press.
4. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem A Yayıncılık.
5. Carrithers, M. (1996). The Buddha. Oxford University Press.
6. Çay, Y. (2015). Sınıf öğretmeni adaylarının ve sınıf öğretmenlerinin çocuk sevme düzeylerinin incelenmesi (Publication No. 391716) [Master's thesis, Erciyes University]. YÖK Tez Merkezi. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp
7. Çelikkaya, H. (1996). Eğitim ve yönetimde sevgi faktörü. M. Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 8, 67-72.
8. Cho, D. K. (2005). Lessons of love: Psychoanalysis and teacher‐student love. Educational Theory, 55(1), 79-96. http://dx.doi.org/10.1111/j.1741-5446.2005.0006a.x

9. Clough, W. (2006). To be loved and to love. Journal of Psychology and Theology, 34(1), 23-31. https://doi.org/10.1177/009164710603400103
10. Çokluk, Ö., Yılmaz, K., & Oğuz, E. (2011). Nitel bir görüşme yöntemi: Odak grup görüşmesi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 4(1), 95-107. https://keg.aku.edu.tr/arsiv/c4s1/c4s1m6.pdf
11. Cousins, S. B. (2017). Practitioners constructions of love in early childhood education and care. International Journal of Early Years Education, 25(1), 16-29. https://doi.org/10.1080/09669760.2016.1263939
12. Deniz, Z., (2007). Psikolojik ölçme aracı uyarlama. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 40(1), 1-16. https://doi.org/10.1501/Egifak_0000000180
13. Ercan, R. (2014). Öğretmenlerde çocuk sevgisi. International Periodical for The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 9(8), 435-444. http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.7370
14. Eroğlu, M., & Kaya, V. D. (2021). Pedagojik sevgi eğilimleri ölçeğinin uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektornik Sosyal Bilimler Dergisi, 20(79), 1586-1606. https://doi.org/10.17755/esosder.853431
15. Fehr, B., & Russell, J. (1991). The concept of love viewed from a prototype perspective. Journal of Personality and Social Psychology, 60(3), 425-438. https://doi.org/10.1037/0022-3514.60.3.425
16. Freire, P. (2020). Ezilenlerin pedagojisi (Çev, Ö. Orhangazi). Ütopya Yayınevi.
17. Fromm, E. (1994). Sevme Sanatı (Çev, S. Tunçay). Akış Yayınları.
18. Hooks, B. (1994). Teaching to transgress: education as the pratice of freedom. Psychology Routledge.
19. Hooks, B. (2003). Teaching community: A pedagogy of hope (Vol. 36). Psychology Press.
20. Kass, R. A., & Tisley, H. A. (1979). Factor analysis. Joournal of Leisure Research, 11, 120-138. https://doi.org/10.1080/00222216.1979.11969385
21. Kayadibi, F. (2002). Sevgi faktörünün eğitim verimliliği üzerine etkisi. İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (5), 33-50.https://dergipark.org.tr/tr/pub/iuilah/issue/969/10930
22. Kline, R. A. (2005). An easy guide to factor analysis. New York: The Guilford Press.
23. Loreman, T. (2011). Love as pedagogy. Sense Publishing.
24. Maatta, K. & Uusiautti, S. (2011). Pedagogical love and good teacherhood. Education, 17(2). doi: 10.37119/ojs2011.v17i2.81
25. Maatta, K. & Uusiautti, S. (2012c). Pedagogical authority and pedagogical love- connected or incompatible? International Journal of Whole Schooling, 8(1), 21-39. https://files.eric.ed.gov/fulltext/EJ971249.pdf
26. Maatta, K., & Uusiautti, S. (2012a). How to raise children to be good people? Analytic Teaching and Philosophical Praxis, 33(1), 83-91. https://l24.im/v8U
27. Maatta, K., & Uusiautti, S. (2012b). “Pedagogical love and good teacherhood,” In Many Faces of Love, K. Maatta & S. Uusiautti (Ed). Sense Publishers, 93-101. http://dx.doi.org/10.37119/ojs2011.v17i2.81
28. Majid, R. A., Ali, M. M., Salleh, N. M., Alias, A., Kanapathy, R. & Hashim, K. S. (2018). the dynamic holistic development of human potentials and wellbeing. Implication on Educational Policies. Journal of ICSAR, 2(1), 88-93. http://dx.doi.org/10.17977/um005v2i12018p088
29. Marsh, H. W., Balla, J. R., & McDonald, R. P. (1988). Goodness-of-fit indexes in confirmatory factor analysis: The effect of sample size. Psychological bulletin, 103(3), 391. https://doi.org/10.1037/0033-2909.103.3.391
30. Moseley, A. (2006). Philosophy of love. In J. Fieser & B. Dowden (Ed.), The Internet encyclopedia of philosophy. Retrieved from: http://www.iep.utm.edu/l/love.htm
31. Özmen, F. (1999). Etkili eğitimin gerçekleştirilmesinde duyuşsal alanın önemi: Sevgi eğitimi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 193-198. https://dergipark.org.tr/tr/pub/enad/issue/43049/521535
32. Saevi, T., & Eilifsen, M. (2008). ‘Heartful’ or ‘Heartless’ teachers? Or should we look for the good somewhere else? Considerations of students’ experience of the pedagogical good. Indo-Pacific Journal of Phenomenology, 8, 1-14. http://dx.doi.org/10.1080/20797222.2008.11433974
33. Seçer, İ. (2018). Psikolojik test geliştirme ve uyarlama süreci. Anı Yayıncılık.
34. Şencan, H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenirlik ve geçerlilik. Seçkin Yayıncılık.
35. Solomon, R. C. (2002). Back to basics: On the very idea of “basic emotions.”. Journal for the Theory of Social Behaviour, 32(2), 115-144. https://doi.org/10.1111/1468-5914.00180
36. Sternberg, R. (1986). A triangular theory of love. Psychological Review, 93(2), 119-135. https://doi.org/10.1037/0033-295X.93.2.119
37. Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modeller: Temel kavramalar ve örnek uygulama. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49-73.
38. Tabachnick, B.G. & Fidell, L.S. (1996). Using multivaraite statistics. Harper & Row.
39. Uğurlu, T.C. (2013). Öğretmenlerin iletişim becerisi ve empatik eğilim davranışlarının çocuk sevme düzeyleri üzerine etkisi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 3(2), 51-61. https://dergipark.org.tr/tr/pub/pegegog/issue/22583/241221
40. Uusiautti, S., & Maatta, K. (2011). The ability to love- A virtue-based approach. British Journal of Educational Research, 2(1), 1-19.
41. Uusiautti, S., & Maatta, K. (2013). Love-based leadership in early childhood education. The Journal of Education Culture and Society, 1, 109-120. http://dx.doi.org/10.15503/jecs20131-109-120
42. Van Manen, M. (1991). The tact of teaching: the meaning of pedagogical thoughtfulness. Althouse Press.
43. Yin, L. C., Loreman, T., Abd Majid, R., & Alias, A. (2019). The Dispositions towards Loving Pedagogy (DTLP) scale: Instrument development and demographic analysis. Teaching and Teacher Education, 86, 102884. https://psycnet.apa.org/doi/10.1016/j.tate.2019.102884