TURKEY’S SECULARISM EXPERIMENT AS AN IMPEDIMENT TO DEMOCRATIC CONSOLIDATION
Abstract
Despite having a secular government since the foundation of Turkish Republic, certain segments of Turkish society have suffered from the pathological state-religion relationship. Turkey has been one and only Muslim and also a secular democratic country in the Middle East. Thus politics and religion relationship in Turkey has been of scholarly endeavor. The sui generis secularism style of Turkey has steadily undermined democratic consolidation as a result of weakening the principles of religious pluralism and equality. Using “assertive secularism” coined by Ahmet Kuru (2006) and “democratic consolidation” described by Alfred Stepan and Juan Linz (1996) as the theoretical framework, the purpose of this study is to cover the problem of democratic consolidation in Turkey vis-à-vis the illiberal and nondemocratic practices secularism policies have steadily caused. The Alevi citizens, and practicing Muslim citizens (in this study the women wearing headscarf) have been subjected to unfair state policies. The argument of this study is that Turkey’s secularism weakens democracy rather than making it a consolidated one. The headscarf ban until it is lifted in 2013 has been one of the problems that eroded democratic consolidation in Turkey. With regard to Alevi citizens, the Directorate of Religious Affairs (DRA) which put a state-sponsored monopoly over religious life has been another factor that has undermined democracy. DRA has narrowed the social and legal grounds of religious pluralism. The exclusion of Alevi citizens from the DRA has created crisis repeatedly. Alevi citizens face discrimination and this erodes democratic consolidation as well.
Keywords
Abstract
Türkiye Cumhuriyeti kuruluşundan bu yana laik bir siyasi sisteme sahip olmasına rağmen, Türk toplumunun belli kesimleri patolojik devlet-din ilişkisinden muzdarip olmuştur. Türkiye Ortadoğu'da hem Müslüman ve hem de aynı zamanda laik ve demokratik tek ülke olmuştur. Bu nedenle Türkiye'de siyaset ve din ilişkisi bilimsel olarak ilgi konusu olmaktadır. Türkiye'nin kendine özgü laiklik tarzı, dini çoğulculuk ve eşitlik ilkelerinin zayıflatılmasının bir sonucu olarak, demokratik pekiştirmenin önüne geçmştir. Teorik çerçeve olarak Ahmet Kuru (2006) tarafından ortaya atılan “baskıcı laiklik” ve Alfred Stepan ve Juan Linz (1996) tarafından tanımlanan “demokratik pekişme” kullanılarak, bu çalışmada amaç, Türkiye'deki demokratik pekişme sorununu laiklik politikalarının yol açtığı liberal ve demokratik olmayan uygulamalar özelinde ele almaktır. Alevi vatandaşlar ve dindar vatandaşlar (bu çalışmada başörtülü kadınlar) haksız devlet politikalarına maruz kalmıştır. Bu çalışmadaki argüman, Türkiye’deki laikliğin, demokrasiyi sağlamlaştırmaktan çok zayıflattığıdır. 2013'te kaldırılan başörtüsü yasağı, Türkiye'de demokrasinin pekişmesini engelleyen sorunlardan biri olmuştu. Alevi vatandaşlarla ilgili olarak ise, dini yaşam üzerinde devlet destekli bir tekel oluşturan Diyanet İşleri Başkanlığı demokrasiyi zayıflatan bir başka faktör olmuştur. Diyanet, dini çoğulculuğun sosyal ve hukuki temellerini zayıflamıştır. Alevi vatandaşların Diyanet tarafından dışlanması kriz yaratmıştır. Alevi vatandaşların ayrımcılığa maruz kalması da demokratik pekişmeyi engellemektedir.
Keywords
