The Effect of Argumentatıon-Based Speed on the Success of 6th Grade Students in Out of School Learning Environment

Abstract

In this study, the effect of argumentation base speed on the achievement of 6 th grade students in an out of school learning environment was examined. Experimental research method and pretest-posttest quasi, experimental design with control and experimental groups were used in the study. The study was carried out with 52 students studying in two branches of the 6th grade at Uluönder Secondery School in Ankara in the 1st term of 2019-2020 academical year. Within the scope of the research, speed races were organized in the school yard with the remote control cars brought from their homes with the experimental group students. Afterwards, the students were asked to create arguments about the concept of speed and race in the classroom. In this process, the students themselves found the definition of speed and what it depends on with the arguments written on the board. The control group, on the other hand, took classical lesson. The results of the research were obtained by applying the pretest- posttest with the achievement test created by the teacher before and after the lesson. SPSS program was used in the analysis ofthe data. There was a significant difference in favor of the experimental group between the Mann-Whitney U test and achievement test pretest-posttest scores. As a result, it is seen that the argumentation based teaching in the school garden increases the success of the studens in speed.

Keywords

• Science education; out-of-school learning; argumentation

Okul Dışı Öğrenme Ortamında Argümantasyon Temelli Sürat Konusunun 6. Sınıf Öğrencilerinin Başarıları Üzerine Etkisi

Abstract

Bu çalışmada okul dışı öğrenme ortamında argümantasyon temelli sürat konusunun 6. sınıf öğrencilerinin başarıları üzerine etkisi incelenmiştir. Çalışmada, deneysel araştırma yöntemlerinden iki gruplu ön-test/son-test yarı deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma, 2019-2020 eğitim-öğretim yılı 1. döneminde Ankara’da bir devlet okulunda 6. sınıfın iki şubesinde okuyan 52 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında deney grubu öğrencileriyle evlerinden getirdiği uzaktan kumandalı arabalar ile okul bahçesinde sürat yarışları düzenlenmiştir. Akabinde öğrencilerden sınıfta sürat kavramı ve yapılan yarışlar ile ilgili argümanlar oluşturmaları istenmiştir. Bu süreçte öğrenciler süratin tanımını ve neye bağlı olduğunu tahtaya yazılan argümalarla kendileri bulmuştur. Kontrol grubu ise klasik ders işlemiştir. Elde edilen araştırma sonuçlarına, ders işlemeden önce ve ders işledikten sonra öğretmen tarafından oluşturulan başarı testi ile öntest-sontest test uygulanarak ulaşılmıştır. Verilerin analizinde SPSS programı kullanılmıştır. Mann- Whitney U testi ile başarı testi öntest- sontest puanları arasında deney grubu lehinde anlamlı fark ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak okul bahçesi ile argümantasyon temelli gerçekleştirilen öğretimin, öğrencilerin sürat konusundaki başarılarını artırdığı görülmektedir.

Keywords

• Fen eğitimi
• okul dışı öğrenme
• argümantasyon

References

1. Aydın, O. ve Kaptan, F. (2014). Fen-teknoloji oğretmen adaylarının eğitiminde argumantasyonun bilis ustu ve mantıksal dusunme becerilerine etkisi ve argumantasyona iliskin gorusleri. Eğitim Bilimleri Arastırmaları Dergisi, 4(2), 163-188.
2. Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Yayıncılık.
3. Ceylan, K. E. (2012). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerine dünya ve evren öğrenme alanında bilimsel tartışma (argumantasyon) odaklı yöntem ile öğretimi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
4. Creswell, J.W. (2008). Educational research planning, conducting, and evaluating qualitative research (3rd Ed.). NJ: Pearson Education.
5. Ertaş, H., Şen, A.İ., ve Parmaksızoğlu, A. (2011). Okul dışı bilimsel etkinliklerin 9. sınıf öğrencilerinin enerji konusunu günlük hayatla ilişkilendirme düzeyine etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 5(2), 178-198.
6. Erduran, S., Simon, S. & Osborne, J. (2004). Tapping into argumentation: Developments in the application of Toulmin's argument pattern for studying science discourse. Science Education, 88(6), 915-933.
7. Fidan N. (2012). Okulda öğrenme ve öğretme, Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara.
8. Guisasola, J., Morentin, M. & Zuza, K. (2005) School visits to science museums and learning sciences: A complex relationship. Physics Education, 40(6), 544-549.

9. Karasar, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel Akademik.
10. Kaya, O. N., & Kılıç, Z. (2010). Fen sınıflarında meydana gelen diyaloglar ve öğrenme üzerine etkileri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(1), 115 – 130.
11. Kuhn, D. (1992). Thinking as Argument. Harvard Edu¬cational Review, 62, 155–178. http://eric.ed.gov.
12. MEB, (2017). Fen Bilimleri Öğretim Programı, 02.05.2021tarihinde https://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/201812312311937-FEN%20B%C4%B0L%C4%B0MLER%C4%B0%20%C3%96%C4%9ERET%C4%B0M%20PROGRAMI2018.pdf sitesinden alındı.
13. Salmi, H. S. (1993). Science centre education: Motivation and learning in informal education. Master Thesis, University of Helsinki, Finland. 12.05.2020 tarihinde http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED363613.pdf sitesinden alındı.
14. Smith, W.S., McLaughlin, E. ve Tunnicliffe, S.D. (1998). “Effect on primary level students of in-service teacher education in an informal science setting.” Journal of Science Teacher Education, 9(2), 123-142.
15. Strike, K. A., & Posner, G. J. (1992). A revisionist theory of conceptual change. In R. Duschl & R. Hamilton (eds.), Philosophy of science, cognitive psychology, and educational theory and practice (p. 147-176). Albany, NY: Suny Press.
16. Taşdemir, M. (2003). Eğitimde Planlama ve Değerlendirme, Ocak Yayınları (2.Baskı), Ankara.
17. TTKB (2018). İlköğretim Fen Bilimleri Dersi (5, 6, 7. ve 8. Sınıflar) Öğretim Programı, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, Ankara.