ANALYSIS OF BEZOAR CASES WHICH CAUSED OF ACUTE MECHANICAL INTESTINAL OBSTRUCTION.

Abstract

The aim of this study is to evaluate the cases of intesitinal obstruction due to bezoars. The patients’ files who had been operated for intestinal obstruction between March 2004 and March 2010 were evaluated retrospectively. The patients’ records who detected of bezoar as the etiologic factor were reviewed. Two hundred and seventyeight cases that had been operated for intestinal obstruction were inspected. Adhesions were the most common etiology with 121 cases (44%). 24 cases which bezoars were detected as the etiology of obstruction has been included in the study. 19 patients (79%) had abdominal operations history. 13 patients (68%) into this 19 patients had been operated due to peptic ulcus before average 12 (9-25) years ago. Bezoars leading to obstruction were located in terminal ileum in 19 (79%) cases, jejunum in 5 (21%) cases. Bezoars were teared into pieces mechanically and moved forward to the caecum in 16 (67%) cases and removed by enterotomy in 8 (33%) cases. In conclusion; the probability of bezoar formation should be considered in case of intestinal obstruction, although it is a very rare condition. Especially, in patient with intestinal obstruction who had been abdominal operations due to peptic ulcer, history must be questioned carefully. Preoperative orally contrasted abdominal computerized tomography can be helpful to make a diagnosis of bezoar formation in order not to lose time by conservative therapy instead of operation.

Keywords

• Bezoars, intestinal obstruction, postoperative adhesion

Akut mekanik intestinal obstrüksiyona neden olmuş bezoar olgularının analizi

Abstract

Bu çalışmada, akut mekanik intestinal obstrüksiyona neden olmuş bezoar olgularımızı değerlendirmeyi amaçladık. Mart 2004-Mart 2010 yılları arasında Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde intestinal obstrüksiyon tanısı ile acil şartlarda ameliyat edilen hastaların kayıtları retrospektif olarak incelendi. Obstrüksiyon etyolojisi olarak bezoar saptanan olgular demografik özellikler, başvuru şikayeti, başvuru anındaki fizik muayene bulguları, radyolojik bulgular, geçirilmiş abdominal girişim anamnezi, ameliyat öncesi lökosit değerleri, ameliyata alınma zamanı, ameliyat bulguları, uygulanan ameliyat yöntemleri ve gelişen komplikasyonlar açılarından incelendi. İkiyüzyetmişsekiz olgunun kayıtları incelendi. En sık etyolojinin adezyonlar olduğu saptandı (121 olgu / %44). Obstrüksiyon etyolojisi olarak bezoar saptanan 31 olgudan (%11) kayıtları tam olan ve ulaşılabilen 24’ü değerlendirmeye alındı. Ondokuz olguda (%79) geçirilmiş karın ameliyatı anamnezi mevcuttu. Olguların 13’ünde (%68) geçirilmiş ameliyat peptik ülser ameliyatıydı ve ameliyatın üzerinden ortalama 12 (9-25) yıl geçmişti. 19 olguda (%79) terminal ileumda, 5 olguda (%21) jejunumda obstrüksiyona neden olmuş bezoar saptandı. 16 olguda (%67) bezoar mekanik olarak parçalanarak çekuma ilerletilirken, 8 olguda (%33) enterotomi ile çıkartıldı. Sonuç olarak; nadir bir etyoloji de olsa mekanik intestinal obstrüksiyonlu olgularda bezoar olasılığı mutlaka düşünülmelidir. Özellikle geçirilmiş peptik ülser nedenli abdominal girişim anamnezi olan intestinal obstrüksiyonlu olgularda bu olasılık üzerinde mutlaka ısrarla durulmalıdır. Ameliyat öncesi dönemde yapılacak oral kontrastlı karın bilgisayarlı tomografi (BT) incelemesi bezoar olasılığı düşünülerek incelenirse, bazı olgularda gereksiz konservatif tedavi uygulanarak kaybedilecek tedavi zamanının geri kazanılabileceğini düşünüyoruz.

Keywords

• Bezoar, intestinal obstrüksiyon, postoperatif yapışıklık