Investigation of the Relationship Between Physical Activity, Screen Addiction and Peer Relationship in Secondary School Students

Abstract

The aim of this study was to examine the relationship between physical activity, screen addiction, and peer relationships in secondary school students. The research was con-ducted using a relational screening model. A total of 516 students participated (258 girls, 50%, mean age=12.34±0.92; 258 boys, 50%, mean age=12.38±0.98). The Physical Activity Questionnaire, the Peer Relationships Scale for Adolescents, the Multiple Screen Ad-diction Scale, and a Personal Information Form were used. Normality was confirmed through skewness and kurtosis values within ±1.5. Differences by gender were analyzed using independent samples T-Test; income and education status differences were ana-lyzed using One-Way ANOVA with Post-Hoc Tukey test. Pearson correlation analysis was used to determine relationships between variables. Confirmatory Factor Analysis confirmed the scales' validity for secondary school students. Significant differences in physical activity were found by gender, income, and parental education levels. Multiple screen addiction did not differ by gender, income, or father's education level, but dif-fered by mother's education level. Peer relationship scores differed by gender and in-come, but not by parental education. A weak positive relationship was found between physical activity and peer relationships (r=.139), and a weak negative relationship be-tween screen addiction and peer relationships (r=−.101). No significant relationship was found between physical activity and screen addiction. These results suggest that the interaction between variables is at a low level.

Keywords

• Peer Relationship;
• Physical Activity;
• Multiple Screen Addiction;
• Secondary School;
• Adolescents

Ortaokul Öğrencilerinde Fiziksel Aktivite, Ekran Bağımlılığı ve Akran İlişkisi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmada fiziksel aktivite, ekran bağımlılığı ve akran ilişkisi arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmış ve bu araştırma, ilişkisel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bu kapsamda araştırmaya 258’,kız (%50) (yaş=12,34±,92) 258’i erkek (%50,0) (yaş=12,38±,98)olmak üzere toplamda 516 öğrenci, katılım sağlamıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak “Fiziksel aktivite Ölçeği”, , ‘’Ergenler için Akran İlişkileri Ölçeği” , “Çoklu ekran bağımlılığı ölçeği” araştırmacılar tarafından oluşturulan “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesi ve yorumlanması aşamasında normallik varsayımları incelenmiştir. İlk olarak, normallik varsayımları Kolmogorov-Smirnov testi ile incelenmiş ve verilerin bu varsayımları karşılamadığı belirlenmiştir. Bu nedenle, normallik varsayımları doğrultusunda çarpıklık ve basıklık değerleri dikkate alınmıştır Bu doğrultuda, dağılımın normal olduğu belirlenmiştir. Bu kapsamda cinsiyet değişkenine göre, bireylerin fiziksel aktivite, çoklu ekran bağımlılığı ve akran ilişkileri arasındaki farkları belirlemek için T-Testi kullanılmıştır.. Bununla birlikte gelir durumu ve eğitim durumu değişkenlerinde gruplar arasındaki farkları belirlemek için ise Tek Yönlü Anova analizi kullanılmıştır. Farkın kaynağını belirlemek amacıyla Post-Hoc Tukey testi uygulanmıştır. Ardından, araştırma kapsamında değişkenler arasındaki ilişkileri belirlemek için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon analizi kullanılmıştır. Ayrıca ölçeğin araştırma kapsamında ele alınan ortaokul öğrencilerinde doğrulanıp doğrulanmadığını test etmek adına Doğrulayıcı Faktör Analizi yapılmış ve değerlerin kabul edilebilir olduğu tespit edilmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, cinsiyet, gelir durumu, anne eğitim durumu / baba eğitim durumu gibi değişkenler açısından fiziksel aktivite puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmiştir. Bununla birlikte, çoklu ekran bağımlılığı toplam puanlarında gelir durumu, cinsiyet, ve baba eğitim durumu açısından anlamlı bir fark bulunmazken, anne eğitim durumu ile anlamlı bir fark gözlemlenmiştir; ancak bu farkın büyüklüğü önemli olmamıştır. Akran ilişkisi puanları incelendiğinde, cinsiyet ve gelir düzeyine göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilirken, anne ve baba eğitim durumu açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır Bu araştırmanın sonuçlarına göre, fiziksel aktivite ile akran ilişkileri arasında zayıf bir pozitif ilişki bulunurken, ekran bağımlılığı ile akran ilişkileri arasında zayıf bir negatif ilişki gözlemlenmiştir. Bununla birlikte, fiziksel aktivite ile ekran bağımlılığı arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Tüm ilişkilerin zayıf düzeyde olduğu göz önünde bulundurulduğunda, bu sonuçlar değişkenler arasındaki etkileşimin düşük düzeyde olduğunu göstermektedir.

Keywords

• Ergenler için Akran İlişkisi
• Fiziksel aktivite
• Çoklu ekran bağımlılığı
• Ortaokul
• Ergenler

References

1. Akçay, N. (2023). Fiziksel aktivite ve genel sağlık ilişkisi. In E. Durukan & M. Miyaç (Eds.), Fiziksel aktivite ve fiziksel uygunluk. Efe Akademi Yayınları.
2. Aliyev, R., & Tunç, E. (2017). Ortaokul öğrencilerinin algılanan sosyal destek düzeyi ve benlik algılarının incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 401–418. https://izlik.org/JA78JT84HE
3. American Academy of Pediatrics. (2016). The power of play: A pediatric role in enhancing development in young children. American Academy of Pediatrics.
4. Aydoğdu, F. (2022). Developing a peer relationship scale for adolescents: A validity and reliability study. Current Issues in Personality Psychology, 9(1), 1–12. https://doi.org/10.5114/cipp.2021.109343
5. Ayhan, D. E., Günaydin, E., Gönlüaçik, E., Arslan, U., Çetinkaya, F., Asimi, H., & Uncu, Y. (2012). Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinin beslenme alışkanlıkları ve bunları etkileyen faktörler. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 38(2), 97–104. https://izlik.org/JA62NK98PG
6. Bronfenbrenner, U. (1979). The ecology of human development: Experiments by nature and design. Harvard University Press.
7. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
8. Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2017). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (5th ed.). Sage Publications.

9. Davies, J., & Brember, I. (1999). Boys outperforming girls: A 8 year cross-sectional study of attainment and self-esteem in year 6. Educational Psychology, 19(1), 5–17. https://doi.org/10.1080/0144341990190101
10. Ergün, S. (2013). Okul çağı çocuklarında egzersizden hoşlanma ile fiziksel aktivite arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
11. Farrell, L., & Shields, M. A. (2002). Investigating the economic and demographic determinants of sporting participation in England. Journal of the Royal Statistical Society: Series A, 165(2), 335–348. https://doi.org/10.1111/1467-985X.00626
12. Faul, F., Erdfelder, E., Buchner, A., & Lang, A.-G. (2009). Statistical power analyses using G*Power 3.1: Tests for correlation and regression analyses. Behavior Research Methods, 41(4), 1149–1160. https://doi.org/10.3758/BRM.41.4.1149
13. Field, A. (2013). Discovering statistics using IBM SPSS statistics (4th ed.). Sage Publications.
14. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education (8th ed.). McGraw-Hill.
15. Genç, M., Eğri, M., Kurçer, M. A., Kaya, M., Pehlivan, E., Karaoğlu, L., & Güneş, G. (2002). Malatya kent merkezindeki banka çalışanlarında fiziksel aktivite sıklığı ve etkileyen faktörler. İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 9(4), 237–240. https://izlik.org/JA43YW33XL
16. Gravetter, F. J., & Forzano, L. A. B. (2012). Research methods for the behavioral sciences (4th ed.). Cengage Learning.
17. Hanrahan, S., & Gallois, C. (1993). Social interactions. In R. N. Singer, M. Murphey, & L. K. Tennant (Eds.), Handbook of research on sport psychology (pp. 623–646). MacMillan.
18. Horzum, M. B. (2011). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılığı düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 36(159), 56–68. https://doi.org/10.15390/ES.2011.907
19. İnal, Y., & Çağıltay, K. (2005). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu oynama alışkanlıkları ve oyun tercihlerini etkileyen faktörler. In Eğitimde Yeni Yönelimler II Sempozyumu bildirileri (pp. 46–53).
20. Karaman, N. G. (2013). Ergenlerde risk almanın içsel kaynaklarının benmerkezlilik, akran baskısı, sosyo-ekonomik düzey ve cinsiyet açısından incelenmesi. İlköğretim Online, 12(2), 445–460. https://izlik.org/JA95XR45EA
21. Keohane, D., Mulligan, N., & Daly, B. (2018). Physical activity levels and perceived barriers to exercise participation in Irish general practitioners. Irish Medical Journal, 111(3), 714.
22. Kowalski, K. C., Crocker, P. R., & Donen, R. M. (2004). The physical activity questionnaire for older children (PAQ-C) and adolescents (PAQ-A) manual. College of Kinesiology, University of Saskatchewan.
23. Kraut, R., Patterson, M., Lundmark, V., Kiesler, S., Mukopadhyay, T., & Scherlis, W. (1998). Internet paradox: A social technology that reduces social involvement and psychological well-being? American Psychologist, 53(9), 1017–1031. https://psycnet.apa.org/doi/10.1037/0003-066X.53.9.1017
24. MacAuley, D. (1994). A history of physical activity, health and medicine. Journal of the Royal Society of Medicine, 87(1), 32–35. https://doi.org/10.1177/014107689408700114
25. Moore, S., & Boldero, J. (1991). Psychosocial development and friendship functions in adolescence. Sex Roles, 25(9–10), 521–536. https://doi.org/10.1007/BF00290061
26. Özer, M. K. (2015). Fiziksel uygunluk (5. bs.). Nobel Akademik Yayıncılık.
27. Paffenbarger, R. S., Blair, S. N., & Lee, I.-M. (2001). A history of physical activity, cardiovascular health and longevity. International Journal of Epidemiology, 30(5), 1184–1192. https://doi.org/10.1093/ije/30.5.1184
28. Paffenbarger, R. S., Hyde, R. T., Wing, A. L., Lee, I.-M., Jung, D. L., & Kampert, J. B. (1993). The association of changes in physical-activity level and other lifestyle characteristics with mortality among men. New England Journal of Medicine, 328(8), 538–545. https://doi.org/10.1056/NEJM199302253280804
29. Pühse, U., & Gerber, M. (2005). International comparison of physical education: Concepts, problems, prospects. Meyer & Meyer Verlag.
30. Rimal, A. (2002). Association of nutrition concerns and socioeconomic status with exercise habits. International Journal of Consumer Studies, 26(4), 322–327. https://doi.org/10.1046/j.1470-6431.2002.00246.x
31. Sarıtepeci, M. (2021). Multiple screen addiction scale: Validity and reliability study. Instructional Technology and Lifelong Learning, 2(1), 1–17. https://doi.org/10.52911/itall.796758
32. Schober, P., Boer, C., & Schwarte, L. A. (2018). Correlation coefficients: Appropriate use and interpretation. Anesthesia & Analgesia, 126(5), 1763–1768. https://doi.org/10.1213/ane.0000000000002864
33. Sert, Z. E., & Temel, A. B. (2014). İlköğretim öğrencileri için fiziksel aktivite soru formunun Türk toplumuna uyarlanması. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 7(2), 109–114. https://izlik.org/JA29LD74LD
34. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.). Pearson.
35. Tavazar, H., Erkaya, E., Yavaş, Ö., & Tez, Ö. (2014). Lise eğitimi alan genç erişkinlerin fiziksel aktivite ve yaşam kalitesi arasındaki farklılıkların incelenmesi. International Journal of Science Culture and Sport, 1(3), 496–510. https://doi.org/10.14486/IJSCS122
36. Tüfekçi, A. (2007). Bilgisayar öğretmeni adaylarının bilgisayar oyunu oynama alışkanlıkları. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 98–111. https://izlik.org/JA49CU97MW
37. Yan, Y. (2007). 10–13 yaş çocuklarda, sosyo-ekonomik yapının fiziksel aktivite ve fiziksel uygunluk düzeyine etkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
38. Yılmaz, B. (2008). İlköğretim 6. ve 7. sınıf öğrencilerinin bilgisayara yönelik bağımlılık gösterme eğilimlerinin farklı değişkenlere göre incelenmesi. In 6th International Educational Technology Conference bildirileri (pp. 532–537).
39. Zahner, L., & TW-Team. (2013). Bedeutung von Sport und Bewegung für die Entwicklung von Kindern und Jugendlichen. Institut für Sport und Sportwissenschaft, Universität Basel.