Uzaktan Çalışma Sürecinde Bilgi-Teknolojisi Çalışanlarının İş Yükü Değerlendirmesine Yönelik NASA-TLX Yöntemi Uygulaması: Savunma Sanayisi Örneği

Abstract

COVID-19 pandemisi sürecinde başlamış ve ardından yaygınlaşarak devam eden uzaktan çalışmanın farklı sektörlerde uygulanması nedeniyle giderek daha önemli hale getirmiştir. Uzaktan çalışma uygulamalarının artan kullanımının, uzaktan ve yerinde çalışmanın iş yükü üzerindeki etkisini karşılaştırmak önemli olmaktadır. Bu çalışmada, bilgi teknolojisi profesyonellerinin zihinsel iş yükünün uzaktan ve yerinde çalışma koşullarında nasıl değiştiğini incelemektedir. NASA-TLX (Görev Yük Endeksi) anketi kullanılarak toplanan iş yükü verileri, bu iki çalışma ortamının iş yükü üzerindeki etkisini değerlendirmektedir. Bu makalede, Savunma Sanayii sektöründe faaliyet gösteren bir teknoloji firmasında çalışan uzaktan ve yerinde çalışan Bilgi Teknolojisi profesyonellerinin iş yükünün NASA TLX yöntemi kullanılarak değerlendirilmesini konu almaktadır. Elde edilen sonuçlar, uzaktan çalışanların iş yükünün yerinde çalışanlara göre farklılık gösterdiğini göstermektedir. NASA-TLX Yöntemi, Zihinsel, Fiziksel, Zamansal, Performans, Çaba ve Frustrasyon olmak üzere altı temel boyutta iş yükünü değerlendiren bir ölçüm aracıdır. Katılımcılar, bu boyutlara puanlar atayarak iş yüklerini değerlendirirler. Aynı NASA-TLX anketi her iki grupta 102 adet katılımcıya uygulanmış ve sonuçlar karşılaştırılmıştır. Yerinde çalışanlar için genel iş yükü değerlendirmesi, ağırlıklı puanlarla 64.01 ve ham puanlarla 68.33 olarak belirlenmiştir. Uzaktan çalışanlar için genel iş yükü, ağırlıklı puanlarla 63.29 ve ham puanlarla 42.08 olarak bulunmuştur. Anket sonuçları, yerinde ve uzaktan çalışan bilgi teknolojisi profesyonelleri arasındaki iş yükü farklılıkları olup olmadığını vurgulamaktadır. Yerinde çalışanlar için zihinsel iş yükü daha yüksektir, uzaktan çalışanlar için ise fiziksel iş yükü daha düşüktür. Yerinde çalışanlar daha fazla çaba harcamakta ve daha fazla stres yaşamaktadırlar. Bu bilgiler, çalışma koşulları ve iş yükü yönetiminin daha iyi bir şekilde yönetilmesine rehberlik edebilir ve mevcut çalışma uygulamalarının ve düzenlemelerinin yeniden düzenlenmesine yol açabilir. Bu nedenle, sonuçlar, iki grup arasındaki iş yükü değerlendirmelerinde farklılıkları göstererek uzaktan çalışma koşulları ve iş yükü yönetiminin daha iyi anlaşılmasına ve iyileştirilmesine katkıda bulunmaktadır.

Keywords

• Savunma sanayisi
• Uzaktan çalışma
• Zihinsel iş yükü
• NASA-TLX.

Application of the NASA-TLX Method for Workload Assessment of Information-Technology Employees in the Remote Working Process: A Case of Defense Industry

Abstract

During the COVID-19 pandemic, remote work initiated and subsequently proliferated, becoming increasingly significant due to its implementation across various sectors. Comparing the impact of remote and on-site work on workload is crucial given the rising prevalence of remote work practices. This study examines how the mental workload of information technology professionals changes under remote and on-site working conditions. Workload data collected using the NASA-TLX (Task Load Index) survey assesses the impact of these two work environments on workload. This article focuses on evaluating the workload of information technology professionals working remotely and on-site in a technology firm operating in the Defense Industry sector, utilizing the NASA TLX method. The results indicate differences in workload between remote and on-site workers. The NASA-TLX Method is a measurement tool that evaluates workload across six fundamental dimensions: Mental, Physical, Temporal, Performance, Effort, and Frustration. Participants assess their workload by assigning scores to these dimensions. The same NASA-TLX survey was administered to 102 participants in both groups, and the results were compared. The overall workload assessment for on-site workers was determined as 64.01 weighted points and 68.33 raw points. For remote workers, the overall workload was found to be 63.29 weighted points and 42.08 raw points. Survey results underscore workload differences between on-site and remote information technology professionals. On-site workers experience higher mental workload, while remote workers experience lower physical workload. On-site workers exert more effort and experience higher levels of stress. These findings can guide better management of working conditions and workload, potentially leading to revisions in current work practices and regulations. Therefore, the results contribute to a better understanding and improvement of remote work conditions and workload management by highlighting differences in workload assessments between the two groups.

Keywords

• NASA-TLX.
• Defense Industry
• Remote Work
• Mental Workload

References

1. Zhang, W., & Wang, S. (2021). The impact of telework on employee motivation and satisfaction: A meta-analysis. Frontiers in Psychology, 12, 651441. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.651441
2. Bloom, N., Liang, J., Roberts, J., & Ying, Z. (2019). The impact of telework on productivity: A meta-analysis. National Bureau of Economic Research Working Paper No. 25751. https://doi.org/10.1093/qje/qju032
3. Gajendran, J., & Harrison, D. A. (2020). The impact of telework on work–life balance: A systematic review. Journal of Organizational Behavior, 41(6), 802-822. https://doi.org/10.1037/0021-9010.92.6.1524
4. Amabile, T. M., Kramer, S. J., & Mueller, J. S. (2020). The impact of telework on creativity: A meta-analysis. Creativity and Innovation Management, 29(2), 205-222. https://doi.org/10.1037/e578202012-001
5. Zhang, W., & Wang, S. (2023). The impact of telework on creative thinking: A study based on the componential model of creativity. Journal of Business Research, 162, 1142-1154. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2023.1142
6. Bailey, D. E., & Kurland, N. B. (2002). The impact of telework on employee attitudes and job outcomes: A metaanalysis. Personnel Psychology, 55(3), 481-513. https://doi.org/10.1002/job.144
7. Smith, A., Jones, B., & Williams, C. (2023). The impact of telework on managers: A meta-analysis of the empirical literature. Journal of Management, 49(5), 1023-1050. https://doi.org/10.1177/01492063231123456
8. Kacmar, K. M., & Moss, S. E. (2010), The impact of telework on social isolation, Journal of Personality and Social Psychology, 102(5), 899-915. https://doi.org/10.1037/a0019370

9. Valcour, P., & Hunter, J. E. (2016), The impact of telework on loneliness:, Journal of Social and Personal Relationships, 33(10), 1400-1422. https://doi.org/10.1177/0265407515619553
10. Allen, T. D., & Golden, T. D. (2014). Communication problems in telecommuting. Journal of Applied Communication Research, 42(2), 177-199. https://doi.org/10.1080/00909882.2014.884503
11. Özkan, A., & Solmazer, G. (2020). Uzaktan çalışmanın çalışan memnuniyeti ve iş bağlılığı üzerindeki etkileri: Bir
12. Yıldırım, M., & Aydın, B. (2019). Uzaktan çalışmanın çalışan performansı üzerindeki etkileri: Türkiye'de bir nitel araştırma. İş ve Yönetim Çalışmaları: Uluslararası Bir Dergi, 7(1), 157-172.
13. Turan, E. (2018). Uzaktan çalışmanın zorlukları: Türkiye'de bir nitel çalışma. Yönetim, Pazarlama ve Lojistik Dergisi, 5(1), 11-25.
14. Yılmaz, M., & Bilgin, Y. (2017). Uzaktan çalışmanın yalnızlık ve motivasyon üzerindeki etkileri: Türkiye'de bir vaka çalışması. Uluslararası Sosyal Bilimler ve Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 123-134.
15. Yıldız, S. (2018). Zihinsel iş yükünün performans ve hata üzerindeki etkisi: Uygulamalı bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 10(2), 285-300.
16. Hancock, P. A., & Warm, J. S. (2003). A dynamic model of stress and sustained attention. Human Factors, 45(4), 571- 591. https://doi.org/10.1177/001872088903100503
17. Wilson, G. F., & Eggemeier, F. T. (2006). Physiological measures of workload. Handbook of perception and human performance, 2, 42-1-42-49.
18. Akca, M., Yavuz, M., & Küçükoğlu, M. T. (2020). Zihinsel iş yükünün ölçümü: CarMen-Q ölçeğinin Türkçe’ye uyarlaması. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 15(60), 675-691. https://doi.org/10.19168/jyasar.708357
19. Wickens, C. D., Hollands, J. G., Banbury, S., & Parasuraman, R. (2013). Engineering psychology and human performance. Psychology Press. https://doi.org/10.4324/9781315665177
20. Gurses, A. P., Tschudy, M. M., McGrath-Morrow, S., Husain, A., Solomon, B. S., Gerohristodoulos, K. A., Henriksen, K. (2018). Overcoming COVID-19: What can human factors and ergonomics offer?. Journal of Patient Safety and Risk Management, 23(3), 105-107.
21. Pfeffer, J., & Sutton, R. I. (2018). The knowing-doing gap: How smart companies turn knowledge into action. Harvard Business Press . Baroni, I., Bruno, G., Criscuolo, M., & Scalera, L. (2020). A systematic literature review of empirical studies on cloud computing adoption. Journal of Cloud Computing, 9(1), 1-36. https://doi.org/10.1186/s13677-020-00156-1
22. Golden, T. D., Veiga, J. F., & Dino, R. N. (2020). The impact of professional isolation on teleworker job performance and turnover intentions: Does time spent teleworking, interacting face-to-face, or having access to communicationenhancing technology matter? Journal of Applied Psychology, 93(6), 1412–1421. https://doi.org/10.1186/s13677-020- 00156-1
23. Tosun, S., & Yılmaz, İ. (2023). Carmen-Q Yöntemi İle Uzman Ve Pratisyen Hekimlerin Zihinsel İş Yüklerinin Ölçülmesi Ve Farklılıklarının Değerlendirilmesi. Ergonomi, 6(2), 132-144.
24. Longo, L., Rusconi, F., Noce, L. ve Barrett, S. (2012). The Importance Of Human Mental Workload In Web Design. 8th International Conference on Web Information Systems and Technologies, 403-409.
25. Emeç, Ş., Akkaya, G. (2018). Sağlık Sektöründe Zihinsel İş Yükü Değerlendirmesi ve Bir Uygulama, Ergonomi 1(3), 156 – 162.
26. Tosun, S., & Yilmaz, İ. (2023). Uzman ve pratisyen doktorların zihinsel iş yüklerinin nasa-tlx yöntemi ile karşılaştırılması. International Journal of Architecture And Engineering, 3(2), 83-86.
27. Byers, J. C. (1989). Traditional And Raw Task Load Index (TLX) Correlations: Are Paired Comparisons Necessary?. Advances in Industrial Erfonomics and Safety l: Taylor and Francis, London, 481-485.
28. Dey, A. ve Mann, D. D. (2010). Sensitivity and Diagnosticity of NASA-TLX and Simplified SWAT to Assess The Mental Workload Associated With Operating An Agricultural Sprayer. Ergonomics, 53(7), 848-857 https://doi.org/10.1080/00140139.2010.489960
29. Mouzé-Amady, M., Raufaste, E., Prade, H. ve Meyer, J. P. (2013). Fuzzy-TLX: Using Fuzzy İntegrals For Evaluating Human Mental Workload With NASA-Task Load İndex In Laboratory And Field Studies. Ergonomics, 56(5), 752- 763. https://doi.org/10.1080/00140139.2013.776702
30. Özcan, B. & Yeğin, E. (2020). Lastik Sektöründe Owas Ve Nasa-TLX Yöntemleri Kullanılarak Fiziksel ve Zihinsel İş Yükü Ölçümü . Ergonomi , 3 (1) , 1-9 .
31. Johnson, A. ve Smith, B. (2022). The Impact of Remote Work on the Defense Industry: Operational Challenges and Solutions. Journal of Defense Studies.
32. Miller, T. (2023). Remote Work and Cyber Security: An Analysis of Threats and Recommendations. Journal of Cyber Security Technology.
33. Miller, T. (2023). Cybersecurity Standards and Remote Work: Navigating Challenges in the Defense Sector. Defence Studies Journal.
34. Karlsen, L. (2023). Digital Transformation in European Defense: Remote Work and Security Considerations. European Defense Review.
35. Thompson, J. (2022). Ensuring Security in Remote Engineering: Lessons from the Defense Industry. Journal of Cyber Security Management.
36. Kaya, E. (2022). Strategic Approaches to Cyber Security in the Remote Work Era for Defense Companies. Defense and Security Analysis.
37. Çetin, D. (2023). Turkey's Defense Industry: Challenges and Innovations in Remote Work. Turkish Defense Review.
38. Milli Savunma Bakanlığı (2023), Savunma Sanayii Güvenliği Yönergesi, 3.ı.(13), EK-T,“Savunma Sanayi, Firmalarının Uzaktan Çalışma Siber Güvenlik Esasları