“The End of Innocence” From An Ecofeminist Perspective: Outlying Islands and Ellen's Emancipation

Abstract

Patriarchal practices such as racism, class discrimination, marginalization, oppression, and objectification, along with the exploitation of nature and women, have become increasingly discussed and researched in recent years. In Western culture, nature and women have historically been conceptualized in a way that devalues everything associated with women, nature, emotions, animals, and the body, while elevating everything linked to men, reason, humans, culture, and logic. David Greig’s play Outlying Islands tells the story of two young scientists sent to a remote Scottish island in 1939, under the shadow of war, to study the island’s biodiversity, alongside the island’s caretaker uncle and a female character. The play provides a rich foundation for an ecofeminist analysis, addressing themes of scientific inquiry, human-nature relationships, female emancipation, and the patriarchal desire to control nature and women. Centered on the conflict between nature, humanity, and the modern world, the play positions the harsh climate and environmental conditions as pivotal elements in the narrative. The portrayal of a remote island used as an experiment by the government highlights the ecofeminist critique of patriarchal ideologies that commodify nature through a disposable lens. In this study, the female character, who represents a more intuitive and embodied connection with nature compared to the male scientists, will be analyzed through an ecofeminist lens. Val Plumwood’s philosophy of dualism will serve as the primary framework for examining the opposing binaries in the play and decoding its ecofeminist message. From an interdisciplinary perspective, this study will analyze how patriarchal domination of women and nature manifests and its consequences within the fictional narrative set in a real geographical context. The aim of this research is to provide a conceptual and comprehensive understanding of ecofeminism while contributing to feminist and ecological literature through the analysis of a theatrical work.

Keywords

• Ecofeminism
• Dualism
• Plumwood
• Woman
• Nature

Ekofeminist Bir Perspektiften 'Masumiyetin Sonu': Outlying Islands Ve Ellen'ın Özgürleşmesi

Abstract

Ataerkil uygulamalardan olan ırkçılık, sınıf ayrımcılığı, sınırlandırma, baskı ve nesneleştirmenin yanında doğanın ve kadının sömürülmesi son yıllarda üzerinde daha çok konuşulan ve araştırılan bir alan olmuştur. Batı kültüründe doğa ve kadın tarihsel olarak kavramsallaştırılmış sonuç olarak da kadınla, doğayla, duyguyla, hayvanlarla ve bedenle ilişkilendirilen her şey değersizleştirilmiş, bunun yanında erkekle, akılla, insanla, kültürle ve mantıkla ilişkilendirilen her şey ise yüceltilmiştir. David Greig’in Outlying Islands isimli oyunu, 1939’da savaşın gölgesinde, İskoçya’nın uzak bir adasında, adanın biyolojik çeşitliliğini araştırmak üzere gönderilen iki genç bilim adamı ve adanın kullanım hakkı olan amca ile kadın karakter arasında geçen bir hikâyedir. Oyun bilimsel araştırma, insan-doğa ilişkileri, kadının özgürleşmesi ve ataerkil düşüncenin doğayı ve kadını kontrol etme arzusu bağlamında ekofeminist bir analiz için zengin bir zemin sunar. Issız bir adada geçen hikâyesiyle oyun doğa, insan ve modern dünyanın çatışmasını merkezine alır. Oyunda sert iklim ve çevre koşulları olay örgüsünün sürükleyici bir karakteri olarak karşımıza çıkmaktadır. Oyunda gözlerden uzak bir adanın hükümet tarafından deney olarak kullanılması, doğayı kullan-at bakış açısıyla bir meta olarak gören ataerkil düşünceye karşı çıkan ekofeminist yaklaşımın ilgi alanıdır. Bu çalışmada erkek bilim insanlarına kıyasla doğayla daha sezgisel ve somutlaşmış bir bağı temsil eden kadın karakter ekofeminist bir mercekle analiz edilecektir. Analiz için çalışmada Val Plumwood’un düalist felsefesi kullanılarak karşıt ikilikler ele alınacak ve oyunun ekofeminist mesajı çözümlenmeye çalışılacaktır. Disiplinler arası bir bakış açısıyla gerçek bir coğrafyada, kurgusal karakterler ve olay örgüsüyle, kadını ve doğayı tahakküm altına almaya çalışan ataerkil bakış ve sonuçları analiz edilecektir. Çalışmanın amacı kavramsal ve genel anlamda ekofeminizmi tanımak ve bir tiyatro oyununun analizi yoluyla feminist ve ekolojik yazına katkı sağlamaktır.

Keywords

• Ekofeminizm
• Düalizm
• Plumwood
• Kadın
• Doğa

References

1. Aydın Cansaran, A. (2023). Kadın Ve Doğa Bağlamında Ekolojik Bir Görüş: Ekofeminizm". Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi. 2 (1), 48-62.
2. Bahaffou, M. ve Gorecki, J. (2020). Le féminisme ou la mort Françoise d’Eaubonne Préface, Le Passager Clandestin: Paris.
3. Berktay, F. (1996). Ekofeminizm ya da yüreğinin iyimserliği. Kadın Araştırmaları Dergisi, (4), 73-76. Carlasser, E. (1999). Socialist and cultural ecofeminism: Allies in resistance. Ethics and the Environment, 5(1), 89-106. https://doi.org/10.1085-6633
4. Chakraborty, R. (2015). The deep ecology/ecofeminism debate: An enquiry into environmental ethics. Journal of Indian Council of Philosophical Research, 32(1), 123-133. https://doi.org/10.1007/s40961-015-0005-y
5. Federici, S. (2004). Caliban and the Witch. Autonomedia, USA. ISBN: 1-57027-059-7.
6. Federici, E. (2022). Why ecofeminism matters, Narration/translatin ecofeminism(s). Iperstoria, Saggi/Essays, (20), 66-77.
7. Gaard, G. (2015). Ecofeminism and climate change. Women’s Studies International Forum. (49), 20-33. Elsevier. http://dx.doi.org/10.1016/j.wsif.2015.02.004
8. Gardner, L. (3.Ağustos.2002). Outlying Islands. The Guardian. Erişim tarihi: 02.09.2024, http://www.theguardian.com/stage/2002/aug/03/theatre.artsfeatures2

9. Greig, D. (2010). David Greig Selected Plays 1999-2009: Outlying Islands. Contemporary Classics, Faber and Faber. London. ss. 131-232. ISBN: 978-0-571-23415-8.
10. Grewe-Volpp, C. (2016). Ecofeminism, the toxic body, and Linda Hogan’s Power. H. Zapf (Ed.), Handbook of Ecocriticism and Cultural Ecology. (s. 208-225). De Gruyter.
11. Hovorka, A. J. (2006). The no. 1 Ladies’ poultry farm: A feminist political ecology of urban agriculture in Botswana. Gender, Place & Culture. 13(3), 207-225. https://doi.org/10.1080/09663690600700956
12. Kandemir, I. Y. ve Kutlar, İ. (2024). Kırsal alanda doğanın korunmasında kadının rolü ve ekofeminizm. Kadın/Woman 2000. 25(1), 111-118.
13. Khalid, N. A. (2021). Cultural ecofeminism in Pat Mora’s poetry: The desert as “Curandera.” Al-Adab Journal. (136), 107-120. https://doi.org/10.31973/aj.v1i136.1027
14. Milton, K. (1997). Ecologies: Anthropology, culture, and the environment. International Social Science Journal, 49(154), 477-495. https://doi.org/10.1111/j.1468-2451.1997.tb00039.x
15. Nicolás Román, S. (2010). Subverting Darwin: Female historicity in David Greig’s Outlying Islands (2002). SJANI Journal of Literary Theory and Comparative Literature, (11), 100-104.
16. Otto, E. C. (2014). Ecofeminist theories of liberation in the science fiction of Sally Miller Gearhart, Ursula K. Le Guin, and Joan Slonczewski. D. A. Vakoch (Ed.), Feminist Ecocriticism: Environment, Women, and Literature (ss. 65-84). Lexington Books.
17. Özdemir, H. ve Aydemir, D. (2019). Ekolojik yaklaşımlı feminizm/ekofeminizm üzerine genel bir değerlendirme: Kavramsal analizi, tarihi süreci ve türleri. Akdeniz Kadın Çalışmaları ve Toplumsal Cinsiyet Dergisi. II(2), 261-278. https://doi.org/10.33708.ktc.608639
18. Özyol, A. İ. (2013). Sürdürülebilir yeşil kalkınma ve kadın. Fe Dergi. 5(2), 134-138. Erişim tarihi: 2.09.2024, http://cins.ankara.edu.tr/10_15.html
19. Plumwood, V. (1993). Feminism and the Mastery of Nature, Feminism For Today. London and New York: Routledge.
20. Shiva, V. (1988). Staying Alive: Women, Ecology and Development. Zed Books.
21. Steiner, F. (2016). How nature and culture shape our world: Human ecology. Island Press.
22. Stevens, N. E. (2015). What Steward got right: Technology, work organization, and cultural evolution. N. Goodale & W. Andrefsky Jr. (Eds.), Lithic Technological Systems and Evolutionary Theory (ss. 253-266). Cambridge University Press.
23. Steward, J. H. (1955). Theory of culture change: The methodology of multilinear evolution. University of Illinois Press.
24. Sullivan, M. M. (2014). Shifting subjects and marginal worlds: Revealing the radical in Rachel Carson’s three sea books. D. A. Vakoch (Ed.), Feminist Ecocriticism: Environment, Women, and Literature (ss. 85-96). Lexington Books.
25. Tamkoç, G. (1996). Ekofeminizmin amaçları. Kadın Araştırmaları Dergisi, (4), 77-84.
26. Topgül, S. (2012). Kadın ve doğa ilişkisi: Ekofeminizm. Sosyoloji Dergisi, 27, 71-83.
27. Viel, A. (2003). Pour une écologie culturelle. Culture & Musées, 1(1), 139-149. https://doi.org/10.3406/pumus.2003.1171
28. Warren, K. J. (2000). Ecofeminist philosophy: A western perspective on what it is and why it matters. Rowman&Littlefield Publishers.
29. Zapf, H. (2016). Literature as cultural ecology: Sustainable texts. Bloomsbury. Erişim tarihi: 11.12.2024, https://library.oapen.org/handle/20.500.12657/58794