ISSUE OF SIGHT OF GOD IN THE CONTEXT OF VERSE al-AN’AM 6/103

Öz

Islamic scholars firstly applied to the Qur'an for solution of the issues they have encountered throughout the history of Islam. However, some of these issues have unsolved and become a moot point until today. One of the issues that Islamic scholars could not find a solution to, or rather, not reach a final result and that they have been discussing for a long time is Sight of Good. Some argue that the sight of God will be possible in the event that God is an object, and they advocate that it is impossible and claim that God will never be seen both in the world and in the Hereafter. Some argue that it is possible that God, without being an object, can be seen in a way that human cannot know nature of God. Both groups use the same verses as evidence in this issue, but the conclusions they have reached are exactly the opposite. We also believe that this work will contribute to the solution of the matter in question, by transferring their making associate al-An'âm 6/103, from the verses which some of the commentators have shown evidence on the issue of Sight of Good, with Allah can be seen or not, their the evidence and explanations, and the conclusions they have reached. In order to look from Quranic perspective, we will examine and evaluate only the views of the certain commentators.

Anahtar Kelimeler

• Sight of God,Perception,Glance,Sight,Hereafter

el-En’âm 6/103. Âyet Bağlamında Ru’yetullah Meselesi

Öz

İslâm âlimleri tarih boyunca karşılaştıkları farklı meselelerin çözümünde öncelikle Kur’ân’ı referans almıştır. Ayetlerin delil olarak kullanılmasıyla bazı meselelerin çözümünde ittifak sağlansa da bazıları hala tartışma konusu olmuş, âlimler tarafından ittifak sağlanamamıştır. Allah’ın ahirette müminler tarafından görülmesi/ru’yetullah meselesi de ittifakın sağlanamadığı bu tartışmalardan biridir. Kimileri Allah’ın görülmesinin bir cisim olması halinde mümkün olacağını ve bunun da imkânsız olduğunu savunarak Allah’ın hem dünyada hem de ahirette asla görülemeyeceğini iddia eder. Kimileri de Allah’ın cisim olmaksızın ve insanın mahiyetini bilemeyeceği bir şekilde görünmesinin mümkün olduğu tezini savunur. Her iki grup da bu meselede aynı ayetleri delil olarak kullanır fakat ulaşmış oldukları sonuçlar birbirinin tam zıddıdır. Biz de bu çalışmanın, bazı müfessirlerin ru’yetullah meselesinde delil gösterilen ayetlerden el En’âm 6/103. ayeti Allah’ın görülüp görülemeyeceği meselesi ile ilişkilendirmelerini inceleyecek ve bu meselede ulaşmış oldukları sonuçları aktararak değerlendirmeye çalışacağız. Meseleye tefsir ilmi perspektiften bakmak adına da sadece otorite ve temsil gücü yüksek müfessirlerin eserlerinden faydalanacağız

Anahtar Kelimeler

• Ru’yet,İdrak,Nazar,Tecellî,Ahiret

Kaynakça

1. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillah b. Hilâl b. Esed eş-Şeybânî, er-Red Ale’z-Zenâdıka Ve’l-Cehmiyye, Ğarâs Li’n-Neşri Ve’t-Tevzî’i Ve’t-Tıbâ’i Ve’l-İ’lân, Kuveyt, 2005.
2. Buhari, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail b. İbrahim el-Cu’fî, el-Câmi’u’s-Sahîh, Dâru Tavkı’n-Necât, Beyrut, 1422/2001.
3. Bursevî, İsmail Hakkı, Rûhu’l-Beyân fî Tefsîri’l-Kur’ân, Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-‘Arabî, Beyrut, [t.y.]
4. Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi
5. er-Râzî, Fahreddin, Mefâtîhu’l-Ğayb/Tefsîr-i Kebîr, ter.: Suat Yıldırım-Lütfullah Cebeci-Sadık Kılıç-C. Sadık Doğru, Huzur Yay., İstanbul, 2008.
6. Eski Ahit, Kutsal Kitap, Yeni Yaşam Yay., İstanbul.
7. et-Tabâtabâî, Muhammed Hüseyin, el-Mîzân fî Tefsîri’l-Kur’ân, Müesessetü’l-E’lemî li’l-Matbû’ât, Beyrut, 1417/1997.
8. et-Taberî, Ebû Ca’fer Muhammed b. Cerîr b. Yezid b. Kesîr b. Ğâlib el-Âmulî el-Bağdadî, Câmi’u’l-Beyân ‘An Tefsîri Âyi’l-Kur’ân, thk. Dr. ‘Abdullah b. Abdilmuhsin et-Turkî, Dar-u Hicr, Kâhire, 2001.

9. et-Tabersî, Ebû Ali Emînü’d-Din (Emînü’l-İslâm) el-Fazl b. el-Hasen b. el-Fazl, Mecme’u’l-Beyân fî Tefsîri’l-Kur’ân, Dâru’l-Murtezâ, Beyrut, 1427/2006.
10. ez-Zemahşerî, Cârullah Ebu’l-Kâsım Mahmûd b. Amr b. Ahmed “el-Keşşâf ‘an Hakâiki Ğavâmidi’t-Tenzîl ve ‘Uyuni’l-Ekâvîli fî Vucûhi’t-Te’vîl”, Mektebetu’l-‘Ubeykân, Riyad, 1998.
11. İbn Kayyım el-Cevziyye, Ebû Abdillâh Şemsüddîn Muhammed b. Ebî Bekr b. Eyyûb ez-Züraî ed-Dımaşkî el-Hanbelî, Bedâî’u’t-Tefsîr, Dâru İbni’l-Cevzî, [bas. yeri yok], 1427/2006.
12. İbn Kesîr, Ebu’l-Fidâ’ İmâdüddîn İsmail b. Şihâbiddîn Ömer b. Kesîr b. Dav’ b. Kesîr el-Kaysî el-Kureşî el-Busrâvî ed-Dımaşkî eş-Şâfi’î, Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azîm, Mektebetü Evladi’ş-Şeyhi Li’t-Turâs, Kâhire, 2000.
13. İbn Manzûr, Muhammad b. Mukerram b. Ali b. Ahmed el-Ensârî el-İfrîgî el-Mısrî, Lisânu’l-Arab, Dâr-u İhyâi’t-Turâsi’l-‘Arabî, Beyrut, 1419/1999.
14. İbn Rüşd, Ebu’l-Velîd Muhammed b. Ahmed b. Muhmmed, el-Keşf an Menahici’l-Edille fî Akaidi’l-Mille, Merkezu Dirâsâti’l-Vahdeti’l-Mürebbiye, Beyrut, 1998.
15. Kâdî Abdülcebbâr, Ebu’l-Hasen b. Ahmed b. Abdilcebbâr el-Hemedânî el-Mu’tezilî, Tenzîhu’l-Kur’ân, Dâru’n-Nehdati’l-Hadîse, Buyrut, [t.y.]
16. Koçyiğit, Talat, Kur’ân ve Hadiste Ru’yet Meselesi, A.Ü.İ.F. Yay., 1974.
17. Mavil, Kılıç Aslan, “Bir Mu’tezile-Mâtürîdiyye Tartışması -Ru’yetullah-”, AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, C: 14, S: 2.
18. Müslim, Ebu’l-Hasen el-Kuşeyrî en-Nîsâbûrî, el-Câmi’u’s-Sahîh, thk.: Muhammed Fuâd Abdulbâkî, Dâr-u İhyâi’t-Turâsi’l-‘Arabî, Beyrut, [t.y.]