Toprak işleme ve madencilik makineleri, açıkta kalan her yüzeyi sürekli aşındıran ortamlarda çalışır. İnce mineral parçacıkları, ıslak veya kimyasal olarak aktif topraklar, ani darbeler ve sürekli titreşim, genellikle öngörülemeyen kombinasyonlar halinde birlikte etki eder. Bu gerilimler nadiren tek başına etki ettiğinden, tek bir işlem her bileşeni koruyamaz. Uygulamada, mühendisler farklı yüzey mühendisliği yöntemlerini birleştirir ve her biri belirli bir zayıflığı giderir. Bu inceleme, sahada yaygın olarak uygulanan yedi yaklaşımı ele almaktadır: sert kaplama, termal püskürtme kaplamaları, nitrürleme, borlama, kromlama, PVD ve CVD ile üretilen buhar biriktirmeli sistemler. Her yöntem yüzeyi kendine özgü bir şekilde şekillendirir. Örneğin, difüzyon işlemleri yüzeyin altındaki kimyayı değiştirir ve parçaların yorulmaya veya kayma temasına karşı koymasına yardımcı olur. Borlama, sertliği alışılmadık derecede yüksek seviyelere çıkarabilir ve bu, mineral açısından zengin ortamlarda değerlidir. Darbe ve aşınma birlikte meydana geldiğinde PTA sert kaplama hala tercih edilen seçenektir. Termal püskürtme kaplamaları, partikül erozyonuna iyi dayanan yoğun seramik katmanlar ekler. PVD ve CVD kaplamalar, daha ince olmalarına rağmen düşük sürtünme sağlar ve yüksek sıcaklıklarda veya kimyasal olarak agresif koşullarda stabiliteyi korur. Kaplama mimarisi zemine, yükleme düzenine ve parçanın işlevine uygun olduğunda dayanıklılık artar.
PVD/CVD kaplamaları Mekanik dayanıklılık. Toprak işleme ekipmanları Yüzey mühendisliği Sert kaplama Termal püskürtme kaplamaları Mekanik dayanıklılık
Earthmoving and mining machines operate in environments that steadily wear down every exposed surface. Fine mineral particles, wet or chemically active soils, sudden impacts and continuous vibration all act together, often in unpredictable combinations. Because these stresses rarely act alone, no single treatment can protect every component. In practice, engineers combine different surface-engineering methods, each addressing a specific weakness. This review considers seven approaches that are commonly applied in the field: hardfacing, thermal spray coatings, nitriding, boronizing, chromizing, and the vapor-deposited systems produced by PVD and CVD. Each method shapes the surface in its own way. Diffusion treatments, for example, change the chemistry beneath the surface and help parts resist fatigue or sliding contact. Boronizing can push hardness to unusually high levels, which is valuable in mineral-rich environments. PTA hardfacing is still the preferred choice when both impact and abrasion happen together. Thermal spray coatings add dense ceramic layers that stand up well to particle erosion. PVD and CVD coatings, although thinner, provide low friction and maintain stability at high temperature or in chemically aggressive conditions. Durability improves when the coating architecture matches the soil, the loading pattern, and the function of the part.
Earthmoving equipment Surface engineering Hardfacing Thermal spray coatings PVD/CVD coatings Mechanical durability
| Primary Language | English |
|---|---|
| Subjects | Material Design and Behaviors, Tribology, Plating Technology |
| Journal Section | Review |
| Authors | |
| Submission Date | November 28, 2025 |
| Acceptance Date | December 18, 2025 |
| Published in Issue | Year 2025 Volume: 2 Issue: 2 |