Research Article

EVALUATION ON THE APPLICABLE NORM IN TERMS OF CRIMI-NAL ACTS CONCERNING PERSONAL DATA PROTECTION IN ACCOR-DANCE WITH ART.17 OF THE PERSONAL DATA PROTECTION LAW AND COURT OF APPEAL DECISIONS

Volume: 1 Number: 2 October 31, 2021
TR EN

KİŞİSEL VERİLERİN KORUNMASI KANUNUNUN 17. MADDESİ VE YARGITAY KARARLARI DOĞRULTUSUNDA, KİŞİSEL VERİLERİN KORUNMASINA İLİŞKİN SUÇ TEŞKİL EDEN FİİLLER AÇISINDAN UYGULANACAK NORM HAKKINDA DEĞERLENDİRME

Öz

Kişisel verilerin korunması hakkı ABD hukukunda “yalnız kalma hakkı” ve günümüzde genel olarak “mahremiyet hakkı” kavramları içerisinde, Kıta Avrupası’nda da benzer bir gelişimle özel hayatın gizliliği hakkı ya da özel hayata saygı kavramları içerisinde incelenegelmiştir. Günümüzde ise bu hak, “kişisel verilerin korunması” başlığı altında “kişilerin kendileri hakkındaki verileri kontrol hakkı” olarak şekillendirilmiştir. Ayrıca özel hayatın bütün alt sınıflarına dair bilginin kişisel veri biçiminde işlenir olması ve dolayısıyla veri mahremiyetinin özel hayatın kapsamında değerlendirilen alanları da kapsayacak şekilde genişlemesi sonucu doğmuştur. Bu çalışmada zikredilen bu son husus doğrultusunda, Türk Ceza Kanunu’nda düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu ile kişisel verilerin korunmasına ilişkin olarak düzenlenen suçlar, tek tek suç incelemesinden ziyade, bilhassa öncelikli olarak Yargıtay kararlarına yansıyan durum açısından ele alınmış; 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu sonrasında, Yargıtay kararlarına bugüne kadar hakim olan yaklaşım ve aynı Kanun’un 17. maddesindeki atıf hükmü karşısında geçerliliği değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Özel hayatın gizliliği , kişisel verilerin korunması , veri mahremiyeti

References

  1. Bygrave, Lee A., The Place of Privacy In Data Protection Law, University of South Wales Law Journal, Vol: 24, No: 1, 2001. http://www.austlii.edu.au/au/journals/UNSWLJ/2001/6.html).
  2. Demirbaş, Timur, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, Seçkin Yayıncılık, 2017.
  3. EPIC and Privacy International, Privacy and Human Rights 2002, An l Survey of Privacy Laws and Developments, 2002.
  4. Erdoğan, İhsan ve Dilşad Keskin, Türk Medeni Hukuku Başlangıç Hükümleri Kişiler Hukuku, Ankara, Gazi Kitabevi, 2019.
  5. Göktürk, Neslihan, Fikri İçtima (Suçların İçtimaı), Ankara, Seçkin Yayıncılık, 2013.
  6. Hafızoğulları, Zeki ve Muharrem Özen, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Ankara, US-A Yayıncılık, 2015. http://assembly.coe.int/nw/xml/XRef/Xref-XML2HTML-en.asp?fileid=15842&lang=en. (Erişim: Kasım 2020).
  7. İçel, Kayıhan, “Görünüşte Birleşme (İçtima) Halleri ve Yeni Türk Ceza Kanunu”, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (14), 2008.
  8. İçel, Kayıhan, Suçların İçtimaı, İstanbul, İstanbul Üniversitesi Yayınları No. 1762, Sermet Matbaası, 1972.
  9. Ketizmen, Muammer ve Eşref Küçük, TBD Kamu-BİB Kamu Bilişim Platformu X Kişisel Verilerin Korunması 2. Çalışma Grubu Raporu, Ankara, 17.04.2008. https://kvkgunce.files.wordpress.com/2020/06/rp2-2008.pdf
  10. Ketizmen, Muammer, Türk Ceza Hukukunda Bilişim Suçları, Ankara, Adalet Yayınevi, 2008.
Chicago
Ketizmen, Muammer, and Aslıhan Kart. 2021. “KİŞİSEL VERİLERİN KORUNMASI KANUNUNUN 17. MADDESİ VE YARGITAY KARARLARI DOĞRULTUSUNDA, KİŞİSEL VERİLERİN KORUNMASINA İLİŞKİN SUÇ TEŞKİL EDEN FİİLLER AÇISINDAN UYGULANACAK NORM HAKKINDA DEĞERLENDİRME”. Kırıkkale Hukuk Mecmuası 1 (2): 256-68. https://izlik.org/JA77KN55KE.