YAHUDİLİK, HIRİSTİYANLIK VE İSLAM’DA SÜNNETİN YERİ
Öz
Sünnetin ilk olarak ne zaman ve kimler tarafından uygulandığı kesin olarak bilinmemektedir. Yahudiliğe göre sünnet, Hz. İbrahim ile başlamış ve Yahudiler ile Tanrı arasındaki antlaşmanın bir işareti olarak kabul edilmiştir. Bu sebeple sünnet olmak Yahudiler için dini bir emir (mitsva) kabul edilmiştir.
Yahudilikte erkek çocuğun, doğumunun sekizinci günü, hem bu konuda tecrübeli hem de dini yetkinliğe sahip bir kişi (mohel) tarafından sünnet edilmesi (britmila) gerekli görülür.
Hıristiyanlık, Yahudilik içinden doğmuş bir din olduğundan ilk Hıristiyanlar da sünnetlidir. Hz. İsa, bu konuda yasaklayıcı bir hüküm belirtmemişken; Pavlus, İsa’nın öğretilerini Romalı ve Yunanlı putperestler arasında yayabilmek için sünnet şartının kaldırılmasını savunmuştur. Pavlus sünnete kalbin kötülüklerden arındırılması olarak mecazi bir anlam yüklemiştir. Bu nedenle Roma ve Yunan kültürlerinin de etkisi ile putperestlikten Hıristiyanlığa geçenler sünnet olmamıştır. Bu durum Hıristiyanlar arasında günümüzde de devam etmektedir.
İslam’ın kutsal kitabında erkeklerin sünnet olması hakkında açık bir hüküm yoktur. Hz. Muhammed ise sünneti fıtratın gereği olarak görmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Açıklamalı Kutsal Kitap, İstanbul: Yeni Yaşam Yayınları, 2010. Arık, Durmuş, Buhara Yahudileri, Ankara: Berikan Yayınevi, 2011. Ataseven, Asaf, "Sünnet Hakkında Bir Araştırma", İslami Araştırmalar, İstanbul 1988, Cilt:2, Sayı:6, s.22-24. Aydın, Fuat, Pavlus Hıristiyanlığına Giriş, Ankara: Eski Yeni Yayınları, 2011. Babylonian Talmud (BT), (The Standard Formatted PDF and HTML Editions) (http://halakhah.com/).