Alman Sinemasında Post-Kahramanlık Savaşı: Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok (2022) ve Köprü (1959)

Abstract

Bu makale, Im Westen nichts Neues (2022) ve Die Brücke (1959) filmlerinin karşılaştırmalı bir analizi üzerinden Alman savaş sinemasının anti-redemptif yapısını incelemektedir. Çalışma, her iki filmin de savaşın anlamdan, çözülmeden ve aşkınlıktan yoksun bırakıldığı post-kahramanlık bir temsil biçimini ortaya koyduğunu ileri sürmektedir. Her iki film de askerleri kahramanlar olarak sunmak yerine, onları kuşaklar arası ihanetin ve çökmekte olan otorite sistemlerinin kurbanları olarak tasvir eder. Berger’in uyarlaması, savaşı bedensel ve psikolojik çözülmenin içine çekici bir deneyimi olarak kurgularken, bu durumu çarpıcı görsel imgeler, uyumsuz ses kullanımı ve sorumluluğun uzak bir komuta figüründe yoğunlaştırılmasıyla pekiştirir. Buna karşılık Wicki’nin filmi, sorumluluğu yokluğu hissedilen ya da zayıflamış yetişkin figürler arasında dağıtırken, çatışmanın hedefini anlatı düzeyinde stratejik anlamdan arındırır. Bu farklılıklara rağmen her iki film de anlatısal kapanış olasılığını reddeder: çatışmalar zafer ya da fedakârlıkla değil, anlamsız kayıplarla son bulur. Bu eserleri Alman savaş temsillerinin daha geniş bir geleneği içine yerleştiren makale, redemptif anlamın reddinin Alman sinemasının savaşa yaklaşımının belirleyici bir özelliği olduğunu savunur. Bu gelenek, tarihsel sorumluluğun süregelen bir müzakere sürecini yansıtır ve çağdaş Alman kültüründe askerî şiddetin anlamlı bir şekilde temsil edilmesinin sınırlarına dair daha geniş sorular ortaya koyar.

Keywords

• Alman sineması
• post-kahramanlık savaş anlayışı
• savaş filmleri
• kültürel bellek
• Batı Cephesinde Yeni Bir Şey Yok (2022)

Post-Heroic War in German Film: Im Westen nichts Neues (2022) and Die Brücke (1959)

Abstract

This article explores the anti-redemptive structure of German war cinema through a comparative analysis of Im Westen nichts Neues (2022) and Die Brücke (1959). It argues that both films articulate a post-heroic mode of representation in which war is deprived of meaning, resolution, and transcendence. Rather than presenting soldiers as heroes, both films depict them as victims of generational betrayal and collapsing systems of authority. Berger’s adaptation constructs war as an immersive experience of bodily and psychological disintegration, reinforced through graphic imagery, dissonant sound, and the concentration of responsibility in a distant command figure. Wicki’s film, by contrast, disperses responsibility across absent and compromised adults, while narratively emptying the combat objective of strategic value. Despite these differences, both films deny the possibility of narrative closure: their conflicts end not in victory or sacrifice, but in senseless loss. By situating these works within a longer tradition of German war representation, the article argues that the refusal of redemption is a defining feature of German cinematic engagement with war. This tradition reflects an ongoing negotiation of historical responsibility and raises broader questions about the limits of representing military violence as meaningful in contemporary German culture.

Keywords

• German film
• post-heroic warfare
• war films
• cultural memory
• Im Westen nichts Neues (2022)

References

1. Bartov, O. (1998). Celluloid soldiers: Cinematic images of the Wehrmacht and the Second World War. University of Nebraska Press.
2. Basinger, J. (1986). The World War II combat film: Anatomy of a genre. Wesleyan University Press.
3. Berger, E. (Director). (2022). Im Westen nichts Neues [Film]. Netflix.
4. Deep Dive Genre. (2022, November 7). Interview with Edward Berger [Audio podcast episode].
5. Deutsche Presse-Agentur. (2022, September 26). Die Schrecken des Krieges: Im Westen nichts Neues. Süddeutsche Zeitung. https://www.sueddeutsche.de/kultur/kinofilm-die-schrecken- des-krieges-im-westen-nichts-neues-dpa.urn-newsml-dpa-com- 20090101-220926-99-901985.
6. Fisher, J. (2013). Resisting the war (film): Wicki’s “masterpiece” Die Brücke and its generic transformations, in J. Fisher (Ed.), Generic histories of German cinema: Genre and its deviations (pp. 109- 132). Camden House.
7. Hembus, J. (1981). Der deutsche Film kann nicht besser sein. Rogner & Bernhard.
8. Kelly, A. (2002). All Quiet on the Western Front: The Story of a Film. I. B. Tauris.

9. Large, D. C. (1996). Germans to the front: West German rearmament in the Adenauer era. University of North Carolina Press.
10. Reinhard, S. (2022, October 13). Ich wollte einen Film machen, der einem die Faust in die Eingeweide rammt. Berliner Zeitung. https://www.berliner-zeitung.de/kultur-vergnuegen/kino- streaming/kino-streaming-netflix-interview-im-westen-nichts- neues-edward-berger-ich-wollte-einen-film-machen-der-einem- die-faust-in-die-eingeweide-rammt-li.271558.
11. Rothberg, M. (2009). Multidirectional memory: Remembering the Holocaust in the age of decolonization. Stanford University Press.
12. Roxborough, S. (2022, September 12). TIFF: Edward Berger on why it was important to make a German-language version of All Quiet on the Western Front. The Hollywood Reporter. https://www.hollywoodreporter.com/movies/movie-news/tiff- 2022-edward-berger-interview-all-quiet-on-the-western-front- 1235213231.
13. Sandford, J. (1980). The New German Cinema. Wolff.
14. Scheipers, S. (Ed.). (2014). Heroism and the changing character of war: Toward post-heroic warfare? Palgrave Macmillan.
15. Wicki, B. (Director). (1959). Die Brücke [Film]. Fono-Film. Article title: Post-Heroic War in German Film: Im Westen nichts Neues (2022) and Die Brücke (1959)