THE SILENCE OF EXISTENCE IN WINTER LIGHT: AN INQUIRY INTO EMIL CIORAN

Abstract

In this study, Ingmar Bergman’s film Winter Light (1963) is examined through the pessimistic philosophical perspective of thinker Emil Cioran. Utilizing philosophical content analysis based on a descriptive analysis model, the article investigates how Cioran’s concepts of “the trouble with being born,” “the fall into time,” and “the silence of God” are materialized within the cinematic narrative. During the examination process, a multi-layered reading is conducted through the film’s characters: Pastor Tomas’s profound loss of faith and the loss of meaning in his rituals are associated with the tragedy of Cioran’s individual who has “fallen out of time,” while fisherman Jonas’s choice of suicide, driven by the terror of a nuclear war threat, is grounded as a radical act of liberation against the trouble with being born. Furthermore, through the character of Marta, the inadequacy of human bonds and love in filling this metaphysical void is emphasized. Ultimately, the study argues that Bergman’s claustrophobic spatial atmosphere, woven with tight framing and gray tones, serves as a visual projection of Cioran’s fragmented mindset. It aims to demonstrate that both figures position human beings as rootless and forsaken entities caught between the tragedy of birth and the silence of nothingness.

Keywords

• Emil Cioran
• Ingmar Bergman
• Winter Light
• Silence of God

KIŞ IŞIĞI FİLMİNDE VAROLUŞUN SESSİZLİĞİ: EMİL CİORAN ÜZERİNE BİR İNCELEME

Abstract

Bu çalışmada, Ingmar Bergman’ın Kış Işığı (1963) filmi, düşünür Emil Cioran’ın karamsar felsefi perspektifinden incelenmiştir. Betimsel analiz modeline dayanan felsefi içerik analizinin kullanıldığı makalede, Cioran’ın “doğmuş olmanın sakıncası”, “zamandan düşme” ve “Tanrı’nın sessizliği” kavramlarının sinematik anlatımda nasıl somutlaştığı araştırılmaktadır. İnceleme sürecinde filmdeki karakterler üzerinden bir okuma yapılmıştır. Papaz Tomas’ın ritüellerinin anlamsızlaşması ve yaşadığı derin inanç kaybı, Cioran’ın “zamandan düşen” bireyin trajedisiyle ilişkilendirilirken, Balıkçı Jonas’ın nükleer savaş tehdidi karşısında dehşete kapılarak intiharı seçmesi, doğmuş olmanın sakıncasına karşı geliştirilen radikal bir özgürleşme eylemi olarak temellendirilmiştir. Ayrıca Marta karakteri üzerinden, insani bağların ve sevginin bu metafiziksel boşluğu doldurmadaki yetersizliği vurgulanmıştır. Sonuç olarak çalışma, Bergman’ın dar çerçeveler ve gri tonlarla örülü klostrofobik mekânsal atmosferinin, Cioran’ın parçalı düşünce yapısının görsel bir izdüşümü olduğunu savunmakta, her iki ismin de insanı doğmanın trajedisi ile hiçliğin sessizliği arasında köksüz ve sahipsiz bir varlık olarak konumlandırdığını ortaya koymayı amaçlamaktadır.

Keywords

• Emil Cioran
• Ingmar Bergman
• Kış Işığı
• Tanrı’nın Sessizliği

References

1. Bal, M. & Çelebi, E. (2023). Cioran’da insanın trajedisi: Zamana düşmek ve zamandan düşmek. Beytulhikme An International Journal of Philosophy, 13(4), 55-68.
2. Başeğmez, B. C. (2025). Benatar’ın gölgesinde: Yaşamın kaçınılmaz kötülüğü üzerine bir değerlendirme. MetaScientia: Journal of the History and Philosophy of Science, 1(1), 17-31.
3. Genç, H. (2018). Jean Améry’nin “Die Schiffbrüchigen” adlı romanında “gönüllü ölüm” teması. The Journal of Academic Social Science Studies (JASSS), (65), 161-178.
4. Gökçe, G. (2017). İyi ölümden kötü ölüme, “istemli” ölümden “istemsiz” hayata; öldürme ve yaşatma hakkı üzerine. MSGSÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 1(15), 57-91.
5. Günay, İ. E. (2023). Baudrillard’ın simülasyon evreninde Emil Cioran’ı yeniden okumak. Humanitas: Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 11(22), 160-178.
6. Gürdal, G. (2019). Varoluşçu sinema: Ingmar Bergman sinemasının varoluşçuluk ile olan ilişkisi üzerine. Art-Sanat, (10), 105-129.
7. Gürdal, G. (2024). Ingmar Bergman’ın Virgin Spring filmi ve Üçleme’sinde “Tanrı”, “umutsuzluk”, “varoluş” ve “kötülük” kavramları. Kilikya Felsefe Dergisi, (2), 312-327.
8. Kahramanoğlu, F. (2024). Camille Laurens’ın Celle Que Vous Croyez adlı romanında parçalılık. Humanitas: Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 12(23), 260-272.

9. Köse, H. & Alanka, Ö. (2014). Tekdüze yaşamın metafizik şiddeti: Torino atı. İleti-ş-im, (20), 9-31.
10. Küçükalkan, Y. & Yıldırım, E. (2023). Sinemada “kötülük problemi”nin işlenişi: Ingmar Bergman’ın “Kış ışığı” filmi örneği. Communicata, 26, 15-22.
11. Öztürk, S. (2019). Ingmar Bergman’ı sinematik felsefe açısından düşünmek. SineFilozofi Dergisi, 4(8), 164-176.
12. Sümer, N. (2016). Ingmar Bergman’ın Kış Işığı filmi çerçevesinde Hıristiyanlıkta deus otiosus tanrı anlayışını sorgulamak. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(44), 1395-1403.
13. Ünal, A. (2015). Uyumlu bir dünya inşası bağlamında sinema ve din ilişkisi: “Life of Pi” örneği. International Journal of Science Culture and Sport (IntJSCS), (Özel Sayı 4), 301-314.
14. Zenginoğlu, S. (2019). E. M. Cioran’da ölüm ve intihar. JASSS: The Journal of Academic Social Science Studies, (75), 427-434.