SİVİL SAVUNMA BİRLİĞİ ÇALIŞANLARINDA KAYGI, UMUTSUZLUK VE ÖĞRENİLMİŞ GÜÇLÜLÜK DÜZEYLERİ VE POSTTRAVMATİK STRES BOZUKLUĞU SIKLIĞI

Öz

Amaç: Marmara Bölgesinde 17 Ağustos 1999 ve Düzce'de 12 Kasım 1999 tarihlerinde meydana gelen deprem felaketleri geçtiğimiz yüzyılın en büyük felaketleri oldu. Bu depremler milyonlarca insanın yaşamlarını etkiledi ve önemli düzeyde yıkım meydana getirdi.Bu zaman dilimi içinde Ankara Sivil Savunma Birliği çalışanları felaketin etkilerini en aza indirebilmek için var güçleriyle çalışmalar yaptılar. Kurulduğu günden beri bu birlik birçok felaketlerde görev almış ve sayısız travmatik olaya maruz kalmıştır.Bu düşünceden yola çıkarak, bu grupta Posttravmatik Stres Bozukluğu sıklığı, kaygı,umutsuzluk ve öğrenilmiş güçlülük düzeylerini saptamayı ve gerekli psikiyatrik desteği sağlamayı amaçladık. Yöntem: Çalışmamız Aralık 1999- Şubat 2000 tarihleri arasında Ankara'da bulunan Sivil Savunma Birliği bünyesinde yapıldı.45 kişiden oluşan Personel ile bireysel görüşmeler yapıldı ve SCİD-I PTSB alt ölçeği, durumluluk-süreklilik kaygı ölçeği, Beck umutsuzluk ölçeği ve Rosenbaum öğrenilmiş güçlülük ölçeği uygulandı. Eldeki veriler, yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş, tümü Ankara'da oturan ve sivil savunma grubu gibi deprem anını Ankara'da yaşayan aynı sayıdaki kontrol grubu ile karşılaştırıldı. Bulgular ve Sonuç: Kontrol grubuyla karşılaştırıldığında Ankara Sivil Savunma Birliği Çalışanlarında Posttravmatik Stres Bozukluğu oranı belirgin biçimde daha yüksek olarak saptandı (%23,6). Aynı zamanda umutsuzluk düzeyinin de kontrol grubuna göre daha yüksek olduğu belirlendi. Sivil savunma çalışanları arasında PTSB tanısı alanların öğrenilmiş güçlülük düzeylerinin tanı almayanlara göre daha düşük olduğu saptandı.

Anahtar Kelimeler

• Sivil Savunma Birliği
• PTSB
• öğrenilmiş güçlülük
• umutsuzluk
• deprem.

The Levels of Anxiety, Hopelessness and Learned Resource fullness and the Prevalence of Posttraumatic Stress Disorder, İn the Civil Defence Union Personnel

Abstract

Objective: The earthquakes that occurred in Turkey's Marmara region on 17th August 1999 and in Düzce on 12th November 1999 were the biggest disasters of the last century. These earthquakes have affected the lives of millions of people. İn this period, Ankara Civil Defence Union personnel vvorked by heart to minimize the effects of the disaster, just like the other unions and foundations. This union has been on duty at many disasters and has been exposed to numerous traumatic events since the date of establishment. On the basis of these thoughts our aim was to estimate the level of anxiety, hopelessness and learned resourcefullness, and the prevalence of posttraumatic stress disorder and to supply a psychiatric support if needed. Method: The study was performed at the Civil Defence Union in Ankara, betvveen December 1999 and February 2000. Individual intervievvs was made with the total number of 45 personnel and the SCID-I PTSD sub-scale, State-trait anxiety Scale Beck Hopelessness Scale and Rosenbaum Learned Resourcefullness Scale was applied. The data was compared with a control group chosen from individuals vvhose residency were Ankara, and who had experienced the earthquakes in Ankara, just like the Civil Defence Union personel. The control group was matched with the study group by age and sex. The study and control group had the same number of subjects. Results and Conclusion: Compared with the control group, posttraumatic stress disorder rate was found to be clearly higher (23.6%) in the Ankara Civil Defence Union personel group. The hopelessness level was also higher than the control group. Among the Civil Defence Union personnel group, the subjects diagnosed as PTSD had lovver learned resourcefulness levels than the ones who were not diagnosed as PTSD.

Keywords

• Civil Defence Union
• Posttraumatic stress disorder
• learned resourcefulness
• hopelessness
• earthquake

References

1. Çorapçıoğlu A, Aydemir Ö, Yıldız M, Esen A, Köroğlu E. APA DSM-IV eksen I bozuklukları için yapılandırılmış klinik görüşme SCID-I. 52-56.
2. Dağ 1(1991). Rosenbaum'un Öğrenilmiş Güçlülük Ölçeğinin Üniversite Öğrencileri için geçerliliği ve güvenilirliği. Türk Psikiyatri dergisi, 2: 269-74.
3. Durham TW, McCammon SL, Allison EJ. (1985). The psychological impact of disaster on rescue personel. Ann Emergency Med, 14:664-668.
4. Fairbank JA, Ebert L, Costello EJ. (2000). Posttraumatic Stress Disorder Diagnosis, Management and Treatment, Nutt D, Davidson JRT, Zohar J (eds), Martin Dunitz Itd. s 17-29.
5. Havenaar JM; Rumyantzeva GM, Van den Brink W et al.(1997). Long term mental health effects of the Chernobyl disaster: an epidemiological survey of the two former Soviet Regions. Am J Psychiatry, 154:1605-7.
6. Ingrid VE, Carlier D, Regina D, Berthold PR, Gersons MD. (1997). Risk factors tor posttraumatic stress symptomatology in poliçe officers: A prospective analysis. J Nerv Ment Dis, 185:498-506.
7. Marmar CR, Vveiss DS, Metzler TJ, Ronfelt Hm, Foreman C. (1996). Stress responses of emergency service personel to the Loma Prieta earthquake interstate 880 freevvay collapse and control traumatic incidents. J Traum Stress, 9:63-85.
8. McFarlane AC. (1988). Relationship betvveen psychiatric disorder and natural disaster: The Öner N, L Compte A. Durumluk ve sürekli kaygı envanteri.

9. İstanbul 1982 role of stress. Psychol Med, 18: 129- 139.
10. Shore JH, Tatum E. Vollmer WM (1986). Psychiatric reactions to disaster: Mt. St. Helen's experience. Am J Psychiatry, 143: 590-5.
11. Turan N, Sayıl I (1996). Dinar depreminde can-mal kaybına uğrayanlar üzerinde kıyaslamalı bir psikososyal çalışma. Kriz Dergisi 4(1): 45-48.
12. VVagner D, Heinrichs M, Ehlert U (1998). Prevelance of posttraumatic stress disorder in German professio