D vitamini emiliminde Probiyotiklerin önemi

Mustafa Akçam; Selim Dereci

D vitamini emiliminde Probiyotiklerin önemi

Öz

D vitamini insan sağlığı üzerinde önemli etkisi olan aynı zamanda hormon gibi davranan bir sekosteroidtir. En önemli kaynak güneş ışığı ile temas sonucu deriden sentezlenmesi ve alınan besinlerdir. D vitamini eksikliği söz konusu olduğunda vücutta birçok sistem olumsuz etkilenerek hastalıklara yatkınlık oluşmaktadır. Probiyotikler dışarıdan alınan ve vücuttaki mikrobiyotayı olumlu yönde etkileyen canlı mikroorganizmalardır. Bağırsaktaki mikrobiyotanın sağlıklı olması besinlerin ve vitaminlerin emilimi üzerine olumlu etki sağlayacaktır. Probiyotikler D vitamini emilimi üzerine pozitif etki gösterebilir.

Anahtar Kelimeler

References

1. Stokes CS, Lammert F. Vitamin D supplementation: less controversy, more guidance needed. F1000 Res 2016; 17: 5.
2. Yavuz D, Mete T, Yavuz R, Altunoğlu A. Vitamin D, calcium & mineral metabolism, extraskeletal effects of vitamin D and the use of nutritional vitamin D in chronic kidney disease. Ankara Med J 2014; 14: 162-71.
3. Garland CF, Kim JJ, Mohr SB, et al. Meta-analysis of allcause mortality according to serum 25-hydroxyvitamin D. Am J Public Health 2014; 104: 43–50.
4. Jones ML, Martoni CJ, Prakash S. Oral supplementation with probiotic L. reuteri NCIMB 30242 increases mean circulating
25-hydroxyvitamin D: a post hoc analysis of a randomized controlled trial. J Clin Endocrinol Metab 2013; 98: 2944-51.
5. Sağlık Bakanlığı Belgeleri. D vitamini yetersizliğinin önlenmesi ve kemik sağlığının korunması projesi rehberi. TC Sağlık Bakanlığı Ana-Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Genel Müdürlüğü STED 2005; 14: 5.
6. Holick MF. Vitamin D deficiency. N Engl J Med. 2007; 357: 266–81.
7. Wang TJ, Zhang F, Richards JB, et al. Common genetic determinants of vitamin D insufficiency: a genome-wide association study. Lancet 2010; 376: 180–88.

8. Grünhage F, Hochrath K, Krawczyk M, et al. Common genetic variation in vitamin D metabolism is associated with liver stiffness. Hepatology 2012; 56: 1883–91.
9. Pilz S, Tomaschitz A, Marz W, et al. Vitamin D, cardiovascular disease and mortality. Clin Endocrinol (Oxf) 2011; 75: 575–84.
10.Karagüzel G, Dilber B, Çan G, Ökten A, Değer O, Holick MF. Seasonal vitamin D status of healthy school children and predictors of low vitamin D status. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2014; 58: 654-60.
11. Jungersen M. The Science behind Bifidobacterium BB-12. Department of Scientific Affairs, Human Health & Nutrition Chr. Hansen A/S, BøgeAllé 10-12 DK-2970 Hørsholm, Denmark 2013.
12.Lutsey PL, Eckfeldt JH, Ogagarue ER, Folsom AR, Michos ED, Gross M. The 25-hydroxyvitamin D3 C-3epimer: distribution
correlates, and reclassification of 25-hydroxyvitamin D status in the population-based atherosclerosis risk in communities study (ARIC). Clin Chim Acta 2015; 442: 75–81.
13.Müller MJ, Stokes CS, Lammert F, Volmer DA. Chemotywww. ping the distribution of vitamin D metabolites in human serum. Sci Rep 2016; 6: 21080.
14.Eren M. Fonksiyonel Besinler, Probiyotikler. Özen H, Yüce A, Gürakan F, Temizel INS, Demir H. Çocuk Gastroenteroloji, Hepatoloji ve Beslenme. 3. Baskı, Akademi Yayınevi, 2016: 502-507.
15. Institute of Medicine (US) Committee to Review Dietary Reference Intakes for Vitamin D and Calcium. In: Ross AC, Taylor CL, Yaktine AL, Del Valle HB, (eds). Dietary Reference Intakes for Calcium and Vitamin D. Washington, DC: National Academies Press, Institute of Medicine, 2011.
16.Holick MF, Binkley NC, Bischoff-Ferrari HA, et al. Evaluation, treatment, and prevention of vitamin D deficiency: an Endocrine Society clinical practice guideline. J Clin Endocrinol Metab 2011; 96: 1911–30.
17.Aloia JF, Patel M, Dimaano R, Li-Ng M, et al. Vitamin D intake to attain a desired serum 25-hydroxyvitamin D concentration. Am J Clin Nutr 2008; 87: 1952–58.
18.Bergman P, Lindh AU, Björkhem-Bergman L, Lindh JD. Vitamin D and respiratory tract infections: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. PLo- SOne 2013; 8: 65835.
Bu Makale Klinik Tıp Pediatri Dergisi’nin Cilt 8 Sayı 6 Kasım - Aralık 2016 saysından alınarak tıpkısının aynısı olarak yayınlamıştır.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Internal Diseases

Journal Section

Review

Authors

Mustafa Akçam ^* This is me
Türkiye

Selim Dereci This is me
Türkiye

Publication Date

December 1, 2019

Submission Date

September 5, 2016

Acceptance Date

October 5, 2016

Published in Issue

Year 2019 Volume: 11 Number: 6

IZ

https://izlik.org/JA48WZ86SN

Cite

RIS / Bibtex

APA

Akçam, M., & Dereci, S. (2019). D vitamini emiliminde Probiyotiklerin önemi. Klinik Tıp Pediatri Dergisi, 11(6), 280-283. https://izlik.org/JA48WZ86SN

AMA

1.Akçam M, Dereci S. D vitamini emiliminde Probiyotiklerin önemi. Pediatri. 2019;11(6):280-283. https://izlik.org/JA48WZ86SN

Chicago

Akçam, Mustafa, and Selim Dereci. 2019. “D Vitamini Emiliminde Probiyotiklerin Önemi”. Klinik Tıp Pediatri Dergisi 11 (6): 280-83. https://izlik.org/JA48WZ86SN.

EndNote

Akçam M, Dereci S (December 1, 2019) D vitamini emiliminde Probiyotiklerin önemi. Klinik Tıp Pediatri Dergisi 11 6 280–283.

IEEE

[1]M. Akçam and S. Dereci, “D vitamini emiliminde Probiyotiklerin önemi”, Pediatri, vol. 11, no. 6, pp. 280–283, Dec. 2019, [Online]. Available: https://izlik.org/JA48WZ86SN

ISNAD

Akçam, Mustafa - Dereci, Selim. “D Vitamini Emiliminde Probiyotiklerin Önemi”. Klinik Tıp Pediatri Dergisi 11/6 (December 1, 2019): 280-283. https://izlik.org/JA48WZ86SN.

JAMA

1.Akçam M, Dereci S. D vitamini emiliminde Probiyotiklerin önemi. Pediatri. 2019;11:280–283.

MLA

Akçam, Mustafa, and Selim Dereci. “D Vitamini Emiliminde Probiyotiklerin Önemi”. Klinik Tıp Pediatri Dergisi, vol. 11, no. 6, Dec. 2019, pp. 280-3, https://izlik.org/JA48WZ86SN.

Vancouver

1.Mustafa Akçam, Selim Dereci. D vitamini emiliminde Probiyotiklerin önemi. Pediatri [Internet]. 2019 Dec. 1;11(6):280-3. Available from: https://izlik.org/JA48WZ86SN