The Position of the Right to Be Forgotten Against Freedom of Expression

Abstract

The right to be forgotten refers to someone's request to voluntarily remove irritative content about themselves online. While there are those who see the right to be forgotten as legitimate as an extension of the right to privacy, there are also those who claim that this right restricts freedom of expression and the press and legitimizes censorship. The press performs a public service, enlightens the society and there is a public interest in these matters. Thus, criticism of the right to be forgotten is not entirely unjustified. On the other hand, there is no public interest in continuing to publish a news item that is no longer newsworthy, outdated and unnecessary. In order to resolve this conflict, a balance must be struck between the right to be forgotten and freedom of expression. It is clear that the demands for the right to be forgotten will increase with each passing year. Determining which criteria can be applied while balancing these rights makes the solution of the problem a little easier. In this regard, both the criteria previously accepted by the Supreme Court's jurisprudence on interfering with personal rights through the press and the criteria published by the Personal Data Protection Board can be taken into consideration. However, these criteria should be evaluated separately in each concrete case.

Keywords

• Right to be forgotten
• freedom of expression
• protection of personal data
• right of personality
• right to privacy

UNUTULMA HAKKININ BASIN ÖZGÜRLÜĞÜ KARŞISINDAKİ KONUMU

Abstract

Unutulma hakkı, bir kimsenin çevrimiçi ortamda kendisine ait fakat rahatsız edici bir içeriğin kendi isteğiyle geri dönülemeyecek şekilde ortadan kaldırılması talebini ifade eder. Bu hakkı mahremiyet hakkının bir uzantısı olarak meşru görenler olduğu gibi, bu hakkın ifade ve basın özgürlüğünü kısıtladığını, sansürü sıradanlaştırdığını iddia edenler de vardır. Basının kamu görevi icra etmesi, halkı aydınlatma misyonuna sahip olması ve bu hususlarda kamu yararı bulunduğu gözetildiğinde, unutulma hakkına yönelik eleştirilerin tamamen haksız olmadığı söylenebilir. Diğer yandan, artık haber değeri kalmamış, güncelliğini yitirmiş, gereksiz hale dönüşmüş bir haberin internette yayımlanmayı sürdürmesinde kamu yararı kalmamıştır. Bu çatışmanın giderilmesi için unutulma hakkı ile ifade özgürlüğü arasında denge kurulmalıdır. Her geçen yıl unutulma hakkına yönelik taleplerin artacağı açıktır. Bu haklar arasında denge sağlanırken hangi kriterlere başvurulabileceğini saptamak sorunun çözümünü biraz da olsa kolaylaştırır. Bu konuda gerek daha önceden basın yoluyla kişilik hakkına müdahale konusunda Yargıtay içtihatları ile kabul edilmiş kriterler gerekse Kişisel Verileri Koruma Kurulu tarafından yayınlanan kriterler dikkate alınabilir. Fakat bu kriterler her somut olayda ayrı değerlendirilmelidir.

Keywords

• Unutulma hakkı
• ifade özgürlüğü
• kişisel verilerin korunması
• kişilik hakkı
• özel hayatın gizliliği

References

1. Abril, Patricia Sánchez ve Lipton, Jacqueline D. (2014). “The Right to be Forgotten: Who Decides What the World Forgets?”, Kentucky Law Journal, Volume: 103, Issue: 3, Article 4. 26.10.2021 tarihinde https://uknowledge.uky.edu/klj/vol103/iss3/4/ adresinden alınmıştır.
2. Akgül, Aydın. (2016). Kişisel Verilerin Korunmasında Yeni Bir Hak: “Unutulma Hakkı” ve AB Adalet Divanı’nın “Google Kararı”. Türkiye Barolar Birliği Dergisi, C. 116, (11-38), Ankara.
3. Akkurt, Sinan Sami. (2016). 17.06.2015 Tarih, E. 2014/4-56, K. 2015/1679 Sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı ve Mukayeseli Hukuk Çerçevesinde ‘‘Unutulma Hakkı’’. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 65, S.4, (2605-2635), Ankara.
4. Aksoy-Dursun, Senem. (2020). “Yargı Kararları Işığında Özel Hayata Saygı Hakkının Basın Özgürlüğü ile İlişkisi”, Kişilik Haklarına İlişkin Güncel Sorunlar, (Editörler: Senem Aksoy-Dursun, Arzu Genç-Arıdemir), (31-65), On İki Levha Yayıncılık, İstanbul.
5. Arslan Öncü, Gülay. (2011). Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde Özel Yaşamın Korunması Hakkı, Beta Yayınevi, İstanbul.
6. Dodge, Martin ve Kitchin, Rob. (2007). Outlines of a World Coming into Existence: Pervasive Computing and the Ethics of Forgetting, Environment and Planning B: Planning and Design, C. 34, (431-441).
7. Elmalıca, Hasan. (2016). Bilişim Çağının Ortaya Çıkardığı Temel Bir İnsan Hakkı Olarak Unutulma Hakkı, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 65 (4), (1603-1636), Ankara.
8. İçel, Kayıhan. (2021). Kitle İletişim Hukuku, Beta Basım Yayım, İstanbul.

9. Kalkınma Bakanlığı, İktisadi Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü. (2017). Avrupa Birliği Genel Veri Koruma Tüzüğü’nün Getirdiği Yenilikler ve Türk Hukuku Bakımından Değerlendirilmesi, Çalışma Raporu-6, Ayşe Nur Akıncı, T.C. Kalkınma Bakanlığı Yayın No: 2968, Ankara.
10. Kişisel Verileri Koruma Kurumu, (2021). Unutulma Hakkı (Unutulma Hakkının Arama Motorları Özelinde Değerlendirilmesi), KVKK Yayınları No: 34, Ankara. 24.10.2021 tarihinde https://www.kvkk.gov.tr/ SharedFolderServer/CMSFiles/11b6fd99-d42a-45b1-a009-21f2d36ded21.pdf adresinden alınmıştır.
11. Nalbantoğlu, Seray. (2018). “Bir Temel Hak Olarak Unutulma Hakkı”, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Yıl: 9, Sayı: 35, (583-605), Ankara.
12. Ocak, Ayşenur. (2018). Hakları Dengelemek: Unutulma Hakkı İfade Özgürlüğüne Karşı, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Yıl:9, S. 33, (507-535), Ankara.
13. Oğuzman, M. Kemal, Seliçi, Özer ve Oktay-Özdemir, Saibe. (2021). Kişiler Hukuku (Gerçek ve Tüzel Kişiler), Filiz Kitabevi, İstanbul.
14. Reding, Viviane. (2012). The EU Data Protection Reform 2012: Making Europe the Standard Setter for Modern Data Protection Rules in the Digital Age, Innovation Conference Digital, Life, Design, Munich. https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/en/SPEECH_12_26 adresinden 15.10.2021 tarihinde alınmıştır.
15. Rosen, Jeffrey, (2012). The Right to Be Forgotten. 64 Stanford Law Review Online 88. https://review.law.stanford.edu/wp-content/uploads/sites/3/2012/02/64-SLRO-88.pdf adresinden 15.10.2021 tarihinde alınmıştır. Sözüer, Eren. (2017). Unutulma Hakkı, İstanbul, On İki Levha Yayıncılık.
16. Sözüer, Eren. (2017). Unutulma Hakkı ‘‘İnsan Hakları Hukuku Perspektifinden Bir İnceleme’’, İstanbul. (İnsan hakları).
17. Turgut, Cemile, (2021). Kişilik Hakkının Bir Görünümü Olarak Unutulma Hakkı (Yayımlanmamış doktora tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Özel Hukuk Anabilim Dalı, İstanbul.
18. Turhan, Ayşe Melek. (2018). Kişiliğin Korunması ve Veri Koruma Hukuku Kapsamında Unutulma Hakkı (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Medipol Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Özel Hukuk Anabilim Dalı, İstanbul.
19. Weber, Rolf H. (2011). “The Right to Be Forgotten: More Than a Pandora’s Box?”, Journal of Intellectual Property, Information Technology and E-Commerce Law, Sayı: 2, (120-130). 25.10.2021 tarihinde https://www.jipitec.eu/issues/jipitec-2-2-2011/3084/jipitec%202%20-%20a%20-%20weber.pdf adresinden alınmıştır.
20. Yavuz, Can, (2016). Unutulma Hakkı (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hukuk Bölümü, İstanbul.