Kabahatler Kanunu'nun İçtima Hükümleri Açısından Kişisel Verilerin Korunmasına İlişkin Suç ve Kabahatler ile Kurul’un İdari Ceza Kararlarına İlişkin Bir Değerlendirme

Abstract

Kişisel veriler, idari açıdan Kişisel Verileri Koruma Kurulu eliyle ve idari yaptırımlar yoluyla korunmakta iken, 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’nun 17. maddesi ile kurulan atıf uyarınca kişisel verilere ilişkin suçlar bakımından Türk Ceza Kanunu’nun 135 ila 140 hükümleri uygulanacaktır. Tümüyle farklı gibi görünse de aslında birbiri ile yakın ve çoğu zaman çakışan bir ilişki içerisinde olan idari ve/ veya cezai süreci ilgilendiren bir ihlal fiili söz konusu olduğunda bir ihlal fiilinin, hem suça, hem de kabahate vücut vermesi, başka bir ifade ile, Kabahatler Kanunu’nun 15/ 3. maddesinde düzenlenen içtima hükmü karşımıza çıkmaktadır.

Buradan hareketle, çalışmada, kişisel verilerin korunmasına ilişkin suçlar ile kabahatler ve bunların arasındaki içtima, Türk Ceza Kanunu, Kişisel Verilerin Korunması Kanunu ve Kabahatler Kanunu hükümleri bağlamında ele alınacak ve en nihayetinde bazı örnek Kurul kararlarına ilişkin değerlendirmelerde bulunulacaktır. 

Keywords

• kabahat,suç,idari yaptırım,fikri içtima,kişisel veri

Misdemeanor and Crimes Related with Personal Data Protection in The Context of The Conceptual Aggregation Provisions of Code of Misdemeanor and An Evaluation Concerning The Board's Administrative Sanction Decisions

Abstract

While personal data is protected by Personal Data Protection Board and by means of administrative sanctions, No. 6698 Personal Data Protection Law art. 17 refers to Turkish Penal Code art. 135 - 140 for the crimes related to personal data.In the case of an act of infringement that concerns the administrative and / or criminal process, which may seem to be completely different, but is in fact in a close and often colliding with each other, we face off the act of infringement constitutes both a crime and an misdemeanor, in other words, the conceptual aggregation provision of the Law on Misdemeanor art. 15/3.

Therefore, the study will deal with crimes and misdemeanors related to the protection of personal data and  the conceptual aggregation between them, in the context of the provisions of the Turkish Penal Code, Personal Data Protection Law and Law on Misdemeanor, and ultimately, some of the sample Board decisions will be evaluated.

Keywords

• misdemeanor,crime,administrative sanction,conceptual aggregation,personal data

References

1. Akbulut, B. (2010). Zincirleme Suça İlişkin Özel Belirlemeler Hakkında Bazı Tespitler. Kazancı Hakemli Hukuk Dergisi(69-70), 133-154.
2. Akbulut, B. (2014). Türk Ceza Kanunu ile Kabahatler Kanunu Hükümlerinin Yaptırım Hükümleri Dışında Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi. Adalet Yayınevi.
3. Akıncı, H., Alıç, A. E., & Er, C. (2004). Türk Ceza Kanunu ve Bilişim Suçları. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
4. Bygrave, L. A. (1998). Data Protection Pursuant to the Right to Privacy in Human Right Treaties. International Journal of Law and Information Technology, 6, 247-284.
5. Çekin, M. S. (2018). Avrupa Birliği Hukukuyla Mukayeseli Olarak 6698 Sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu. On İki Levha Yayıncılık.
6. Demirbaş, T. (2017). Ceza Hukuku Genel Hükümler. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
7. Develioğlu, H. M. (2017). 6698 Sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu ile Karşılaştırmalı Olarak Avrupa Genel Veri Koruma Tüzüğü Uyarınca Kişisel Verilerin Korunması Hukuku. İstanbul: On İki Levha Yayıncılık.
8. Dülger, M. V. (2014). Bilişim Suçları ve İnternet İletişim Hukuku (5651 Sayılı Yasa - CMK 134.md. Değişiklikleri ile)). Seçkin Yayıncılık.

9. Göktürk, N. (2013). Fikri İçtima (Suçların İçtiması). Ankara: Adalet Yayınevi.
10. Hafızoğulları, Z., & Özen, M. (2015). Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler. Ankara: Us-A Yayıncılık.
11. Hakeri, H. (2003). Ceza Hukukunda İhmal Kavramı ve İhmali Suçların Çeşitleri. Seçkin Yayıncılık.
12. Heinrich, B., & Ünver, E. Y. (2015). Ceza Hukuku Genel Kısım - II. Ankara: Adalet Yayınevi.
13. İçel, K. (1972). Suçların İçtimaı. İstanbul: Sermet Matbaası.
14. Kangal, Z. T. (2011). Kabahatler Hukuku. İstanbul: On İki Levha Yayınları.
15. Karagülmez, A. (2014). Bilişim Suçları ve Soruşturma-Kovuşturma Evreleri. Seçkin Yayıncılık.
16. Ketizmen, M. (2008). Türk Ceza Hukukunda Bilişim Suçları. Ankara: Adalet Yayınevi.
17. Koca, M., & Üzülmez, İ. (2019). Kişisel Verilerin Kaydedilmesi Suçu (TCK m. 135). Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Prof. Dr. Durmuş TEZCAN’a Armağan, C.21, Özel Sayı, s. 69-93.
18. Küzeci, E. (2019). Kişisel Verilerin Korunması. Ankara: Turhan Kitabevi.
19. KVKK (2019). https://www.kvkk.gov.tr/ adresinden 24.10.2019 tarihinde alınmıştır
20. Mahmutoğlu, F. S. (2005). 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nda Hukuka Uygunluk Nedenleri. Hukuk ve Adalet Eleştirel Hukuk Dergisi(5), 42-60.
21. Mevzuat Bilgi Sistemi. (2019). https://www.mevzuat.gov.tr/ adresinden 24.10.2019 tarihinde alınmıştır
22. Özen, M. (2014). 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nda Düzenlenen Vergi Suçları ve Kabahatleri. Ankara: Adalet Yayınevi.
23. Öztürk, B., & Erdem, M. R. (2017). Uygulamalı Ceza Hukuku ve Güvenlik Tedbirleri Hukuku. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
24. Şahin, M. E. (2012). Ceza Hukukunda Rıza. İstanbul.
25. Toroslu, N., & Toroslu, H. (2018). Ceza Hukuku Genel Kısım. Ankara: Savaş Yayınevi.
26. Wacks, R. (1989). Personal Information: Privacy and the Law. Oxford: Clarendon Press.
27. Yalçın, İ. (2007). Tüm Yönleriyle Kabahatler Hukuku. Ankara: Seçkin Yayıncılık.