OSTEOPOROSIS AND ITS TREATMENT

Abstract

Osteoporosis, defined as a systemic disease, causing increase in bone fragility and risk of fracture, low bone mineral density and disruption of bone microstructure, has become an important health problem in the world and in our country as well. This disease affects humans, especially women in postmenopausal period. It reduces the quality of life standards with the fractures and increases economical and social burden, morbidity and mortality as well. The increase in the average life span increases the incidence of osteoporosis together with chronic diseases. In the treatment of osteoporosis the aim is to prevent the fractu-res. Medical treatment of osteoporosis includes a wide range of drug groups including calcium, vitamin D, bisphosphonates, strontium ranelate, hormone replacement drugs, selective estrogen receptor modulators, calcitonin, parathormone, deno-sumab, cathepsin K inhibitors. Additionally proper nutrition, exercise and physical treatment have also important role in osteoporosis therapy. Diagnosis and therapy are rapidly develo-ping with nanotechnological and pharmacogenetical research works. In addition developments in computer science play an important role concomitant to medical therapy, physical treatment and rehabilitation.

Keywords

• Osteoporosis,treatment,risk of fracture,physical therapy

OSTEOPOROZ VE TEDAVİSİ

Öz

Düşük kemik mineral yo unlu una, kemik dokusunun mikro yapısının bozulmasına, kemik frajilitesinde ve kırık riskinde artışa neden olan sistemik bir astalık olarak tanımlanan osteoporoz dünyada ve ülkemizde önemli bir sa lık sorunu aline elmiştir.Bu astalık özellikle post-menopozal dönemdeki kadınlar olmak üzere pek çok insanı etkilemekte, yaşam kalitesini düşürmekte, eko-nomik ve sosyal yükün yanı sıra morbidite ve mortaliteyi de artırmaktadır. Ortalama yaşam süresinin artması kronik astalıklarla beraber osteoporoz örülme sıklı ını da arttırmaktadır. Osteoporoz tedavisinde amaç, kırıkla-rın önlenmesidir. Osteoporoz tedavisinde kalsiyum, D vitamini, bifosfonatlar, stronsiyum ranelat, hormon replasman ilaçları, selektif östrojen reseptör mödülatör-leri, kalsitonin, parathormon, denosumab, katepsin K in ibitörlerini de kapsayan eniş bir aralıktaki ilaç rup-ları yer almaktadır. İlaçla tedavinin yanı sıra do ru bes-lenme, e zersiz ve fizik tedavi önemlidir. Nanoteknolojik ve farmako enetik alandaki çalışmalarla osteoporozda tanı ve tedavi ızla elişmektedir. Medikal tedavinin yanı sıra uygulanan fizik tedavi ve re abilitasyon yöntemleri bil isayar teknolojisindeki elişmelerle orantılı olarak astaların yaşam kalitesini artırma konusunda önemli bir rol oynamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Osteoporoz,tedavi,kırık riski,fizik tedavi

References

1. 1. Sünbüloğlu G.; Osteoporoz Osteoartrit İlişkisi. Uzmanlık Tezi. Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabilim Dalı. Antalya. 1999; s:1. 2. Eminov E.;Ratlarda Oluşturulan Cerrahi Menapoza Bağlı Osteoporoz Modelinde Exenatide (Glukagon Like Peptid 1 Reseptör Agonisti) Replasmanının Etkinliğinin Araştırılması. Uzmanlık Tezi. Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı. İzmir.2014;s:10. 3. Öncel F.,Osteoporoz Hastalarında İbandronik Asit Tedavisinin Serum Ve Sinovyal Sıvıda Kemik Yapım Ve Yıkım Belirteçleri Üzerine Etkisi. Tıpta Uzmanlık Tezi. Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı. Şanlıurfa. 2012;s:1. 4. Çarlı A.,Diz Osteoartritli Kadın Hastalarda Osteoporozun Femoral Kıkırdak Kalınlığı ile İlişkisinin Ultrasonografi ile Değerlendirilmesi.Uzmanlık Tezi. Genelkurmay Başkanlığı Gülhane Askeri Tıp Akademisi Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Servis Şefliğ. İstanbul. 2012; s:2. 5. Gordon A.L.,Masud T., Gladman J.,Now that We Have a Definiton for Physical Frailty, What Shape Should Frailty Medicine Take?. Age and Ageing. 2014;43(1);s:8-9. 6. Ünver G.,Osteoporoz Tanısı Almış Yaşlı Kadınlarda Ağrı ve Kırılganlığın İncelenmesi.Yüksek Lisans Tezi Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüs. Ankara. 2015;s:1-5. 7. Riggs L. B., Melton L. J., Osteoporosis: Etiology, Diagnosis and Management.Lippincott Publishing. 1995; s:335-350. 8. Gülbahar A.,Postmenopozal Osteoporozda Metabolik Problemler ve Kemik Mineral Dansitometresi ile Serum Bor Düzeylerinin İlişkisi.Tıpta Uzmanlık Tezi.Ufuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı. Ankara. 2011; s:19. 9. Cooper C., O’Neill TW., Silman A.,The Epidemiology of Vertebral Fractures.European Vertebral Osteoporosis Study Group. Bone. 1993;14(1); s:589-597. 10. Demir A.,Postmenopozal Kadınlarda Frax Skoru Kullanılarak On Yıllık Majör Osteoporotik ve Kalça Kırık Riskinin Değerlendirilmesi. Uzmanlık Tezi, Selçuk Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Anabilim Dalı. Konya. 2011;s:29. 11. Tekin Y.,Bozdemir AE., Barutçuoğlu B.,Osteoporoz Tanısında Kullanılan Biyokimyasal Göstergeler.Türk Klinik Biyokimya Dergisi. 2005;3(2);s:73-83. 12. Bayrak C., Postmenopozal Osteoporozlu Kadınlarda Serum Sklerostin, Dickkopf-1(Dkk-1), Osteoprotegerin (Opg)/Nükleer Faktör Kappa Β Ligandının Reseptör Aktivatörü (Rankl) Düzeyleri. Tıpta Uzmanlık Tezi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi. Eskişehir.2014; s:47. 13. Koçkar T.,Turner Sendromlu Hastalarda Osteoporoz Sıklığı ve Östrojen Replasman Tedavisi için Optimal Başlama Yaşının Tespiti. Uzmanlık Tezi, Sağlık Bakanlığı İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesi. İstanbul. 2011;s:34. 14. Bartl R., Frisch B.,Osteoporoz, Ed: Tan AA.Türkiye Klinikleri. 2006;1(1);s:1-24. 15. Yavuz D., Akalın A. Alış M., ve arkadaşları,Osteoporoz ve Metabolik Kemik Hastalıkları Tanı ve Tedavi Kılavuzu. Türkiye Endokrinoloji ve Metabolizma Derneği Dergisi. 2017;12;s:40. 16. İbaş E., Osteoporoz Hasta Takip Sisteminin Osteoporozlu Hastaların Tedavi Uyumu ve Yaşam Kalitesine Etkileri. Uzmanlık Tezi, Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültes. Gaziantep. 2012; s:7. 17. Akkaya F.,Beslenmenin Osteoporozdan Korunma ve Tedavi ile İlişkisi. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Besin Hijyeni ve Teknolojisi Ana Bilim Dalı. Konya. 2006;s: 21. 18. Sindel D., Günümüzde ve Gelecekte Osteoporoz tedavisi. Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Dergisi. 2013;59; s:330-337. 19. https://www.amjmed.com/article/0002-9343(93)90218-E/pdf Erişim tarihi: 25.05.2018 20. Rodriguez-Martinez M., Garcia-Cohen EC., Role of Ca2+ and Vitamin D in the Prevention and Treatment of Osteoporosis. Pharmacol Ther. 2002;93(1);s:37-49. 21. Fraser DR., Vitamin D. Lancet. 1995;345(8942);s:7-104-107. 22. Hausemann H.J. ,Rizzoli R., A comprehensive review of treatments for postmenopausal osteoporosis. Osteoporosis İnternational. 2003;14(1);s:2-12. 23. Gündüz E., Hipertiroidide Osteoporoz Sıklığı, Osteoporozu olan Hipertiroidili Hastalarda Osteoporoz Tedavi Şemalarının Değerlendirilmesi. Uzmanlık Tezi, Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı. Eskişehir. 2004; s:20. 24. Van Der V., Geusens PP., Dinant GJ., Risk Factors for Osteoporosis Related to Their Outcome Fractures. Osteoporosis International. 2001;12(8);s:630-638. 25. Ataoğlu M.B., Osteoporoz Tedavisinin Etkinliğinin Değerlendirilmesinde Kemik Yıkım Ürünleri ve Kemik Mineral Yoğunluğu Ölçümünün Karşılaştırılması. Uzmanlık Tezi, Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Anabilim Dalı. Ankara. 2009;s:19-22. 26. Bonjour J.P., Ammann P., Rizzoli R., İmportance of Preclinical Studies in the Devolepment of Drugs for Treatment of Osteoporosis: a review related to the 1998 WHO guidelines. Osteoporosis İnternational. 1999;9(5);s:379-393. 27. Ünal M., Aksoy Yazgan A., Güler S., Osteoporozda Güncel Tedavi. ACU Sağlık Bilim Dergisi. 2016;1;s:20-27. 28. Lane J.M., Riley E.H., Wirganowicz P.Z., Osteoporosis Diagnosis and Treatment. JBJS. 1996;78(4);s:618-632. 29. Reginster JY., Deroisy R., Jupsin I., Strontium Ranelate: A New Paradigm in the Treatment of Osteoporosis. Drugs Today. 2003;39(2);s:89-101. 30. Marie PJ., Strontium Ranelate: A Physiological Approach for Optimizing Bone Formation and Resorption. Bone. 2006;38(2);s:10-14. 31. Özkanlı U., Osteoporoz Hastalarında Stronsiyum Ranelat Tedavisinin Serum ve Sinoviyal Sıvıda Kemik Yapım ve Yıkım Belirteçleri Üzerine Etkisi. Uzmanlık Tezi, Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı. Şanlıurfa. 2011;s:47-49. 32. Tıraş B., Kurdoğlu M., Postmenopozal Hormon Replasman Tedavisinde Güncel Yaklaşımlar. Sürekli Tıp Eğitim Dergisi. 2004;13(9);s:332-334. 33. Şen E., Saruhan A., Menopoz ve Hormon Replasman Tedavisi ile ilgili Kanıta Dayalı Çalışmalar. Aile ve Toplum Dergisi. 2010;5(20);s:45-51. 34. Yücesoy İ., Çakıroğlu Y., Menopoz ve Postmenopoz., Klinikte Obstetrik ve Jinekoloji, Ed: Çiçek N., Mungan T., Güneş Tıp Kitabevi. 2007;5;s:20. 35. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2482152/ Erişim tarihi: 30.04.2018. 36. Ağardan Mutlu N.B., SERM (Selective estrogen receptor modulators) Grubu Raloksifen ve Tamoksifen İçeren Yeni İlaç Şekilleri Üzerine Çalışmalar. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Farmasötik Teknoloji Ana Bilim Dalı. Ankara. 2013;s:18. 37. Miclea RD., Varma PR., Peng A., Development and Characterization of Lipidic Cochleate Containing Recombinant Factor VIII. Biochimica et Biophysica Acta. 2007;1768(11);s:2890–2898. 38. Bryant HU., Mechanism of Action and Preclinical Profile of Raloxifene, a Selective Estrogen Receptor Modulation. Endocrine&Metabolic Disorders. 2001;2(1);s:129-138. 39. Kayaalp O., Kalsiyotropik ilaçlar, Tıbbi Farmakoloji, Hacettepe Taş. 8. Baskı. Ankara. 2002;2;s:1350-1351. 40. Atbinici, H., Osteoporozlu Hastalarda Tedavi Amaçlı Verilen Salmon Kalsitonin’in Serum ve Sinovial Sıvıdaki Kemik Yapım/Yıkım Markırları Üzerine Etkisi. Uzmanlık Tezi, Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı. Şanlıurfa. 2011;s:44-46. 41. Rosen CJ., What’s New with PTH in Osteoporosis: Where Are We And Where Are We Headed?. Trends in Endocrinology and Metabolism. 2004;15(5);s:229-233. 42. Oral, R., Overektomi Uygulanmış Sıçanların Tibialarında Oluşturulan Kemik Defektinde Sistemik Parathormon Tedavisinin ve Lokal Kemik Greftlerinin Kemik Yapım Üzerine Etkilerinin Karşılaştırılması. Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İstanbul. 2008; s:43-46. 43. Tanakol R., Fizyopatolojik Etmenler, Osteoporozda Kemik Kalitesi, Ed: Kutsal Y.G., 1. Baskı, Güneş Tıp Kitabevi. Ankara. 2004;s:3-70. 44. Arasıl T., Apoptozis ve Osteoporoz, Osteoporozda Kemik Kalitesi , Ed: Kutsal Y.G., 1. Baskı, Güneş Tıp Kitabevi. Ankara. 2004;s:153-165. 45. Akarırmak Ü., Özkul İ., Osteoporoz Tedavisinde Paratiroid Hormon (PTH). Türk Osteoporoz Dergisi. 2002;8(1);s:42-48. 46. İlhan M. Ekinci İ. Karaman Ö., Turgut S., Taşan E., Paratiroid Karsinomlu Olgu Sunumu: Dirençli Hiperkalseminin Denosumab ile Hızlı Kontrolü. Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Dergisi. 2017;27(1);s:57-60. 47. Kutlu M., Kemik doku ve fizyolojisi, Tüm yönleriyle osteoporoz. Ed: Yılmaz C., 1.baskı, Bilimsel Tıp Yayınevi. Ankara. 1997;s:5-29.