Abstract
Özgürleşme mücadelesinin ürünü olan insan hakları, Fransız hukukçu Karel Vasak tarafından birinci, ikinci ve üçüncü kuşak haklar olarak sınıflandırılmış; ekonomik dönüşüm, postmodernizm ve bilim ve teknolojideki gelişmelerin etkisiyle birlikte dördüncü kuşak haklar da tartışılmaya başlanmıştır. Bu çalışma, dayanışma ekseninde şekillenen üçüncü kuşak insan haklarına odaklanmaktadır. Dayanışma ve kardeşlik ilkesi temelinde şekillenen kolektif haklar doktrinde yoğun eleştirilere maruz kalmıştır. Bu çalışma, Avrupa Birliği’nin göç politikasına ilişkin söylemlerinde kolektif hak unsurlarını üreterek mülteci akınlarını dışsallaştırdığını ve mülteci haklarını ikincil plana ittiğini; bu yolla kolektif haklara yöneltilen eleştirileri doğruladığını ileri sürmektedir. Aynı zamanda kolektif hakların tarihsel ve normatif kazanımlarının göz ardı edilemeyeceğini savunmaktadır.
References
- Akbaba, A. (2016). İnsan hakları hukukunda üçüncü kuşak haklar. Legal Yayınları.
- Akdoğan, M. (2018). Avrupa Birliği’nin sınırlarına dayanan mülteci krizi. Uluslararası Diplomasi Derneği Dergisi, 1(1), 48–78.
- Akıllıoğulları, T. (2010). İnsan hakları: Kavramı, kaynakları ve koruma sistemleri (Gözden geçirilmiş 2. bs.). Ankara: İmaj Yayınevi.
- Algan, B. (2004). Rethinking “Third Generation” human rights. Ankara Law Review, 1(1), 121–155.
- Amnesty International. (2025, April). The state of the world’s human rights. https://www.amnestyusa.org/reports/the-state-of-the-worlds-human-rights-april-2025/
- Annan, K. A. (1998). Partnerships for global community: Annual report on the work of the Organization, 1998. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000115244
- Aral, B. (2010). Üçüncü kuşak insan hakları olarak kolektif haklar. Ankara: Siyasal Kitabevi.
- Avrupa Hukuk Yoluyla Demokrasi Komisyonu (Venedik Komisyonu). (2016). Hukuk devleti kontrol listesi (Görüş No. 711/2013; CDL-AD(2016)007). Strazburg. https://www.venice.coe.int/webforms/documents/default.aspx?pdffile=CDL-AD(2016)007-tur
- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi. (2011). M.S.S. v. Belgium and Greece (Başvuru No: 30696/09, 21 Ocak 2011). Strasbourg: European Court of Human Rights.
- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi. (2014). Tarakhel v. Switzerland (Başvuru No: 29217/12, 4 Kasım 2014). Strasbourg: European Court of Human Rights.
- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi. (2018). M.A. v. Lithuania (Başvuru No: 59793/17, 11 Aralık 2018). Strasbourg: European Court of Human Rights.
- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi. (2020). N.D. and N.T. v. Spain (Başvuru No: 8675/15 ve 8697/15, 13 Şubat 2020). Strasbourg: European Court of Human Rights.
- Aybay, R. (2017). İnsan hakları hukuku (3. bs.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
- Aydın, E. (2018). Avrupa Birliği mevzuatında güvenli üçüncü ülke kavramı ve Türkiye–AB geri kabul anlaşmasına yansımaları. Public and Private International Law Bulletin, 38(1), 11–40.
- Barry, N. (2003). Modern siyaset teorisi (M. Erdoğan & Y. Şahin, Çev.). Ankara: Liberte Yayınları.
- Bauböck, R. (2018). Refugee protection and burden-sharing in the European Union. Journal of Common Market Studies, 56(1), 141–156.
- Bianchi, A. (2008). Human rights and the magic of jus cogens. European Journal of International Law, 19(3), 491–508.
- Bottero, M. (2022). Integration (of immigrants) in the European Union: A controversial concept. European Journal of Migration and Law, 24, 516–544.
- Boudou, B. (2018, 6 Temmuz). The Solidarity Offense in France: Egalité, Fraternité, Solidarité!. Verfassungsblog. https://verfassungsblog.de/the-solidarity-offense-in-france-egalite-fraternite-solidarite/
- Constant, A. F., & Zimmermann, K. F. (2016). Towards a new European refugee policy that works. CESifo DICE Report, 14(4), 3–8.
- Council of Europe, Group of Experts on Action against Trafficking in Human Beings (GRETA). (2019). Report concerning the implementation of the Council of Europe Convention on Action against Trafficking in Human Beings by Turkey: First evaluation round (GRETA(2019)11). Strasbourg: Council of Europe.
- Çelik, E. (2011). Bir insan hakkı olarak kalkınma hakkı? İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2(2), 451–476.
- Del Monte, M., & Orav, A. (2024). Solidarity in EU asylum policy. European Parliamentary Research Service.
- Donnelly, J. (1995). Teoride ve uygulamada evrensel insan hakları (M. Erdoğan & L. Korkut, Çev.). Ankara: Yetkin Yayınları.
- Donnelly, J. (2009). Human dignity and human rights. University of Denver, Swiss Initiative to Commemorate the 60th Anniversary of the UDHR: Protecting Dignity: An Agenda for Human Rights.
- Dworkin, R. (1977). Taking rights seriously. Cambridge, MA: Harvard University Press.
- Erdoğan, M. (2017). Anayasal demokrasi (Gözden geçirilmiş 13. bs.). Ankara: Siyasal Kitabevi.
- European Commission. (2020). Communication from the Commission on a New Pact on Migration and Asylum (COM(2020) 609 final). European Union. https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/HTML/?uri=CELEX:52020DC0609&from=EN
- European Commission. (2024). Pact on Migration and Asylum. https://home-affairs.ec.europa.eu/policies/migration-and-asylum/pact-migration-and-asylum_en
- Fendoğlu, H. T. (2017). İnsan hakları hukuku. Ankara: Yetkin Yayınları.
- Gibney, M. J. (2015). Refugees and justice between states. European Journal of Political Theory, 14(4), 448–463.
- Göçmen, Ö. (2014). Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki geri kabul anlaşmasının hukuki yönden analizi. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 13(2), 21–86.
- Gözler, K. (2018). İnsan hakları hukuku (2. bs.). Bursa: Ekin Kitabevi.
- Inter-American Court of Human Rights. (2003). Advisory Opinion OC-18/03 of September 17, 2003, requested by the United Mexican States. Inter-American Court of Human Rights. https://www.refworld.org/jurisprudence/caselaw/iacrthr/2003/en/90831
- İspir, Z. (2018). İnsan hakları üzerine yedi tez: Costas Douzinas’ın insan haklarına yönelik eleştirileri üzerine bir inceleme. Terazi Hukuk Dergisi, 13(148), 33–45.
- Kaboğlu, İ. (1993). İnsan haklarının gelişmeci özelliği ve anayasa yargısı. Anayasa Yargısı 9, 121–136. Ankara: Anayasa Yargısı Yayınları.
- Kaboğlu, İ. (2010). Anayasa hukuku dersleri (6. bs.). İstanbul: Legal Yayıncılık.
- Kalabalık, H. (2017). İnsan hakları hukuku (Gözden geçirilmiş 5. bs.). Ankara: Seçkin Kitabevi.
- Owen, D. (2016). In loco civitatis: On the normative basis of the institution of refugeehood and responsibilities for refugees. In S. Fine & L. Ypi (Eds.), Migration in Political Theory: The Ethics of Movement and Membership (pp. 269–290). Oxford: Oxford University Press.
- Owen, D. (2018). Refugees and responsibilities of justice. Global Justice: Theory Practice Rhetoric, 11(1), 23–44.
Abstract
Human rights, which are the product of the struggle for liberation, were classified by the French jurist Karel Vasak as first, second, and third generation rights; with the impact of economic transformation, postmodernism, and developments in science and technology, fourth-generation rights have also begun to be discussed. This study focuses on third-generation human rights shaped around the axis of solidarity. Collective rights, formed on the basis of the principles of solidarity and fraternity, have been subjected to intense criticism in legal doctrine. This study argues that the European Union’s discourse on migration policy externalizes refugee influxes by producing elements of collective rights and pushes refugee rights to a secondary level; thereby validating the criticisms directed at collective rights. At
the same time, it asserts that the historical and normative gains of collective rights cannot be disregarded.
References
- Akbaba, A. (2016). İnsan hakları hukukunda üçüncü kuşak haklar. Legal Yayınları.
- Akdoğan, M. (2018). Avrupa Birliği’nin sınırlarına dayanan mülteci krizi. Uluslararası Diplomasi Derneği Dergisi, 1(1), 48–78.
- Akıllıoğulları, T. (2010). İnsan hakları: Kavramı, kaynakları ve koruma sistemleri (Gözden geçirilmiş 2. bs.). Ankara: İmaj Yayınevi.
- Algan, B. (2004). Rethinking “Third Generation” human rights. Ankara Law Review, 1(1), 121–155.
- Amnesty International. (2025, April). The state of the world’s human rights. https://www.amnestyusa.org/reports/the-state-of-the-worlds-human-rights-april-2025/
- Annan, K. A. (1998). Partnerships for global community: Annual report on the work of the Organization, 1998. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000115244
- Aral, B. (2010). Üçüncü kuşak insan hakları olarak kolektif haklar. Ankara: Siyasal Kitabevi.
- Avrupa Hukuk Yoluyla Demokrasi Komisyonu (Venedik Komisyonu). (2016). Hukuk devleti kontrol listesi (Görüş No. 711/2013; CDL-AD(2016)007). Strazburg. https://www.venice.coe.int/webforms/documents/default.aspx?pdffile=CDL-AD(2016)007-tur
- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi. (2011). M.S.S. v. Belgium and Greece (Başvuru No: 30696/09, 21 Ocak 2011). Strasbourg: European Court of Human Rights.
- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi. (2014). Tarakhel v. Switzerland (Başvuru No: 29217/12, 4 Kasım 2014). Strasbourg: European Court of Human Rights.
- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi. (2018). M.A. v. Lithuania (Başvuru No: 59793/17, 11 Aralık 2018). Strasbourg: European Court of Human Rights.
- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi. (2020). N.D. and N.T. v. Spain (Başvuru No: 8675/15 ve 8697/15, 13 Şubat 2020). Strasbourg: European Court of Human Rights.
- Aybay, R. (2017). İnsan hakları hukuku (3. bs.). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
- Aydın, E. (2018). Avrupa Birliği mevzuatında güvenli üçüncü ülke kavramı ve Türkiye–AB geri kabul anlaşmasına yansımaları. Public and Private International Law Bulletin, 38(1), 11–40.
- Barry, N. (2003). Modern siyaset teorisi (M. Erdoğan & Y. Şahin, Çev.). Ankara: Liberte Yayınları.
- Bauböck, R. (2018). Refugee protection and burden-sharing in the European Union. Journal of Common Market Studies, 56(1), 141–156.
- Bianchi, A. (2008). Human rights and the magic of jus cogens. European Journal of International Law, 19(3), 491–508.
- Bottero, M. (2022). Integration (of immigrants) in the European Union: A controversial concept. European Journal of Migration and Law, 24, 516–544.
- Boudou, B. (2018, 6 Temmuz). The Solidarity Offense in France: Egalité, Fraternité, Solidarité!. Verfassungsblog. https://verfassungsblog.de/the-solidarity-offense-in-france-egalite-fraternite-solidarite/
- Constant, A. F., & Zimmermann, K. F. (2016). Towards a new European refugee policy that works. CESifo DICE Report, 14(4), 3–8.
- Council of Europe, Group of Experts on Action against Trafficking in Human Beings (GRETA). (2019). Report concerning the implementation of the Council of Europe Convention on Action against Trafficking in Human Beings by Turkey: First evaluation round (GRETA(2019)11). Strasbourg: Council of Europe.
- Çelik, E. (2011). Bir insan hakkı olarak kalkınma hakkı? İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2(2), 451–476.
- Del Monte, M., & Orav, A. (2024). Solidarity in EU asylum policy. European Parliamentary Research Service.
- Donnelly, J. (1995). Teoride ve uygulamada evrensel insan hakları (M. Erdoğan & L. Korkut, Çev.). Ankara: Yetkin Yayınları.
- Donnelly, J. (2009). Human dignity and human rights. University of Denver, Swiss Initiative to Commemorate the 60th Anniversary of the UDHR: Protecting Dignity: An Agenda for Human Rights.
- Dworkin, R. (1977). Taking rights seriously. Cambridge, MA: Harvard University Press.
- Erdoğan, M. (2017). Anayasal demokrasi (Gözden geçirilmiş 13. bs.). Ankara: Siyasal Kitabevi.
- European Commission. (2020). Communication from the Commission on a New Pact on Migration and Asylum (COM(2020) 609 final). European Union. https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/HTML/?uri=CELEX:52020DC0609&from=EN
- European Commission. (2024). Pact on Migration and Asylum. https://home-affairs.ec.europa.eu/policies/migration-and-asylum/pact-migration-and-asylum_en
- Fendoğlu, H. T. (2017). İnsan hakları hukuku. Ankara: Yetkin Yayınları.
- Gibney, M. J. (2015). Refugees and justice between states. European Journal of Political Theory, 14(4), 448–463.
- Göçmen, Ö. (2014). Türkiye ile Avrupa Birliği arasındaki geri kabul anlaşmasının hukuki yönden analizi. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 13(2), 21–86.
- Gözler, K. (2018). İnsan hakları hukuku (2. bs.). Bursa: Ekin Kitabevi.
- Inter-American Court of Human Rights. (2003). Advisory Opinion OC-18/03 of September 17, 2003, requested by the United Mexican States. Inter-American Court of Human Rights. https://www.refworld.org/jurisprudence/caselaw/iacrthr/2003/en/90831
- İspir, Z. (2018). İnsan hakları üzerine yedi tez: Costas Douzinas’ın insan haklarına yönelik eleştirileri üzerine bir inceleme. Terazi Hukuk Dergisi, 13(148), 33–45.
- Kaboğlu, İ. (1993). İnsan haklarının gelişmeci özelliği ve anayasa yargısı. Anayasa Yargısı 9, 121–136. Ankara: Anayasa Yargısı Yayınları.
- Kaboğlu, İ. (2010). Anayasa hukuku dersleri (6. bs.). İstanbul: Legal Yayıncılık.
- Kalabalık, H. (2017). İnsan hakları hukuku (Gözden geçirilmiş 5. bs.). Ankara: Seçkin Kitabevi.
- Owen, D. (2016). In loco civitatis: On the normative basis of the institution of refugeehood and responsibilities for refugees. In S. Fine & L. Ypi (Eds.), Migration in Political Theory: The Ethics of Movement and Membership (pp. 269–290). Oxford: Oxford University Press.
- Owen, D. (2018). Refugees and responsibilities of justice. Global Justice: Theory Practice Rhetoric, 11(1), 23–44.
Details
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Constitutional and Political Theories, Comparative Political Institutions |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | November 26, 2025 |
| Acceptance Date | January 30, 2026 |
| Publication Date | February 26, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.36484/liberal.1830693 |
| IZ | https://izlik.org/JA66NE85PA |
| Published in Issue | Year 2026 Issue: 121 |
Aim & Scope
Liberal Düşünce Dergisi, yılda dört defa yayınlanan uluslararası akademik ve bilimsel hakemli bir dergidir.
Dergide telif, çeviri (yazarından ve yayıncı kuruluştan izin almak koşuluyla), sadeleştirme, edisyon kritik, kitap-sempozyum değerlendirmeleri vb. çalışmalar yayınlanır.
Liberal Düşünce Dergisi amaç bakımından ulusal ve uluslararası düzeyde sosyal, siyasi ve iktisadi meseleleri liberal perspektifle disipliner veya disiplinlerarası açıdan ele alarak teorik konulara veya güncel olaylara dair özgün çalışmalar yayımlamayı kendisine ilke edinmiştir. Bu çerçevede sosyal bilimler ve beşeri bilimler alanında yapılan tüm çalışmalara açıktır. Dergi kapsam bakımından ise amaçları arasında belirtilen hususları içeren sosyal ve beşerî bilimler dallarındaki çalışmaları içermektedir.
Liberal Düşünce Dergisi amaç bakımından ulusal ve uluslararası düzeyde sosyal, siyasi ve iktisadi meseleleri liberal perspektifle disipliner veya disiplinlerarası açıdan ele alarak teorik konulara veya güncel olaylara dair özgün çalışmalar yayımlamayı kendisine ilke edinmiştir. Bu çerçevede sosyal bilimler ve beşeri bilimler alanında yapılan tüm çalışmalara açıktır.
Dergi kapsam bakımından ise amaçları arasında belirtilen hususları içeren sosyal ve beşerî bilimler dallarındaki çalışmaları içermektedir.
Dergi Mart, Haziran, Eylül ve Aralık aylarında olmak üzere yılda dört kez yayımlanır. Liberal Düşünce Dergisi’nin yayım dili Türkçe ve İngilizce’dir. Dergide yayımlanan yazıların daha önce hiçbir yayın organında yayımlanmamış, ilk defa Liberal Düşünce Dergisi’nde yayımlanıyor olması gerekmektedir. Daha önce bilimsel bir toplantıda sunulmuş olan bildiriler, bu durumun belirtilmesi şartıyla kabul edilebilir.
İlk yayımlandığı tarihten itibaren asgari 25 yıl geçmiş olan; önem ve etki bakımından klasik metin olarak değerlendirilebilecek yazı ve çeviriler, daha önce yayımlanmamış olmaları kuralının istisnasını oluşturur. Bu tür metinlere daha önce yayımlanıp yayımlanmamış olmalarına bakılmaksızın dergide yer verilebilir. Buna ilaveten, dergide kitap eleştirileri de yayımlanabilmektedir.
Author Guidelines
* Bahar 2021; Sayı 102’den itibaren gönderilecek olan makalelerin aşağıdaki yazım kurallarına uygun olması gerekmektedir.
(Sayı 102’dan önceki yayın ve yazım ilkelerine buradan ulaşabilirsiniz.)
Liberal Düşünce Dergisi, yılda dört defa yayınlanan TR DİZİN’de (ULAKBİM) taranan akademik ve bilimsel hakemli bir dergidir.
Dergide telif, çeviri (yazarından ve yayıncı kuruluştan izin almak koşuluyla), sadeleştirme, edisyon kritik, kitap-sempozyum değerlendirmeleri vb. çalışmalar yayınlanır.
Yazım Kuralları
Yazım dili Türkçe ve İngilizcedir. Türkçe makalelerin yazımında, noktalamasında ve kısaltmalarda Türk Dil Kurumu internet sitesindeki Güncel Sözlük ve Yazım Kuralları esas alınır. Gönderilen yazılar dil ve anlatım açısından bilimsel ölçülere uygun, açık ve anlaşılır olmalıdır.
Makalelerde Türkçe ve İngilizce başlık, öz ve abstract, anahtar kelimeler ve keywords; metin içinde bölüm başlıkları ve kaynakçanın yer alması gerekmektedir. Makale yukarıda sayılan tüm unsurları ile birlikte 4.000 ile 10.000 kelime arasında olmalıdır.
Makalelerde yer alan Türkçe ve İngilizce öz ve abstract’ın her birinin 100-150 kelime, anahtar kelime ve keywords’ün 3-7 kelime aralığında olması gerekmektedir.
Yazar adı, makale başlığının alt satırının sağ köşesine italik koyu, 11 punto olarak yazılmalı; yazarın unvanı, ORCID numarası, görev yeri ve elektronik posta adresi dipnotta (*) işareti ile 9 punto yazılarak belirtilmelidir. Diğer açıklamalar için yapılan dipnotlar metin içinde veya sayfa altında numaralandırılarak verilmelidir.
Yazı karakteri Times New Roman, 11 punto, satırlar bir buçuk aralıklı, açıklamalara ilişkin dipnotlar 9 punto ve tek aralıklı yazılmalıdır.
Makaleler, makale adı dosya adı olacak şekilde; yazı başlığının baş harfleri büyük diğerleri küçük, İngilizce karakterlerle kaydedilerek sisteme yüklenmelidir. Liberal Düşünce dergisi için veya yazar adıyla gelen makaleler iade edilecektir.
Kitap incelemelerinde aşağıdaki hususlara ayrıca dikkat edilmelidir;
Kitap inceleme metinleri 1.000 ile 3.000 kelime arasında olmalıdır. Değerlendirilen kitabın niteliğine göre yayın kurulu 3.000’den fazla kelime içeren bazı inceleme metinlerinin yayımlanmasına izin verebilir.
Başlık bilgilerinde tanıtım veya incelemesi yapılan eserin adı, yazarı, yayımlandığı şehir, yayınevi, yayım yılı ve ISBN numarası yazılmalıdır.
Kitap tanıtımı ve değerlendirmesi yapan yazarın adı, makale başlığının alt satırının sağ köşesine italik koyu, 11 punto olarak yazılmalı; unvanı, görev yeri ve elektronik posta adresi dipnotta (*) işareti ile 9 punto yazılarak belirtilmelidir.
Kitap tanıtımı bir eserin sırf özeti değil, eleştirel olarak değerlendirmesi olmalıdır. Kitap tanıtımı yapan yazar kitapla aynı fikirde olabilir, kitabın fikirlerine karşı çıkabilir veya kitabın sunduğu bilgilerde, yargılarda veya yapıda örnek teşkil eden veya eksik kalan yönleri belirtebilir. Ayrıca tanıtımı yapan yazarın, kitapla ilgili düşüncelerini açık bir şekilde ifade etmesi gerekir.
Kitap tanıtımı ve değerlendirmesi, bir kitapta ortaya konulan en önemli noktalara ışık tutularak bunların eleştirel olarak tartışılmasıdır. Bu süreç giriş, kitabın önemi, özeti, eleştirel tartışma ve sonuç gibi genel bir yapıyı takip etmelidir.
Sayfa Düzeni
Paragraf arası, ilk satır 1.25, paragraflar arası önceki 3 nk, sonra 3 nk, iki yana dayalı, satır aralığı bir buçuk olmalıdır. Makalelerde giriş ve sonuç kısımlarıyla birlikte tek düzeyli alt başlık kullanılmalıdır. Giriş, Alt Başlıklar, Sonuç ve Kaynakça başlıkları koyu puntoyla yazılmalıdır. Sayfa numaraları alt sağda verilmelidir.
Atıf ve Kaynakça Yazımı
Atıf
Atıf ve kaynakça APA (American Psychological Association) 6.0 sistemine göre düzenlenmelidir. APA 6.0 kuralları hakkında detaylı bilgiye http://www.tk.org.tr/APA/apa_2.pdf adresinden ulaşılabilir. Atıflar makalede kullanılan punto ile yazılır. Bu yöntemde, metin içinde alıntı sonrasında (Yazarın Soyadı, Basım Yılı: Sayfa Numarası) parantez içinde verilir. Tablo ve şekiller de APA 6.0’a göre düzenlenmelidir.
Bir konuya ilişkin açıklama yapılması istendiğinde sayfa altına dipnot verilebilir. Ancak kaynakça gösterimi sayfa altında dipnot ya da son not şeklinde yapılamaz.
Bir eserden veya mülakattan doğrudan alıntı yapılması durumunda alıntı 3 satırdan az ise cümle içerisinde kullanılır; 3 satır ve daha fazla ise ayrı bir paragrafta belirtilir. Bu paragraf tek aralıklı, 11 punto ve her iki taraftan 1.25 cm içeriden hizalı yazılır.
Atıf Örnekleri
| Tek Yazar | (Yayla, 2017: 109). |
| İki Yazarlı | (Balaam ve Dillman, 2015: 545). |
| İkiden Fazla Yazar | (Dursun, Tekiner ve Tekin, 2016: 89) veya (Dursun ve diğerleri, 2016: 89). |
| Yazar Olarak Bir Kurum | (Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu [TÜBİTAK], 2013) İkinci ve sonraki göndermeler; (TÜBİTAK, 2013) |
| Editörlü Kitaptan Bölüm (Bölüm Yazarı dikkate alınır) | (Beriş, 2017: 113). |
| Yazarsız Çalışma | (Bilimsel Makaleler Hazırlama, 2000: 45). |
| Standartlar | (TS-40561, 1985: 6). |
| Yazarı Olmayan İnternet Dokümanı | (www.hurfikirler.com., 2017). |
| Aynı Yazarın Farklı Yıl Birden Çok Çalışması | (Yayla, 2015: 220; 2017: 130). |
| Aynı Soyadlı İki Yazar | (A. Aslan, 2000: 6; B. Aslan, 2010: 71). |
| Birden Fazla Kaynaktan Yararlanma | (Aytekin, 2004: 71; Küçük, 2008: 87). |
| Aynı Yazarın Aynı Yıla Ait Birden fazla Eseri | (Yayla, 2017a: 165) ve (Yayla, 2017b: 140). |
| Orijinal kaynağa ulaşılamaması durumunda | (Metin içinde bahsedilirse) İnalcık’a göre (aktaran Hanioğlu, 2012: 40).(Metin içinde bahsedilmezse) (İnalcık’tan aktaran Hanioğlu, 2006: 40). |
Kaynakça
Kaynak künyesinde yazar(lar)ın önce soyadı sonra adının baş harfi yer alır. İki yazarlı bir kaynakta yazarlar arasına “ve” bağlacı konur. İkiden fazla yazarlı eserlerde ise yazarların arasına virgül (,) konulup son yazardan önce “ve” bağlacı konur.
Kaynakça yazarların soy ismine göre alfabetik olarak sıralanır. Yazarların soyadlarının baş harfi ve adlarının ilk harfi büyük yazılır. İnternet kaynakları kaynakça içerisinde alfabetik sıraya göre yer almalıdır.
Kullanılan kaynağın künye bilgileri açık olmalıdır. Çok basımlı kitaplarda baskı sayısı yazılır. Yabancı kaynaklarda, künye bilgilerinin tamamı kaynağın yazım dili ile yazılır, Türkçeleştirme yapılmaz.
Kaynakça Örnekleri
| Tek Yazarlı Kitap | Yayla, A. (2017). Liberalizm. Ankara: Liberte Yayınları. |
| İki Yazarlı Kitap | Williamson, J. ve Mahar, M. (2012). Finansal liberalizasyon üzerine bir inceleme. Ankara: Liberte Yayınları. |
| İkiden Fazla Yazarlı Kitap | Stroup, R., Gwartney, J. D. ve Ferrarini, T. (2016). Temel ekonomi. Ankara: Liberte Yayınları. |
| Yazar Adı Olarak Kurum | Liberal Düşünce Topluluğu (2014) Türkiye’nin eğitim sorunu ve özgür toplum için reform önerisi: imkânlar, zorluklar ve ara çözümler. Ankara: Liberal Düşünce Topluluğu, Yayın No. 47. |
| Yazar Adı Yok | International Tourism Report (1997), Travel and tourism intelligence. No. 2. |
| Çeviri | Martin, G. (2017). Terörizm: kavramlar ve kuramlar. (çev. İhsan Çapcıoğlu ve Bahadır Metin). Ankara: Adres Yayınları. |
| Hazırlayan | Yılmaz, Ö. (Yay.Haz.) (2018). Hür fikirler. Ankara: Liberte Yayınları. |
| Editörlü Kitap | Büyükakıncı, E. (Ed.). (2015). Savaş kuramları: temel düşünürler ve yaklaşımlar. Ankara: Adres Yayınları. Kalkan, B. ve Başdemir, H. (Ed.). (2017). Siyasi ideolojiler. Ankara: Adres Yayınları. Özkol, A. O., Delici, M. ve Özhan, S. (Ed.). (2009). ABD dış politikası. İstanbul: Küre Yayınları. |
| Editörlü Kitapta Bölüm | Şahin, Y. (2017). Çevre sorunları ve liberalizm. Orçun İmga ve Hakan Olgun (Ed.). Yeşil ve siyaset içinde (s. 219-235). Ankara: Liberte Yayınları. |
| Tek Yazarlı Makale | Haklı, S. Z. (2016). Cumhuriyetin ilk yıllarında sosyal liberal bir akademisyen: Prof. Dr. Ethem Menemencioğlu. Liberal Düşünce Dergisi, 82, Bahar, 55-77. |
| Çok Yazarlı Makale | Yılmaz, A. ve Yazıcı, S. (2017). Sosyal bilimler felsefesinde temel sorunlar ve yaklaşımlar. Liberal Düşünce, 88, Güz, 57-68. |
| Yazarsız Süreli | The Economist. (2011). Trade and Wages, s. 341, Londra, 74-75. |
| Sempozyum ve Kongrede Sunulan Yayınlar | Yayla, A. (2018, Aralık). Beşerî ilerlemenin kaldıracı: ihtiyaçlar ve fikirler. Fikir tarihimizde Hür Fikirleri Yayma Cemiyeti sempozyum tebliğleri (s. 17-30) içinde. Ankara: Liberte Yayınları. |
| Raporlar | Çetin, Ü. (2017). Türkiye’nin 2002 sonrası büyük moderasyonu. Liberal Düşünce Topluluğu. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/790376. |
| Yazarsız Raporlar | Uluslararası Terörizm ve Güvenlik Araştırmaları Merkezi. (2016). Türkiye’de güvenlik sektörünün dönüşümü: polisliğin yeniden yapılandırılması. Ankara. |
| Seminerler | Yayla, A. (2017). Ekim devriminin 100. Yılında sosyalizm, Liberal Düşünce Topluluğu semineri, 25 Ekim 2017, Ankara. |
| Standartlar | TS-40561. (1985). Çelik yapıların plastik teoriye göre hesap kuralları. Ankara: Türk Standartları Enstitüsü. |
| Broşür | Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası. (2006). Enflasyon hedeflemesi [Broşür]. |
| Gazete (Yazarlı) | Göka, E. (2017, 24 Ağustos). Bilgi, Yeni Şafak, s. 6. |
| Gazete (Yazarsız) | Milliyet. (2021, 24 Mart). Dünya Bankası’ndan yoksullukla mücadele açıklaması. |
| Gazete (Yazarsız ve Başlıksız) | Sabah (2019, 1 Ocak). s. 3. |
| Sözlük | Siyaset. (t.y). Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlük içinde. Erişim adresi: https://sozluk.gov.tr/ |
| Ansiklopedi | Birinci, A. (1998). Hürriyet ve ihtilaf fırkası. İslam ansiklopedisi, c. 18. Ankara: TDV Yayınları. |
| Devlet Dokümanları | Genelkurmay Ateşe Başkanlığı. (2000). 57. Piyade alayının tarihçesi (Yayın No. 19175). Ankara: Milli Savunma Bakanlığı Arşiv Müdürlüğü. |
| Kutsal Kitaplar | Kur’an. Bakara Süresi. Ayet 25. (Mealde Basımevi ve meal yazarı belirtilir). |
| Yayınlanmamış Tezler | Yılmaz, M. (1991). Ahmet Ağaoğlu’nda liberalizm ve milliyetçilik (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. |
| Mahkeme Kararları | Yargıtay H.G.K. 19 Mayıs 1963. E. 4-39, K.59 (Adalet Dergisi, Mart-Nisan 1964), 3-4. |
| İnternette Yayımlanan Gazete Makalesi | Küçük, A. (2018, 29 Ocak). Siyasi ittifaklar zemininde Türkiye için yeni seçim sistemi önerisi. Hür Fikirler. Erişim adresi: http://www.hurfikirler.com/siyasi-ittifaklar-zemininde-turkiye-icin-yeni-secim-sistemi-onerisi/ |
| Elektronik Posta | Anderson, B. (kişisel iletişim, 6 Kasım 2019). |
| Film ya da Video | Valdes, D. (Yapımcı) ve Darabont, F. (Yönetmen). (1999). Green mile [Sinema Filmi], ABD: Warner Bros Pictures. |
| Televizyon Programı | Özdemir, C. (Yapımcı). (2012, 27 Haziran). 5N1K [Televizyon Programı]. İstanbul: CNN TÜRK. |
| Ses Kaydı | Selçuk, M. (1999). Aziz İstanbul [CD]. İstanbul: YKY Müzik. |
| Video Kayıtları | Son darbe: 28 Şubat (2012). 2. Bölüm, 65 dak. Türkiye: CNN TÜRK. |
Ethical Principles and Publication Policy
Liberal Düşünce Dergisi, yılda dört defa yayınlanan TR DİZİN’de (ULAKBİM) taranan akademik ve bilimsel hakemli bir dergidir.
Dergide telif, çeviri (yazarından ve yayıncı kuruluştan izin almak koşuluyla), sadeleştirme, edisyon kritik, kitap-sempozyum değerlendirmeleri vb. çalışmalar yayınlanır.
Liberal Düşünce Dergisi’ne gönderilecek çalışmaların hazırlanmasında, başta yazar olmak üzere editör ve hakemler/hakemlik süreçleri COPE (Committee on Publication Ethics)’un Uluslararası Standartları dikkate alınmalıdır. Dergide yayımlanmak üzere gönderilecek çalışmalarda yazar, editör ve hakemler için aşağıdaki sorumluluklara uyulması gerekmektedir.
I. Yazarların Etik Sorumlulukları
Liberal Düşünce Dergisi’ne yazılarını gönderen yazar/yazarların aşağıda yer alan etik sorumluluklara uyması beklenmektedir:
– Yayımlanan yazıların fikrî sorumluluğu yazarlara aittir.
– Yazar/yazarlar, Dergiye gönderilen yazılar için telif hakkı talep edemez.
– Yazar veya yazarların gönderdikleri çalışmaların özgün olmaları beklenmektedir. Makalenin bir kısmı ya da tamamı başka bir yerde yayınlanmamış ve yayınlanmak üzere başka bir yere yollanmamış olması gerekir.
– Gönderilen çalışmalarda bilimsel atıf kurallarına özen gösterilmesi gerekmektedir.
– Ortak yazarlı makalelerde tüm yazarların makaleyi okumuş, onaylamış ve dergiye yayımlanması için gönderildiğinden haberdar olması gerekir.
– Dergiye gönderilen çeviri makale çalışmalarında orijinal makalenin yazarından ve yayıncı kuruluşundan izin alındığını gösteren belgenin sunulması gerekmektedir.
– Çalışmanın oluşturulmasında içeriğe entelektüel açıdan katkı sağlamayan kişiler, yazar olarak belirtilmemelidir.
– Yazar/yazarlardan değerlendirme süreçleri çerçevesinde makalelerine ilişkin ham veri talep edilebilir, böyle bir durumda yazar/yazarlardan beklenen veri ve bilgileri yayın kurulu ve bilim kuruluna sunmaya hazır olmalıdır.
– Yazar/yazarlar kullanılan verilerin kullanım haklarına, araştırma/analizlerle ilgili gerekli izinlere sahip olduklarını veya deney yapılan deneklerin rızasının alındığını gösteren belgeye sahip olmalıdır.
– Yazar/yazarların yayınlanmış, erken görünüm veya değerlendirme aşamasındaki çalışmasıyla ilgili bir yanlış ya da hatayı fark etmesi durumunda, dergi editörünü veya yayıncıyı bilgilendirme, düzeltme veya geri çekme işlemlerinde editörle işbirliği yapma yükümlülüğü bulunmaktadır.
– Yazarlar çalışmalarını aynı anda birden fazla derginin başvuru sürecinde bulunduramaz. Her bir başvuru önceki başvurunun tamamlanmasını takiben başlatılabilir. Başka bir dergide yayınlanmış ve/veya değerlendirme aşamasında olan çalışma Liberal Düşünce dergisi’ne gönderilemez.
– Değerlendirme süreci başlamış bir çalışmanın yazar sorumluluklarının değiştirilmesi (Yazar ekleme, yazar sırası değiştirme, yazar çıkartma gibi) teklif edilemez.
– Yazar/yazarlar hakemlerin düzeltme önerilerini değerlendirme süresi içinde yapmakla yükümlüdür. Hakemin/hakemlerin düzeltme önerisini gerçekleştirmeyi reddeden yazarın/yazarların makalesi dergi editörlüğü tarafından iade edilir.
– Yazar/lar makalenin telif hakkını, makalenin Liberal Düşünce Dergisi’nde yayınlanmasına karar verildiğinden itibaren dergiye devretmiş sayılır. Yazar/lar derginin yazı işlerinden izin almadan makaleyi başka bir platformda (dergi, editoryal kitap, internet sitesi, blog vb.) yayımlayamaz.
Liberal Düşünce dergisi’ne gönderilen çalışmalar, YÖK Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesinin 4. maddesi dikkate alınarak hazırlanmalıdır. Bilimsel araştırma ve yayın etiğine aykırı eylemler şunlardır:
Madde 4 – (1) Bilimsel araştırma ve yayın etiğine aykırı eylemler şunlardır:
a)İntihal: Başkalarının özgün fikirlerini, metotlarını, verilerini veya eserlerini bilimsel kurallara uygun biçimde atıf yapmadan kısmen veya tamamen kendi eseri gibi göstermek,
b) Sahtecilik: Bilimsel araştırmalarda gerçekte var olmayan veya tahrif edilmiş verileri kullanmak,
c) Çarpıtma: Araştırma kayıtları veya elde edilen verileri tahrif etmek, araştırmada kullanılmayan cihaz veya materyalleri kullanılmış gibi göstermek, destek alınan kişi ve kuruluşların çıkarları doğrultusunda araştırma sonuçlarını tahrif etmek veya şekillendirmek,
ç) Tekrar yayım: Mükerrer yayınlarını akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,
d)Dilimleme: Bir araştırmanın sonuçlarını, araştırmanın bütünlüğünü bozacak şekilde ve uygun olmayan biçimde parçalara ayırıp birden fazla sayıda yayımlayarak bu yayınları akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,
e)Haksız yazarlık: Aktif katkısı olmayan kişileri yazarlar arasına dâhil etmek veya olan kişileri dâhil etmemek, yazar sıralamasını gerekçesiz ve uygun olmayan bir biçimde değiştirmek, aktif katkısı olanların isimlerini sonraki baskılarda eserden çıkartmak, aktif katkısı olmadığı halde nüfuzunu kullanarak ismini yazarlar arasına dâhil ettirmek,
(2) Diğer etik ihlal türleri şunlardır:
a)Destek alınarak yürütülen araştırmalar sonucu yapılan yayınlarda destek veren kişi, kurum veya kuruluşlar ile bunların katkılarını belirtmemek,
b)Henüz sunulmamış veya savunularak kabul edilmemiş tez veya çalışmaları, sahibinin izni olmadan kaynak olarak kullanmak,
c)İnsan ve hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalarda etik kurallara uymamak, yayınlarında hasta haklarına saygı göstermemek,
ç) İnsanlarla ilgili biyomedikal araştırmalarda ve diğer klinik araştırmalarda ilgili mevzuat hükümlerine aykırı davranmak,
d)İncelemek üzere görevlendirildiği bir eserde yer alan bilgileri eser sahibinin açık izni olmaksızın yayımlanmadan önce başkalarıyla paylaşmak,
e)Bilimsel araştırma için sağlanan veya ayrılan kaynakları, mekânları, imkânları ve cihazları amaç dışı kullanmak,
f)Dayanaksız, yersiz ve kasıtlı olarak etik ihlal isnadında bulunmak,
g)Bilimsel bir çalışma kapsamında yapılan anket ve tutum araştırmalarında katılımcıların açık rızasını almadan ya da araştırma bir kurumda yapılacaksa ayrıca kurumun iznini almadan elde edilen verileri yayımlamak,
h)Araştırma ve deneylerde, hayvan sağlığına ve ekolojik dengeye zarar vermek,
ı) Araştırma ve deneylerde, çalışmalara başlamadan önce alınması gereken izinleri yetkili birimlerden yazılı olarak almamak.
i) Araştırma ve deneylerde mevzuatın veya Türkiye’nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerin ilgili araştırma ve deneylere dair hükümlerine aykırı çalışmalarda bulunmak.
j)Araştırmacılar ve yetkililerce, yapılan bilimsel araştırma ile ilgili olarak muhtemel zararlı uygulamalar konusunda ilgilileri bilgilendirme ve uyarma yükümlüğüne uymamak,
k)Bilimsel çalışmalarda, diğer kişi ve kurumlardan temin edilen veri ve bilgileri, izin verildiği ölçüde ve şekilde kullanmamak, bu bilgilerin gizliliğine riayet etmemek ve korunmasını sağlamamak,
l)Akademik atama ve yükseltmelerde bilimsel araştırma ve yayınlara ilişkin yanlış veya yanıltıcı beyanda bulunmak,
II. Editörlerin Etik Görev ve Sorumlulukları
Editörler, Liberal Düşünce Dergisi’nde yayınlanan her yayından sorumludur. Bu sorumluluk bağlamında editörler, aşağıdaki rol ve yükümlülükleri taşımaktadır:
– Editör, gönderilen makaleleri kabul etmek veya reddetmek sorumluluk ve yetkisine sahiptir.
– Makaleleri, bilimsel içeriği temel alarak; yazarın cinsiyet, etnik köken, ırk, din veya siyasi siyasi değerler üzerinden kategorize etmeden, tarafsız bir şekilde değerlendirilmelidir.
– Özgün ve alanına katkı sağlayacak çalışmalar kabul edilmelidir.
– Yayınlanacak sayıda akademik açıdan bütünlüğü sağlanmakla görevlidir.
– Okuyucuların ve yazarların bilgi ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik çaba sarf etmelidir.
– Dergide yayınlanan çalışmaların kalitesini geliştirmeye yönelik süreçleri yürütmekle görevlidir.
– Düzeltme, açıklama gerektiren konularda yayın açısından açıklık ve şeffaflık göstermelidir.
– Editörler; yayınlanan tüm makalelerin fikri mülkiyet hakkını korumakla, olası ihlallerde derginin ve yazar/yazarların haklarını savunmakla yükümlüdür. Ayrıca editörler yayınlanan tüm makalelerdeki içeriklerin başka yayınların fikri mülkiyet haklarını ihlal etmemesi adına gerekli önlemleri almakla yükümlüdür.
– Editörler; değerlendirilen çalışmalarda insan ve hayvan haklarının korunmasını sağlamakla yükümlüdür. Çalışmalarda kullanılan deneklere ilişkin etik kurul onayı, deneysel araştırmalara ilişkin izinlerin olmadığı durumlarda çalışmayı reddetmekle sorumludur.
– Editörler; dergi yayın politikalarında yer alan “Kör Hakemlik ve Değerlendirme Süreci” politikalarını uygulamakla yükümlüdür. Bu bağlamda editörler her çalışmanın adil, tarafsız ve zamanında değerlendirme sürecinin tamamlanmasını sağlar.
– Editörler okuyucu, araştırmacı ve uygulayıcılardan gelen geri bildirimleri dikkate almak, açıklayıcı ve bilgilendirici geri bildirim vermekle yükümlüdür.
– Hakemleri çalışmanın konusuna uygun olarak belirlemelidir.
– Hakemlerin değerlendirme aşamasında ihtiyaç duyacakları bilgi ve rehberleri sağlamakla yükümlüdür.
– Hakemleri objektif ve bilimsel bir dille çalışmayı değerlendirmeleri için teşvik etmelidir.
– Hakem havuzunun güncellenmesi konusunda gerekli adımları atmalıdır.
– Dergide yayınlanan her makalenin dergi yayın politikaları ve uluslararası standartlara uygun olarak yayınlanmasından sorumludur.
III. Hakemlerin Sorumlulukları
-Liberal Düşünce dergisinde hakem değerlendirmesine giren makaleler en az iki hakem değerlendirmesinden geçer.
– Hakem değerlendirmesine alınan makalelerin en az iki hakem tarafından “kör hakem” yöntemine göre değerlendirilmesi ve hakemlerin kesinlikle gizli tutulması gerekir.
– Değerlendirme için gönderilen bir eserin içeriğinin, teklif götürülen hakemin bilimsel alanı ya da birikimi ile uyumsuz olduğu durumda Editör bilgilendirmeli ve ilgili makalenin hakemliğinin yapılmasına yönelik teklif reddedilmelidir. Sadece uzmanlık alanı ile ilgili çalışma değerlendirmeyi kabul etmelidir.
– Hakem değerlendirmeleri, düşmanca veya kışkırtıcı olmayacak ve küçümseyici kişisel yorumlar barındırmayacak biçimde, nesnel ve yapıcı olarak gerçekleştirilmelidir.
– Makalenin yayımlanmasının reddine neden olabilecek herhangi bir bilgiye erişildiği takdirde, durum Editör’e bildirilmelidir.
– Dergi politikası ve yayım kurallarına uymayan çalışmalar reddedilmelidir.
Hakemler değerlendirilen makale sahibinin tabi olduğu etik kurallara bağlı olmak ve bu kuralları titizlikle uygulamak durumundadır.
Değerlendirmeyi kabul ettikleri çalışmayı zamanında ve yukarıdaki etik sorumluluklarda gerçekleştirmelidir.
IV. Yayıncının Etik Sorumlukları
Liberal Düşünce Dergisi ve Yayın Kurulu aşağıdaki etik sorumlulukların bilinciyle hareket etmektedir:
Editörler, Liberal Düşünce Dergisi’ne gönderilen çalışmaların tüm süreçlerinden sorumludur. Bu çerçevede ekonomik ya da politik kazançlar göz önüne alınmaksızın karar verici kişiler editörlerdir.
Bağımsız editör kararı oluşturulmasını taahhüt eder.
Liberal Düşünce Dergisi’nde yayınlanmış her makalenin mülkiyet ve telif hakkını korur ve yayınlanmış her kopyanın kaydını saklama yükümlüğünü üstlenir.
Editörlere ilişkin her türlü bilimsel suistimal, atıf çeteciliği ve intihalle ilgili önlemleri alma sorumluluğuna sahiptir.
Etik Kurul Onayı
TR Dizin Dergi Değerlendirme Kriterleri 2020 yılı için güncellenmiştir.
Güncel kriterler içinde etik kurul izni gerektiren çalışmalar için “Etik Kurul Onayı” belgesi de istenmektedir. Bu sebeple;
1. “Sosyal bilimler dahil olmak üzere tüm bilim dallarında yapılan araştırmalar için ve etik kurul kararı gerektiren klinik ve deneysel insan ve hayvanlar üzerindeki çalışmalar için
ayrı ayrı etik kurul onayı alınmış olmalı, bu onay makalede belirtilmeli ve belgelendirilmelidir”.
2. “Etik kurul izni gerektiren çalışmalarda, izinle ilgili bilgiler (kurul adı, tarih ve sayı no) yöntem bölümünde ve ayrıca makale ilk/son sayfasında yer verilmelidir. Olgu sunumlarında, bilgilendirilmiş gönüllü olur/onay formunun imzalatıldığına dair bilgiye makalede yer verilmesi gereklidir”.
TR dizin tarafından yapılan açıklamada aşağıdaki kategoride yer alan çalışmalar Etik Kurul onayı gerektiren makaleler olarak belirlenmiştir:
– Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar
– İnsan ve hayvanların (materyal/veriler dahil) deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılması,
– İnsanlar üzerinde yapılan klinik araştırmalar,
– Hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalar,
– Kişisel verilerin korunması kanunu gereğince retrospektif çalışmalar,
Ayrıca;
– Olgu sunumlarında “Aydınlatılmış onam formu”nun alındığının belirtilmesi,
– Başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi,
– Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi gerekmektedir.
Eğer bu izinlerin alınması gerekli ise, izinin hangi kurumdan, hangi tarihte ve hangi karar veya sayı numarası ile alındığı açıkça sunulmalıdır. Çalışma insan ve hayvan deneklerinin kullanımını gerektiriyor ise çalışmanın uluslararası deklerasyon, kılavuz vb uygun gerçekleştirildiği beyan edilmelidir.
Sayın yazarlarımız ve hakemlerimiz,
ULAKBİM TR Dizin tarafından alınan kararlar doğrultusunda 2020 yılından itibaren Sosyal Bilimler dahil olmak üzere tüm bilim dallarında yapılan araştırmalar için “Etik Kurul Onayı” alınmış olmalıdır. Etik kurul izni gerektiren çalışmalarda, izinle ilgili bilgilere (kurul adı, tarih ve sayı no) yöntem bölümünde ve ayrıca makalenin sonunda yer verilmelidir. Dergimize çalışmanızı yüklerken, makale dosyanızla birlikte Etik Kurul belgenizi de yüklemeniz gerekmektedir. Çalışmanız etik kurul izni gerektiren çalışma grubunda yer almıyor ise bu durumu belirten beyan formunu imzalamanız ve ilgili durumu makale metninizde belirtmeniz gerekmektedir.
Ayrıca;
Olgu sunumlarında “Aydınlatılmış onam formu”nun alındığının belirtilmesi,
Başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi,
Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi
Geçmiş yıllarda tamamlanmış çalışma ve tezden üretilen yayınlar için geriye dönük etik Kurul İzni alınmalı mıdır?
2020 yılı öncesi araştırma verileri kullanılmış, yüksek lisans/doktora çalışmalarından üretilmiş (makalede belirtilmelidir), bir önceki yıl dergiye yayın başvurusunda bulunulmuş, kabul edilmiş ama henüz yayımlanmamış makaleler için geriye dönük etik kurul izni gerekmemektedir.
Akademik Dil ve Edebiyat Dergisine gönderecek bu kapsamdaki yazılarla ilgili yazarların almış oldukları izin belgelerini hem başvurusu sırasında sisteme yüklemeleri hem de makalelerinde belirtmeleri gerekmektedir. Bu bilgiye makalenin sonunda kaynakçadan önce aşağıdaki gibi verilmelidir:
Etik Kurul İzni: Bu çalışma için etik kurul izni ……….. Etik Kurulunun …./… / …. tarihli ve …. numaralı kararı ile alınmıştır.
Liberal Düşünce Dergisi’nde yukarıda bahsedilen etik sorumluluklar ve dışında etik olmayan bir davranış veya içerikle karşılaşırsanız lütfen yaziisleri@liberal.org.tr adresine e-posta yoluyla bildiriniz.
Yazıların Değerlendirilmesi
Yazıların https://dergipark.org.tr/tr/pub/liberal adresine yüklenmesi gerekmektedir. Dergiye ulaşan makaleler editörler kurulu tarafından ilk olarak şekil ve içerik incelemesine tabi tutulur. Bu incelemenin uygun olması halinde makale iki ayrı hakeme gönderilir; uygun olmaması halinde ise yazara gerekçesiyle birlikte iade edilir.
Hakem inceleme sürecine geçen makaleler, “kör hakem” yöntemiyle değerlendirilir. İki hakemin görüşünün olumlu olması halinde makale yayım sürecine alınır; iki hakemin görüşünün olumsuz olması halinde makale yayım sürecinden çıkartılır. Hakem görüşlerinden sadece birisinin olumsuz olması halinde üçüncü bir hakemin görüşüne başvurulur. Üçüncü hakemin görüşünün olumlu olması halinde makale yayım sürecine alınır; olumsuz olması halinde ise makale yayım sürecinden çıkartılır.
Hakem değerlendirme süreci sonrasında yazara konuyla ilgili gerekli bilgilendirmeler yapılır ve hakem raporları doğrultusunda düzeltme yapılması gerekiyorsa editörler kurulu tarafından belirlenen süre içerisinde düzeltmelerin gerçekleştirilerek makalenin dergiye gönderilmesi istenir.
Price Policy
Liberte Yayınevi Yönetim Kurulu kararına göre 11 Aralık 2025 itibarıyla gönderilen makaleler için, Editör Kurulu tarafından yapılacak uygunluk incelemesi sonucunda hakemlere gönderilmesine karar verilen yazılar için Editörlük ve Hakemlik İşlem Ücreti olarak KDV dahil 8.000 TL talep edilmektedir.
Editör kurulunun olumlu kararına dair yazara e-posta ile bildirim yapıldıktan sonra yazar yayınevinin hesabına editoryal işlem ücretini yatırır. Ücretin yatırılmasından itibaren başlatılan süreçte yazılar öncelikli olarak iki hakeme gönderilir. Hakem raporlarından birinin olumlu diğerinin olumsuz olması durumunda üçüncü hakemden görüş istenir.
Hakem değerlendirmesi sonucu yayınlanması uygun bulunmayan makaleler için editörlük ve hakemlik giderleri (5.000 TL) düşülerek 3.000 TL'lik kısım yazara iade edilir.
Indexes
Citation Indexes
Other Indexes
Journal Boards
Yayın Kurulu
Lisans: Gazi Ünv., İİBF/ Kamu Yönetimi
Y. Lisans: Gazi Ünv., SBE/ Siyaset ve Sosyal Bilimler
Doktora: Gazi Ünv., SBE/Siyaset ve Sosyal Bilimler
Türkçe ve İngilizce
Lisans, yüksek lisans ve doktora eğitimini İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesinden aldı. Kırıkkale, Eskişehir Osmangazi, Uluslararası Saraybosna, Türk Hava Kurumu, İstanbul Sabahattin Zaim ve İstanbul Üniversitelerinde öğretim üyesi ve yönetici olarak görev aldı. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumunda uzman yardımcısı, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunda Başkan Yardımcısı, Rekabet Kurumunda İkinci Başkan, ÖSYM’de Başkan Yardımcısı, YÖK ve TÜBİTAK bünyesinde çeşitli kurul ve komisyonlarda başkan ve üye olarak görev yaptı. Türkiye’nin genel, mesleki ve akademik eğitim sistemini Avrupa çerçeveleriyle referanslayan Türkiye Referanslama Raporu yazım ekibi lideridir. Finansal sistem ve ekonomik kalkınma, sosyal politika, yoksulluk ve yükseköğrenim sisteminin reformasyonu başlıca ilgi alanlarıdır. Halen İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesinde öğretim üyesi olan Toprak, İstanbul Sosyal Girişim Derneği Başkanıdır.
Murat Yılmaz:
1967 Eskişehir doğumlu. 1988
ASBF Kamu Yönetmi Mezunu.
1991 Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Diyasal Davranış Yüksek Lisans.
2002 Ankata Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Siyaset Bilimi Doktorası.
