15 Temmuz Direnişi ve Türkiye Demokrasisi

Türkiye siyasî tarihi darbelerin en kötü biçimi olduğu askerî müdahalelerle dolu. Osmanlı Devleti zamanında başlayan bu müdahaleler Cumhuriyet döneminde de yeni boyutlar ve özellikler kazanarak devam etti. 15 Temmuz 2016’da darbe teşebbüslerinin somuncusu ve en kanlısı ortaya çıktı. Bu darbe teşebbüsünün faili ordu dâhil tüm devlet bürokrasisi içinde örgütlenen ama sivil toplum içinde de uzantıları bulunan, Gülenciler diye tanınan, yargı tarafından birkaç yıldır Fetullahçı Terör Örgütü olarak adlandırılan bir gruptu. Cumhurbaşkanı Erdoğan öldürülmek ve darbecilere karşı direnebilecek –polis başta olmak üzere- tüm odaklar etkisizleştirilmek istendi. Erdoğan’ın darbeye direnmesi ve halkı da direnmeye teşvik etmesi sayesinde darbe başarısız oldu. Batı ülkeleri darbeye karşı seçilmiş hükümete gerekli desteği vermedi. Türkiye içinde de bazı çevreler darbeye açık ve kuvvetli biçimde karşı çıkmadı. Darbenin birkaç faktörün biraraya geldiği ve halkın kahramanca mücadele ettiği bir direnişle çökertilmesi Türkiye demokrasisine her bakımdan katkıda bulunacaktır. Bu tecrübe, demokratik siyasal kültürü güçlendirecek ve bundan sonraki benzer teşebbüsleri zorlaştıracaktır

The political history of Turkey is loaded with military interventions which are the worst forms of coups. Those interventions that were set out in the Ottoman era have been carried over via gaining new dimensions and features in the Republican period. On July 15, 2016, the last and the most blooded coup attempt took place. The perpetrator of this coup attempt has been the group which was organized all over the state bureaucracy including the army, having extensions as well in the civil society, known as Gulenists, and defined as Fetullah Gulen Terror Organization by the judiciary for a few years. President Erdogan was intended to be assassinated, and all other hubs – foremost the Police- which were to resist against the putchists were intended to be disabled. The coup attempt failed thanks to the resistance of Erdogan and encouraging the people to resist. Western countries have not extended favorable support to the elected government against the coup. Some circles within Turkey have not objected to the coup attempt in clear and strong terms. Overthrowing the coup attempt by a resistance together with several factors and the heroic struggle of the people would contribute to democracy in Turkey in all aspects. This experience would strengthen democratic political culture and would obstruct similar attempts thereafter