Ayıran Duvarlar, Dönüşen Sandıklar: Kapalı Konut Siteler ve Seçim Sonuçlarına Etkileri
Abstract
Türkiye’de toplumdaki sosyo-ekonomik farklılıklar son dönemlerde özellikle İstanbul ilinde gittikçe yaygınlaşan konut siteleri üzerinden somutlaşmış ve mekân-sınıf ilişkisini görselleştirmiştir. Konut sahiplerinin sayısı on binleri bulan bu sitelerin yarattığı nüfus hareketliliği seçim sonuçlarını nasıl etkilemektedir? Kentsel alanlarda son yıllarda giderek artış gösteren kapalı konutların bulundukları bölgenin seçim sonuçlarına etkisini anlamayı amaçlayan bu çalışma, oy verme davranışlarına mekân-refah ilişkisi açısından değerlendirerek literatürdeki boşluğu doldurmaktadır. İstanbul Tuzla ilçesindeki kapalı konut sitelerini, oluşturdukları nüfus hareketliliğini ve seçim sonuçlarına yansımasını oy verme teorileri üzerinden inceleyen bu çalışma, belirli bir ekonomik düzeyi olan, belirli bir sosyal statüye sahip, bir arada yaşayan seçmen ile aynı coğrafi sınıflar içerisinde yaşayan ancak duvarın öteki tarafında bulunan seçmenin tercihinde büyük farklılıklar olduğunu, toplu konutların yapıldığı bölgenin 2018 genel ve 2019 yerel seçim sonuçlarına etkisi olduğunu ortaya koymuştur. Site sonrasındaki seçimlerde AK Parti’nin oyları önemli oranda düşmüş, yine de kayan oyların belli bir bölümü Cumhur İttifakı içinde tutulmuştur. Türkiye ortalamasına göre site seçmenlerinden muhalefet bloğu Millet İttifakı’na giden oylarda önemli bir artış bulunmaktadır. Site sonrasındaki seçmen artışı değerlendirildiğinde merkez-sağ ve merkez-sol partilerin oylarında artış görülürken, yeni oylardan en fazla pay alan partinin İYİ Parti olması dikkat çekici.
Keywords
Seçmen Davranışı, Kapalı-Konut Siteri, Sosyal Sınıf, 2018 genel seçimleri, 2019 Yerel Seçim
References
- Akgün, B. (2014). Türkiye’de Seçmen Davranışı: Partizan Tutumlar, İdeoloji ve Ekonomik Faktörlerin Oy Vermeye Etkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi,1 (4), 75-92.
- Bayvan T., Akgün, A. (2012). ‘‘Gated Communities in Istanbul: The New Walls Of The City’’ The Town Planning Review, vol. 83. no.1, 87-109.
- Best, R. (2011). The declining electoral relevance of traditional cleavage groups. European Political Science Review, 3(2), 279-300.
- Blakely, E.J., Snyder, M.G., (1997). Fortress America, Gated Communities ın The United States Washington, D.C: Brookings Institution Press.
- Bora, T. (2017). Cereyanlar: Türkiye’de Siyasi İdeolojiler. İstanbul: İletişim Yayınları.
- Calderia, T.,(1996), ‘‘Fortified Enclaves: The New Urban Segregation’’. Public Culture, vol. 8, 303-328.
- Candan, A., Özbay C. (2014). Yeni İstanbul Çalışmaları. İstanbul: Metis Yayınları.
- Clark, T.N. and Lipset, S.M. (eds.) (2001). The Breakdown of Class Politics: A Debate on Post-Industrial Stratification. Boulder, CO: Westview Press.
- Çarkoğlu, A. (1998). “The Turkish Party System in Transition: Party Performance an Agenda Transformation,” Political Studies, 46:3, 544–571.
- Çarkoğlu, A., Avcı, G. (2002). ‘‘An Analysis of the Electorate from a Geographical Perspective’’ in Heper M. and S. Sayarı (eds.) Handbook of Modern Turkey, Routledge, 115-136.