Review

Siyasetin Yargısallaşması Üzerine Bir Literatür Değerlendirmesi

Volume: 26 Number: 101 March 25, 2021
TR EN

Siyasetin Yargısallaşması Üzerine Bir Literatür Değerlendirmesi

Öz

Siyasetin yargısallaşması yargı organlarının, yasama organları üzerinde kontrol mekanizması aracılığıyla, yasama organı üzerine siyasal bir etki yaratabilmesidir. Siyasaldır, çünkü siyaset tarafından oluşturulmakta ve siyasal kurumları kontrol edebilmektedir. Bu çalışma, yüksek mahkemeler ve siyaset arasındaki ilişkiyi, siyasetin yargısallaşması ile anayasal denetimin inşa edilmesi veya  dönüştürülmesiyle ilgili farklı teorik yaklaşımları tartışmaktadır. Siyasetin yargısallaşması, yasama ve yürütme erklerini sınırlaması açısından siyasetle yakından ve doğrudan ilişkilidir. Genelde yargı, özelde de anayasa mahkemesi gibi yüksek mahkemeler, önemli birtakım ulusal hatta uluslararası konulardaki denetim yetkileriyle yasama, yürütme, silahlı kuvvetler, uluslararası aktörler, STK’lar arasında başat bir aktör haline gelmiştir. Tüm demokrasilerde kuvvetler ayrılığının en önemli göstergelerinden biri olarak anayasal denetimi bazıları, siyasilere duyulan güvensizlik çerçevesinde, eski iktidar sahiplerinin ve/veya devlet elitlerinin bir tür hegemonik koruyucusu olarak değerlendirirken, bazıları ise anayasa yargısının bireysel haklar ve özgürlüklerin korunması için olmazsa olmaz olduğunu öne sürmektedir.

Anahtar Kelimeler

Siyasetin Yargısallaşması , Hegemonyanın Korunması , Bireysel Haklar , Yargısal Denetim

References

  1. Alston, P., Bustelo, M. R., ve Heenan, J. (Eds.). (1999). The EU and human rights (Vol. 1). Oxford: Oxford University Press.
  2. Bickel, A. M. (1986). The least dangerous branch: the Supreme Court at the bar of politics. Yale: Yale University Press.
  3. Bork, R. (2002). Taking Fault with New York's Fault-Based Divorce: Is the Law Constitutional. John's J. Legal Comment., 16, 165.
  4. Brumberg, D. (2001). Dissonant politics in Iran and Indonesia. Political Science Quarterly, 116(3), 381-411.
  5. Caldeira, G. A., ve Gibson, J. L. (1992). The etiology of public support for the Supreme Court. American journal of political science, 36(3), 635-64.
  6. Cappelletti, M. (1989). The judicial process in comparative perspective. Oxford: Clarendon Press.
  7. Correa Sutil, J. (1993). The Judiciary and the Political System in Chile: The dilemmas of judicial independence during the transition to democracy. Transition to Democracy in Latin America: The Role of the Judiciary, 89-106.
  8. Dahl, R. A. (1989). Democracy and its Critics. New Haven: Yale University Press.
  9. De Tocqueville, A. (1945). Democracy in America, ed. Phillips Bradley. New York: Knopf, 2, 154-57.
  10. Dickson, J. (2008). How many legal systems? Some puzzles regarding the identity conditions of, and relations between, legal systems in the European Union. Problema, vol. 2.
APA
Erdal, M. (2021). Siyasetin Yargısallaşması Üzerine Bir Literatür Değerlendirmesi. Liberal Düşünce Dergisi, 26(101), 95-122. https://doi.org/10.36484/liberal.852409