Research Article

Irkçılığın Avrupa’daki Gelişimi ve Uluslararası Hukuka Etkisi: James Lorımer Örneğİ

Volume: 26 Number: 103 September 27, 2021
EN TR

Irkçılığın Avrupa’daki Gelişimi ve Uluslararası Hukuka Etkisi: James Lorımer Örneğİ

Öz

Avrupa tarihinde sömürgecilik anlayışının gelişiminde önemli bir yeri olan ırkçı düşünce yapısı, medenileşme seviyesinin altında kabul edilen sömürge halklarına yönelik uygulanan ayrımcı ve dışlayıcı davranış ile tutumların arkasındaki temel motivasyon kaynağını oluşturmuştur. Hristiyanlık ve antik Yunan medeniyeti çerçevesinde şekillendiği kabul edilen Avrupa kültürünün, diğer kültürlerden ve medeniyetlerden üstünlüğünü kendine referans almış olan ırkçılık yaklaşımı Kıta’da özellikle 18. Yüzyıl’ın sonlarından itibaren etkisini hissettirmeye başlamıştır. Başta fen bilimleri alanında olmak üzere pek çok bilimsel çalışmayı da etkilemiş olan söz konusu ırkçı düşünceler, İskoçyalı bir hukukçu olan James Lorimer’in de çalışmalarında temel çıkış noktasını oluşturmuştur. Uluslararası hukukun temelde gelişmeci/ilerlemeci uluslar olarak adlandırdığı Avrupalı devletlerin hukuku olduğunu savunmuş olan Lorimer, Avrupa kıtasının dışındaki devletleri ve ulusları ise genel olarak barbar ve yabani/vahşi olarak nitelemiştir. Özelde kadın erkek eşitliğine genelde ise insanlar arasındaki eşitlik düşüncesine karşı olan Lorimer, uluslararası hukukun eril nitelikteki devletlerin bir ürünü olduğunu ve bu çerçevede insanlığın genel gelişiminin de eril bir nitelik arz ettiğini savunmuştur. Lorimer’in 19. Yüzyıl’da ortaya koyduğu söz konusu düşünceler, Avrupa’da günümüzde özellikle göçmenleri ve azınlıkları hedef alan kültürel ırkçılık yaklaşımı çerçevesinde yeniden gündeme gelmekte ve tartışılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Irkçılık , Kültürel Irkçılık , Avrupa Merkezcilik , Uluslararası Hukuk , James Lorimer

References

  1. Alver, F. (2003). Basında Yabancı Tasarımı ve Yabancı Düşmanlığı. İstanbul: Der Yayınları.
  2. Bauman, Z. (1997). Modernite ve Holocaust. (çev. Süha Sertabiboğlu). İstanbul: Sarmal Yayınevi.
  3. Bernasconi, R. (2014). Where is Xenophobia in the Fight Against Racism?. Critical Philosophy of Race, 2 (1), 5-19.
  4. Canatan, K. (1990). Göçmenlerin Kimlik Arayışı: Konuk İşçilikten Yerleşik Göçmenliğe. İstanbul: Endülüs Yayınları.
  5. Chukwuokolo, J. (2010). Afrocentrism or Eurocentrism: The Dilemma of African Development. OGIRISI: A New Journal of African Studies, 6, 24-39.
  6. De Master, S. ve Le Roy, M. K. (2000). Xenophobia and the European Union. Comparative Politics, 32 (4), 419-436.
  7. Dirlik, A. (1999). Is There History After Eurocentrism? Globalism, Postcolonialism, and the Disavowal of History. Cultural Critique, (42), 1-34.
  8. Hammond, R. A. ve Axelrod. R. (2006). The Evolution of Ethnocentrism. The Journal of Conflict Resolution, 50 (6), 926-936.
  9. Higgins, A. P. (1993). James Lorimer (1818-1890). Juridical Review, 45 (3), 239-256.
  10. Kallis, A. (2013). Far-Right “Contagion” or a Failing “Mainstream”? How Dangerous Ideas Cross Borders and Blur Boundaries. Democracy and Security, 9 (3), 221-246.
APA
Saraçlı, M. (2021). Irkçılığın Avrupa’daki Gelişimi ve Uluslararası Hukuka Etkisi: James Lorımer Örneğİ. Liberal Düşünce Dergisi, 26(103), 101-118. https://doi.org/10.36484/liberal.971129