Determining the Pollution Potential of Ayvali Creek

Abstract

Nilufer Stream is an important water body for city of Bursa. However, the stream is polluted by many industries. This study was aimed to determine the pollution load of Ayvali creek which is a tributary of the Nilufer Stream by the analysis of heavy metals, anions-cations and trace organic pollutants. Water samples were collected by polyethylene bottles from 4 stations in Ayvali creek. The analytical results were evaluated according to the class values of the Water Quality Regulation and Regulation Concerning Water Intended for Human Consumption’s (TS-266) limit values. The Ayvali Creek was determined to III. and IV. water quality class according to YSKY. In order to prevent the pollution affecting the Nilüfer Stream, industrial wastes in the surrounding area should be monitored and measured periodically.

Keywords

• Ayvalı Creek,Nilufer Stream,heavy metal,water pollution

Ayvalı Deresinin Kirlilik Potansiyelinin Belirlenmesi

Öz

Nilüfer Çayı Bursa için önem arz eden bir su kütlesidir. Ancak birçok sanayi bölgesi tarafından kirletilmektedir. Bu çalışmada Nilüfer Çayı’nın bir kolu olan Ayvalı deresinin kirlilik yükünün ağır metal, anyon-katyon analizleri ve izorganik parametrelerce değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Ayvalı deresinde belirlenen dört istasyondan su numuneleri polietilen kaplarla alınmıştır. Analiz sonuçları, Yerüstü Su Kalitesi Yönetmeliğinin (YSKY) sınıf değerlerine ve İnsani Tüketim Amaçlı Sular Hakkında Yönetmeliği (TS-266) limit değerlerine göre değerlendirilmiştir. Ayvalı deresinin YSKY’e göre III. ve IV. sınıf su kalitesinde olduğu görülmüştür. Nilüfer Çayı’nı etkileyen bu kirliliğin önlenebilmesi için bölgedeki sanayi atıklarının düzenli takip edilmesi ve periyodik olarak ölçümlerinin yapılması gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Ayvalı Deresi,Nilüfer Çayı,ağır metal,su kirliliği

References

1. Aksoy S. 2009. Chromium speciation and removal of Chromium(III) by complexation in Nilüfer Stream, Turkey. Asıan J Chem. 21(9):7125-7130.
2. Anonim 1976. Nilüfer Çayı’nın kirlenmesi üzerinde araştırma. Ankara: Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Devlet Su Ürünleri Genel Müdürlüğü. Rapor No: KI-613.
3. Anonim 2009. Temiz Nilüfer, Yeşil Bursa Paneli Sonuç Bildirgesi [Erişim tarihi 2015 Aralık 23]. Erişim Adresi http://bumiad.org/project.php?q=ct.php&q=e&q=3
4. Balkıs N, Topçuoğlu S, Güven KC, Öztürk B, Topaloğlu B, Kırbaşoğlu Ç, Aksu A. 2007. Heavy metals in shallow sediments from the Black Sea, Marmara Sea and Aegean Sea regions of Turkey. Journal of Black Sea/Mediterranean Environment. 13(2):147-153
5. Burkut E. 2018. Suda Amonyum, Nitrit ve Nitrat; [Erişim Tarihi 2018 Eylül 14]. Erişim Adresi http://www.suvecevre.com/yayin/802/sudaamonyum- nitrit venitrat_23752.html#.XGzuzHIzbIV
6. Creed JT, Brockhoff CA, Martin TD. 1994. Determination of trace elements in waters and wastes by inductively coupled plasma - mass spectrometry; [Erişim Tarihi 2018 Ocak 08]. Erişim Adresi https://www.epa.gov/sites/production/files/2015-06/documents/epa-200.8.pdf
7. Dağdelen E. 2012. Sulama Suyu Kalitesi/(Farklı kaynaklardan derleme ve çeviri çalışmasıdır); [Erişim Tarihi 2015 Aralık 23]. Erişim Adresi https://www.researchgate.net/publication/274582612_Sulama_Suyu_KalitesiFarkli_kaynaklardan_derleme_ve_ceviri_calismasidir
8. Dedeoğlu Y. 2000. Bursa yöresindeki yüzeysel suların kirletici kaynakları ile Nilüfer Çayı’nın kirlilik yüklerinin belirlenmesi ve çözüm önerileri. [Yüksek Lisans Tezi], Uludağ Üniversitesi. 122 s.

9. Dere Ş, Dalkıran N, Karacaoğlu D, Elmacı A, Dülger B, Şentürk E. 2006. Relationships among epipelic diatom taxa, bacterial abundances and water quality in a highly polluted stream catchment, Bursa – Turkey. Environ Monit Assess. 112(1-3):1–22. doi: 10.1007/s10661-006-0213-7
10. Dindar E, Topaç FO, Başkaya HS. 2008. Arıtma çamuru uygulanan topraklarda sulamadan kaynaklanan kirliliğin azot mineralizasyonuna etkisi. Ekoloji. 17(66):31-38.
11. Dündar MŞ, Altundağ H, Kaygaldurak S, Şar V, Acar A. 2012. Çeşitli endüstriyel atık sularda ağır metal düzeylerinin belirlenmesi. Sakarya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi. 16(1):6-12.
12. Gurluk S, Ward FA. 2008. Hydroeconomic modeling for water resources management: The Nilufer Basin, Turkey. Yayınlandığı yer: Third International Conference on Water Observation and Information System for Decision Support; Ohrid, Macedonia.
13. Hautman DP, Munch DJ. 1997. Determination of inorganic anions in drinking water by ion chromatography; [Erişim Tarihi 2017 Mart 06]. Erişim Adresi https://nepis.epa.gov/Exe/ZyPDF.cgi/P1008RPU.PDF?Dockey=P1008RPU.PDF
14. Hodgeson JW. 1990. Determination of polycyclic aromatic hydrocarbons in drinking water by liquid-solid extraction and hplc with coupled ultraviolet and fluorescence detection; [Erişim Tarihi 2018 Mart 03]. Erişim Adresi https://www.o2si.com/docs/epa-method-550.1.pdf
15. Islam, MS, Ahmed MK, Raknuzzaman M, Habibullah-Al-Mamun M, Islam MK. 2015. Heavy metal pollution in surface water and sediment: a preliminary assessment of an urban river in a developing country. Ecol Indic. 48:282-291. doi: 10.1016/j.ecolind.2014.08.016
16. Karaer F, Küçükballı A. 2006. Monitoring of water quality and assessment of organic pollution load in the Nilüfer Stream, Turkey. Environ Monit Assess. 114(1-3):391-417. doi: 10.1007/s10661-006-5029-y
17. Kaya N, Öztürk M. 2003. Elazığ il sınırları içerisindeki sulama sularının incelenmesi. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları. 3:87-92.
18. Kocaer OF, Başkaya H. S. 2004. Bursa ilinde Nilüfer-Ayvalı deresiyle sulanan ve sulanmayan tarım topraklarının bazı kimyasal özellikleri. Ekoloji. 13 (51): 33-38.
19. Küçükballı, A. 2003. Nilüfer Çayı Havzası su kalitesinin belirlenmesi ve bazı parametrelerin QUAL2E model ile incelenmesi [Yüksek Lisans Tezi]. Uludağ Üniversitesi. 183 s.
20. Munch JW. 1995. Measurement of purgeable organic compounds in water by capillary column gas chromatography/mass spectrometry; [Erişim Tarihi 2017 Mart 14]. Erişim Adresi https://www.epa.gov/sites/production/files/2015-06/documents/epa-524.2.pdf
21. Oğuz TC. 2015. İçme suyu arıtımında yaygın olarak karşılaşılan su kalite problemleri ve arıtımı için çözüm önerileri [Uzmanlık Tezi]. Türkiye Cumhuriyeti Orman ve Su İşleri Bakanlığı. 93 s.
22. Oliveira-Filho EC, Lopes RM, Paumgartten FJR. 2004. Comparative study on the susceptibility of freshwater species to copper-based pesticides. Chemosphere. 56(4):369-374. doi: 10.1016/j.chemosphere.2004.04.026
23. Öner Ö, Çelik A. 2011. Gediz Nehri Aşağı Gediz Havzası'ndan alınan su ve sediment örneklerinde bazı kirlilik parametrelerinin incelenmesi. Ekoloji. 20(78):48-52. doi: 10.5053/ekoloji.2011.788
24. Rice EW, Baird RB, Eaton AD, Clesceri LS. 2012. Standard methods - for the examination of water and wastewater, water 22nd edition. USA: American Water Works Association 1496 s.
25. Tan A. 2006. Atık sularda bazı kirlilik parametrelerinin incelenmesi [Yüksek Lisans Tezi]. Trakya Üniversitesi. 94 s. Taşdemir M, Göksu ZL. 2001. Asi Nehri’nin (Hatay, Türkiye) bazı su kalite özellikleri. E.Ü. Su Ürünleri Dergisi. 18(1-2): 55-64. TS266 2005.
26. Türk Standartları. Sular - İnsani tüketim amaçlı sular; [Erişim Tarihi 2017 Mart 03]. Erişim Adresi http://www.infogroup.com.tr/media/files/sular.pdf
27. Üstün GE. 2011. The assessment of heavy metal contamination in the waters of the Nilufer Stream in Bursa. Ekoloji. 20(81):61-66. doi: 10.5053/ekoloji.2011.819
28. Yılmaz A, Özer U, Torunoğlu T, Aksoy S. 1998. Evaluation of heavy metal contents, polyaromatic petroleum hydrocarbons and some inorganic pollutants in the South Marmara Rivers, Turkey. Fresen Environ Bull. 7(5-6): 269-276.
29. YSKY 2016. Yerüstü su kalitesi yönetmeliğinde değişiklik yapılmasına dair yönetmelik; [Erişim Tarihi 2017 Temmuz 03]. Erişim Adresi http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2015/04/20150415-18.htm