Bir Devlet Hastanesinde Görev Yapan Hemşirelerin Güncel Temel Yaşam Desteği Bilgilerinin Değerlendirilmesi

Abstract

AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, bir hastanede çalışan hemşirelerin güncel temel yaşam desteği bilgilerini belirlemektir.

YÖNTEM: Bu tanımlayıcı araştırma bir hastanede çalışan 102 hemşire ile Ocak-2014 tarihinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri, katılımcıların bazı sosyodemografik özellikleri ile güncel temel yaşam desteği sorularını içeren anket formuyla toplanmıştır. Veriler SPSS 16.0 programında yüzdelik, tek yönlü varyans analizi ve bağımsız örneklem t-testi kullanılarak analiz edilmiş; p<0,05 olan değerler anlamlı kabul edilmiştir.

BULGULAR: Araştırmaya katılan hemşirelerin %92,2’si kadındır. Araştırmaya katılan ve temel yaşam desteği eğitimi alan hemşirelerin, temel yaşam desteği eğitimi almayan hemşirelere göre bilgi puanları istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p=0,03).

SONUÇ: Hemşirelerin temel yaşam desteği bilgilerinin yetersiz olduğu ve konuyla ilgili güncel bilgileri takip etmedikleri sonucuna ulaşılmıştır.

Keywords

• Temel yaşam desteği
• kardiyopulmoner resüsitasyon
• hemşire

The Evaluation of Updated Basic Life Support Information of Nurses Working in a State Hospital

Abstract

Aim: The aim of this study is to determine updated basic life support information of nurses working in a hospital.
Methods: This descriptive study was conducted with 102 nurses working in a hospital in January-2014. Data of the study was collected with a questionnaire including questions for sociodemographic status of the participants and updated basic life support information. Frequencies, one way anova and independent samples t test were used with SPSS 16.0. A value of p<0,05 was considered statistically significant.
Results: Of the nurses participating in the study 92.2% were female. It was determined that scores of nurses receiving basic life support training were statistically higher than scores of nurses not receiving basic life support training (p=0.03).
Conclusion: Nurses have insufficient information about basic life support and they don’t follow updated information related to topic.

Keywords

• Basic life support
• cardiopulmonary resuscitation
• nursing

References

1. Acil Tıp Uzmanları Derneği ve Türk Kardiyoloji Derneği. 2010. CPR ve ECC için 2010 Amerikan Kalp Derneği (AHA) Kılavuzunda öne çıkan noktalar. 7-34.
2. Balcı B, Keskin Ö, Karabağ Y. 2011. Kardiyopulmoner resüsitasyon. Kafkas Tıp Bilimleri Dergisi. 1(1):41–46.
3. Chen X, Zhang R, Fu Y, Wang T. 2008. Survey of knowledge of cardiopulmonary resuscitation in nurses of community-based health services in Hainan province. Al Ameen JMed Sci. 1 (2 ) :93 -98.
4. Elazazay HM, Abdelazez AL, Elsaie OA. 2012. Effect of cardiopulmonary resuscitation training program on nurses knowledge and practice. Life Science Journal. 9(4), 3494 -3503.
5. Elbaş NÖ. 1998. Kardiyopulmoner arrest ve resüsitasyon. Güncel Gastroenteroloji Dergisi. 219- 222.
6. Erdil F. 1994. Kardiyak arrest ve kardiopulmoner resüsitasyon. 2. Baskı. 7-9.
7. Kaan BN, Kurt İ, Gürsoy F. 2010. Üniversite hastanesinde temel yaşam desteği ve defibrilasyon kursu sonuçlarının değerlendirilmesi. ADÜ Tıp Fakültesi Dergisi. 11(3):1-7.
8. Karataş M, Selçuk EB. 2012. Kardiyopulmoner resüsitasyonun tarihçesi. Kafkas Tıp Bilimleri Dergisi. 2(2):84–87.

9. Källestedt M, Källestedt LS, Rosenblad A, Leppert J, Herlitz J, Enlund M. 2010. Hospital employees’ theoretical knowledge on what to do in an in-hospital cardiac arrest. Scandinavian Journal of Trauma, Resuscitation and Emergency Medicine. 18:43.
10. Parajulee S, Selvaraj V. 2011. Knowledge of nurses towards cardio-pulmonary resuscitation in a tertiary care teaching hospital in Nepal. Journal of Clinical and Diagnostic Research. Vol-5(8):1585- 1588.
11. Rajeswaran L. 2009. Cardio-pulmonary resuscitation: perceptions, needs and barriers experinced by the registered nurses in Botswana. Doctor Of Literature And Philosophy. 1-501.
12. Sankar J, Vijayakanthi N, Sankar MJ, Dubey N. 2013. Knowledge and skill retention of inservice versus preservice nursing professionals following an informal training program in pediatric cardiopulmonary resuscitation: a repeated-measures quasiexperimental study. Hindawi Publishing Corporation, BioMed Research International. 1-8.
13. Soysal S, Karcıoğlu Ö, Korkmaz T, Topaçoğlu H. 2009. Temel yaşam desteği eğitimi: ideal ne kadar uzakta? Akademik Acil Tıp Dergisi. 40-46.
14. Şener S, Yaylacı S. 2010. 2010 Kardiyopulmoner resüsitasyon ve acil kardiyovasküler bakım kılavuzu “iki kılavuz ve günlük pratiğimizdeki önemli değişiklikler”. Türkiye Acil Tıp Dergisi - Turk J Emerg Med. 10(4):199- 208.
15. Türkmen E, Işık I, Balcı S, Topçu SA, Abalı S, Karaçay P. 2009. Temel yaşam desteği kursuna katılan hemşirelik/sağlık yüksekokulu öğrencilerinin kurstaki başarı, beklenti ve memnuniyetleri. Yoğun Bakım Hemşireliği Dergisi. 13(2):55-62.