Ergenlerin Öz-merhamet ve Umut Düzeylerinin İncelenmesi

Abstract

Ergenlerin öz-merhamet ve umut düzeylerinin belirlenmesi ve çeşitli değişkenler açısından incelenmesi amacıyla yapılan bu araştırma, tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri 374 lise öğrencisine Merhamet Ölçeği ve Sürekli Umut Ölçeği uygulanarak elde edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda ergenlerin öz-merhamet ve umut düzeylerinin yüksek düzeyde olduğu görülmüştür. Öz-merhamet ile umut düzeyi arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunduğu anlaşılmıştır. Cinsiyet değişkenine göre, erkeklerin öz-merhamet düzeylerinin kızların öz-merhamet düzeylerinden yüksek olduğu belirlenmiştir. Yaş değişkenine göre, 18 yaşındakilerin öz-merhamet düzeylerinin 15, 16 ve 17 yaşındakilerin öz-merhamet düzeylerinden yüksek olduğu saptanmıştır. Sınıf değişkenine göre, 12. sınıftakilerin öz-merhamet düzeylerinin 10. ve 11. sınıftakilerin öz-merhamet düzeylerinden yüksek olduğu anlaşılmıştır. Okul değişkenine göre, ergenlerin öz-merhamet düzeyleri arasında anlamlı bir fark olmadığı tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra cinsiyet değişkenine göre, erkeklerin umut düzeylerinin kızların umut düzeylerinden yüksek olduğu görülmüştür. Yaş değişkenine göre, 15 yaşındakilerin umut düzeylerinin 16, 17 ve 18 yaşındakilerin umut düzeylerinden düşük olduğu bulunmuştur. Ayrıca 18 yaşındakilerin umut düzeylerinin de 16 ve 17 yaşındakilerin umut düzeylerinden yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Sınıf değişkenine göre, 12. sınıftakilerin umut düzeylerinin 10. ve 11. sınıftakilerin umut düzeylerinden yüksek olduğu saptanmıştır. Okul değişkenine göre, ergenlerin umut düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmadığı anlaşılmıştır.

Keywords

• Ergenler
• Öz-merhamet
• Umut

Investigation of Self-compassion and Hope Levels of Adolescents

Abstract

This survey research was conducted to determine the self-compassion and hope levels of adolescents and to examine them in terms of various variables. The data of the study was collected through administering Compassion Scale and the Dispositional Hope Scale to 374 high school students. As a result of the analysis, it was seen that the self-compassion and hope levels of the adolescents were high. It was found that there was a positive and significant relationship between self-compassion and the level of hope. According to the gender variable, it was determined that the self-compassion levels of the boys were higher than the girls’. According to the age variable, the self-compassion levels of the 18-year-olds were higher than the 15, 16 and 17-year-olds’. According to the grade variable, it was found that the self-compassion levels of the 12th graders were higher than the 10th and 11th grade students’. According to the school variable, it was determined that there was no significant difference between the self-compassion levels of the adolescents. Also, according to the gender variable, it was found that the hope levels of boys were higher than the hope levels of girls. According to the age variable, it was found that the hope levels of the 15-year-olds were lower than the 16-, 17- and 18-year-olds’. In addition, it was revealed that the hope levels of the 18-year-olds were higher than the 16- and 17-year-olds’. According to the grade variable, it was determined that the hope levels of the 12th grade students were higher than the 10th and 11th graders’. According to the school variable, it was understood that there was no significant difference between the hope levels of the adolescents.

Keywords

• Adolescents
• Self-compassion
• Hope

References

1. Allen, A. B., Goldwasser, E. R. ve Leary, M. R. (2012). Self-compassion and well-being among older adults. Self and Identity, 11(4), 428–453. doi: 10.1080/15298868.2011.595082
2. Atik, G. (2009). Zorbalığı yordayıcı bir değişken olarak umut. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi (1), 53-68.
3. Atik, G. ve Kemer, G. (2009). Psychometric properties of children’s hope scale: Validity and reliability study. Elementry Education Online, 8(2), 379-390.
4. Aydemir, B. (2018). Öğretmenlerdeki merhamet düzeylerinin cinsiyet, kıdem, branş ve algılanan anne-baba tutumlarına göre incelenmesi. Gazi Üniversitesi: Yayınlanmamış yüksek lisans tezi.
5. Aydın, B. (2010). Üniversite öğrencilerinin duygusal zekâ ve umut düzeyleri ile psikolojik sağlamlıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi.
6. Aydoğdu, A. İ. B. (2019). Yoga yapan ve yapmayan bireylerin şema düzeyi, somatik belirtiler ve öz şefkat açısından incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
7. Bakırcıoğlu, R. (2006). Ansiklopedik psikoloji sözlüğü. Anı Yayıncılık.
8. Beato, A. F., da Costa, L. P. ve Nogueira, R. (2021). “Everything is gonna be alright with me”: The role of self-compassion, affect, and coping in negative emotional symptoms during coronavirus quarantine. International Journal Environmental Reserach and Public Health, 18, 1-17. Https://doi.org/10.3390/ijerph18042017

9. Budak, S. (2009). Psikoloji sözlüğü. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
10. Can, A. (2017). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. (5.Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
11. Conti, R. (2000). College goals: Do self-determined and carefully considered goals predict intrinsic motivation, academic performance, and adjustment during the first semester? Social Psychology of Education, 4, 189–211.
12. Çalışkan, S. ve Dilmaç, B. (2021). Ergenlerin sahip olduğu gelecek beklentisi, umut ve psikolojik iyi oluş arasındaki yordayıcı ilişkiler. Necmettin Erbakan Üniversitesi Ereğli Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 131-143.
13. Çam Çelikel, F. ve Erkorkmaz, Ü. (2008). Üniversite öğrencilerinde depresif belirtiler ve umutsuzluk düzeyleri ile ilişkili etmenler. Nöropsikiyatri Arşivi, 45, 122-129.
14. Erskine, R.G. (2020). Compassion, hope, and forgiveness in the therapeutic dialogue. International Journal of Integrative Psychotherapy, 11, 1-13.
15. Gilbert, P., Catarino, F., Duarte, C., Matos, M., Kolts, R., Stubbs, J., Ceresatto, L., Duarte, J., Pinto-Gouveia, J. ve Basran, J. (2017). The development of compassionate engagement and action scales for self and others. Journal of Compassionate Health Care, 4(4), 1-24. DOI: 10.1186/s40639-017-0033-3
16. Gutiérrez-Hernández, M. E., Fanjul, L. F., Díaz-Megolla, A., Reyes-Hurtado, P., Herrera-Rodríguez, J. F., Enjuto-Castellanos, M. P. ve Peñate, W. (2021). Covıd-19 lockdown and mental health in a sample population in Spain: The role of self-compassion. International Journal of Envirenmental Reserach and Public Health, 18, 2103. https://doi.org/10.3390/ijerph18042103
17. Hacıkeleşoğlu, H. ve Kartopu, S. (2017). Merhamet ve dindarlık: üniversite öğrencileri üzerine ampirik bir araştırma. The Journal of Academic Social Science Studies, 59, 203-227.
18. Homan, K. J. (2016). Self-compassion and psychological well-being in older adults. Journal of Adult Development, 23(2), 111–119. doi: 10.1007/s10804-016-9227-8
19. Irving, L.M., Snyder, C.R. ve Crowson, J.J., Jr. (1998). Hope and the negotiation of cancer facts by college women. Journal of Personality, 66, 195–214.
20. Kara, D. (2018). Hemşirelerin merhamet yorgunluklarının ve öz anlayışlarının incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Okan Üniversitesi.
21. Korkmaz, B. (2018). Öz-duyarlık: Psikolojik belirtiler ile ilişkisi ve psikoterapide kullanımı. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 10(1), 40-58. doi: 10.18863/pgy.336489
22. Kulaksızoğlu, A. (2005). Ergenlik psikolojisi. (7.Basım). İstanbul: Remzi Kitabevi.
23. Mansur, F. ve Doğuç, E. (2021). Covid-19 pandemisinde üniversite öğrencilerinin umut düzeyleri. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 9, 26-45. http://genclikarastirmalari.gsb.gov.tr/
24. Mantelou, A. ve Karakasidou, E. (2019). The role of compassion for self and others, compassion fatigue and subjective happiness on levels of well-being of mental health professionals. Psychology, 10, 285-304. Https://doi.org/10.4236/psych.2019.103021
25. Nas, E. (2021). Pozitif psikolojide güncel bir kavram: Merhamet doyumu. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar - Current Approaches in Psychiatry, 13(4), 668-684. doi: 10.18863/pgy.852636
26. Nas, E. Sak, R. ve Tanhan, F. (2021). Lise öğrencilerinin merhamet düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 50(231), 305-334. DOI: 10.37669 milliegitim. 737212
27. Nas, E. ve Sak, R. (2021). A new compassion scale for children and its psychometric properties. Child Psychiatry & Human Development, 52(3), 477-487. https://doi.org/10.1007/s10578-020-01034-0
28. Neff, K. D. (2003a). The development of validation of a scale to measure self compassion. Self and Identity, 2(3), 223-250. DOI: 10.1080/15298860390209035
29. Neff, K. D. (2003b). Self-compassion: An alternative conceptualization of a healthy attitude toward oneself. Self and Identity, 2(2), 85–101. DOI: 10.1080/15298860390129863
30. Neff, K. D. (2004). Self-compassion and psychological well-being. Constructivism in the Human Sciences, 9(2), 27-37.
31. Neff, K. D. ve Germer, C. K. (2012). A pilot and randomized controlled trial of the mindful sel-compassion program. Journal of Clinical Psychology, 1-17. DOI: 10.1002/jclp.21923
32. Neff, K. D. ve McGehee, P. (2010). Self-compassion and psychological resilience among adolescents and young adults. Self and Identity, 9(3), 225-240. http://dx.doi.org/10.1080/15298860902979307
33. Neff, K. D., Hsieh, Y. ve Dejitterat, K. (2005). Self-compassion, achievement goals and coping with academic failure. Self and Identity, 4, 263-287. DOI: 10.1080/13576500444000317
34. Neff, K. D., Kirkpatrick, K. L. ve Rude, S. S. (2007). Self-compassion and adaptive psychological functioning. Journal of Research in Personality, 41, 139-154. doi: 10.1016/j.jrp.2006.03.004
35. Özer, B.U. ve Tezer, E. (2010). Umut ve olumlu-olumsuz duygular arasındaki ilişkiler. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi 81-86.
36. Pauley, G. ve McPherson, S. (2010). The experience and meaning of compassion and self-compassion for individuals with depression or anxiety. Psychology and Psychotherapy: Theory, Research and Practice, 83, 129-143. DOI: 10.1348/147608309X471000
37. Rideout, E. ve Montemuro, M. (1986). Hope, morale and adaptation in patients with chronic heart failure. Journal of Advanced Nursing, 11(4), 429-438.
38. Salazar, L. R. (2016). The relationship between compassion, interpersonal communication apprehension, narcissism and verbal aggressiveness. The Journal of Happiness & Well-Being, 4(1), 1-14.
39. Seçer, B. ve Yazıcı (2018). M. O. Üniversite öğrencilerinde iş umudu ve tükenmişlik ilişkisi. Çalışma İlişkileri Dergisi, 9(2), 48-60.
40. Snyder, C. D. (1994). The psychology of hope: You can get here from there. New York, NY: The Free Press.
41. Snyder, C. R. (1995). Conceptualizing, measuring and nurturing hope. Journal of Counseling, Development, 73(1), 355-360.
42. Snyder, C. R. (2000). The past and possıble futures of hope. Journal of Social and Clinical Psvchologv, 19(1) 11-28.
43. Snyder, C.R., Feldman, D.B., Taylor, J.D., Schroeder, L.L. ve Adams, V., III. (2000). The roles of hopeful thinking in preventing problems and enhancing strengths. Applied and Preventive Psychology, 15, 262–295
44. Snyder, C.R., Harris, C., Anderson, J.R., Holleran, S. A., Irving, L.M., Sigmon, S.T., … Harney, P. (1991). The will and the ways: Development and validation of an individual-differences measure of hope. Journal of Personality and Social Psychology, 60, 570-585.
45. Sümer, A. E. (2008). Farklı öz-anlayış (self-compassion) düzeylerine sahip üniversite öğrencilerinde depresyon anksiyete ve stresin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi.
46. Sürücü, A. ve Mutlu, D. (2016). Bireyin yaşamında umut. (Ed. N. Sargın, S. Avşaroğlu, A. Ünal), Eğitimden Psikolojik Yansımalar, (s. 115-124) içinde. Konya: Çizgi Kitabevi.
47. Şahin, M., Aydın, B., Sarı, S.V., Kaya, S. ve Pala, H. (2012). Öznel iyi oluşu açıklamada umut ve yaşamda anlamın rolü. Kastamonu Eğitim Dergisi, 20(3), 827-836.
48. Tarhan, S. ve Bacanlı, H. (2015). Sürekli Umut Ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 3(1), 1-14.
49. Taytaş, M. (2021). Ergenlerde azim, umut ve öz-yeterliğin depresyon ile ilişkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi.
50. Valle, M.F., Huebner, E.S. ve Suldo, M. (2006). An analysis of hope as a psychological strength. Journal of School Psychology, 44(5), 393-406.
51. Vilaythong, A. P., Arnau, R. C., Rosen, D. H., & Mascaro, N. (2003). Humor and hope: Can humor increase hope? Humor, 16(1), 79-89.
52. Walton, C. C., Baranoff, J., Gilbert, P. ve Kirby, J. (2020). Self-compassion, social rank, and psychological distress in athletes of varying competitive levels. Psychology of Sport and Exercise. Doi: 10.1016/j.psychsport.2020.101733
53. Werner, K. H., Jazaieri, H., Goldin, P. R., Ziv, M., Heimberg, R. G. ve Gross, J. J. (2012). Self-compassion and soxial anxiety disorder. Anxiety Stress Coping, 25(5), 543-557. doi:10.1080/10615806.2011.608842.
54. Yang, Y., Zhang, M. ve Kou, Y. (2016). Self-compassion and life satisfaction: The mediating role of hope. Personality and Individual Differences, 98, 91-95. http://dx.doi.org/10.1016/j.paid.2016.03.086
55. Yavuzer, H. (2002). Çocuk psikolojisi. (22.Basım). İstanbul: Remzi Kitabevi.
56. Yavuzer, H. (2005). Gençleri anlamak. (2.Basım). İstanbul: Remzi Kitabevi.
57. Yörükoğlu, A. (1986). Gençlik çağı. Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
58. Zarei, S. ve Fooladvand, K. (2019). A mediating role of hope in the relationship between self-compassion and life satisfaction; a non intervantional study. Health Research Journal, 4(3), 159-167. DOI: 10.29252/hrjbaq.4.3.159
59. Zournazi, M. (2004). Umut değişim için yeni felsefeler. (Çev. Abacı, U.). İstanbul: Literatür Yayınları.