GELENEKSEL RAPORLAMADAN ENTEGRE RAPORLAMAYA GEÇİŞ

Abstract

Finansal raporlar aracılığıyla sunulan finansal bilgiler günümüz itibariyle yetersiz kalmaktadır. Yatırımcılar finansal bilgiler yanında sosyal, çevresel ve yönetimsel açılardan da işletmelerin karar, uygulama ve stratejileri hakkında bilgi sahibi olmak istemektedirler. İşletmelerin performansının değerlendirilebilmesi için finansal raporlara ilave olarak finansal olmayan raporlara da ihtiyaç duyulmaktadır. Entegre raporlama ile işletmeler kurumsal şeffaflık çerçevesinde finansal olan ve olmayan bilgileri daha güvenilir, daha kaliteli ve daha sistematik bir şekilde hissedarlara, potansiyel yatırımcılara ve topluma ulaştırabilmektedir.

Keywords

• Finansal Raporlama,Entegre Raporlama

TRANSITION TO AN INTEGRATED REPORT FROM TRADITIONAL REPORT

Abstract

Financial information presented through financial reports is insufficient today In addition to financial information, investors want to be informed about the decisions, practices and strategies of their businesses from social, environmental and managerial perspectives. In addition to financial reports, non-financial reports are also needed to assess the performance of the business With integrated reporting, businesses can let investors and collectors have financial and non-financial information in a more reliable,better,quality and in a more systematic way within the framework of corparate transparency.

Keywords

• Financial Reporting,Integrated Reporting

References

1. Akdoğan N., N.Tenker. 2007. Finansal Tablolar Ve Mali Analiz Teknikleri. 12. Baskı Gazi Kitabevi
2. Aerts, W. ve W. Peter. 2013. Global Financial Accounting and Reporting: Principles and Analysis. Hampshire: Cengage Learning.
3. Altınay, A. T. 2016. “Entegre Raporlama Ve Sürdürülebilirlik Muhasebesi”, Journal Of Süleyman Demirel University Institute Of Social Sciences Year, 3(25), 47-64.
4. Aras, G, G.U. Sarıoğlu. 2015. Kurumsal Raporlamada Yeni Dönem: Entegre Raporlama, Tusiad,
5. Abeysekera, I. 2013. “A Template For Integrated Reporting”, Emerald Journal of Intellectual Capital, 14(2), 227-245.
6. Barış A. 2007. “Sosyal Raporlama Ve Türkiye’deki Halka Açık Şirketlerin Sosyal Raporlama Yaklaşımları”, Muhasebe Ve Bilim Dünyası Dergisi, Cilt:9, S:1, Mart, s. 150
7. Borsa İstanbul A.Ş.. 2014. Şirketler İçin Sürdürülebilirlik Rehberi
8. Başar, A.B., M. Başar. (2006), “Sosyal Sorumluluk Raporlaması ve Türkiye’deki Durumu”, Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 213-230.

9. Büdeyri, T., A. Kısa. 2016. “Entegre Raporlama (Er): Literatür Araştırması”, In Proceedings Of Socıoınt 3rd International Conference On Education, Social Sciences And Humanities,İstanbul, 23-25.
10. Clarkson, P., Y. Li ve G. Richardson. 2004. “The Market Valuation of Environmental Expenditures by Pulp and Paper Companies”, TheAccounting Review, 70.
11. Dahms, D.. 2012. Investigating The Relevance Of Selected Aspects Of Integrated Reporting İn The Banking Industry
12. Deloitte, 2006 “Nedir Bu Kurumsal Yönetim?” Kurumsal Yönetim Serisi- Türkiye Kurumsal Yönetim Derneği Ve Deloitte Ortak Yayını
13. Eccles, R. G., D. Saltzman. 2011. “Achieving Sustainability Through Integrated Reporting”, Stanford Social Innovation Review, 56-61
14. Fırat, A. B.. 2008. “Finansal Raporlama Sürecinde Sorunlar Ve Çözüm Önerileri” Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Müdürlüğü Doktora Tezi
15. Frias-Aceituno, J.V., L. Rodríguez-Ariza1 ve I.M. Sánchez. 2014. “Explanatory Factors of Integrated Sustainability and Financial Reporting”, Business Strategy and the Environment, 23.
16. GRI, 2011- 2013, “Integrated Reporting”, Https://Www.Globalreporting.Org/İnformation
17. Hacırüstemoğlu R, R. Pekdemir, M. Türker, E. Arslan. 1996. Örneklerle Tekdüzen Hesap Planı Açıklamaları Ve Mali Tablolar, TÜRMOB Yayınları – 24, Ankara, S: 8
18. Hickman, A, K. Tysıac. 2013. “Integrated reporting takes a big step with international framework draft”, http://www.journalofaccountancy.com.
19. Holder-Webb, L., J. Cohen, L. Nath ve D. Wood. 2008. ‘A Survey of Governance Disclosures Among U.S. Firms’, Journal of Business Ethics December, 83(3).
20. Holder-Webb, L., J. Cohen, L. Nath ve D. Wood. 2009. “The Supply of Corporate Social Responsibility Disclosure Among U.S Firms”, Journal of Business Ethics, 84(4).
21. Ircsa. 2011. “Integrated Reporting Committee Of South Africa (Ircsa). Framework For Integrated Reporting And The Integrated Report. Discussion Paper.”
22. IIRC. 2013. Consultation Draft of the International Framework, Integrated Reporting
23. Kaval H.. 2000. Bankalarda Risk Yönetimi. Yaklaşım Yayınları, Ankara, s.62
24. Kavut, L.. 2010. Kurumsal Yönetim, Kurumsal Sosyal Sorumluluk Ve Çevresel Raporlama, İMKB 100 Şirketlerinin Çevresel Açıklamalarının İncelenmesi
25. Kaya, P.H.. 2014. “Türkiye’de Faaliyet Raporu Denetimi: İlgili Tarafların Görüşleri Çerçevesinde Tespitler, Değerlendirmeler Ve Öneriler”, Doktora Tezi
26. Kaya, U. D. Aygün, Ö.Yazan. 2016. “Yeni Bir Kurumsal Raporlama Yaklaşımı Olarak Entegre Raporlama Ve Dünyadaki Örnekleri Üzerine Bir Araştırma”, KTÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi, 6(11),
27. KPMG. 2011. “International Survey Of Corporate Responsibility Reporting”: 1-34,
28. KPMG. 2012. “Integrated Reporting”, Issue 2
29. Krzus, M.P. 2011. Integrated Reporting
30. Kurumsal Sürdürülürlük Sertifika Programı. 2013. “Sürdürülebilirlik Raporlamasında Yeni Dönem Entegre Raporlama Yöntemleri”
31. Leadbeater C.. 1998. “Time To Let The Bean-Counters Go”, New Statesman, Vol. 127 Issue 4381, S.30
32. Özden, E. A. ve A. Başak. 2014. “Kar Yönetimi ve Yöntemleri”, Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi. 11 (42): 13-25.
33. Palea, V. 2013. Financial reporting under IAS/IFRS: theoretical background and capital market evidence-a European perspective. Bern: Peter Lang.
34. Perrini, F., A. Tencati. 2006. “Sustainability and Stakeholder Management: the Need for New Corporate Performance Evaluation and Reporting Systems”, Business Strategy and the Environment, 15, 296-308.
35. Pwc Türkiye. 2013. Yeni Türk Ticaret Kanunu Düzenlemelerine Uygun Yıllık Faaliyet Raporu Hazırlama Rehberi, s.3
36. Sarıkaya M., Y. Akarca. 2011. Kamusal Sosyal Sorumlulukta Ölçüm Teknikleri, Mdenetişim, Sayı 9, Ağustos, S. 60, ss. 60-67
37. Topçu, M. K., G. Korkmaz.. 2015. “Entegre Raporlama: Kavramsal Bir İnceleme” Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 30(1), 1-22.
38. Ulusan, H. 2009. “Çevresel Raporlama Rehberleri Ve İşletme Çevresel Raporlarında Açıklanması Gereken Bilgiler”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi dDrgisi, C.14, S.2, S.181-206, s.182
39. Yanık, S., İ.Türker. 2012. “Sürdürülebilirlik ve Sosyal Sorumluluk Raporlamasındaki Gelişmeler (Tümleşik Raporlama)”, İ.Ü.Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, No.7, 291-308.
40. Http://www.Kpmg.Com., 2011
41. Http://www.Ga-İnstitute.Com., -2013
42. Http://www.Theiirc.Org.
43. http://integratedreporting.org/ir-networks