Pediatrik migren hastalarında anksiyete duyarlılığının değerlendirilmesi

Amaç: Migren, tekrarlayıcı orta-ağır şiddette baş ağrısı atakları ve buna eşlik eden kusma, bulantı gibi başka belirtilerle kendini gösteren, sık rastlanan ve iş göremezlik durumu yaratan kronik bir nörolojik hastalık olup, çocuklarda görülme sıklığı son yıllarda giderek artmaktadır. Bu çalışmada pediatrik migren hastalarında anksiyete durumlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Auralı ve aurasız migren tanısında International Classification of Headache Disorders, Third Edition (ICHD-3) tanı kriterleri kullanılmıştır. Anksiyete duyarlılığının değerlendirilme ölçeği (ADDÖ) olarak; Silverman, Fleisig, Rabian, ve Peterson tarafından geliştirilen ve Jokić-Begić, Jurin ve Korajlija tarafından gözden geçirilen, Seçer İ. ve Gülbahçe A. tarafından Türkçeye uyarlanmış öz-bildirime dayalı 15 maddeden oluşan 5’li likert tipi bir ölçme aracı kullanılmış olup geçerlilik ve güvenilirliği Türk çocuklarında onaylanmıştır. Bulgular: Anket çalışmasına 18 yaş altında 31 hasta katılmış olup yaş ortalaması 14.6±1.9 idi. Hastaların 6 sı erkek (%19) 25 i kızdı (%81). Migreni olan hastaların 4’ü auralı olup (%13) 27’si aurasızdı (%87), kronik migreni olan yoktu. Katılımcıların 19’unun (%61) ailesinde en az bir kişide migren vardı. ADDÖ’nde genel değerlendirme sonucunda ortalama puan 39 ±9.5 puan olup (puanlama aralığı: 15-75 ortanca :45), alt boyutlarına bakıldığı zaman fiziksek duyarlılık alt grup puanlaması 16.2±5.5 (puanlama aralığı: 7-35 ortanca:21), psikolojik duyarlılık alt grup puanlaması 13.7±4.4 (puanlama aralığı:5-25 oratanca: 15) ve sosyal kaygı alt grup puanlaması 9±2.9 idi (puanlama aralığı: 3-15 ortanca: 9). Sonuç: ADDÖ’nde alınan puan arttıkça hastaların anksiyetesinin yüksek olduğu düşünülürse, hastalar genel olarak ortanca değerin altında kalmış olup genel anksiyetelerinin fazla olmadığı düşülmüştür. Ölçeğin alt grupları değerlendirildiğinde fiziksel duyarlılık ve psikolojik duyarlılık alt gruplarında yine ortanca değerin altında sonuçlar elde edilmiş olup, sosyal kaygı alt grubunda ortanca değere ulaşılabilmiştir. Çocuklarda genel anksiyete durumundan ziyade sosyal kaygı alt grubunda anksiyetenin bir miktar daha ön plana çıktığı düşünülmüştür.