Müzik ve matematik arasındaki ilişki, tarih boyunca farklı disiplinlerin ilgisini çekmiş; özellikle istatistiksel analizler, müzik araştırmalarında giderek artan bir öneme sahip olmuştur. Müzik teorisi, kompozisyon ve icra alanları, istatistiksel analizlerin uygulanmasına en elverişli yapısal örüntülere sahiptir. Bu bağlamda, müzik eserlerine ve bestecilere ait veri kümeleri, müzikal üretimin sosyal, kültürel ve tarihsel boyutlarını anlamamıza olanak tanımaktadır. Elde edilen veriler, müziğin yalnızca sanatsal bir süreç değil, aynı zamanda toplumsal bir yansıma olduğunu ortaya koymaktadır. Modern teknolojilerin sağladığı olanaklarla, istatistiksel yöntemlerin müzik analizine entegrasyonu giderek yaygınlaşmış; büyük veri setleri üzerinde yapılan çözümlemeler, müziksel biçimler arasındaki ilişkilerin sistematik olarak incelenmesini mümkün kılmıştır. Bu çalışma, Yapısal Eşitlik Modellemesi (SEM) ve AMOS yol analizi yöntemlerini kullanarak müzik tarihi yazımında istatistiksel modelleme yaklaşımlarının uygulanabilirliğini göstermeyi amaçlamaktadır. Araştırmada elde edilen bulgular, müzikoloji ve istatistik biliminin birbirini tamamlayan doğasını vurgulamakta; disiplinlerarası yöntemlerin tarihsel müzik araştırmalarına hem teorik hem metodolojik düzeyde yeni bir bakış açısı kazandırabileceğini ve müzik tarihinin incelenmesinde model tabanlı yaklaşımların gelecekteki çalışmalara yön verebileceğini göstermektedir.
This study models the historiographical development of 10th-century Islamic music through a path-dependence lens, operationalized with Structural Equation Modeling (SEM) via AMOS. Drawing on primary sources—treatises, compilations, and literary manuscripts—the research codes theoretical, practical, and documentary domains associated with al-Fārābī, Salama, and Abū’l-Faraj al6Iṣfahānī. Indicators are organized into a Court Index and a Religious Practice Index to capture socio-political and ritual contexts. Using Path Analysis with Maximum Likelihood, the model tests direct and mediated influences of the three figures on a latent construct, “Music Historiography.” Fit statistics indicate a robust specification (χ²/df, RMSEA, CFI, TLI, SRMR within accepted thresholds). Results show al- Fārābī exerting the strongest direct effect, Salama mediating and systematizing Farabian constructs, and Abū’l6Faraj linking theory to lived practice through documentary synthesis. The findings demonstrate that continuity in Islamic music historiography emerges from epistemic interdependence rather than isolated contributions. Methodologi6 cally, the study offers a replicable empirical–conceptual framework that integrates qualitative interpretation with quantitative validation, reframing music historiography as a structured, evolving narrative shaped by institutional, cultural, and spiritual dynamics.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Music (Other) |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | May 5, 2025 |
| Acceptance Date | May 20, 2025 |
| Publication Date | December 3, 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.26650/meshk.2025.0009 |
| IZ | https://izlik.org/JA76EG42KC |
| Published in Issue | Year 2025 Volume: 2 Issue: 2 |
Before submitting your article, we kindly ask you to review author guidelines and the final checklist which notes also the forms that should be submitted together with your
manuscript: https://iupress.istanbul.edu.tr/en/journal/meshk/information/author-guidelines
Please submit your manuscript accompanied by the requested forms to meshk@istanbul.edu.tr