Turizm Akademisyenlerinin Ekoturizm Eğitimi Algısının Belirlenmesi: Necmettin Erbakan Üniversitesi Örneği

Öz

Ekoturizm, son yıllarda insanların tatil anlayışlarının değişimi ile birlikte hızla gelişen bir turizm çeşididir. Ekoturizmin gelişimi ekoturizm ile ilgili eğitimlerinde artmasına yol açmış, özellikle lisansüstü alanda ekoturizm rehberliği alanı ortaya çıkmıştır. Ekoturizm konusundaki eğitimlerin artması, bu konuda çalışma yapan ya da ders veren öğretim elemanlarının ekoturizm algısının ölçülmesini zorunlu hale getirmiştir. Türkiye’de ekoturizm alanında doktora seviyesinde bir eğitim olmadığından, farklı turizm alanlarında uzmanlaşmış eğitmenlerin ekoturizm algısının ölçülmesi, ekoturizm eğitimlerinin kalitesi ve niteliği açısından önem taşımaktadır. Çalışmanın temel amacı, ekoturizm konusunda turizm akademisyenlerin algılarının ortaya konarak, ekoturizm eğitimlerinin kalitesini ve dolayısıyla yetiştirilecek olan öğrencilerin ekoturizm konusunda niteliğinin arttırılmasını sağlamaktadır. Bu kapsamda, araştırma evrenini Necmettin Erbakan Üniversitesinde görevli olan ve alanında en az doktora derecesine sahip 28 öğretim elemanı oluşturmaktadır. Çalışmada, çok kriterli karar verme yöntemlerinden Analitik Hiyerarşi Süreci (AHS) kullanılmıştır. Çalışma örneklemini 10 öğretim elemanı oluşturmaktadır. Ahs yöntemi ile yapılan analizler sonucunda elde edilen bulgularda ekoturizm eğitiminde en önemli kriterin öğretim kalitesi olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bununla birlikte, sırası ile öğretim elemanı kalitesi, uygulamalı dersler, müfredat, öğrenci iletişimi, öğretim ortamı, yönetimsel hizmetler, destek eğitim hizmetleri ve teknoloji kullanımı kriterleri önemli olarak görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Turizm
• Ekoturizm
• Ekoturizm Eğitimi
• Sürdürülebilir Turizm.

Determining the Perception of Tourism Academicians on Ecotourism Education: The Case of Necmettin Erbakan University

Öz

Ecotourism is a type of tourism that has developed rapidly with the change in people's holiday perceptions in recent years. The development of ecotourism has led to an increase in ecotourism-related education, and the field of ecotourism guidance has emerged, especially in the postgraduate field. The increase in training on ecotourism has made it necessary to measure the ecotourism perception of faculty members who work or give lectures on this subject. Since there is no doctoral level education in the field of ecotourism in Turkey, measuring the ecotourism perception of instructors specialized in different tourism fields is important in terms of the quality and quality of ecotourism training. The main purpose of the study is to reveal the perceptions of tourism academics about ecotourism, thus increasing the quality of ecotourism education and therefore the quality of students to be trained in ecotourism. In this context, the research population consists of 28 faculty members who work at Necmettin Erbakan University and have at least a doctoral degree in their field. In the study, Analytical Hierarchy Process (AHS), one of the multi-criteria decision-making methods, was used. The study sample consists of 10 faculty members. In the findings obtained as a result of the analyzes made with the Ahs method, it was concluded that the most important criterion in ecotourism education is the quality of teaching. In addition, the criteria of instructor quality, applied courses, curriculum, student communication, teaching environment, administrative services, support education services and technology use were seen as important, respectively.

Anahtar Kelimeler

• Tourism
• Ecotourism
• Ecotourism Education
• Sustainable Tourism.

Kaynakça

1. Acott, T. G., Trobe, H. L., & Howard, S. H. (1998). An evaluation of deep ecotourism and shallow ecotourism. Journal of sustainable tourism, 6(3), 238-253.
2. Akyay, M. and Yıldızhan B.S. (2022). Uzaktan eğitim döneminde rehberlik hizmetlerinin öğrenci deneyimleri açısından değerlendirilmesi. Necmettin Erbakan Üniversitesi, Ereğli Eğitim Fakültesi Dergisi, 4 (1), 40-52.
3. Akyurt, H. (2019). Analitik Hiyerarşi Seçim Yöntemi ile Otel Personeli Seçimi Kriterlerinin Değerlendirilmesi: Giresun İli Örneği. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, Özel Sayı, 64-78.
4. Akyurt, H. & Ültay, E. (2022). Ekoturizm ve Ekoturizm Rehberliği Eğitimi Lisansüstü Tezlerinin Bibliyometrik Analizi, Dünya Multidisipliner Araştırmalar Dergisi, 5(2), 56–70.
5. Arı, S. (2023). Ekoturizmin Gelişiminde Lisansüstü Eğitimin Etkisi: Ekoturizm Bilim Dalı Üzerine Bir İnceleme. DÜMAD (Dünya Mültidisipliner Araştırmalar Dergisi), 6(1), 142-160. https://doi.org/10.58853/dumad.1239197
6. Dias Daniel, A., Costa, R.A., Pita, M. & Costa, C. (2017). Tourism Education: What about entrepreneurial skills? Journal of Hospitality and Tourism Management, 30, 65-72.
7. Erdal, H. & Korucuk, S. (2018). İmalat İşletmelerinde Yeni Ürün Geliştirme Kriterleri: Karadeniz Bölgesi Örneği. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 99-112.
8. Gulomjon, M. M. & Caminjon, O.U. (2022). The importance of environmental education in the development of ecotourism. Asian Journal of Research in Social Sciences and Humanities, 12(4), 508-509. DOI: 10.5958/2249-7315.2022.00227.1.

9. Güney & Yalçın (2020). Ebeveynleri Boşanmış ve Boşanmamış Ergenlerin Yılmazlık Düzeyleri ile Algıladıkları Sosyal Destek Düzeyleri, Necmettin Erbakan Üniversitesi Ereğli Eğitim Fakültesi Dergisi/ Cilt 2, Sayı 2, 217-229
10. Hacıoğlu, N., Kaşlı, M., Şahin, S. & Tetik, N. (2008). Türkiye’de turizm eğitimi. Ankara: Detay Yayıncılık.
11. Karaatlı, M. & Davras, G. (2014). Tedarikçi Seçiminde Analitik Hiyerarşi Prosesi ve Hedef Programlama Yöntemlerinin Kombinasyonu: Otel İşletmelerinde Bir Uygulama. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 12(2), 182-196
12. Kuter, N., & Ünal, H. E. (2009). Sürdürülebilirlik kapsamında ekoturizmin çevresel, ekonomik ve sosyo-kültürel etkileri. Kastamonu University Journal of Forestry Faculty, 9(2), 146-156. Necmettin Erbakan Üniversitesi. (2024). Turizm Fakültesi Akademik Personel. (Erişim Tarihi: 18.01.2024). https://www.erbakan.edu.tr/turizm/anabilim.
13. Özalp ve Kaymakçı, 2022 Türkiye’de Eğitim Bilimleri Alanında Geri Bildirim Üzerine Yapılmış Lisansüstü Tezlerin Analizi Necmettin Erbakan Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi c.4 s2 s.468-484.
14. Rahemtulla, Y. G. & Wellstead, A. M. (2001) Ecotourısm: Understandıng The Competıng Expert And Academıc Defınıtıons, Informatıon Report Nor-X-380, Canadian Forest Service Northern Forestry Centre.
15. Ramirez, F. & Santana, J. (2019). Education and Ecotourism. In: Environmental Education and Ecotourism. Cham: Springer Briefs in Environmental Science. Springer, https://doi.org/10.1007/978-3-030-01968-6_4
16. Saaty, T. L. (1980), The Analytic Hierarchy Process, USA: McGraw Hill.
17. Saaty, T. L. (1990). How to make a decision: The analytic hierarchy process. European Journal of Operational Research, 48(1), 9-26.
18. Saaty, T. L. (2008). Decision making with the analytic hierarchy process. International Journal of Services Sciences, 1(1), 83-98 . Tavşancıl, E. (2006). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi, Ankara: Nobel Yayın.
19. Temizkan, S. P. & Ergün, B. (2020). Turist Rehberliği Öğretimi Kalite Ölçeği Geliştirilmesi, Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(4), 3720-3739.
20. Terzioğlu, F., Aktaş, D., Ertuğ, N. & Boztepe, H. (2019). Disiplinlerarası Eğitim Algısı Ölçeğinin (DEAÖ) Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 16(1),15-20.
21. Ültay, E., Akyurt, H. & Ültay, N. (2021). Sosyal Bilimlerde Betimsel İçerik Analizi, Ibad Sosyal Bilimler Dergisi, 6(10), 188–201.
22. Ültay, E., Balaban, S. & Ültay, N. (2021). Content Analysis of the Studies Examining the Teachers’ and Preservice Teachers’ Views on STEM Education. Turkish Journal of Primary Education, 6(2), 109-125.
23. Vaidya, O. S., & Kumar, S. (2006). Analytic hierarchy process: An overview of applications, European Journal of Operational Research, 169(1), 1–29.
24. Yolasığmazoğlu, N. (2022). Mikroplastikler ve İnsan Yaşamına Etkileri. Editörler: Hikmet Y. Çoğun, Hasan Üzmuş, İshak Parlar, Doğa ve Mühendislik Bilimlerinde Güncel Tartışmalar-7, ss. 58 -66, İzmir: Bilgin Kültür Sanat Yayın.
25. Yolasığmazoğlu, N. (2023). Su Ürünleri Tesislerinin Ekoturizm Üzerindeki Etkileri. DÜMAD (Dünya Multidisipliner Araştırmalar Dergisi), 6(1), 112-132.