Türkiye’deki Suriyeli Nüfusun Sosyal ve Mekansal Görünümü: Adana Suriyeliler Caddesi Örneği

Year 2020, Volume: 10, 319 - 337, 30.06.2020

Suat Kolukırık , Gökhan Duru

https://izlik.org/JA95YE55JN

Abstract

Göç gruplarının etkilerini ve etkileşimini konu edinen akademik çalışmalarda göçün ortaya çıkardığı toplumsal değişme biçimleri göç sürecini bir yönetim sorunu olarak görmekte ve tartışmaktadır. Zira göçle gelen nüfusun sosyal ve mekansal sorunları, sosyal içerme ve göç politikalarına ihtiyaç duymakta ve toplumsal sistemin geleceğini belirlemede başat bir rol oynamaktadır. Özellikle göç gruplarının kültürel farklılıklarıyla birlikte içinde yaşadığı yeni toplumun bir parçası oluşu ve sosyal sisteme katılımda eşit hak ve imkanlara ulaşabilme kabiliyeti göçün sonuçlarını belirleyen faktördür. Bu perspek-tiften hareketle çalışmada, düzensiz uluslararası göç örneği olarak Adana iline yerleşen Suriyeli göçmen nüfusun sosyal ve mekansal görünümü Suriyeliler Caddesi örnekleminde; bütünleşme, farklılaşma, mekansallaşma ve aidiyet kavramlarıyla irdelenmeye çalışılmış ve değerlendirilmiştir. Araştırmada karma yöntem tercih edilerek anket, mülakat ve gözlem teknikleri kullanılmış, elde edilen nicel ve nitel veriler çalışmanın sorgu alanı içerisinde tasnif edilmiş, tablolaştırılmış ve analiz edilmiştir. Veri toplama süreci 02-30 Aralık 2019 tarihleri arasında gerçekleştirilmiş, toplam 354 Suriyeli göçmene anket uygulanmış ve görüşmelerde istisnasız anadili Arapça olan tercümanların katılımları ve destekleriyle sağlanmıştır. Suriyeli göç gruplarının mekansal dağılımında; sosyo-ekonomik durum, akrabalık, tanıdıklık, din, dil ve mekansal algı faktörlerinin belirleyici olduğu ve sosyal uyum sorunlarının devam ettiği bulgulanmıştır.

Keywords

Düzensiz göç , Suriyeliler , Mekansallaşma , Sosyal Uyum , Adana

References

• AFAD (2013). Türkiye’deki Suriyeli Göçmenler Saha Araştırması Sonuçları. T.C. Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı Yayınları, Ankara 2013. Kaynak: http://www.madde14.org/images /a/a8/AFADSurSigin2013.pdf Aygül H. H. (2018). “Mültecilerin İşgücüne Katılımı ve Piyasaya Dair Deneyimleri”. Ds.
• Aygül, H. H. & Eke, E. 21.Yüzyılda Uluslararası Göç ve Mülteciler: Bir Türkiye Perspektifi. Ankara (2018) 179-210.
• Bartel A. P. (1989). “Where Do the New U.S. Immigrants Live?”. Journal of Labor Economics 7/4 (1989) 371-391.
• Borjas G. J. (1992). “Ethnic Capital and Intergenerational Mobility”. Quarterly Journal of Economics 107/1 (1992) 123–150.
• Chiswick B. R. & Miller P. W. (2004). “Where Immigrants Settle in the United States”. Journal of Comparative Policy Analysis 6/2 (2004) 185-197 https://doi.org: 10.1080/1387698042000273479.
• Çetin T. (2010). Bulgaristan’dan Göç Eden Türk Nüfusun Dağılışını Etkileyen Coğrafi ve Kültürel Faktörler. Ankara Üniversitesi Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi (TÜCAUM) VI. Ulusal Coğrafya Sempozyumu. Ankara 2010.
• Deniz A. & Özgür E. M. (2010). “Rusya’dan Türkiye’ye Uluslararası Göç: Antalya’daki Rus Göçmenler”. Ege Coğrafya Dergisi 19 /1 (2010) 13-30.
• Deniz O. (2009). “Mülteci Hareketleri Açısından Van Kentinin Durumu ve Kentteki Mültecilerin Demografik Profili”. Doğu Coğrafya Dergisi 14/22 (2009) 187-204.
• Güleç S. (2017). “Mekan-Kimlik Etkileşimi: Kavramsal ve Kuramsal Bir Bakış”. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi 6/1 (2017) 13-37.
• Harunoğulları M. & Cengiz D. (2014). “Suriyeli Göçmenlerin Mekansal Analizi: Hatay (Antakya) Örneği”. TÜCAUM VIII. Coğrafya Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 23-24 Ekim 2014. Ankara 2014.
• Harvey D. (2013). Sosyal Adalet ve Şehir. Çev. Mehmet Moralı. İstanbul 2013.
• Hugo G. (2011). “Changing Spatial Patterns of Immigrant Settlement”. Multiculturalism and Integration: A Harmonious Relationship (Michael CLYNE ve James JUPP Eds.) Australia 2011.
• International Rescue Committiee (2012). Urban Refugees, November 2012, Kaynak: https://www.rescue-uk.org/sites/default/files/document/986/201112urbanrefsforechoadvocacyevent0.pdf
• Kolukırık S. (2006). “Bulgaristan’dan Göç Eden Türk Göçmenlerin Dayanışma ve Örgütlenme Biçimleri: İzmir Örneği”. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 30/1 (2006) 1-13.
• Kolukırık S. & Özcan N. (2019). “Farklılık ve Farkındalık Ekseninde Suriyeli Göçmen Nüfusun Sosyolojik Özellikleri: Payas İlçesi Örneği”. Göç Dergisi 6/2 (2019) 191-212.
• Köse A. (2008). “Küreselleşme Çağında Bir Aidiyet Zemini ve Örgütlenme Şekli Olarak Hemşehrilik”. Akademik İncelemeler Dergisi 3/1 (2008) 221-232.
• Kurtoğlu A. (2005). “Mekansal Bir Olgu Olarak Hemşehrilik ve Bir Hemşehrilik Mekanı Olarak Dernekler”. European Journal of Turkish Studies 2 - Hometown Organisations in Turkey, Kaynak: http://www.ejts.org/document375.html
• Leech N. L. & Onwuegbuzie A. J. (2009). “A Typology of Mixed Methods Research Designs”. Quality and Quantity 43/2 (2009) 265–275 https://doi.org/10.1007/s11135-007-9105-3.
• Lefebvre H. (2014). Mekanın Üretimi. Çev. Işık Ergüden. İstanbul 2014.
• Lordoğlu K. & Aslan M. (2016). “En Fazla Suriyeli Göçmen Alan Beş Kentin Emek Piyasalarında Değişimi: 2011-2014”. Çalışma ve Toplum Ekonomi ve Hukuk Dergisi 2 (2016) 789-808.